inordinate ābulāte dic̄ glo. aliter ꝙͣ ordonat̉e exigit. loquit̉ aūt de hijs qui ab oꝑemanuali ceſſabant. vnde et nat̉a manushomini dedit loco armoꝝ et tegumētoꝝque alijs animalibꝰ tribuit. vt ſcꝫ ꝑ manꝰhec oīa neceſſaria acquirat ex quo patetꝙ ꝯmuniter ad hoc p̄ceptū tenent̉ et religioſi et ſeculares. ſic̄ ad oīa alia legis naturalis p̄cepta. nō tn̄ peccāt quicūqꝫ manibus nō oꝑant̉. quia ad illa p̄cepta legiſnat̉e q̄ ꝑtinent ad bonū multoꝝ nō tenētur ſinguli. ſed ſufficit ꝙ vnus vacet vniofficio et aliꝰ alteri. puta ꝙ quidam ſintopifices. quidā agricole. quidā iudices.quidam doctores et ſic de alijs. ẜm illudapl̓i. j. ad coꝝ. xij. ſi totū corpus oculus.vbi auditꝰ. et ſi totū auditꝰ vbi oderatꝰAd. ij. dd̓. ꝙ glo. illa ſumit̉ ab augͦ. īli. de oꝑibꝰ monachoꝝ. in quo loquit̉ cōtra monachos quoſdā qui dicebāt nō eſſelicitū ſeruis dei manibꝰ oꝑari. ꝓpter hocꝙ dn̄s dic̄ math̓. vj. nolite ſolliciti eſſe aīeveſtre quid māducetis. nec tn̄ ꝑ hec verba inducit̉ neceſſitas religioſis manibusoꝑandi. ſi habet aliūde vn̄ viuere poſſintqd̓ patꝫ per hoc qd̓ ſubdit vult ẜuos deicorꝑaliter oꝑari vn̄ viuat. hoc aūt nō magis ꝑtinet ad religioſos qͣm ad ſecularesqd̓ patet ex duobꝰ. primo quidem ex ip̄omō loquēdi quo apl̓s vtit̓ dicēs. ſubtrahatis vos ab omni fratre amhulāte mordināte. fratres enī omnes xp̄ianos vocātnōdum enī erat tūc tꝑis religiones inſtitute. ſcd̓o quia religioſi nō tenent̉ ad aliaqͣm ſeculares niſi ꝓpter regule ꝓfeſſionēet ideo ſi in ſtatutis regule non ꝯtineat̉aliquid de oꝑe manuali nō tenent̓ aliterad oꝑādū manibꝰ religioſi qͣm ſeculares.Ad. iij. dd̓. ꝙ in omnibꝰ illis oꝑibusſpūalibꝰ que ibi tāgit augꝰ. p̄t aliquis vacare dupl̓r. vnoº quaſi deſeruiēs vtilitatiꝯmuni. alioº qͣſi inſiſtens vtilitati priuate. illi ergo qui p̄dictis oꝑibus ſpūalibuspublice vacat excuſant̓ per huiōi oꝑa ſpiritualia ab oꝑe manuali duplici rōe. prioquidē qꝛ oꝑtꝫ eos totaliter eē occupatoscirca huiōi oꝑa. ſcd̓o quia huiōi oꝑa exercētibꝰ debet̉ ſubminiſtracō victꝰ ab hijsquoꝝ vtilitati deẜuiūt. illi vero qͥ p̄dictisoꝑibus. nō quaſi publicis ſed qͣſi priuatisvacāt nō oꝑe et ꝙ ꝑ huiōi oꝑa a manualibus oꝑibus abſtrahant̉. nec etiā fit eis d̓bitū vt de ſtipendijs fideliū viuant et detalibꝰ loquit̉ augꝰ. ꝙ enī dic̄ cātica diuinā decātare manibꝰ oꝑantes pn̄t exēploopificū qui fabulas linguis dat cū tn̄ manibꝰ ab oꝑe nō recedāt. manifeſtū eſt ꝙnō pōt intelligi de hijs qui horas canonieas ī eccīa decātāt. ſꝫ ītelligit̉ de hijs quipſalmos vl̓ ymnos dicūt qͣſi priuatas oraciōes ſil̓r ꝙ dic̄ d̓ lectōe ⁊ orōe referēdūē ad lectōes et orōes priuatas qͣs etiā laici interdū faciūt. nō aūt ad illos qui orones publicas in eccl̓ia faciūt vel etiā publicas lectōes in ſcolis legūt. vn̄ nō dic̄ quidicūt ſe vacare doctrine vel inſtructōne.ſed qui dicūt ſe vacare lectōi. ſil̓r aūt d̓ p̄dicacōe loquit̉. nō que fit publice ad populū ſed q̄ ſpēaliter fit ad vnū vel ad paucos ꝑ modū priuate ammonicōis. vn̄ ſignant dicit. ſi alicui ſermo erogādus ē. nāſic̄ glo. dic̄. j. ad cho. ij. ſermo eſt qui priuatim fit. p̄dicacō que fit ī ꝯūi Ad iiij.dd̓. ꝙ illi qui oīa ꝓpter deū ſpernūt tenētur maībus oꝑari qn̄ nō hn̄t alias vn̄ viuat vel vn̄ elemoſinas faciāt. in caſu ī quoelemoſinā facere cadit ſub p̄cepto. nō aūtaliter vt dictū eſt. et ẜm hoc loquit̉ glo.inducta. Ad. v. dd̓. ꝙ hoc ꝙ apl̓i maībus laborauerūt. qn̄qꝫ quidē fuit nec̄itatis. qn̄qꝫ vero ſuꝑerogacōis. necitatis quide qn̄ ab alijs victū inuenire nō poterat.vn̄ ſuꝑ illud ad cho. iiij. laborauimꝰ oꝑātes maībus noſtris. dic̄ glo. qꝛ nemo datnobis. ſuꝑerogacōis aūt vt pꝫ ꝑ illud qd̓habet̉. j. ad cho. ix. vbi dic̄ ꝙ nō vſus eſtpotate quā hēbat viuēdi d̓ euāgelio. hacaūt ſuꝑerogacōe vtebat̉ apl̓us tribus decauſis. primo quidē vt occaſiōeꝫ p̄dicādiauferret ꝑſeudo apl̓is qui ꝓpter ſola tꝑalia p̄dicabāt. vnde dic̄. ij. ad choꝝ. xj. qd̓aūt facio et faciā vt amputē eoꝝ occaſiōꝫ⁊cͣ. ſcd̓o ad euitandum grauamē eoꝝ quibus p̄dicabat. vn̄ dic̄. ij. ad cho. vl. qd̓ minus hūiſtis p̄ ceteris eccleſus niſi ꝙ egoip̄e nō grauaui vos. tercō ad dandū exemplū oꝑadi ocioſis. vn̄. ij. ad theſſa. iij. dicit. nocte et die oꝑātes vt formā daremꝰvobis ad imitandū nos. qd̓ tn̄ apl̓us nōfaciebat in locis in quibꝰ habebat facultate quotidie p̄dicādi. vt augꝰ dic̄ in li. d̓oꝑi. mona. nō aūt ꝓpter hoc religioſi tenētur apl̓m ad hoc imitari cū nō teneant̉ adomēs ſuꝑerogacōes. vn̄ nec alij apl̓i manibus oꝑabant̉D. iiij. ſic ꝓcedit̉ videt̉ ꝙ religioſis nō liceat de elemoſinis viuereapl̓us em̄. j. ad thi. v. p̄cipit ꝙ vidue quepn̄t aliūde ſuſtētari nō viuat de elemoſinis eccl̓ie vt eccl̓ia ſufficiat illis que verevidue ſunt. et ihero. diē ad dāmaſuꝫ papa. ꝙ qui bonis ꝑentū et oꝑibus ſuſtētari pn̄t ſi qd̓ pauꝑū eſt accipiūt ſacrilegiūꝓfecto ꝯmittūt. ⁊ ꝑ abuſiōꝫ taliū iudiciūſibi māducāt et bibūt. ſed religioſi pn̄t labore manum ſuſtētari ſi ſint validi. gͦ videtur ꝙ peccet elemoſinas pauꝑū ꝯmededo Pͣ. viuere de ſumptibus fideliū eſt