De reſcriptisQ9
dilectus. ⁊ in. c. relatū. jͣ. de p̄ben. ſꝫ qm̄ lr̄e erāt h̓ ſurrepticie ī eo ꝙ nō faciebat h̓ mētioneꝫ de numero iuratoviciant̉ in totū. Sꝫ dicēs tu reſpectu p̄bēde nulla eātſurreptio. qꝛ n̄ mādabat̉ vt p̄bēda ſimpl̓r ꝯferret̉ d̓ p̄ſenti. ſꝫ ſi vacaret vl̓ eēt de ꝓxīo vacatura ꝑ hͦ em̄ nullū p̄iudiciū fiebat numero p̄bendarū cū deberet ſurrogari in locū defūcti. So. fatenduꝫ ē ꝙ ſurreptio n̄ eratreſpectu p̄bēde ſꝫ reſpectu canonicatꝰ. qꝛ mādabat̉ recipi de pn̄ti ⁊ nō poterat recipi ſine fractione numeri.Et ex hͦ hēs vnā bonā regulā ꝙ ſurreptio cōmiſſa ī alterū cōnexoꝝ viciat gr̄aꝫ in totū. facit. c. trāſlato. d̓ cōſti. ⁊ adde hāc regulā ad ea que dixi. sͣ. c. ſedes. ¶ Sꝫquero qͥd ſi canonicatꝰ vacaret de pn̄ti nunqͥd gr̄a ſitſurrepticia nō facta mētione de nūero. Compoſ. videt̉velle ꝙ ſic. qꝛ nō ē de intētōne pape ꝓuidere in eccleſianūerata nō facta mētione de numero. ꝯtrariū tꝫ h̓ Io.an. ⁊ Io. cal. ⁊ cōiter oēs doc. ſequētes dicētes ꝙ ſi nullū p̄iudiciū fit numero nō ē neceſſe de eo facere mētionē. ⁊ hͦ videt̉ verius qꝛ taciturnitas nō viciat exqͦ nō eſtcauſa inductiua gr̄e. dic ergo ꝙ aut canonicatꝰ vacatꝑe impetratōis ⁊ valet gr̄a nō facta mentione demero. Idem ē ſi nō vacabat tūc canonicatꝰ ſꝫ papamādabat ꝓuideri de canonicatū vel p̄benda vacātibꝰvl̓ vacaturis. nā his caſibꝰ nullū p̄iudiciū fit numero.Sed q̄ro qͥd ecōuerſo nūquid facta mētōe de nuo poſſit ꝓuideri in eccl̓ia nō hn̄te numeꝝ. iſte text.bn̄ facit ꝙ ſic qꝛ faciēdo mentionē de p̄benda vacatura tacite fiebat mentio de numero. vt in. c. dilecto. de p̄ben. ⁊ nihilominꝰ debebat ꝓuideri iſti ſi ſtatutuꝫ nūerinō p̄ceſſiſſet. Ad hͦ vide bo. gl. in. c. fi. de ꝯceſ. p̄ben. li.vj. in glo. magna. ⁊ dic vt ibi ⁊ in fi. glo. No. hāc cōcluſionē gl. ꝙ lꝫ ſtatutū nō ſit iuratū tn̄ neceſſe ē mētōneꝫfacere de ſtatuto. ⁊ ꝓ hͦ. c. cū nō deceat ī fi. de elec. li. vj.Quid aūt ſi ſtatutū ē iuratū ⁊ fit mētio de ſtatuto ⁊ n̄de iuramēto. videt̉ ſufficere qꝛ iuramētū ē acceſſoriuꝫad ſtatutū. gͦ ſublato principali tollit̉ acceſſoriuꝫ. ad hͦqd̓ no. in. c. dilecto. jͣ. de p̄ben. vbi cōcludit̉ ꝙ ſi canonici veniūt collegialit̓ ꝯtra ſtatutū iuratū nō incurrūt ꝑiuriū. qꝛ iuramētū tollit̉ ſublato ſtatuto. Cōtrariū det̓minat glo. no. in. d. c. cū nō deceat. ⁊ ꝓ hͦ facit optimiſte tex. h. nō obſtat ꝯtrariū. ꝓcedit em̄ qn̄ ſcienter tolit̓ ſtatutū iuratū ſꝫ qn̄ tollens ſtatutū ignorat iuramtū nō hꝫ aīm tollēdi iuramētū qꝛ iuram̄tū obligat deꝓ hͦ etiā ⁊ ē. c. debitores. de iureiu. ⁊ tene hͦ mēti. ¶ Irnō ſubintelligat̉ cōditio qꝛ ꝯditio ſuſpēdit actū ī euētū ip̄iꝰ. vt no. in. c. veꝝ. de ꝯdi. appo. vn̄ iuramētū nō ligaret an̄ approbatōeꝫ pape qd̓ ē falſū. vn̄ iuramētū ligat ſꝫ intelligit̉ excepta auctoritas pape. qꝛ papa pōtmādare ꝯtrariū. ſꝫ nō p̄ſumit̉ velle niſi faciat mētioneꝫde iuramēto. ⁊ ꝑ hͦ tota argumētatio remanet declarata. ⁊ nō intelligas ꝙ in quolibet iuramēto ſit exceptaauctoritas pape ſꝫ dūtaxat cū p̄ſtat̉ ſuꝑ re ſubiecta ipſi pape vel ſuꝑ iuxibꝰ ꝑtinētibꝰ ad eū. ſic intelligniētes de inreiur. hͦ patꝫ. qꝛ iuramētū ē de iure.⁊ obligat deo. papa aūt nō p̄t impedire obligationē q̄rendā deo. hinc ē ꝙ a iuramēto p̄ſtito ſuꝑ rebꝰ nō ſpectātibꝰ ad papā nō pōt papa abſoluere ſine cā rōnabili. vt no. glo. in. c. qͣꝫto de iureiur. ⁊ Inno. in. c. cū int̓. p.de renunc. ¶ Itē no. ex glo. ꝙ capitl̓o nō ē ꝯceſſū dn̄ium eoꝝ iuriū q̄ hꝫ ſꝫ ſolū adminiſtratio. ⁊ idē dic in qͦlibet p̄lato. qͥnīmo nec etiā papa hꝫ dn̄iuꝫ reꝝ eccleſiaſticaꝝ ſꝫ ip̄e deus. qꝛ bona offerūtur deo. ad hͦ bo. text.c. cū ex eo. de elec. li. vj. ⁊ vide qd̓ nō Inno. in. c. cumꝑ de cā poſ. ⁊ ꝓprie. ⁊ glo. in. c. cām. jͣ. de ver. ſig. ſꝫ papa p̄ alijs hꝫ liberrimā adminiſtratōeꝫ. vt in. c. ita dn̄s.xix. di. ⁊ in. c. ad honorē d̓ vſu pallij. ¶ Extra glo. queꝙͣtū tp̄s pōt excipi de iſta ſurreptione. Sol̓. dicitio. ꝙ cū ſurreptio cōcernat ipſam gratiā ⁊ eā viciet etiā ſine litteris cū gr̄a p̄cedat lr̄as ⁊ pōt fieri ſine eis
poterit opponi de ſurreptōne vſqꝫ ad ſententiā cuꝫ ſitexceptio ꝑemptoria. ſecus vbi exceptio cōcerneret literas tm̄. vt ſi iuraui ꝯtra te nō impetrare literas tuncdebet excipi an̄ lit. ꝯteſt. cū ſit dilatoria. vt in. c. inter. d̓re iudi. ⁊ in. l. fi. C. de excep. ⁊ dic clariꝰ ꝙ qn̄ in lr̄is gratioſis intercedit ſurreptio poteſt opponi de ſurreptōedupl̓r. pͦ ꝯtra literas dilatorie. vt in. c. ad audiētia. jͣ. e.ſi litere nō valēt executor nō recipit iuriſditionem.Scd̓o pōt opponi ꝑemptorie ꝯtra gr̄aꝫ vſqꝫ ad ſentētiā ſicut ī alijs exceptōnibꝰ ꝑemptorijs. ad hͦ qd̓ no.in. d. c. ad audiētiā. ¶ In glo. in ꝟbo impetraſſe in fi.vult em̄ glo. ꝙ litere monitorie ſeu p̄ceptorie nō haant afficere manꝰ ordinarioꝝ qͦ minꝰ poſſint ſtatuerp̄iudiciū illaꝝ lr̄aꝝ. nā ſolū papa hͦ mandat inquiri vtſtatutū p̄ceſſerit executorias qͣſi nō curauit d̓ monitorijs. ſi ſtatutū emanauerit pꝰ eas. Idē videt̉ velle Inn.dicēs ꝙ ꝑ monitorias nō principiat̉ negociū niſi d̓ honeſtate. ſic intelligit. c. lr̄is. jͣ. e. Pe. dixit ꝙ papa in hͦ gͦuauit iſtū impetratē. qꝛ debuiſſet hr̄e reſpectū ad monitorias ſꝫ in alio releuat̉. qꝛ ſatis ē ꝙ fecerat mētionē deiuramēto lꝫ nihil dixerit de cōfirmatōne apl̓ica. Hoſti. dicit ꝙ iſte impetrator obligauit ſe ad ꝓbanduꝫ ꝙſtatutū fuit ſecutū executorias. hͨ ſo. nō valet. qꝛ onusꝓbādi h̓ incūbit capl̓o. Io. an. dixit ꝙ h̓ querebat̉ d̓ ꝓceſſu executoriaꝝ iō papa mandat inqͥri de executorijstm̄. Cōtra hāc opi. facit. qꝛ papa in fi. nō mādat ꝓuideri iſti ſi ſtatutū p̄ceſſerit executorias. ⁊ ſic videt̉ nō curaſſe de monitorijs. Do. an. dicit ꝙ monitorie h̓ erantextincte ꝑ mortē pape re integra. nā ꝓceſſus executorꝭerat nullus exqͦ litere erāt ſurrepticie. ⁊ ſic non habuitꝑpetuare monitorias. vt no. glo. in. c. cū pl̓es de offi. dele. li. vj. Sed ꝯthͦ facit ꝙ iſte lr̄e erāt pn̄tate nec poterāt al̓r ꝑpetuari. vn̄ ſatis pōt dici ꝙ papa potuiſſetſi voluiſſet ꝓſequi monitorias. vt in. c. lr̄is. jͣ. eo. ſꝫ ꝑs nōpōt ꝓſequi. qꝛ monitorie nō neceſſitāt. ar. in. c. cū in veteri de elec. ſꝫ hodie nō eſt multū de hͦ curādū qꝛ iſte litere monitorie nō ſunt in vſu.¶ Difficile ⁊ famoſū. c. etD Uper lr̄bꝰ. e clauis totiꝰ titti. ⁊ hocdicit in ſūma. Expͥmēs falſū vl̓ tacēs veꝝ in reſcpͥto ſi malicioſe caret ꝓrſus impetratis ſꝫ ſi ꝑ ſimplicitatē. vl̓ ignorantiā aut obtinuiſſet vero exp̄ſſo ⁊ ſuppreſſo falſo ſaltē lr̄as in forma cōi ⁊ delegatꝰ ꝓcedit ẜuato iuris ordine ⁊ non ſpāli forma r̄pti. ſecus ſi nullomō literas habuiſſet. Uel breuius ſic. Doloſa ſurreptio viciat r̄ptū in totū. ſi aūt ꝓceſſit ex ſimplicitate vl̓ignorātia eatenꝰ viciat qͣtenꝰ fuit cā ꝯceſſionis. Diuidit̉ in tres ꝑtes. nā prīo recitat caſū ſuꝑ qͦ antiqͥtꝰ eratopi. ſcd̓o illas ꝑ diſtinctōeꝫ bimēbrē ad ꝯcordia reducit. ibi nos gͦ. tercio dat regularē doctrinam. ibi vt ſic.¶ No. pͦ ꝙ ſurreptio doloſa ſiue ſit in vero tacēdo ſiue in falſo exprimēdo viciat totū r̄ptū lꝫ non fuerit cātotiꝰ r̄pti ſꝫ forte forme ſpālis tm̄ ⁊ hͦ in penā ip̄iꝰ mēdacis. Et ex hͦ no. tex. aꝑtū ꝙ ſurreptio doloſa viciat oīaꝯtenta in r̄pto lꝫ r̄ptu ꝯtineat pl̓a ſeꝑata etiā ſi ſurreptio nō fuerit cā obtinēdi oīa qd̓ ē valde no. nā ſi hͦ hꝫlocū in lr̄is cōtētioſis fortiꝰ dꝫ ꝓcedere in lr̄is gratioſi.cū ſurreptio magiciat lr̄as gratioſas vt dixi in. c. ceteꝝ. sͣ. eo. Ex qͦ qige limitatiōeꝫ notabilē a d. c. ſi eotꝑe. jͣ. e. li. vj. vt ꝓcedat ille tex. qn̄ ſurreptio nō fuit doloſa vt tūc viciet ſolū illā ꝑtē gr̄e cuiꝰ fuit cā ⁊ nō reliq̄ꝯtēta in r̄pto. adde hͦ ad ea q̄ dixi. sͣ. eo. ſedes. Et noꝙ h̓ parificant̉ qͦ ad hͦ taciturnitas veri ⁊ ſuggeſtio falſi. dolus tn̄ magꝭ p̄ſumit̉ ex ſuggeſtiōe falſi. ⁊ ſic ſaluaquod dixi in p̄dicto. c. ſedes. ¶ No. ſcd̓o aliā no. regulā ꝙ ſurreptio nō doloſa ſꝫ ex ſimplicitate vl̓ ignorantia ꝓcedēs eatenus viciat r̄ptū ſeu ꝯtēta in eo qͣtenꝰ fuit cā īductiua ꝯceſſiōis. vn̄ ſi ſurreptio fuit cā īductiuaſoliꝰ forme r̄pti viciat ſolū ip̄am formā ⁊ nō ſubſtantiam reſcripti cuius nō fuit cauſa. Si fuit cā inductiuatotius r̄pti viciat totū r̄ptū. pone exēplū īpetraui r̄ptū