De reſcriptis
diſtīguit ī. l. ſi finita. §. iul. ff. d̓ dā. infe. dicit aūt aut index cōminat̉ ſe ꝓceſſuꝝ qͣꝫtū d̓ iure poterit vl̓ ꝑꝟba ſimilia. ⁊ tūc nō hꝫ vicē ꝑemptorij qꝛ p̄t intelligi ꝙ procedet ad aliā citatōeꝫ aut. cōminat̉ ſe ꝓceſſuꝝ ad deciſionē ⁊ cognitōꝫ negocij. ⁊ tūc hr̄et vi ꝑemptorij. Idvident̉ velle do. de ro. deciſ. ccxxxvij. Sꝫ ꝯͣ hͦ dc̄m opꝑemptopono d̓. d. l. ad ꝑemptoriū. vbi dr̄ ꝙ iudrio cōminat̉ ſe ꝓceſſuꝝ ad cognitōeꝫ ⁊onē ⁊cͣ. gͦnō hꝫ vim ꝑēptorij. So. rn̄deo dupl̓r ſuſtinēdo. barꝙ tex. ibi nō imponit ncc̄itatē iudici vt apponat illacl̓aꝫ. vn̄ dico ꝙ illa cl̓a poīt̉ ad cautelā cū exprimit̉ ꝑemptoriū. qꝛ t̓minꝰ ꝑemptoriꝰ hꝫ vim trine citatōis. vtin. l. tres citatōes. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ in. l. ꝯtumacia. ffde re iudi. ⁊. xxiiij. q. iij. de illicita. ⁊ vide pl̓es practicasgl. no. ī. c. ꝯſtitutōeꝫ. d̓ ſen. ex. li. vj. ⁊ ſic qͣtenꝰ gl. h̓ diit ꝙ dꝫ poni illa cl̓a in ꝑemptorio n̄ bn̄ dic̄ ſi ꝑ ꝟbuꝫdꝫ intēdit induce̓ ncc̄it.ſecꝰ de honeſtate. ſcd̓o ⁊ mein ꝑemptorio dꝫ exliꝰ p̄t rn̄deri ꝙ tex. in. d. l. nō dic̄primi illa cl̓a ſꝫ potiꝰ declarat qͥ d̓ importat ꝑemptoriū.Nā dicēdo cito te ꝑemptorie nihil aliud ē dice̓ ꝙͣ cōminari de nō expectādo vlteriꝰ ꝑtē ſꝫ de ꝓcedēdo vlteriꝰ ad cognitōeꝫ ⁊ deciſiōeꝫ ꝙͣtū de iure poterit fieri. ſigͦ hͦ importat ſigͣtū ꝑemptorij debemꝰ dicere ꝙ illa verba explicite ꝓlata hn̄t vicēn̄ r̄fert qͥd exeqͥpollētibꝰ fiat in. c. lꝫ ex qͣdācertū. ff. ſi cer.pe ¶ In gl. in ꝟ. inferēda. ilqꝛ gl. corrupte induc̄ illd̓. c. inqͥſitōi.ꝯtrariū ⁊ de eo p̄t formnē cl̓aꝝ quā papa h̓ facit. Nā tex. ibi dilatōe remota ꝯcernit oīa p̄cedētia. gͦ īre poteritꝭ ⁊cͣ. dꝫ ꝯcernere oīa p̄cedēid qd̓ fuerat dictū de ꝓbatōe recipiēda. ⁊ tūc atas nulla ſurgebat. So. dico ſoluēdo ꝯͣriū dutycl̓a in fine poſita ꝯcernit oīa p̄cedētia niſi illaſuā determinatōeꝫ. vt ꝓbat̉ in. c. cū dilectꝰ. de donatdixi in. c. ſcd̓o reqͥris de ap. ſꝫ illa cl̓a de recipiēda ꝓbatōne det̓minabat ꝟba p̄cedētia vbi fuerat dictū de iure gͦ. illa cl̓a dꝫ referri ſolū ad ſequentia. Ul̓ ſcd̓o vbicl̓a ponit̉ in pͥncipio alicuiꝰ or̄onis ē ꝑs illiꝰ or̄onis ⁊ ſolū ꝯcernit ſequētia vt dixi in. d. c. ſcd̓o requiris. vn̄ illacl̓a ꝯcernebat ſolū ſeq̄ntia iō fuit opꝰ ītellige̓ ꝑ trāſpōnē cl̓aꝝ ne aliqͥd cōmitteret̉ ꝯͣ ius cōe. Uid ēt de his ꝑbar. plene ī. l. p̄tor. ff. vi bo. ra. ⁊ ī. l. tal̓ ſcpͥtura. ff. d̓ le. j.dixi plene ī. d. c. ſcd̓oreqͥris. Et ex his ⁊ ex p̄dictis hecmodū int̓p̄tādi r̄pta vt in dubio ſꝑ r̄ducāt̉ ad ius cōe⁊ hīc occaſiōe ſūpta Inn. ⁊ hoſt. ⁊ cōpo. tractāt de int̓p̄tatōe aliaꝝ diſpōnū ⁊ int̓ cetera dicūt ꝙ ſtatutū debet int̓p̄tari ẜm ius cōe. ꝓ qͦ videt̉ tex. in. c. cū dilectusde ꝯſe. ⁊ ī. l. ij. C. de noxa. Tn̄ ī hͦ adu̓te vltͣ eos. naꝫ vbiſtatutū eēt pͥuilegiatiuū dꝫ ītelligi vt aliqͥd addat vlt̓ius cōe. vt ꝓbat i. l. j. ff. ad muni. ſic dicimꝰ d̓ ip̄o pͥuilegio. vt in. c. ī his de priui. Si ꝟo ē meꝝ ſtatutū ⁊ tūc qͣtenꝰ p̄iudicat iuri pͥuato dꝫ intelligi ſtricte ⁊ ꝑ ſb̓auditōeꝫ ſi opꝰ ē dꝫ reduci ad ius cōmune. vt eſt tex. no. ind. l. ij. C. de noxa. Aut n̄ p̄iudicat iuri pͥuato ſꝫ tm̄cōi. ⁊ tūc dicerē aūt loqͥt̉ pure in t̓minis iurꝭ cōis ⁊ dꝫintelligi ẜm ius cōe. ⁊ ſatꝭ operabit̉ inducēdo nouū rmediū agēdi. ad hͦ reducēdꝰ ē bar. in. l. ij. ff. ad. l. fal. fac̄c. ex ꝑte. iij. de ꝟ. ſig. hͦ ītellige vbi ius cōe loquit̉ ꝑ ꝟbaꝓpria. ſi ꝟo loqͥt̉ ꝑ ꝟba impropria ⁊ ſtatutū in eademmaͣ loqͥt̉ ꝑ ꝟba ſil̓ia tūc ſtatutū n̄ reducit̉ ad ius cōe ſꝫintelligit̉ vt iacet. ⁊ ad hāc theoricā adducō doctrinābar. in. l. iiij. §. p̄tor ait. ff. de dā. infec. vbi dic̄ ꝙ ſi ſtatuto cauet̉ vt fiat citatio ad faciē vl̓ ad domū ſuffic̄ ꝙ fiat in domo vl̓ ꝑſonal̓r. nūc intelligit̉ illa alternatiua vſit ordinis quēadmodū intelligit̉ ius cōe ī. l. ſcire oꝫ. ff.d̓ excu. tu. Aut ſtatutū n̄ loqͥt̉ pure in t̓minis iurꝭ cōis⁊ dico ꝙ dꝫ ītelligi ꝙ aliqͥd addat ad ius cōe n̄ autē ꝑīpropͥatōꝫ dꝫ r̄duci ꝓceſſus ad ius cōe. ar. optimū ī. c.cū dilectꝰ. sͣ. all. ⁊ alid̓ ē ī r̄pto qꝛ ſtatutū fit vt pl̓imuꝫvt aliqͥd addat ⁊ eſt lex municipal̓ .j. di. ius ciuile. ſꝫ na
reſcpͥti nō ē vt aliqͥd addat. ⁊ iō dꝫ reſcpͥtū ſtrictiꝰ īteli qͣꝫ ſtatutū. ¶ In glo. in ꝟbo p̄cedat. ibi ſecꝰ in pͥuiijs. hͦ intēdit gl. ꝙ priuilegiū n̄ dꝫ ita ſtricte int̓ptari ſic̄ reſcpͥtū. ſꝫ tu vide qͣl̓r ſit priuilegiū int̓pretandūqd̓ no. in. c. olī. de ꝟ. ſig. ⁊ ꝑ Bar. in. l. fi. ff. de ꝯſti. pͥn. ⁊lo. in. c. ſi canonici. de offi. ordi. li. vj. ⁊ aliqͥd perdocto.Onſtitutus. Poc intēdit. Nonvalet r̄ptū executoiꝑ p̄bēda ⁊ canonicatu ī qͦ nulriū impetivl̓ de certo canonicoꝝ nūerola ē fcā mētio de ſtiiuramēto firmato. vl̓ ſūmat̉ al̓r qͦ ad intellectu. Nōvimpetratio in eccīa nūerata n̄ facta de nūero mētiōeetratōeꝫſcd̓o exceptōeꝫ ꝯtra ip̄am. t̓cio diffinitōis cōmiſſiōemſcd̓a ibi veꝝ. t̓ciā ibi diſcretōni. ¶ No. pͦ ⁊ maxīe ꝓ intellectu dicēdoꝝ ꝙ antiqͥs tꝑibꝰ cum papa ſcribebat ꝓaliqͦ bn̄ficiādo dabat ſucceſſiue tria paria lr̄torie dabant̉ qͥbꝰ monebat ordinariū collaſcribebat ſcd̓o erāt lr̄e p̄ceptoruideret ei ꝓ qͦ ꝑrijs nō obtꝑabat̉. t̓cio dabant̉ lr̄eloco pape vl̓ ad cōpellēdū ordinariū collatoreꝫ hodſolū dant̉ executorie ⁊ emanauit ſtilꝰ antiquꝰ. qꝛ antiqͥtus ſūmi pōtifices d̓ facili nō grauabāt ordīarios collatores. ¶ No. ſcd̓o ⁊ tene ſꝑ menti. qꝛ neſcio alilbo. tex. ꝙ ſurreptio viciat gr̄aꝫ ip̄o fcō ēt ſi ꝯſiſtacēdo ſcm̄ alienū qd̓ impetras ꝓbabil̓r igͦrabat naꝫ iſteimpetrās de qͦ h̓ poterat ꝓbabil̓r ignorare ſtatutū numeri eccīe maxīe ſi ſtatutū emanauit dū ip̄e eēt in itinere vl̓ in curia. rō huiꝰ dcī p̄t eē qꝛ in cōſiderāda validitate gr̄e n̄ adu̓timꝰ ad culpā īpetrātꝭ ſꝫ potiꝰ ad intētionē ꝯcedētis. vt in. c. poſtulaſti. jͣ. e. ſi autē papa ſciuiſſetſtatutū p̄ceſſiſſe etiā ꝑ momētū nō dediſſet ſaltē ita degeret̉ ſtatutū eccīe. In ꝯtrariumfacili lr̄as ꝑ qͣs infigrē. jͣ. e. li. vj. ſꝫ dic vt dicā in. c. ſuꝑtn̄ facit tex. ſinlr̄is. jͣ. eo. ⁊ adſūc effectu Io. an. all. iſtū tex. in. c. pe. jͣ. e.li. vj. ¶ Tercio no. ⁊ tene mēti ꝙ vbi ſtatutū ex aliqͣ inualidat actū ⁊ dubitat̉ an ſtatutū p̄ceſſerit actū vl̓ ecōtra dicēti ſtatutū p̄ceſſiſſe incūbit onꝰ ꝓbādi. nā vt vides h̓ onꝰ ꝓbādi ꝙ ſtatutū p̄ceſſe̓it lr̄as executorias incūbit capl̓o. ⁊ hͦ ſequit̉ h̓ do. an. ⁊ dic̄ hāc. q. hūiſſe d̓ facto in ꝯſil̓ibꝰ t̓mīs. ſꝫ ꝓ hͦ ego all. gl. latā ⁊ noͣ. ī cle. fi. jͣeo. ⁊ facit tex. in. c. in pn̄tia de ꝓba. ⁊ qd̓ no. Cy. in. l. mafac̄ qꝛ actꝰ p̄ſumit̉ fc̄s ltīmo tꝑe niſi cōtrē. C. e. ti. ꝓtrariū ꝓbet̉. vt in. d. c. in pn̄tia. ⁊ optīe fac̄. c. accedensjͣ. de ꝯu. ꝯiu. ⁊. c. cū viꝝ de reg. ⁊ vide qd̓ ibi dixi. ¶no. ꝙ impugnās ex veri taciturnitate rptū hꝫ ꝓbarfacit h̓ ꝓ his q̄ no. Io. an̄. in. c. j. de lit. ꝯtēſ. li. vj. vbi diſtinguit vtꝝ alleget̉ ſurreptio in vero tacēdo aut ī falſo expͥmēdo. vt prīo caſu ꝓbet opponēs ea extitiſſe tꝑeimpetratōis derat fiēda mētio. ſcd̓o caſu hꝫ ꝓbare impetrās earauit fore vera ⁊ ē eadē rō ī vtroqꝫdcō. qꝛ onꝰ ꝓbincūbit aſſerēti. vj. q. v. c. fi. ⁊. in. l. ij.ff. d̓ ꝓba. ¶ Ultīo no. ibi irritū decernatꝭ. ꝙ ſurreptōviciat gr̄aꝫ ⁊ lr̄as ip̄o fcō adeo ꝙ ꝓceſſus inde ſecutꝰ ēnullꝰ ſꝫ qͣtenꝰ dicit de lr̄is in ꝯtrariū fac̄ qd̓ dixi in. c. ceteꝝ. sͣ. e. ſꝫ r̄ſpōde vt ibi dixi. nā iuriſditio ⁊ gr̄a ſil̓ cōtinebāt̉ in eadē lr̄a. iō ſurreptio q̄ viciat gr̄aꝫ ip̄o iurevr̄as acceſſorie. qn̄qꝫ lr̄e dant̉ pꝰ gr̄aꝫ ꝓ executiōer̄e. ⁊ tūc nō viciāt̉ ꝑ ſurreptōeꝫ ip̄o facto. qꝛ pn̄t dicilr̄e ad lites. ſic p̄t intelligi qd̓ no. Io. an. pꝰ Inn. in. c. j.de lit. ꝯte. li. vj. ⁊ vide qd̓ dicā. jͣ. e. ad audientiā. ¶ Ingl. j. ibi duo in veritare mādauit h̓ papa. gl. ꝓcedit aliqͥntulū intricate. vn̄ dic clariꝰ ꝙ papa mādauit h̓ duoſ. vt iſtū reciꝑent in canonicū de pn̄ti ſcd̓o vt ꝯferrēt ſibi p̄bēdā vacātē vl̓ de ꝓxīo vacaturā vnde ſi lr̄e n̄ fiſſent ſurrepticie tenebant̉ canonici iſtū reciꝑe de prſenti in canonicū ⁊ ſic ſatiſfacere inqͣꝫtū poterāt naͣ qͥs