De reſcriptis.
ſic ille ē fide dignus. al̓s aūt nō credo ordinariū ſuꝑſedere debere. qꝛ dictū vniꝰ leuis nō inducit iuſtā cām credēdi maxīe vt ꝑ tale dictū qͥs retardet exeqͥ mādatuꝫſuꝑioris. ad hͦ. c. lꝫ ex quadā. jͣ. de teſti. iūcto. c. inqͥſitiōide ſen. ex. Quid aūt ſi vnicū ē r̄ptū ſꝫ ꝑs excipit coramordinario r̄ptū eē ſurrepticiū nūqͥd dꝫ ordinarius ſuꝑſedere mādato. doc. dicūt ꝙ nō. qꝛ hͨ exceptio ē ꝓponeda corā iudice̓ delegato cū ſumꝰ extra terminos iſtiusc. ⁊ ordinariꝰ dꝫ parere delegato. d. c. ſiqn̄. An aūt hͦ. chēat locū ī lr̄is gratioſis vt cū executores ad bn̄ficia mādant ordinario ꝯͣria. Io. an. ſentit hic ꝙ ſic. dicit em̄ ꝙhͦ. c. qͦtidie practicat̉ in lr̄is gratioſis. ⁊ aꝑtius hͦ tꝫ. jͣ. e.ti. in. c. mādatū vbi aliqͣ dicent̉ de hac materia. tꝫ ſpec.in ti. de act. ⁊ petꝭ. §. ſuꝑ actōibꝰ. ꝟ. j. ⁊ hͦ no. An aūt hͦ.ordinarijs mādātibꝰ ꝯͣria. vt ſiqͥsc. hēat locū in duolhꝫ duos ordinarios vnꝰ mādat illū excōicare alius mānūciari. dic̄dat eū abſolutū vel nō ligqꝛ par in parē nō hꝫ imꝑictare geſta ꝑ aliū niſi alt̓pape cui pͦ ē parēdū. videdſi duo ordinariin. c. cū iā dudū de p̄bē. vbiēs clarū intellectū huius. cmādāt ſubiecto ꝯͣria ⁊ ꝑ f̓¶ In gl. iij. ibi ſi aūt aliqͥd ſubijcit. vult gl. ꝙ in hac cognitōe ſeu informatōe ordinariꝰ dꝫ audire allegatōesꝑtiū. Sꝫ Hoſt. ⁊ Io. an. ſentū. ⁊ hͦ veriꝰ. qꝛlr̄a iſta innuit ꝙ ſolū inſtitiōe lr̄arū ita ꝙiudex int̓ eos. ⁊ ſi ex inſpenil hr̄e dꝫ a ꝑtibꝰ ne videit pͥmas reuocatas ꝑ poſtectōe ipſarū lr̄arū clare ꝑcriores dꝫ parere ſcd̓is iuoſꝫ ſi cōſtat ꝙ ſcd̓e nō re. ſi ꝟo dubitat dꝫ ſuꝑſeuocāt pͥmas dꝫ parere pͥẜm tenorē. c. paſtoralis. sͣdere donec iſta ꝯtētio ſopeo. Sꝫ circa hͦ dubitat̉. qͥd ſi iudex delegatꝰ vel executor excōicat ordinariū niſi ſibi parauerit. So. dicit Inno. ꝙ aut ordīariꝰ ꝓbabil̓r dubitat de p̄ualiditate lr̄rum ⁊ ꝓcedere vult ꝓut h̓ dr̄. et tunc nō tꝫ excōicatiqꝛ in hͦ caſu ordīariꝰ nō reſiſtit delegato nec turbat ſuāiuriſditōꝫ ſꝫ hͦ facit aucͣte legis .ſ. huiꝰ. c. xxiij. q. iiij. quipetāt. l. gracchꝰ. C. de adul. qd̓ dic̄ ꝓcedere et̄ ſi ſapietior nō dubitarꝫ. ſꝫ ſi īprobabil̓r diceret ſe dubitare vbidubitādū nō ē. vel vellet exeqͥ tāqͣꝫ certꝰ de reuocatiōevbi certꝰ nō ē tꝫ ſnīa excōicatōis qꝛ turbat hͦ caſu iuriſditionē alteriꝰ. ⁊ dicit hͦ ꝓcedere et̄ ſi poſtmodū appareat iuriſditōꝫ pͥmi iudicis eē reuocatā ⁊ hͦ qꝛ in dubiohēbat iuriſditōꝫ qd̓ bn̄ noͣbis. ¶ In ea. gl. ibi qꝛ nō cōſtat an ille iudex hēat iuriſditōꝫ. nō bona limitationead illā lr̄am vt iudex in dubio potiꝰ abſoluat qͣꝫ ꝯdnet. ꝓcedit em̄ qn̄ certū ē de iuriſditōe debētis iuoſꝫ reſpectu illius qͥ hēret exeqͥ exqͦ dubitat qͥs illoagis ad abſoluēdū ꝙͣ ad ꝯdēnanex nō dꝫ parereIn gl. in ꝟ. ſcd̓o loco in fi. dicit. Io. an̄. ꝙit ꝯriū ſꝫ potius reſpicit ip̄m qͣre. qͣſi dicatq̄rimus qͣre iſti denūciant̉ abſoluti vigore ſcd̓arū lr̄aꝝꝑ pͥmas fuerūt excōicati. Hoſti. ſoluit ꝙ id qd̓ fiē veri r̄pti n̄ dꝫ r̄uocari vt ī. d. c. audita. Sꝫ id qꝛfit aucͣte putatiui vl̓ r̄uocati r̄pti dꝫ r̄uocari vt h̓. hͨ ſonō ē bona. qꝛ. c. audita. loqͥt̉ de geſtis aucͣte r̄pti reuocati an̄ cognitā tn̄ reuocationē. Uin. dicit ꝙ iſte texloqͥt̉ in ſnīa excōicatōnis q̄ nō ē ꝑpetua ſꝫ dꝫ reuocariexqͣ excōicatꝰ vult parere. ꝯͣriū ꝓcedit in geſtis ſuꝑ pͥncipali. ⁊ hͨ ſo. nō pōt tolerari. vel tercio ẜm do. An. h̓ iudicēs pͥmi ſciebat cām iſtā ꝯmiſſaꝫ ſcd̓is. iō nō tꝫ qͥcqͥdipſi egerūt poſt notā reuocatōꝫ. ſꝫ in p̄dicto. c. audita.pͥmi iudices ignorabāt. ⁊ hͨ ſo. eēt bona ad ꝯͣriū. Sedſoluēdo iſtā gl. ego dico ꝙ h̓ non reuocat̉ factū aucͣtepͥmi r̄pti īmo potius ꝯfirmat̉. qꝛ ſcd̓i iudices abſoluendo ⁊ mandādo ꝑtē ꝓnūciari abſolutā vident̉ fateri excōicatiōꝫ latā ab alijs tenuiſſe. qꝛ abſolutio p̄ſupponitvinculū ⁊ ipſimet pͥmi iudices ſtāte eoꝝ iuriſditōne abſoluiſſent ſi ꝑs voluiſſet parere iuri corā eis. ⁊ qͥcqͥd ſitde materia ē dicēdū vt dixi in. c. ceterū. sͣ. e. ⁊. d. c. audita
Qn̄ in r̄pto pl̓a naros effectꝰad vtrūqꝫ effectū ꝯſeq̄ndū. ⁊ ſunt due ꝑtes. pͦ ponit̉ cōſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi nos. Scd̓a ſubdiuidit̉ in tres.Nam pͦ ponit relationē pͥorū iudicū. ſcd̓o ibi nos igit̉ꝯmiſſionē factā ſcd̓is iudicibꝰ. tercio ibi. verū dubitationē emergentē. ¶ No. pͦ ar. iudicē poſſe facere rōe cōtumacie fructꝰ rei petite ſeq̄ſtrari ⁊ ꝯtumacē excōicarerōne ꝯtumacie ⁊ ſic a pͥncipio imponere duplicē penāqd̓ ē ꝯ. c. qm̄ in fi. vt lit. nō ꝯte. iō cōiter tenet̉ ꝙ iſti iudicēs in hͦ nō bn̄ ꝓceſſerūt. Sꝫ dic vt dicā ſuꝑmodica pn̄t colligi ſuꝑ iſto tex. qꝛ ꝓ maiori ꝑtefacti narrationē. ¶ No. ſcd̓o ꝙ ꝓpter vitiū falſitatisetiā ꝯmiſſe circa lr̄as inferiorū iudicū pōt clericꝰ pͥuaribn̄ficio ſuo plus dico ꝙ ſi ageret̉ crīaliter ſuꝑ hͦ vitiodeponi et̄ ab ordine ⁊ pͥuaricꝰ falſariuset lr̄as papeoꝝ. jͣ. d̓ cri.i. ꝙ lꝫ delegꝫ ita acritervitians ſeuti ſicut falſans lr̄as ipſiꝰpͥncipis inferioris. dicpape. Quid aūo. tercio ꝙ cl̓a ſi itavt in. c. ad audiētiā de cri. falī ẜm qͣlitatē negoeſt in fi. poſita dꝫ referri adī ſubiectā maͣm nōcij. nā ſi ſufficit ꝙ refiꝯcernit ſuꝑiora. ſecūiecta expoſtulat vtfi. lr̄aꝝ poſita ꝯceroīa ꝯcernat. nā vt h̓ vidnit ſolū vitiū falſitavt falſariꝰ pͥuet̉ bn̄ficio. ſꝫ qͦ ad hͦ vt ꝯferpetrāti refert̉ ad oīa p̄cedētiaQuid aūt in dubio dicendū vt pl̓e dixi in. c. ſcd̓o reqͥris de ap. ⁊ ꝑ Bar. in. l. p̄tor. ij. ff. vi bo. ra. ¶ In ęꝟ. ſeq̄ſtrari ibi vt mitius agat̉ cū reo. vult gͦ gl. iipoſſe facere ſeq̄ſtrū rei petite vt mitius agat cū reo. qͣſiſentiat ꝙ ſeq̄ſtratio ſit mitior qͣꝫ miſſio in poſſeſſionemIo. an. dicit ꝙ nec h̓ nec in. c. ex lr̄is. qd̓ gl. all̓at ꝓbat̉ſeq̄ſtꝝ poſſe fieri ꝓpter ꝯtumaciā qͣſi velit dicere ꝙ h̓et ibi narrat̉ factū iudicū ⁊ non diſputat̉ de viribꝰ ſecſtri. Sꝫ tu vide noͣbile dictū Io. an. in regula in gnāͣliin mer. vbi dicit ꝙ ſi in miſſiōe fiēda timet̉ ſcādalūfieri ſeq̄ ſtrū. ar. in. c. j. ⁊. ij. de iurepa. qd̓ tene mēti. fal. eqͥſſimū. ff. de vſufr. ita dicerē in ꝓpoſito ꝙ quēadmodum ibi in defectū miſſiōis fit ſeq̄ſtratio ita vbi cā nonpatit̉ ex ſui naͣ miſſionē ſic̄ in bn̄ficialibꝰ. vt in. c. eū qͥ deeo qͥ mit. in poſ. cā. rei ſer. li. vj. vn̄ credo ꝙ ſi in bn̄ficialibꝰ reus ē ꝯtumax ⁊ nō p̄t ꝓcedi ad vlteriora. puta qꝛactor indiget pn̄tia rei ꝙ tūc p̄t fieri ſeq̄ſtratio. Et ẜmiſtū intellectū poſſet ſaluari ſeq̄ſtꝝ. de qͦ hic. vide tn̄ admaͣm ea q̄ pl̓e ſcribo ī. c. ij. de ſeq. poſ. Scd̓o mō p̄t ſaluari iſtud ſeq̄ſtꝝ. qꝛ p̄ceſſit h̓ excōicatio ⁊ hūc ītellectūnoͣnt̓ ſētit h̓ collectariꝰ. Nā excōicato debēt ſubtrahifructꝰ bn̄ficij ꝑ. c. poſtoral̓. jͣ. de ap. ⁊ ibi pleniꝰ dixi. ⁊ exhͦ poſſes euitare ꝯͣriū qͣre h̓ iudex a pͥncipio īpoſuit duplicē penā. dicit eī ꝙ iſta ſeq̄ſtratio fuit facta in ꝯn̄tiāexcōicatōis ſꝫ ſi pͥus p̄ceſſiſſꝫ ſeq̄ſtratio nō debuiſſꝫ ſeexcōicatio ꝑ. c. qm̄ ī fi. vt li. nō ꝯtēſ. ⁊ ẜm iſtū intellectūpotes ſaluare finē gl. qͣtenꝰ dicit ꝙ h̓ nō fuit ꝓprie ſeq̄ſtratio. Sꝫ ꝯͣ iſtū intellectū op. ſi eī veniebat acceſſoriead excōicationē. gͦ ſublata excōicātōe debuit tolli ſeq̄ſtrū. ar. c. qm̄ in. §. in alijs. sͣ. vt li. nō ꝯte. So. fatēdū eſtꝯͣriū ſꝫ iudices ī hͦ male ꝓceſſer̄t. vt ſētit Pe. ⁊ bn̄. ſꝫ ſi iudices male ꝓceſſer̄t nō tn̄ debuit iſte clericꝰ falſare lr̄asſꝫ a facto iudicis appellare. Et ex hͦ no. ꝙ n̄ dꝫ qͥs falſificare et̄ īiuſtas lr̄as iudicis ⁊ ſi falſaret punit̉ ac ſi iuſtasfalſaſſꝫ puta tn̄ ꝙ pena ī aliqͦ eēt tēꝑāda. qꝛ vbicūqꝫ qͥsiuſto dolore motꝰ ꝯmittit delictū pea dꝫ aliqͣꝫtulū tꝑari. tex. ē valde no. ī. l. ſi adult̓iū ī. §. ſi īꝑatores. ff. d̓ adul.Ad idē fac̄. c. ſi ꝟo el. j. ī. §. nec ille d̓ ſen. ex. hīc dic̄ ſpe.