Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

merces deput̓ata p̄dicātibus euāgeliūſuo labore vel oꝑe. ẜm illud math̓. x. dignus eſt mercenariꝰ mercēde ſua. ſꝫ p̄dicare euāgeliū ꝑtinet ad religioſos ſꝫ maxime ad p̄latos qui ſunt doctores et paſtores. religioſi pn̄t licite viuere elemoſinis fideliū. P. religioſi ſunt ī ſtatuꝑfectōis. ſed ꝑfectiꝰ ē dare elemoſinasqꝫ acciꝑe. drem actui. xx. beatiꝰ eſt magiſdare qꝫ acciꝑe. debet elemoſinisviuere ſꝫ magis ex oꝑibus manuū ſuaꝝ elemoſinas dare. P. ad religioſos ꝑtinetimpedimēta v̓tutis et occaſiōes pctī vitare. ſed accepcō elemoſinaꝝ p̄bet occaſiōeꝫpctī et impedit v̓tutis actu. vn̄ ſuꝑ illd̓ ij.ad theſſa. vl. vt noſmetipos daremꝰ forma vobis. dic̄ glo. qui freq̄nter ad alienāmēſam ꝯmedit ocio deditꝰ adulet̉ neceſſe ē paſcēti ſe. ſed d̓r etiā exo. xxiij. ne accipias munera excecat prudētes et mutātv̓ba iuſtoꝝ. et ꝓuer. xij. d̓r. qui accipit mutuū ſeruꝰ eſt fenoris qd̓ eſt religiōi ꝯtrariū. vn̄ ſuꝑ illud. ij. ad theſſa. vl. vt noſmetip̄os forma daremꝰ ⁊cͣ. dic̄ glo. religionoſtra ad libertatē hoīes aduocat. vl̓ religioſi teneant̉ de elemoſinis viuere. religioſi p̄cipue tenent̓ imitariapl̓oꝝ ꝑfectōeꝫ. vn̄ apo. dic̄ ſuꝑ illud adphili. iij. quicūqꝫ ꝑfecti ſumꝰ hoc ſenciamus. ſed apl̓i noluerūt viuere de ſumptibus fideliū vt occaſiōeꝫ auferret pſeudoapl̓is. ſic̄ apl̓us dic̄. ij. ad cho. xi. et ne ſcādalū poneret̉ infirmis. vt pꝫ. i. ad choꝝ.ix videt̉ ꝓpter eaſdē cās religioſi debeat abſtinere ne de elemoſinis viuat. vn̄et augꝰ dicit in li. de oꝑi. mona. amputetis occaſiōꝫ turpiū nudinaꝝ quibus eſtimaco veſtra ledit̉ et infirmis offē dicu ponit̉. oſtēdite hoībus vos ī ociofacilē victū. ſed anguſta et arta viā regnū dei q̄rere Sed ꝯtra eſt ſic̄ greḡ.dic̄ in ij. dialo. beatꝰ bn̄dictꝰ tribꝰ ānisin ſpecū ꝑmanes de his a romano monacho mīſtrabāt̉ refectꝰ ē. poſtqͣꝫ domūꝑēteſqꝫ reliq̄rat. et tn̄ validus corꝑe exiſtēs. legit̉ de labore manuū victū q̄ſiuiſſe. religioſi pn̄t licite de elemoſinisviuere Rn̄º. dd̓. vnicuīqꝫ licet viuerede eo qd̓ ſuū eſt vel ſibi deditū eſt. fit au aliqͥd alicuiꝰ ex liberalitate donatis. religioſi et clerici quoꝝ moaſteriis veleccl̓is ex liberalitate prīcipū vel qūorumcūqꝫ fideliū ſunt facultates collate exbus ſuſtētent̉ pn̄t de eis viiere licite abſqꝫ hoc maībus laborēt. et tn̄ certū eſteos de elemoſinis viuere. vnde et ſil̓r ſi aliqua mobilia religioſis a fidelibꝰ ꝯferant̉pn̄t de eis licite viuere. ſtultū eſt em̄ dicere ꝙͣ aliquis poſſit in elemoſinā acciꝑemagnas poſſeſſiones aūt panē vel paruam pecuniā. ſed qꝛ huiōi beneficia religioſis vident̉ eſſe collata ad hoc liberalius religioẜ actibꝰ inſiſtere pn̄t. quoꝝpiūt ſe fore ꝑticipes qui tꝑalia ſubminiſtrat reoderet̉ eis vſus p̄dictoꝝ donoꝝ illicitus ſi ab actibꝰ religioſis deſiſterēt.ſic qͣntum eſt de ſe defraudaret ītencōeꝫeoꝝ qm talia beneficia ꝯtulerūt. debituꝫaūt eſt alicui alie̓d dupliciter. vnoº propter neceſſitatē facit oīa ꝯmunia vt ambroꝰ dic̄. et id̓o ſi religioſi neceſſitate paciant̉ licite pn̄t de elemoſinis viuere. quequidē neceſſitas p̄t eſſe. primo quidē propter corꝑis infirmitatē ex qua ꝯtingit pn̄t ſibi labore manuū victū q̄rere. ſecūdo ſi illud qd̓ ex oꝑe manuali ꝯquirūteis ad victū ſufficiat. vn̄ augꝰ. dic̄ ī li.de oꝑbꝰ monachoꝝ. bona oꝑa fideliūſubſidio ſupplēdoꝝ neceſſarioꝝ deeſſedebēt illis ſeruis dei qui māibꝰ oꝑant̓ vthore quibꝰ ad expediēdū animū ita vacatur vt illa corꝑalia oꝑa geri poſſunt opprimat egeſtate. terco ꝓpter priſtina ꝯſeruacōem eoꝝ qui ꝯueuerat manibꝰ laborare. vn̄ augꝰ dic̄ in li. de oꝑbꝰmonachoꝝ. ſi habeat aliqͥd in ſeculofacile ſine opificō ſuſtētaret iſta vitā qͣmꝯuerſi ad deū indigētibꝰ diſpertiti ſuntet credenda ē eoꝝ infirmitas et offerenda. ſolēt enī tales languidiꝰ educati laborem oꝑm corꝑaliū ſuſtinere poſſe. alio efficit̉ aliqͥd alicui debitū ex eo ip̄evere exhibet ſiue ſit aliquid tꝑale ſiue ſpirituale ẜm illd̓. j. ad coꝝ. ix. ſi nos vobisſpūalia ſeminauimꝰ magnū ē ſi carnalia veſtra mētamꝰ. et ẜm hoc pn̄t quadrūpliciter religioſi de elemoſinis viuere qͣſiſibi debitis. prio quidē ſi p̄dicet auctoritate platoꝝ. ſcd̓o ſi ſint miniſtri altaris.qꝛ vt d̓r. j. ad coꝝ. ix. qui altari deſeruiūt altari ꝑticipant̉. ita et dn̄s ordinauithijs qui euāgeliū denūctiāt de euāgelioviuere. et augꝰ. dic̄ in li. de oꝑibꝰ monachoꝝ. ſi euāgeliſte ſunt fateor habet poteſtatē viuēdi de ſumptibꝰ fideliū. ſi miniſtri altaris diſpēīatores ſacramentoꝝ.vn̄ ſibi iſta arrogāt ſꝫ plane vedicat poteſtatē et hoc ideo. qꝛ ſacrificium altarisvbicūqꝫ agat̉ ꝯmune et toti p̄opulo fidelium. terco ſi inſiſtāt ſtudio ſacre ſcripturead ꝯmune vtilitatē tociꝰ eccīe. vn̄ ihero.dic ꝯtra vigilāciū. hec ī iudea vſqꝫ hodieꝑſeuerat ꝯſuetudo ſolū apud nos ſedetiā apud hebreos. vt qui in lege dn̄i meditant̉ die ac nocte et patre habent interra niſi ſolū deū tociꝰ orbis fruant̉ miniſterijs quarto ſi bona tꝑalia habebātmoaſterio largiūt̉ pn̄t viuere elemoſiniſ