qͣmuis cōuerſacō religionis ſit difficiliorqͣntum ad ip̄m genus oꝑis ꝓpter altitudine obẜuancie regularis. ſi vero religioſus etiā ordinē careat ſic patꝫ de cōuerſis religionū ſic manifeſtū eſt excellere p̄eminenciā ordinis qͣntū ad dignitatemqꝛ ꝑ ſacrū ordine aliquis deputat̉ ad digniſſima miniſteriā quibꝰ ip̄i xp̄o ſeruit̉ īſacramento altaris. ad qd̓ requirit̉ māiorſanctitas interior qm̄ requirat etiā religionis ſtatus. qꝛ ſic dyo. dic̄. v. ca. ce. ie. ꝙmonaſticꝰ ordo debet ſequi ſacerdotaleſordines et ad eoꝝ imitaconem in diuinaaſcendere. vn̄ grauiꝰ peccat ceteris paribus clericus ſacris in ordinibꝰ ꝯſtitutusſi aliquid ꝯtrariū ſanctitati agat qm̄ aliqͥſreligioſus qui nō habet ordinē ſacrū. qͣmuis laycus religioſus teneat̉ ad obẜuancias regulares ad quas illi qui ſunt in ſacris ordinibꝰ nō tenent̉. Ad. j. gº dd̓.ꝙ ad illas auctoritates criẜ. breuiter reſponderi poſſet ꝙ no loquit̉ de ſacer dote curato minoris ordinis. ſed de ep̄o quide ſumꝰ ſacerdos. ⁊ hoc ꝯuenit intecioniillius libri in quo ꝯſolat̉ ſe et baſilium dehoc ꝙ erat in ep̄os electi. ſed hͦ p̄termiſſo dd̓. eſt ꝙ loquit̉ qͣntum ad difficultaꝫtem. ꝑmittit enī cū fuerit gubernator inmedijs fluctibus et de tempeſtatē nauēliberare potuerit. tūc merito teſtimoniuꝫꝑfecti gubernatoris ab omnibꝰ ꝓmeret̉et poſt ꝯcludit qd̓ sͣ poſitū eſt de monacho. qui nō eſt ꝯꝑandus illi qui traditꝰpopulis īmobilis ꝑſeuerat. et ſubdit cauſam. quia ſicut intranquillitate ita in tēpeſtate gubernauit ſe.ip̄m. ex quo nihilaliud oſtendi pōt. inſi ꝙ ꝑiculoſior eſtſtatus habentis cura animaꝝ qͣm monachi. in maiori aūt ꝑiculo innocentē ſe ſeruare eſt maioris v̓tutis indiciū. ſed hocetiā ad virtutis magnitudinē ꝑtinet qd̓aliquis vitet ꝑicula religione intrandovnde nō dic̄ ꝙ mallet eſſe in officio ſacerdotali qͣm in ſolitudine monachoꝝ ſed ꝙmallet placere in hoc qm̄ in illo. qꝛ hoc ēmaioris v̓tutis argumentū. Ad. ij. dd̓.ꝙ etiā illa auctoritas augͥ. manifeſte loqͥtur qͣntū ad difficultate que oſtendit magnitudine virtutis in hijs qui bene ꝯuerſant̉ ſicut dictū eſt Ad. iij. dd̓. ꝙ aug.ibi cōꝑat monachos clericis qͣntum ad inſtanciā ordinis. nō qͣn̄tum ad diſtanciaꝫreligionis et ſecularis vite Ad. iiij. dd̓.ꝙ illi qui a ſtatū religionis aſſumunt̉ adcura aīaꝝ. cum prius eſſent in ſacris ordinibus cōſtituti aſſequunt̉ aliquid qd̓ priu̓s nō habebat ſcꝫ officiū cure. nō aūt deponūt qd̓ prius habebat ſcꝫ religionis ſtatum. dr emī in decretis. xvj. q. j. de mona&. T. v .chis qui diu morantes in monaſterijs. ſipoſtea ad clericatꝰ ordines ꝑueniūt ſtatuimus nō debere eos a priori ꝓpoſito d̓ſcedere. ſed p̄ſbiteri curati vel archidyaconi qn̄ religionē ingrediunt̉ curā deponunt vt adipiſcant̉ ꝑfectiore ſtatū. vndeex hoc ipſo excellencia ex ꝑte religionisoſtendit̉. in hoc aūt ꝙ religioſi laici aſſumunt̉ in clericatū ⁊ ad ſacros ordines manifeſte ꝓmouent̉ ad meliꝰ ſicut sͣ dictūeſt. et hoc oſtendit̉ ex ip̄omō loquēdi cūihero. dic. ſic in monaſterio viue ut clericus eſſe merearis. Ad. v. dd̓. ꝙ p̄ſbiteri curati et archidyaconi ſunt ſimilioresep̄is qm̄ religioſi qͣntum ad aliquid. ſcꝫ ꝙͣtum ad cura animaꝝ qm̄ ſecūdario habēt.ſed qͣntum ad ꝑpetua obligaconem q̄ reqͥritur ad ſtatū ꝑfectionis ſimiliores ſuntep̄o religioſi vt ex s dictis patet. Ad vidd. ꝙ difficultas q̄ ē ex arduītate oꝑisaddit ad ꝑfectione virtutis. difficultasaūt que prouenit ex exterioribus impedinientis. qn̄qꝫ quidem diminuit perfectione virtutis puta cum aliquis nō tantumvirtute amat vt impedimēta virtutis declinare velit. ẜm illud apl̓i. j. ad coꝝ. ix.omnis qui in agone ꝯtendit ab omnibusſe abſtinet. qn̄qꝫ vero eſt ſignū ꝑfectioriſvirtutis. puta cū alicui ex inopinato vl̓ exneceſſaria cauſa impedimēta virtutis occurrūt. ꝓpter que tn̄ a virtute n̄ declinat.in ſtatū aūt religionis eſt maior difficultas ex arduitatē oꝑū. ſed in hijs qui ī ſeculo viuūt qualitercunqꝫ eſt maior difficultas ex impedimētis v̓tutis que religioſi ꝑ oīa ꝓuide vitauerūt.Finde ꝯſiderādū eſt de hijsque ꝑtinet ad ſtatū ep̄oꝝ.Et circa hoc querunt viijPrimo vtꝝ liceat epiſcopatūappetere. Secūdo vtꝝ liceat ep̄atum finaliter recuſare Terco vtꝝoporteat ad epatū eligere meliore Quarto vtꝝ epiſcopus poſſit tranſire ad religione Quīto vtꝝ liceat ei corꝑaliter ſuosſubditos deſerere. Sexto vtꝝ poſſit habere ꝓpͥum. Septimo vtꝝ peccet mortaliter bona eccleſiaſtica pauꝑibꝰ nō erogado. Octauo vtꝝ religioſi qui ad epatuꝫaſſumunt̉ teneant̉ ad obẜuacias regl̓aresD. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ liceat epatūappetere. dic̄ enī apl̓s. j. ad thy. iijqui epatum deſiderat bonū opusdeſiderat. ſed licitū ē et laudabile honūopus deſiderare. gͦ etiā laudabile eſt deſiderare ep̄atum. jo. ſtatus ep̄oꝝ eſt ꝑfectior qm̄ religioſoꝝ ſtatꝰ vt s habitū ē.ſed ſaudabile eſt ꝙ aliquis deſideret adſtatū religiōiſtraſire gͦ ētiā laudabile ē