Druckschrift 
1 (1485)
Entstehung
Seite
35v
Einzelbild herunterladen
 

De reſcriptis.

quod hodie incipit ſtatutum de reſcrip. li. vj. ſic eſſettꝑāda glo. fi. in cle. ij.. e. ti. vbi dicit tūc dr̄ princepsface̓ ex certa ſcīa qn̄ expͥmit̉ in reſcpͥto qͣꝫqͣꝫ ml̓ti allegāt qn̄ in reſcpͥto dr̄ ex certa ſcīa. ſꝫ ſic intellecta illa gi eſſꝫ vera foret ꝯͣ Io. an. Inn. in loco p̄alleg. Sꝫſi tu reſtringꝭ p̄dicto qn̄ ex ꝟbis reſcpͥti pōt ꝑcipcerta ſcīa prīcipis tūc ꝯcordat dictꝭ all̓atꝭ. videdixi in. c. ad.. e Adu̓te dcā poſſent ꝓcedere vreſcriptū emanat ꝯͣ ius hn̄s cl̓aꝫ derogatoriā. ſꝫius hꝫ illā cl̓am dat certā formā reſcriptꝭ impetrācvr̄ valeāt reſcripta etiā ex certa ſcīa emanata niſiſeruet̉ forma a iure tradita. l. ſiqͥs. in prin. ff. de le. iij. qd̓ no. Di. in regula qd̓ ſel̓. de re. iur. li. vj. ſentit do.an̄. iudicio meo ſentit ideꝫ Io. an. c. vnico. de exceſ.la. li. vj.in mēbro diſtinctōnis reqͥrit reſcriptne de iure ſi illud ius hēat cl̓am derogatofacit meriā. nam in alio mēbro in ꝓſequit̉ qn̄ ius hꝫ cl̓amderogatoriā dicit valere reſcriptū ſi emanauit ex certaſcīa pape. qͣſi innuat in priori caſu certā ſcīaꝫ ſufficere. Et nota bn̄ illud dictū qꝛ ſolet all̓ari. de hacmateria an̄ qn̄ reſcriptū priuilegiū ſeu ꝯſtō dēat facere mentione de iure ꝯͣ qd̓ emanat paꝝ tractāt doc.Sed tu vide late Io. an. in. c. vnico iam dcō in nouelel vtili. pub. in exͣua. ad rela. bar. in. l. fi. C. ſi ꝯͣ iuobſtātibꝰ. aliqͥs bal. in. l. huprimendā. in. legibꝰ nomanū. C. de legi. Et qꝛ diſtinctio Io an̄. eſt dubia iuuenibꝰ capiēdo ipſiꝰ mentē ꝓſeq̄re breuiſſime ſi ſingl̓amēbra. aut reſcriptū hꝫ cl̓am derogatoriā ad ius. vt qꝛīm ſiue fiat mētio perfacit mentionē de iure valeta ſiue Ieneralia. autꝟba ſpecifica ſiuereſcriptū facitaut illud iustꝫ valere rehꝫ cl̓am derogateoriā. ſi emanat rein derogſcriptu. aut iusnentionēſcriptū in forma priuilegij valet lꝫ fmotūde iure. aut emanat modū reſcripti.de prebe.prio prīcipis valet ẜmli. vj. aut ad inſtancipis valet al̓s ſecus. hec ſunt ſuem mihi placēt ſ nitit̉ ꝓbare hāc dimēbra ſua. ad pri dicit valeteius etiā ſi faciat generalē mentionē. Nam vr̄vbi reqͥrit exp̄ſſam mentionē. ideo in mēbroſic. aut ius hꝫ cl̓am derogatoriā ſerua fotam in iure. nam ſi reqͥrit ſpālem mentioneꝫ ſu ꝟba eqͥpollētia.generalis. ſꝫ dꝫ eſſedictū etiā limita vt notanter vol. alit̓. ff. de le. iijluit. Bal. pꝰ Ci. in. d. l. hūanū. vt ꝓcedat in reſcripto.ſecꝰ in ꝯſtōne. ꝯſtō ꝯͣ ꝯſtōneꝫ valꝫ fcā mentōe in generali de ꝯſtōne ꝯͣria. vt ſi dicat̉ obſtāte qͣcūqꝫ ꝯſtitutōe. In ꝯͣriū ad cle. dudū. ī fi. de ſepul. qꝛ ꝯſtō emanat maiori maturitate ꝙͣ reſcriptū. aut ius hꝫ clauſulā derogatoriā. tūc eo caſu eſt fienda mētio. qſit ſtatim dicet̉ ſufficit mētio multū generalis. vtpta ſi dicat̉. obſtāte qͣcūqꝫ lege. nec reqͥrit̉ mētio oīoſpālis ſꝫ ſatis eſt dicat̉ ob. qͣcūqꝫ lege in ꝯͣriū loquit̉. ita voluit bar. ꝯcordādo multas glo. iuris ciuilisin. d. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius. ad primū. Deinde voluit Ioan. in ſcd̓o mēbro ſi ius hꝫ cl̓am derogatorio valet reſcriptū ſub qͣcunqꝫ forma impetratū ſeu ꝯceſſumniſi faciat de illo iure mentionē. qd̓ eſt notādū. ſꝫ declara limita vt dixi in prin. huiꝰ glo. nam ſentit aꝑteetiā priuilegiū ꝯceſſuꝫ ex certa ſcīa valet. qd̓ ſatꝭ pꝫexqͦ facit exp̄ſſaꝫ mentionē de iure derogante. Terciū mēbꝝ eſt priuilegiū ꝯͣ ius hn̄s cl̓am derogatoriā valet. dubito an ſit verū. potiꝰ credo oppſituꝫꝑte.. infra de capel. mo. vbi dr̄ ſi papa ꝯfirmaratū religioſo clauſtrali valꝫ fcā mētione deiure ꝯͣrio. Nam ſepe priuilegia emanāt ꝯͣ ius ex nimiaoccupatōe prīcipis vel ꝓpt̓ nimiā importunitatē petētiū. ideo niſi fiat mentio de iure ſaltem in genere non

preſumitur princeps velle ꝯcedere ꝯtra ius. hoc ſentit Bar. in. d. extrauaganti ad reprimendaꝫ. in dictal. fi. ideo alibi dicit glo. valet legitimatio ſpurijfacta per principem non facta mentione de iure. vt no.in aucͣ. qui. modis na. effi. li. ꝓpe fi. colla. viij. vide glo.in. l. q̄ſitū. ff. de flu. ne qͥd in fluīe publico. in aucͣ. int̓liberos. C. de teſta. Quartū membꝝ reſcriptū emanans ꝯtra ius ꝓprio motu valet lꝫ faciat mentioneꝫde iure. dubito an hoc ſit verū. qꝛ ꝓpriꝰ motus ſolū ex3 ꝯtra intentiōeꝫcludit ſurreptionē aūt anprio p̄al.ꝯcedentꝭ. vt no. Io. an. in.glo. in cle. ſi romanꝰ. de p̄bē. dixi in. c. ad aures .. ede mēte principis eſt ꝯcedere aliqͥd ꝯͣ ius fcitione de iure. vt ī. d. c. ex ꝑte. facit. l. reſcripta. C. ſiius vel vti. pub. ⁊cͣ. dictuꝫ tn̄ Io. an. forte ſeruaret̉ intene illud mēti. p̄dictꝭ obſtare vr̄. l. mulabilis. ff. de excu. tu. in. l. idem vulpianꝰ. vbi dic ſi princeps ſciens aliquē eſſe tutorē dedit ſibi licētiaꝫnutādi domiciliū vr̄ abſoluere a tutela lꝫ de ea nofecerit mentionē. ex illa. l. colligit ibi no. bar. tantvalet certa ſciētia quātū diſpenſatio. pondera qꝛloquit̉ qn̄ in reſcripto fiebat mētio de certa ſcīa ſꝫ ſatiseſt prīceps ſciebat illuꝫ eſſe tutorē multi legiſte perillū tex. ſolent dicere ſi princeps ſciēter ꝓmouet indignuꝫ vel aliqͥd facit ꝯͣ ius vr̄ diſpēſare. facit. l. qͥdaꝫſulebāt. qd̓ ibi no. bar. ff. de re iudi. ſꝫ ꝓfecto illa. l.ꝓbat id ad qd̓ allegat̉. em̄ loquit̉ in priuilegioius ſꝫ qn̄ abſoluit aliquē ab onere tutele in fcō ꝑticilari. ſic potiꝰ eſt illud quoddā bn̄ficiū abſolutōnis abonere qͣꝫ priuilegiū ꝯtra iuſ. hūc intellectū incidenterſentit bar. ad illam. l. in. d. exͣuagāti ad reprimendaꝫ inſi ꝯͣ ius. bn̄ no. qꝛ in. d. l. idemloco alle. in. d. l. fi.erus intellectꝰ docͣ. Aliud mēbꝝvulpianꝰ. poniteſt qn̄ reſcriptū emanat ex certa ſcīa. tunc valet ꝯͣiusẜm Io. an̄. ſꝫ ego multipl̓r limito vt apparet ex ſuꝑdictis. adde notabile dictū bar. in. d. exuagāti ad reprimendaꝫ. vbi dicit vbi reſcriptū emanat ꝯͣ ius in fauorē reipublice valet lꝫ faciat mentioneꝫ de iure. etēſare ꝯͣ ius. ar. illiꝰ. l. qͥdaꝫ ꝯſulebāttūc vr̄ princeps din fauorē priuate ꝑſone. diuerin fi. ſecꝰ ſi eman̄t clauſulaꝫ derogatoriā in reſcriptisſitatis. qꝛ iurpriuati. vt in. d. l. reſcripta. Itēqn̄ emanſumit̉ tunc reſcriptū ſurrepticiū vel emanaſſe ex nimiaoccupatōe prīcipis. ſecꝰ ſi in fauorē publicum. p̄dictabn̄ no. qꝛ hēs in aliqͦ loco ita bene diſcuſſuꝫ hunc articulū. Quero ex glo. qͥd ſi reus ſuccubuit in principali appellat nūqͥd in impetratōe hēbit̉ reſpectꝰ addioceſim ſuam ipſe ſit actor in appell̓onis. An vero ad dioceſim appellati ipſe ſit reus in hac cauſa apoīter tenent dꝫ hr̄i recurſus adpellatōnis. doc. hiciginarij. ſic in appell̓onis pōtdioceſim ipſius reiactor trahi vltͣ duas dietas. ego exiſtīo ſit in optiōeiſtius rei appellatoris. nam ſi vult poterit impetrare indioceſi ipſiꝰ appellati. qꝛ hꝫ de quo cōqueratur ip̄eappellatꝰ pōt etiā impetrare in loco remoto vltrduas dietas a dioceſi ſua. qꝛ ipſe ſit reus originar neceſſitatꝰ veniat ad appellanduꝫ ꝯpellit̉ ſeqͥ dioceſim ipſiꝰ actoris originalis. qꝛ ſic indirecte traheret̉ad loca remota. vn̄ queadmodū actor originarius pōtꝓſequi appellatione obſtāte excoīcatione. qꝛ fingitur reus ꝓpter neceſſitatē appellandi. vt in. c. dilecte. etque ibi no. de excep. ita dicerē in caſu nr̄o. qꝛ iſte reꝰoriginariꝰ neceſſitet̉ ad appellandū vt defendat ſe aduerſus iniqͥtatē ſnīe deſinit eſſe reus lꝫ ipſe ꝓuocauerit. ſic al̓. in qōne facti rn̄di tene mēti qꝛ ſepe acciditIdem dicūt doc. in reconuētionis vt hēatur reſpectus ad dioceſim rei originarij. qd̓ ſatis placet qꝛ qͥs tenet̉ rn̄dere in eo loco in quo ꝯuenit aduerſariū. ar. iij. q.viij. cuiꝰ in agendo. in. l. papinianꝰ. C. de ſen. in. c. j.. ij.. de mu. peti. Idem dicunt ſi actor preſentauit li-