De reſcriptis.
vſus. vt in. l. vnica. ff. de nūdinis. dixi plene in. c. cum acceſſiſſent. sͣ. de ꝯſti ¶ In gl. ij. ibi pn̄tatōes lr̄aꝝ. Hecopi. ē euidēter īẜm eā tp̄s eēt ī facultate īpetrācurrere. Cōpo. dicit vltra opi. gl.tis qn̄ inciꝑet aꝙ annus currit a tꝑe qͦ potuit hr̄e copiā iudicis ⁊ ꝯpoſuit ſarcinulas. ⁊ cū hac opi. vidēt̉ trāſire doc. Ego dico ꝙ tex. ſatis aꝑit hanc qōnem. nā dico ꝙ duo requirunt̉. pͥmū ꝙ potuerit hr̄e copiā iudicis. ſcd̓m ꝙ nō fuerit in dolo vel negligētia. vn̄ dic ꝙ ſi poterit hr̄e copiāiudicis tn̄ impeditꝰ nō potuit agere nō currit ſibi iſtd̓tp̄s. qꝛ fundat̉ iſte tex. ſuꝑ neigētia ſeu dolo. et in eh̓ dr̄ de anno dic verꝙ gl. dicit hodie nō ꝓcederevt no. jͣ. in glo. ſe. ⁊ no. bn̄ hanc gl. qꝛ ibi loquit̉ clariusde hac materia ꝙͣ in alio loco in eo ꝙ exp̄ſſe tꝫ ꝙ ſi pͥmꝰimpetrās fuit impeditus nō p̄t p̄ueniri ꝑ ſcd̓m. dic tn̄ꝙ nō ſufficit ꝓbare impedim̄tū niſi ꝓbet̉ diligētia īimpedimēti qͥ ſatis ꝓbat̉ ꝑ ꝓteſtatiōꝫ. ⁊ nō tradasliuioni hͦ vltimū dictū. hēs em̄ generalit̓ noͣre ꝙ nō ſufficit in aliqͣ re allegare īꝑedimentū niſi ꝓbet̉ ꝙ īpedimentū fuit cā īmediata qͣre nō egit ⁊ hͦ ꝓbat̉ ꝓbandodiligētiā tꝑe īpedimēti. ⁊ hͦ notant̓ voluit Inn. in. c. exa de p̄ſcrip. ⁊ Bart. in. l. de pupillo. §. ſiqͥs ipſiff. de oꝑ. no. nū. ⁊ facit qd̓ no. in. c. ad audiētiā decle. nō reſi. ⁊ in. c. j. de cle. egro. vbi ꝯcludit̉ ꝙ ad pedum diſtributōes qͦtidianas nō ſufficit ꝙ canonicpn̄ti ſit infirmꝰ niſi appareat ꝙ infirmitas fuit cā nōtereſſendi diuīs. vtputa qꝛ ꝑ pͥus tꝑe ſanitatis reſidbat. ſecꝰ ſi pͥus nō ītererat diuīs. qd̓ ꝟbū nō. ¶ Exͣ glop. de. c. ſuꝑ lr̄is. sͣ. e. vbi dr̄ ꝙ mēdax p̄cator dꝫ penitcarere īpetratis ⁊ oī ꝯmodo lr̄aꝝ. gͦ ſcd̓s īpetras exqͦ n̄fecit mētionē de pͥmis nō dꝫ audiri niſi poſt ānū. Sol.dicūt doc̄. ⁊ bn̄ ꝙ ꝯͣriū ꝓcedit qn̄ doloſe īpetrās tacuitde pͥoribꝰ. Iſte tex. ꝓcedit cū ꝑ ſimplicitatē vl̓ ignorātiā. nā qn̄ ſcd̓s fuit in dolo dꝫ valere potiꝰ pͥmū qͣꝫ ſcd̓ꝫpͥmus impetrās reꝑit̉ in culpa in nō vtēdo. ſcd̓serit̉ in dolo in obripiēdo pͥncipi. dolus aūt p̄pondereilpe. vt in. l. itē ſi obſteraqͥ. Quid aūt ſijs etiā in dolo iniſſet in dolo in n̄do. dicūt doc. ꝙ vꝫ pͥmū. qꝛ dolus pͥmi fuit in nvtēdo. ⁊ ſic nō ꝯcernit r̄ptū ſꝫ dolus ſcd̓i fuit ī impetrādo. ⁊ ſic r̄ptū eſt vitioſum ⁊ ſic potius dꝫ valere pͥmū.Quotidie p̄m contingal̓. cricac̓ h. c. ivAexecutionibꝰ gratiarū cū executores diuerſoꝝmandāt ꝯͣria capl̓o ſeu ordinario loci. raro aūt practicat̉ in terminis ꝓprijs .ſ. in executōibꝰ cārum. ⁊ in ſūmahͦ vult. Nam inſtruit ordinariū qͥd facere debeat cū adiuerſis delegatis recipit mandata ꝯͣria. Uel ſūma tualiter ⁊ ſpālius. Si a delegato aliqͥd mandat̉ ordīariodꝫ hūiliter exeqͥ ſꝫ ſi delegatus ꝑ alias lr̄as poſt executionē mādat ꝯͣriū vel ſi an executioneꝫ innotuerit ipſordinario inter delegatū qͥ mādauit ⁊ aliā ꝯtentioneꝫeē de iuriſditōe faciet ſibi vtrarūqꝫ lr̄aꝝ copiā exhiberi. nō vt iuriſditionalit̓ cognoſcat ⁊ ꝓcedat ſꝫ vt ſe informet an ꝑ ſcd̓as reuocent̉ pͥme ⁊ ſi pͥme reuocent̉ eequat̉ ſcd̓m mandatū. Si aūt nō reuocat̉ vel de hͦ d̓bitet nō exequat̉ ſcd̓m mandatū donec ꝯtētio de iuriſditōe terminet̉. Primo ponit̉ qō. ſcd̓o diſtinguēs rō.ibi ſuꝑ qͦ. tercio duplex inſtructio. ibi ceterū ¶ No. pͥmo ordinariū teneri ad parendū mādato delegati. Repn̄tat eī delegatus vices pape in cā ſibi ꝯmiſſa. iō ſicutpape obtꝑandū ē. ad hͦ. lxxxxiij. di. in. c. fi. ⁊ de offi..in. c. ſane ⁊. c. ſignificaſti cū ſi. ¶o. ſcd̓o ꝙ ſi delegati impetrati a diuerſis faciūt vas ⁊ ꝯͣrios ꝓceſſus validitas ꝓceſſuū depēdet a validitatē lr̄arū etiaꝫre exn̄te dubia. ⁊ hͦ voluit aꝑte Inn. sͣ. eo. in. c. paſtoralis. ⁊ optime ꝓbat̉ hic. ⁊ in. c. ex lr̄is. jͣ. de offi. dele. qd̓ intelligo qn̄ ꝑtes excipiūt ⁊ nolunt ꝯtēdere corā deleto alterius ꝑtis. ſecus aūt putarē vbi ꝑtes rn̄derent
iudicū ꝑ ea q̄ dixi poſt Inn. in. c. cū. m. in fi. sͣ. de cōſti.¶ No. tercio ꝙ ex inſpectōne ſola inſtr̄orum pōt elicieuidēs ꝓbatio qd̓ no. ꝓ ſtatutis reqͥrentibꝰ euidenteꝫꝓbationē ⁊ nimirū. nā etiā ex ꝯiecturis p̄cipuis pōt elici euidēs ꝓbatio. vt eſt tex. noͣbilis in. l. lꝫ. ff. de le. j. facitl. ſciāt cūcti. C. de ꝓba. ¶ Itē no. caſum in qͦ qͥs cognoſcit de cā et nō pōt de ea iudicare. ¶ Ultīo no. ꝙ ſuidubio r̄ptoꝝ apl̓icorū ordinarius loci nullā hꝫ iuriſditionē ſꝫ ſolū cognoſcit ad effectuꝫ exqͥrendi cui debeatobedire ¶ In gl. j. in fi. Nota pͦ ex hac glo. ꝙ fama invn̄ hn̄s aliquā ꝯſcīam ex fam⁊ idē ſentit gl. in. c. inqͥſitionjͣ. de ſen. ex. IC. ſi ſeruus vel libertlib. x. vbi poriqͥs accuſauiin ꝓbādo nō dꝫ puniri ꝑnaͣ talionis.ꝓpter infamiā p̄cetem qd̓ eſt mēti ꝯmēdat elegāter ad intelledictū vnictū. c. j. in fi. de elec. li. vj ¶ Scd̓o no. ex gͦus p̄ſtat iuſtā cām credēdi. ⁊ vr̄ gl. velle h̓ ꝓcedere etiſi ille ſit leuis opi. hͦ tn̄ nō multū firmat ſꝫ Hoſt. videplacere vt a qͦcunqꝫ ordinarius audierit hoſuꝑſedeat aliqͦ tꝑe. jͣ. qd̓ certificet aliū iutat copiā vtriuſqꝫ r̄pti. qꝛ ī mora modici tꝑis nō ē piuciū. l. ſi debitori. ff. de iudi. ¶ Aduerte latius circa inlectū huius. c. aut em̄ iudices mandant ꝯͣria. ordinario an̄ executionē alicuius mādati. ⁊ indubidiſpoſitio huius tex. aut recepto pͦ mādatoalius iudex mādat ꝯͣriū ⁊ idē dicendū vt hic in ꝟ. ſꝫpoſtea. aut ordinarius recepto pͥmo mādato ſolū aruit alias lr̄as in eadē cā impetratas. ⁊ eſt dubiū nunqͥpoſſit ſuꝑſedere executioni ⁊ petere copiam vtrarūqꝫlr̄aꝝ. Cōpo. tenet ꝙ nō ⁊ refert Inn.idē teneredicētes hͦ. c. nō hr̄e locū niſi qn̄ iudicinſinuāt ptātem eis traditā. ⁊ ad iſtū tex. in ꝟ. ⁊ adſum. vbi dr̄ ꝙ dꝫ ideꝫ facere cū ſibi innotuit ꝙ iudicceperūt diſceptare de iuriſditōe. rn̄dent ꝙ dꝫ intelliqn̄ innotuit ordinario ꝑ lr̄as iudicū. ſꝫ gl. in ꝟ. heſitandum ſentit ꝯͣriū ⁊ idē Io. an. dicēs ꝙ etiā an̄ receptuꝫſcd̓m mādatū pōt ordinariꝰ petere copiā vtriuſqꝫ r̄ptiſi audiuit iudices ꝯtēdere ſuꝑ iuriſditiōe. ⁊ hͨ opi. plusmihi plꝫ ⁊ vr̄ magꝭ applaude̓ lr̄e dū pōderat iſtū ordīariū debere exeqͥ ſi nihil oīo ſciuit de ꝯtētōe iuriſditiōisnā qd̓ infirmari vel vituꝑari pōt p̄cauendū ē. vt in. c.j. de ſeruis nō ordinādis. ⁊ melius ē an̄ tp̄s occurrere ꝙͣpoſt cām vulneratā remediū q̄rere. vt in. l. fi. C. in qͥbꝰcau. in inte. reſti. nō ē nece ¶ Aduertēdū tn̄ ꝙ nō ſufficit iudicē audiuiſſe alias lr̄as fore īpetratas ſꝫ oꝫ ꝙ audiuerit ꝯtentionē eē oriint̓ iudices delegatos de iuriſditione. ⁊ hͦ ꝓbat aꝑte iſta lr̄a in duobꝰ locis. vt pꝫ ibſi ſuꝑ ꝯtētōe ⁊ ibi ceperūt diſceptare. nā ſola īpetratōnō ſufficit. Et ex his decidit̉ qō. pone ꝙ ꝑs hn̄s ſcd̓aslr̄as occurrit ordīario qͥ recepit mādatū pͥoꝝ iudicūdicit nō ꝓcedatis ad executōeꝫ mādati. qꝛ hēo lr̄arias retractātes pͥmas qͣs in breui tꝑe volo pn̄tarevolo fidē facere de pn̄tatōe. Hoſt. dicit honeſtū eēordinariꝰ ſuꝑſedeat ⁊ ꝓcedat vt h̓ dr̄. Cōpoſ. ꝯͣ. vt.dixi. do. An. ꝯcordādo dicit ꝙ ꝟtute huiꝰ. c. nō p̄t iudex ordinariꝰ ſuꝑſedere. qꝛ iſtud. c. loqͥt̉ qn̄ ē ꝯtētio inter iudices de iuriſditōe ſꝫ ex tenore. c. cū in iure. jͣ. de of.dele. poterit ſuꝑſede̓ ⁊ videre q̄ lr̄e ſint potiores. qd̓ putat verū ſi an̄ executōꝫ mādatī ꝑs ꝯꝑet ⁊ vult ꝓbare illas pͥores lr̄as eē reuocatas. hͦ dictū mihi plꝫ ſi ꝑ ſcd̓aslr̄as ipſo iure reuocent̉ pͥores ẜm ea q̄ dixi in. c. ceterū.sͣ. ē. ſꝫ ſi opus eēt exceptōe ⁊ appellatōe ꝯͣ pͥores lr̄as tūccrederē ordinariū nō debere admittere iſtā exceptiōꝫ.qꝛ illa ē ꝓponēda corā iudicibꝰ delegatis iuxta materiāc. paſtoralis. sͣ. e. ſꝫ ordinarius dꝫ parere mādato delegati exqͦ alit̓ n̄ ꝯſtat de reuocatōe ipſo iure. ar. ī. c. ſiqn̄et. c. paſtoral̓ ī. §. qꝛ ꝟo d̓ of. dele. an at̄ ſufficiat ꝙ ordi