De reſcriptis.
quod hodie incipit ſtatutum de reſcrip. li. vj. ⁊ ſic eſſettꝑāda glo. fi. in cle. ij. jͣ. e. ti. vbi dicit ꝙ tūc dr̄ princepsface̓ ex certa ſcīa qn̄ hͦ expͥmit̉ in reſcpͥto qͣꝫqͣꝫ ml̓ti allegāt qn̄ in reſcpͥto dr̄ ex certa ſcīa. ſꝫ ſic intellecta illa ginō eſſꝫ vera ⁊ foret ꝯͣ Io. an. ⁊ Inn. in loco p̄alleg. Sꝫſi tu reſtringꝭ mō p̄dicto qn̄ ex ꝟbis reſcpͥti pōt ꝑcipcerta ſcīa prīcipis tūc ꝯcordat cū dictꝭ all̓atꝭ. ⁊ vide q̄dixi in. c. ad hͦ. sͣ. e ¶ Adu̓te hͨ dcā poſſent ꝓcedere vreſcriptū emanat ꝯͣ ius nō hn̄s cl̓aꝫ derogatoriā. ſꝫius hꝫ illā cl̓am ⁊ dat certā formā reſcriptꝭ impetrācvr̄ ꝙ nō valeāt reſcripta etiā ex certa ſcīa emanata niſiſeruet̉ forma a iure tradita ꝑ. l. ſiqͥs. in prin. ff. de le. iij.⁊ qd̓ no. Di. in regula qd̓ ſel̓. de re. iur. li. vj. ſentit h̓ do.an̄. ⁊ iudicio meo ſentit ideꝫ Io. an. c. vnico. de exceſ. p̄la. li. vj.in pͦ mēbro diſtinctōnis reqͥrit ꝙ reſcriptne de iure ſi illud ius hēat cl̓am derogatofacit meriā. nam in alio mēbro in qͦ ꝓſequit̉ qn̄ ius nō hꝫ cl̓amderogatoriā dicit valere reſcriptū ſi emanauit ex certaſcīa pape. qͣſi innuat in priori caſu certā ſcīaꝫ nō ſufficere. Et nota bn̄ illud dictū qꝛ nō ſolet all̓ari. ⁊ de hacmateria an̄ ⁊ qn̄ reſcriptū ⁊ priuilegiū ſeu ꝯſtō dēat facere mentione de iure ꝯͣ qd̓ emanat paꝝ h̓ tractāt doc.Sed tu vide late ꝑ Io. an. in. c. vnico iam dcō in nouelel vtili. pub. ⁊ in exͣua. ad rela. ꝑ bar. in. l. fi. C. ſi ꝯͣ iuobſtātibꝰ. aliqͥs ꝑ bal. in. l. huprimendā. in ꝟ. legibꝰ nomanū. C. de legi. Et qꝛ diſtinctio Io an̄. eſt dubia iuuenibꝰ capiēdo ipſiꝰ mentē ꝓſeq̄re breuiſſime ſi ꝑ ſingl̓amēbra. aut reſcriptū hꝫ cl̓am derogatoriā ad ius. vt qꝛīm eū ſiue fiat mētio perfacit mentionē de iure ⁊ valeta ſiue ꝑ Ieneralia. autꝟba ſpecifica ſiuereſcriptū nō facitaut illud iustꝫ h̓ nō valere rehꝫ cl̓am derogateoriā. ⁊ ſi emanat rein derogſcriptu. aut ius nōnentionēſcriptū in forma priuilegij valet lꝫ nō fmotū ꝓde iure. aut emanat ꝑ modū reſcripti. ⁊de prebe.prio prīcipis ⁊ valet ẜmli. vj. aut ad inſtancipis valet al̓s ſecus. hec ſunt ſuem mihi nō placēt ſꝑ q̄ nitit̉ ꝓbare hāc dimēbra ſua. ⁊ pͦ qͦ ad pridū dicit valeteius etiā ſi faciat generalē mentionē. Nam hͦ vr̄vbi reqͥrit exp̄ſſam mentionē. ⁊ ideo in hͦ mēbroſic. ꝙ aut ius hꝫ cl̓am derogatoriā ⁊ ſerua fotam in iure. nam ſi reqͥrit ſpālem mentioneꝫ nō ſuꝑ ꝟba eqͥpollētia.generalis. ſꝫ dꝫ eſſedictū etiā limita vt notanter vol. nō alit̓. ff. de le. iijluit. Bal. pꝰ Ci. in. d. l. hūanū. vt ꝓcedat in reſcripto.ſecꝰ in ꝯſtōne. nā ꝯſtō ꝯͣ ꝯſtōneꝫ valꝫ fcā mentōe in generali de ꝯſtōne ꝯͣria. vt ſi dicat̉ nō obſtāte qͣcūqꝫ ꝯſtitutōe. In ꝯͣriū ad hͦ cle. dudū. ī fi. de ſepul. qꝛ ꝯſtō emanat cū maiori maturitate ꝙͣ reſcriptū. aut ius n̄ hꝫ clauſulā derogatoriā. ⁊ tūc eo caſu qͦ eſt fienda mētio. ꝙ qſit ſtatim dicet̉ nō ſufficit mētio multū generalis. vtpta ſi dicat̉. nō obſtāte qͣcūqꝫ lege. nec reqͥrit̉ mētio oīoſpālis ſꝫ ſatis eſt ꝙ dicat̉ nō ob. qͣcūqꝫ lege q̄ in ꝯͣriū loquit̉. ita voluit bar. ꝯcordādo multas glo. iuris ciuilisin. d. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius. ⁊ hͦ qͦ ad primū. Deinde voluit Ioan. in ſcd̓o mēbro ꝙ ſi ius hꝫ cl̓am derogatorio nō valet reſcriptū ſub qͣcunqꝫ forma impetratū ſeu ꝯceſſumniſi faciat de illo iure mentionē. qd̓ eſt notādū. ſꝫ declara ⁊ limita vt dixi in prin. huiꝰ glo. nam ſentit aꝑte ꝙetiā priuilegiū ꝯceſſuꝫ ex certa ſcīa nō valet. qd̓ ſatꝭ pꝫexqͦ nō facit exp̄ſſaꝫ mentionē de iure derogante. Terciū mēbꝝ eſt ꝙ priuilegiū ꝯͣ ius nō hn̄s cl̓am derogatoriā valet. dubito an hͦ ſit verū. ⁊ potiꝰ credo oppſituꝫ ꝑꝑte. jͣ. infra de capel. mo. vbi dr̄ ꝙ ſi papa ꝯfirmaratū religioſo clauſtrali nō valꝫ nō fcā mētione deiure ꝯͣrio. Nam ſepe priuilegia emanāt ꝯͣ ius ex nimiaoccupatōe prīcipis vel ꝓpt̓ nimiā importunitatē petētiū. ⁊ ideo niſi fiat mentio de iure ſaltem in genere non
preſumitur princeps velle ꝯcedere ꝯtra ius. ⁊ hoc ſentit Bar. in. d. extrauaganti ad reprimendaꝫ. ⁊ in dictal. fi. ⁊ ideo alibi dicit glo. ꝙ nō valet legitimatio ſpurijfacta per principem non facta mentione de iure. vt no.in aucͣ. qui. modis na. effi. li. ꝓpe fi. colla. viij. ⁊ vide glo.in. l. q̄ſitū. ff. de flu. ⁊ ne qͥd in fluīe publico. ⁊ in aucͣ. int̓liberos. C. de teſta. Quartū membꝝ ꝙ reſcriptū emanans ꝯtra ius ꝓprio motu valet lꝫ nō faciat mentioneꝫde iure. dubito an hoc ſit verū. qꝛ ꝓpriꝰ motus ſolū ex3 ꝯtra intentiōeꝫcludit ſurreptionē nō aūt anprio p̄al.ꝯcedentꝭ. vt no. Io. an. in. d̓glo. in cle. ſi romanꝰ. de p̄bē. dixi in. c. ad aures .sͣ. ede mēte principis nō eſt ꝯcedere aliqͥd ꝯͣ ius nō fcitione de iure. vt ī. d. c. ex ꝑte. facit. l. reſcripta. C. ſiius vel vti. pub. gͦ ⁊cͣ. dictuꝫ tn̄ Io. an. forte ſeruaret̉ intene illud mēti. p̄dictꝭ obſtare vr̄. l. mulabilis. ff. de excu. tu. in. l. idem vulpianꝰ. vbi dicꝙ ſi princeps ſciens aliquē eſſe tutorē dedit ſibi licētiaꝫnutādi domiciliū vr̄ eū abſoluere a tutela lꝫ de ea nofecerit mentionē. ⁊ ex illa. l. colligit ibi no. bar. ꝙ tantvalet certa ſciētia quātū diſpenſatio. ⁊ pondera qꝛ n̄loquit̉ qn̄ in reſcripto fiebat mētio de certa ſcīa ſꝫ ſatiseſt ꝙ prīceps ſciebat illuꝫ eſſe tutorē ⁊ multi legiſte perillū tex. ſolent dicere ꝙ ſi princeps ſciēter ꝓmouet indignuꝫ vel aliqͥd facit ꝯͣ ius vr̄ diſpēſare. facit. l. qͥdaꝫ cōſulebāt. ⁊ qd̓ ibi no. bar. ff. de re iudi. ſꝫ ꝓfecto illa. l.ꝓbat id ad qd̓ allegat̉. nō em̄ loquit̉ in priuilegioius ſꝫ qn̄ abſoluit aliquē ab onere tutele ⁊ in fcō ꝑticilari. ⁊ ſic potiꝰ eſt illud quoddā bn̄ficiū abſolutōnis abonere qͣꝫ priuilegiū ꝯtra iuſ. ⁊ hūc intellectū incidenterſentit bar. ad illam. l. in. d. exͣuagāti ad reprimendaꝫ inſi ꝯͣ ius. ⁊ hͦ bn̄ no. qꝛ in. d. l. idemloco alle. ⁊ in. d. l. fi.erus intellectꝰ ꝑ docͣ. Aliud mēbꝝvulpianꝰ. nō poniteſt qn̄ reſcriptū emanat ex certa ſcīa. ⁊ tunc valet ꝯͣiusẜm Io. an̄. ſꝫ ego multipl̓r limito vt apparet ex ſuꝑdictis. ⁊ adde notabile dictū bar. in. d. exuagāti ad reprimendaꝫ. vbi dicit ꝙ vbi reſcriptū emanat ꝯͣ ius ⁊ in fauorē reipublice valet lꝫ nō faciat mentioneꝫ de iure. etēſare ꝯͣ ius. ar. illiꝰ. l. qͥdaꝫ ꝯſulebāttūc vr̄ princeps din fauorē priuate ꝑſone. rō diuerin fi. ſecꝰ ſi eman̄t clauſulaꝫ derogatoriā in reſcriptisſitatis. qꝛ iurpriuati. vt in. d. l. reſcripta. Itē p̄qn̄ emanſumit̉ tunc reſcriptū ſurrepticiū vel emanaſſe ex nimiaoccupatōe prīcipis. ſecꝰ ſi in fauorē publicum. ⁊ p̄dictabn̄ no. qꝛ nō hēs in aliqͦ loco ita bene diſcuſſuꝫ hunc articulū. ¶ Quero ex glo. qͥd ſi reus ſuccubuit in cā principali ⁊ appellat nūqͥd in impetratōe hēbit̉ reſpectꝰ addioceſim ſuam cū ipſe ſit actor in cā appell̓onis. An vero ad dioceſim appellati cū ipſe ſit reus in hac cauſa apoīter tenent ꝙ dꝫ hr̄i recurſus adpellatōnis. doc. hiciginarij. ⁊ ſic in cā appell̓onis pōtdioceſim ipſius reiactor trahi vltͣ duas dietas. ego exiſtīo ꝙ ſit in optiōeiſtius rei appellatoris. nam ſi vult poterit impetrare indioceſi ipſiꝰ appellati. qꝛ nō hꝫ de quo cōqueratur ip̄eappellatꝰ pōt etiā impetrare in loco nō remoto vltrduas dietas a dioceſi ſua. qꝛ cū ipſe ſit reus originar⁊ neceſſitatꝰ veniat ad appellanduꝫ nō ꝯpellit̉ ſeqͥ dioceſim ipſiꝰ actoris originalis. qꝛ ſic indirecte traheret̉ad loca remota. vn̄ queadmodū actor originarius pōtꝓſequi appellatione nō obſtāte excoīcatione. qꝛ fingitur reus ꝓpter neceſſitatē appellandi. vt in. c. dilecte. etque ibi no. de excep. ita dicerē in caſu nr̄o. qꝛ cū iſte reꝰoriginariꝰ neceſſitet̉ ad appellandū vt defendat ſe aduerſus iniqͥtatē ſnīe n̄ deſinit eſſe reus lꝫ ipſe ꝓuocauerit. ⁊ ſic al̓. in qōne facti rn̄di ⁊ tene mēti qꝛ ſepe acciditIdem dicūt doc. in cā reconuētionis vt hēatur reſpectus ad dioceſim rei originarij. qd̓ ſatis placet qꝛ qͥs tenet̉ rn̄dere in eo loco in quo ꝯuenit aduerſariū. ar. iij. q.viij. cuiꝰ in agendo. ⁊ in. l. papinianꝰ. C. de ſen. ⁊ in. c. j.⁊. ij. jͣ. de mu. peti. Idem dicunt ſi actor preſentauit li-