ſeruitutis requirit̉ primo quidē obligatioalqua vel abſolutio. nō enī ex hoc ꝙ aliquis ſeruit alicui efficitur ſeruus. qͥa etiāliberi ſeruiunt ẜm illud ad gall̓. v. per caritate ſpiritus ſeruite inūicem. neqꝫ etiaꝫex hoc ꝙ aliquis deſinit ſeruire d̓r liber ſic̄patet de ſeruis fugitiuis ſed ille eſt ꝓprieſeruus qui obligatur ad ſeruiendū. et illeeſt liher qui aſeruitute abſoluitur Secūdo requirit̉ ꝙ obligatio p̄dicta cū aliquaſolennitatē fiat. ſicut et circa ea que interhoīes obtinent eternā firmitatem quedāſolennitas adhibet̉. ſic gͦ et in ſtatu ꝑfectionis ꝓprie d̓r aliquis eſſe non ex hoc qhabet actū dilectionis ꝑfecte. ſed ex hͦꝙ obligat ſe perpetuo cū aliqua ſolennitate ad ea q̄ ſunt ꝑfectionis. ꝯtingit etiāꝙ aliqui ſe obligant qui non ſeruant. etaliqui implent ad qd̓ ſe non obligauerūtvt patet math̓. xxj. de duobus filijs quoꝝvnus patri dicente oꝑare in vinea. in̄ditnolo. poſtea abijt. alter aūt rn̄dens ait. eoet non iuit. et ideo nihil ꝓhibet aliquoseſſe perfectos qui non ſunt in ſtatu perfectionis. et aliquos eſſe in ſtatu ꝑfectōnis qui non ſunt perfecti. Ad j. gͦ dd̓.ꝙ per augͥmētū corꝑale ꝓficit aliquis inhis que ꝑtinent ad naturam. et ideo adipiſcitur nature ſtatū p̄ſertim quia qd̓ eſtẜm naturam qd̓ āmodo immutabile eſt inqͣntū natura determinat̉ ad vnū. et ſimiliter per augmentū ſpūale interius aliqͥsadipiſcit̉ ꝑfectionis ſtatū qͣntū ad diuinū iudiciū ſed qͣntū ad diſtinctiones eccleſiaſticoꝝ ſtatuū non adipiſcitur aliquisꝑfectionis ſtatū niſi per augmentū ī hisque exterius aguntur Ad ij. dd̓. ꝙ eti ailla rō ꝓcedit qͣntū ad interiore ſtatumet tn̄ cū aliquis tranſit de peccato in gr̄atiam. tranſit de ſeruitute ad libertatem.qd̓ non contingit per ſimplicem ꝓfectūgratīe. niſi cū aliquis obligat ſe ad ea q̄ſunt gratie Ad iij. dd̓. ꝙ illa etiā rō ꝓcedit qͣntū ad interiore in ſtatū. et tn̄ licꝫcaritas variet conditionem ſpiritualis ſeruitutis et libertatis. hoc tamen non faccaritatis augmentum.D v. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ p̄lati et relizioſi non ſint in ſtatu perfectioīsſtatus enī perfectionis diſtinguitur contra ſtatū incipientiū et ꝓficientiūſed non ſunt aliqͣ genera hoīm deputataſpecialiter ſtatuī ꝓficientiū vel etiā incipientiū. gͦ vl̓ ꝙ nec etiā debeant eſſe aliqua genera hoīm deputata ſtatui perfectionis 1ꝯ. ſtatꝰ exterior debet interiori ſtatui rn̄dere. alioqui incurrit̉ mendaciū qd̓ non ſolum eſt in falſis verbis. ſedetiā in ſimulatis oꝑibus vt ambro. dicitin quodam ſermone. ſed multi ſunt p̄lativel religioſi qui non habent interiore perfectionem caritatis ſi gͦ omnes religioſiet prelati ſunt in ſtatu perfectionis. ſeq̄retur ꝙ quicūqꝫ eoꝝ non ſint perfecti ſintin peccato mortali tanqͣm ſi mulatores etmendacēs P. perfectio ẜm caritate atteditur vt s habitū eſt. ſed perfectiſſimacaritas videtur eſſe in martiribus ẜm illd̓ioh̓. xv. maiore dilectionem nemo habetqua vt aīam ſua ponat quis ꝓ amicis ſuiset ſuper illud ad hebre. xij. nodū enī vſqꝫad ſanguine ecͣ. dic̄ glo. ꝑfectior in hac vita nulla dilectio eſt ea ad quā ſancti martires ꝑuenerunt qui contra peccatū vlqꝫad ſanguinem certauerūt. gͦ vt̓ ꝙ magisdebeat perfectionis ſtatus attribui martiribus qm̄ religioſis et ep̄is Sed contraeſt ꝙ dyo. v. ca. de ce. ie. attribuit perfectionem ep̄is tanqͣm perfectioribus. et īvj. ca. eiuſdē li. attribuit perfectionem religioſis quos vocat monachos. vel triapēthas id eſt deo famulantes tanqm̄ perfectis. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic dictū eſt. ad ſtatumꝑfectionis requiritur obligacō perpetuaad ea que ſunt ꝑfectionis cū aliqua ſolennitate. vtrūqꝫ aūt hoꝝ cōpetit religioſiset ep̄is religioſi enī ſe voto aſtringunt adhoc ꝙ a rebus ſecularibus ſe abſtineantquibus licite vti poterant ad hoc ꝙ liberius deo vacent. in quo conſiſtit perfectiop̄ſentis vite. vt dyo. dic̄ vij. ca. ce. ie. d̓ religioſis loquens. alij quidem triapenthasid eſt famulos ex dei puro ſeruicio et famulatu. alij vero monachos ip̄os nominant ex indiuiſibili et ſingulari vita viuētes ip̄os indiuiſibiliū ſanctis ꝯuolutiōibꝰD ē ꝯtēplacōibꝰ ad deiformē vnitatē etamabilē deo ꝑfectione. hoꝝ etiā obligacōai fit cū qͥdā ſolēnitate ꝓfeſſionis et bn̄dictionis. vn̄ ibidem ſubdit dyo. ꝓpter qd̓ꝑfectam ip̄is donans gratiā ſancta legiſlatio quādā ip̄os dignata eſt ſanctificatiua inuocatione. ſimiliter etiā et ep̄i obligant ſe ad ea que ſunt perfectionis paſtorale aſſumentes officiū. ad qd̓ pertinetvt anima ſua ponat paſtor ꝓ ouibus ſuisſic̄ d̓r ioh̓. x. vnde apl̓us dic̄ j. ad thy. vl.confeſſus es bonā cōfeſſionem corā multis teſtibus. id eſt in tua ordinatione vtglo. ibidem dic̄. adhibetur etiā quedā ſolennitas conſecrationis ſimul cū ꝓfeſſione p̄dicta ẜm illud ij. ad thy. j. reſuſcitesgratiam dei que eſt in te per impoſitionēmanuum tuaꝝ. qd̓ glo. exponit de gratiaep̄ali. et dyo. dic̄ v. ca. ce. ie. q ſūmꝰ ſacerdos id eſt ep̄us in ſua ordinatione habꝫeloquioꝝ ſuper caput ſanctiſſimā ſuppoſitionē vt ſgnificetur ꝙ ip̄e ē ꝑticipaturꝰ