ꝙ aliquis appetat ad ep̄atū ꝓmoueri.P. ꝓuer. xj. dr. qui abſcōdit frumēta maledicet̉ ī populis. bn̄dictō aūt ſuꝑ caputvendētiū. ſed ille qui eſt idoneꝰ et vita ⁊ſciētia ad ep̄atum videt̉ frumēta ſpūaliaabſcōdere ſi ſe ab ep̄atu abſtrahat. ꝑ hocautē ꝙ eꝑatum accipit ponitur in ſtatufrumēta ſpūalia diſpenſandi. gͦ videt̉ ꝙlaudabile ſit epatū appetere et vituꝑabile ip̄m refugere. P. facta ſanctoꝝ que īſcriptura narrant̉ ꝓponunt̉ nobis in exēplū. ẜm illud ad ro. xv. q̄cūqꝫ ſcripta ſuntad noſtrā doctrinā ſcripta ſunt. ſed legit̉yſa. vj. ꝙ yſaias ſe obtulit ad officiū p̄dicationis. qd̓ p̄cipue ꝯpetit ep̄is. gͦ videt̉ ꝙappetere eꝑatū ſit laudabile. Sed ꝯtraeſt ꝙ augꝰ. dicit. xix. de ci. locus ſuꝑior ſine qūo populus regi nō pōt. et ſi animiniſtret̉ ut decet indecenter tam̄ appetit̉.Rn̄º. dd̓. ꝙ in epatutria pn̄t cōſiderari.quoꝝ vnū eſt prīcipale ⁊ finale ſcꝫ ep̄alisoꝑatio ꝑ quā vtilitati ꝓximoꝝ intendit.ẜm illud jo. vl. paſce oues me s. aliud autem eſt altitudo gradus. qꝛ ep̄us ſuꝑ alios ꝯſtituitur. ẜm illud math̓. xxv. fidelisſeruus et prudēs quē ꝯſtituit dn̄s ſuꝑ familiā ſuā. terciū eſt qd̓ ꝯſequēter ſe habꝫad iſta ſcꝫ reuerētia et honor et ſufficiencia tꝑaliū. ẜm illud. j. ad thi. v. qui benep̄ſunt p̄ſbiteri duplici honore digni habeantur. appetere gͦ ep̄atū rōne hmōi circūſtantiū bonoꝝ manifeſtū eſt ꝙ eſt illicitum et ꝑtinet ad cupiditatē vel ambicōeꝫvnde ꝯtra phariſeos dn̄s dicit math̓. xx.amat primos acubitos in cenis et primascathedras in ſinagogis. ſalutacēes ī foroet vocari ab homībus rabi. quātū aūt adſcd̓m ſcꝫ ad celſitudinē grādus appetere epiſcopatū eſt p̄ſumptuoſuꝫ. vnde dn̄s arguit diſcipulos math̓. xxi. primatū querētes dicēs. ſcitis quia prīcipes gentiū dominatur eoꝝ. vnde criſoꝰ. dicit ꝙ ꝑ hoc oſtendit ꝙ gentile eſt primatus cuꝑe. ſedappetere ꝓximis ꝓdeſſe eſt ẜm ſe laudabile et virtuoſum. veꝝ qꝛ ꝓut eſt ep̄alis actus habet annexā gradus celſitudinem.p̄ſumptuoſuꝫ videt̉ ꝙ aliquis p̄eſſe appetat ad hoc ꝙ ſubditis p̄ſit niſi manifeſtane ceſſitate imminēte. ſicut gregꝰ. dicit īpaſto. ꝙ tunc laudabile erat epatū querere qn̄ ꝑ hunc quēqꝫ dubiū non erat ad ſaplicia grauiora nō ꝑuenre. vnde nō defacili inueniebat̉ qui hoc onus aſſumeret pſertim eū aliquis caritatis zelo dinitus adhoc nicitat̉. ſicut gregꝰ. dicit in paſto. ꝙyſaias ꝓdeſſe ꝓximis cupiēs laudabiliterofficiū p̄dicacōis appecūt. pōt tn̄ abſqꝫ p̄ſumpcōe quilibet appetere talia oꝑa facete ſi eū ꝯtingeret in tali officio eſſe. vel etiā ſe eſſe dignū ad talia oꝑa exequenda.ita ꝙ opus bonū cadit ſub deſiderio. nonaūt primatus dignitatis. vnde criſoꝰ. dicit ſuꝑ math̓. opus quidē deſiderare bonū bonū eſt. primatū aūt honoris cōcupiſcere vanitas eſt. primatus em̄ fugiētemſe deſiderat. deſiderantē ſe horret. Adj. gº dd̓. ꝙ ſicut gregꝰ. dicit in paſto. illotꝑe hoc dixit apl̓us quo ille qui plebibꝰperat primuſ ad martirij tormēta ducebatur. et ſic nihil aliud erat qd̓ in ep̄atu appeti poſſet niſi bonū opus. vnd̓ augꝰ dic̄.xix. de ci. dei. q apl̓s dicēs. qui eꝑatū deſiderat bonū opus deſiderat. exponerevoluit quid ſit epiſcopatꝰ. qꝛ nomē oꝑiseſt nō honoris. ſcopus quidē intencō eſtgͦ ep̄m ſi velimꝰ latine ſuꝑintedere poſſumus dicere. vt intelligat nō ſe eſſe epiſcopū qui p̄eſſe dilexerit non ꝓdeſſe. inactione em̄ vt paꝝ ante ꝑmittit̉ nō amādus eſt honor in hac vitā ſiue potencia.qm̄ omnia v̓ana ſunt ſub ſole. ſed opus ipſum qd̓ ꝑ eundē honorē vel potenciā fit.et tn̄ vt gregoꝰ dic̄. in paſtoꝝ. laudās deſideriū ſcꝫ boni oꝑis. in pau̓orē vertit protinus qd̓ laudauit cū ſubiungit. oꝑtet autē ep̄m irrep̄henſibilem eſſe. quaſi dicat.laudo ꝙ queritis. ſed diſcite qd̓ q̄ratis.Ad ij. dd̓. ꝙ nō eſt eadē rō de ſtatu religiōis. et de ſtatu epiſcopali. ꝓpter duoprimo quidē qꝛ ad ſtatū epiſcopalē pexigit̉ vite ꝑfectio vt patet ꝑ hͦ ꝙ dominꝰa petro queſiuit. ſi plus eū ceteris diligeret anteqͣ ei cōmitterēt paſtorale officiūſed ad ſtatū religionis nō p̄exigit̉ ꝑfectōſed eſt viā in ꝑfectione. vn̄ et dn̄s math̓xix. nō dixit. ſi es ꝑfectus vāde et vendeomnia que habes. ſed ſi vis ꝑfectꝰ eſſe.et huiꝰ differencie rō eſt. qꝛ ẜm dyo. ꝑfectio ꝑtinet actīe ad ep̄m ſic̄ ad ꝑfectioread monachū aūt paſſiue ſic ad ꝑfectum.requirit̉ aūt ꝙ ſit ꝑfectꝰ aliquis ad hocꝙ poſſit alios ad ꝑfectionē adducere. ꝙnō p̄exigit̉ ab eo qui debet ad ꝑfectōemadduci. eſt aūt p̄ſumptuoſum ꝙ aliquisꝑfectū ſe reputet. nō aūt ꝙ aliquis ad ꝑfectionē tendat. ſcd̓o quia ille qui ſtatuꝫreligiōis aſſumit ſe alij ſubicit ad ſpūaliacapiēdā et hoc cuilibet licet. vn̄ augꝰ dic̄.xix. de ci. dei. a ſtudio cognoſcēde veritatis nemo ꝓhibet̉ qd̓ ad laudabile ociumꝑtinet. ſed ille qui tranſit ad ſtatū epalēſublimat̉ ad hoc ꝙ alijs ꝓuideat. et hācſublimaconem nullus debet ſibi aſſumereẜm illud ad heb. v. nemo aſſumat ſibi honorem niſi qui vocat̉ a deo. et criẜ dic̄ ſuꝑmath̓. primatū eccleſie ꝯcupiſcere. neqꝫiuſtū eſt neqꝫ vtile. quis enī ſapiens vultvltro ſe ſubicere ſeruituti ⁊ ꝑiculo tali vt