De conſti.li.

vniuerſitatē. dico etiā ꝙ lꝫ due ꝑtes ſufficiāt ad validitatē actꝰ ſi tercia ꝑs fuit ꝯtempta tūc pn̄t ꝯtēpti ꝓſeqͥ ꝯtēptū ⁊ face̓ actū retractari. vt in. c. ꝙ ſivn̄ alibi dic̄ tex. ꝙ in talibꝰ plꝰ obeſt ꝯtēptus vnius qͣꝫꝯͣdictio multoꝝ. vt in. c. bone. ij. de elec. Et aduerte qꝛin nūero duaꝝ ꝑtiū nō ſūt ꝯputādi illi qͥ nō ſemꝑ hn̄tvocem. vt in cle. qd̓ circa. ⁊ qd̓ ibi no. de ele. Tn̄ vnamdiu̓ſitatē maximā reperio inter canoniſtas ⁊ legiſtasnec reperio eā tactā ſeu deciſam ꝑ aliquē. nā ẜm Bar.in. d. l. oēs ppl̓i. quē ſequit̉ cōis practica nō ſufficit vnuerſitatē vocari. ſꝫ oꝫ neceſſario ꝙ interueniāt due ꝑtes. ita ītelligit. l. fi. C. d̓ p̄di. decu. li. x. ſꝫ canōiſte cōiterdiſtinguūt. qꝛ aut ē aliqͥs ad quē ſpectat congregatiovniuerſitatis. ⁊ tūc ſi ad mādatū illius nō veniāt oēs.tūc pn̄t veniētes explicare actū ⁊cͣ. etiā ſi nō interueniat maior ꝑs collegij. hoc vult Inn. ī. c. j. de mia. ⁊ obę.⁊ in. c. ij. de no. op. nū. quaſi ꝯuocatio ſuꝑioris ꝯſtituat nō veniētes in ꝯtumacia. ⁊ ꝯtumacia puet illos facultate dandi vocē. ⁊ ꝓ hoc allego bo. tex. in. c. cū nob̓de elec. vbi dicit ꝙ ſi vocati ab hn̄te ptātem nolūt venire faciūt ſe alienos. ergo nō dn̄t cōputari in numeroduaꝝ ꝑtiū. ⁊ hoc ſentit glo. in. d. cle. qd̓ circa hoc tenuit qͥdam Io. bonen̄. doc. in diſputatōe ſua quā recitat.Io. an. in. c. in cauſis de elec. vbi dr̄. nā ponebat caſumin vniuerſitate in qua erāt. c. hoīes ⁊ vocatis ab hn̄teptātem ꝯuener̄t. xxx. ⁊ ꝯcluſio ſua fuit ꝙ ius vniu̓ſitatis reſidebat ī illis. xxx. ſi ꝟo nō ē aliqͥs ad quē ſpectatꝯuocatio tūc aut inſtat finis termini vniuerſitatꝭ p̄fixi ad expeditōeꝫ actus. ⁊ tūc pōt minor ꝑs vocare maiorē ⁊ nolēte venire pōt minor ꝑs ad actū ꝓcedere. qꝛnō dꝫ priuari ꝓpter ꝯtemptū maioris ꝑtis vt no. in. c.in cauſis. p̄all. ⁊. d. c. cū nob̓. Aut terminus nō ē p̄fixusad actū explicandū. ⁊ tūc dn̄t ſalteꝫ interuenire due ꝑtes qualivelint ⁊ monere terciā ꝑteꝫ. al̓s terciaꝯtēptū vt. sͣ. dixi. hͦ no. in. d. c. ij. ⁊. c. īſis. ꝓbat̉ ex mēte legis noīationū p̄al. ⁊ hāc opi. q̄iſt. puto ꝟiorē. ⁊ ad. l. fi. ſuꝑ qua fūdat ſe Bar. poteſt rn̄deri ml̓tipl̓r. qꝛ intelꝰ ē ml̓tiplex ⁊ obſcurus ⁊ pōt intelligi in factis grauibꝰ in quibꝰ nō ſufficitꝯuocare vniu̓ſitatē ꝑ tabellā vl̓ cāpanā. ſꝫ ꝑ nūciū vellr̄as. vt no. in. d. c. in cauſis. Abb.ConſtitutioUe in eccleſta ꝝ. nicoꝝ eccleſiam ſeu eiꝰ bona nō aſtringit. In pͥma ꝑte ponit̉ ꝯſtitutio. In ſcd̓a eius caſſatio. ſcd̓a ibi volentes.primo ꝙ ciues hn̄t facultatem ꝯdendi ſtatutain ciuitate eoꝝ dūmodo al̓s ſint honeſta ⁊ iuſta. hͦ ſtatutū fuit hic reuocatū ꝓpter illud qꝛ cōprehēdebat eocleſiam. de hoc dic vt in glo ¶ No. ꝙ ſtatutū excedēsfines poteſtatis ſtatuentiū eſt ipſo iure nullū. ꝓ hoc. l.fi. d̓ iuriſ. om. iudi. ⁊ in. c. vt aīaꝝ. d̓ ꝯſti. li. vj. ¶ No. q̄ſtatutū laicoꝝ nō poteſt diſponere ſuꝑ rebꝰ eccleſiaſticis etiam ſi talia ſint bona quoꝝ dn̄iuꝫ vtile ꝑtinet adlaicos. vt erat h̓ in feudis. ⁊ ſic diſpoſitū ſimpl̓r in dominio hꝫ locū etiā in dominio directo dūtaxat. nā directū dn̄ium ſpectabat h̓ ad eccleſiā. ad hoc quotidieall̓. iſte tex. ⁊ examinabo latius hāc materiā. jͣ. eo. eccl̓ia.¶ No. ar. ꝙ caſſata cōſtitutione nō caſſat̉ effectusprius editus. h̓ em̄ papa caſſauit nedū ꝯſtitutōes ſꝫ vditiones inde factas. hoc puto ꝓcedere vbi ſtatutū tenuit niſi in caſſatōe diceret̉ vt ꝯſtō habeat̉ ꝓ infecta.tūc .n. oīs effectus cenſet̉ ſublatus. vt eſt glo. no. ī cle.jͣ. de īmu. ec. ſecus vbi ſtatutū eſſet nullū. vt hic. ⁊ ꝓbat̉jͣ. eo. eccl̓ia. ⁊. xcvj. di. bn̄ quidē. vn̄ dicerē ꝙ caſſatio h̓potius refert̉ ad factū qͣꝫ ad ius. qꝛ de iure erāt ipſo facto caſſata vt in iuribꝰ pall. ¶ No. ibi ſine legitimo. ar.optimū ꝙ ad hͦ vt valeat alienatio reꝝ eccleſiaſticarūoꝫ ꝙ ꝯſenſus ꝑſonaꝝ ſit legitimꝰ .i. ẜm leges ⁊ canōesinformatus. Ex quo infert̉ ꝙ nō valet alienatio niſi

aūt ꝯſenſus nō pōt dici legitimus. ad hūc intellectumadducit Cal. iſtū tex. in. c. j. de ī inte. reſti. qd̓ eſt ꝯͣ glo.ij. in ſūma. ⁊ in. c. ſine exceptōe. que voluit ſufficimā eſſe obſeruatā licet alienatio nō ſit facta ī caſu licito. ſꝫ ꝓ primo dicto vide tex. in cle. j. de re. ec. n.alie. ⁊ facit. c. j. eo. ti. li. vj. ¶ In glo. j. ibi tam iure poli. no. glo. vult .n. ꝙ ppl̓s poſſit ſibi ꝯſtituere legē nedūẜm legē poſitiuam ⁊ ſic iure fori. ſꝫ etiam ẜm eqͥtatemnaturalem ⁊ ſic iure poli. .i. celi. de hoc tn̄ dicendum vtplene no. in. l. oēs ppl̓i p̄all. Et conclude tres caſus. naꝫq̄dam ſunt vniu̓ſitates nō hn̄tes iuriſditōnē vt villaſeu caſtrū cū recognoſcāt ciuitatē in ſuꝑiorē. Quedāſunt hn̄tes iuriſditionē. vtputa nō recognoſcētesſperiorē ſaltē de facto. Quedā ſunt hn̄tes iuriſditiomodificatam. ¶ Primo caſu pōt vniuerſitas ſibi facere legem ſuꝑ rebꝰ ſuis. ſꝫ nō pn̄t ſibi apponere penaꝫqꝛ appoſitio pene deriuatur a iuriſditōne. xxxiij. q. ij.§. in hoc. ⁊ in. l. fi. ff. de iu. om. iu. pn̄t. tn̄ ſe ꝑ pactū obligare ad penā. hoc voluit Bar. ī. d. l. oēs ppl̓i. ⁊ Inno.ci. ⁊ Io. an. sͣ. c. p̄cedēti. ¶ Scd̓o caſu dic ꝙ vniiere q̄ pōt prīceps. vn̄ dicit Bar.pōt oīa ſtain. l. infamen. in fi. ff. de pub. iu. ꝙ tantā ptātem habetciuitas nō recōēs ſuꝑiorem in territorio ſuo qͣnvniuerſo. ⁊ ꝓ hͦ facit. c. ꝑ veneratam hꝫ imbilē. qͥ fi. ſe. vbi patet ꝙ rex francie qͥ non recognoſcit ſuꝑiocercet oīa iura imꝑatorꝭ in territorio ſuo⁊ idē in alijs regibꝰ nō recognoſcentibꝰ ſuꝑiorē. vt dicit Inno. in. c. cum. p. d̓ fi. inſtru. ¶ An poſſint hoc iuſte ⁊ ſine peccato facere remitto ad ea q̄ dixi in. d. c. ꝑvenerabilē. ⁊ vide qd̓ no. bar. in. l. j. ff. de aqua plu. ar. ⁊in. l. ſi publicanꝰ. §. in oībus. ff. de publi. ¶ Tercō caſudic̄ ꝙ ẜm iuriſditionē pōt facere ſtatutupena. ¶ An vniuerſitas ſcholariū piſtoꝝ cerdomiliū pōt facere ſtatutū. dicendū ꝙ ſic in iuribꝰ eoibiū ē an̄ poſſint apponere penā. ⁊ ꝯcludo vnū caSi vniu̓ſitas hꝫ rectorē ⁊ vult apponere penā cūſuo rectore tūc pōt ad limites iuriſditōiſ rectoris. ad hͦC. de iuriſ. om. iudi. ⁊ qd̓ no. Inno. ī. c. cū ab ecclede offi. or. ſꝫ ſi nō hꝫ rectorē ſentit Inno. jͣ. c. ꝓxi.ꝙ nō. ꝯͣriū ꝟo ſentit bal. in. d. l. oēs ppl̓i qꝛ ſi vniu̓ſitasnō hꝫ iuriſditōeꝫ nō pōt dare ſuo rectori. cuiꝰ ꝯͣriū ꝓbat̉ in. d. l. fi. mihi placet ꝙ pōt ſtatuere ⁊ apponere ponā ad limites ptātis. ꝓ hͦ bonꝰ tex. jͣ. e. ex lr̄is. ſꝫ qͦ ad termīos huiꝰ decret. eſt dubiū. nūquid valeat ſtatutū reſpectu laicoꝝ. Inno. Hoſt. ⁊ Cōpoſt. tenēt ꝙ nō. qͥanō pōt vniuerſitas ſtatuere ī p̄iudiciū eoꝝ q̄ cōpetutſingulis de iure gentiū. vt ſunt dn̄ia. jͣ. diſtin. ius gentium. ⁊ hoc ius gentiū poteſt appellari naͣle ẜm Inno.qͣi naturali rōe īductu. qꝛ ius ciuile nō pōt tollere ea q̄ire naͣli. Inſti. de iure naͣ. §. ſꝫ naͣlia. ⁊. v. di. ꝑdicit Inno. ꝙ nō pōt pͥnceps ſine cā mihi tollere dn̄iū rei mee. ſꝫ cū cā ſic. vt. l. itē ſi ꝟberatū. ff. de reicimꝰ ī ſil̓i de iure diuino ſufficiūt duo teſtes inomni re. iuxta illud dn̄icum. In ore duoꝝ vel triuꝫ ⁊cͣ.vt. īͣ. c. lꝫ vniuerſis. de teſti. tn̄ ius ciuile ex cā aliud ſtatuit. qꝛ in quibuſdā rerqͥrit pn̄tiam. vij. vel. v. teſtiū vt inteſtamento vel codicillis vt in. l. hac ꝯſultiſſima ⁊. l. ſivnus. C. de te ſta. cū ſi. gͦ eodeꝫ modo pōt ſtatuere ſuꝑalijs. ⁊ qͦtidie ad hoc all̓. dictū Inno. legiſte tractāt maxime Ci. ī. l. reſcripta. C. de p̄ci. ip̄e. offe. ⁊ bal. poſt glo.ī. l. fi. C. ſi ꝯͣ ius vel vti. pub. ⁊ tractat Ci. pͥncipal̓r triapͦ an̄ pͥnceps pōt ſtatue̓ circa legē dīnaꝫ. ſcd̓o. an circaius gētiū. t̓cio qͥd circa ius ciuile. Circa pͥmū ſit breuisꝯcluſio. ꝙ ſi vult ſtatue̓ ī eo articulo qͥ reꝑit̉ limitatꝰ⁊ pōt .ſ. diſtīguēdo int̓p̄tando ⁊ adiuuādo ius diuiniexemplum in lege diuina ꝯtinet̉ illud preceptum. Nōoccides. tn̄ in. l. poſitiua ē limitatū ſiquis occiderit occidatur. ⁊ ſic pꝫ ꝙ pͥmū preceptū nō ē īdiſtīcte ſeruādūqꝛ princeps fecit. ⁊ int̓ptando ſtatuit qͥ poſſint occidi