motuū eoꝝ differentia aſſignatur. in motibus aūt corꝑalibꝰ perfectiores ⁊ primiſunt locales vt ꝓbat̉ in viij. phiſi. et ideoſub eoꝝ ſimilitudine potiſſime oꝑationeſintelligibiles deſcribūtur. quoꝝ quidemſunt tres differentie. nam quidā ē circularis ẜm que aliquis mouet̉ vniformitercirca idem centrū. alius aūt eſt rectus ẜmque aliquis ꝓcedit ab vno in aliud. terciꝰaūt eſt obliquus quaſi ꝯpoſitꝰ ex vtroqꝫ.et ideo in oꝑationibus intelligibilibꝰ idqd̓ ſimpliciter habet vniformitatē attribuitur motui circulari. oꝑatio aūt intelligibilis ẜm qͣm ꝓcedit̉ de vno in aliud attribuit̉ motui recto oꝑatio aūt intelligibilis hn̄s aliquid vniformitatis ſimul cū ꝓceſſu ad diuerſa attribuit̉ motui obliquoAd j. gͦ dd̓. ꝙ motus corꝑales exteriores opponūtur quieti contēplationis. queintelligit̉ eſſe ab exterioribꝰ occupacōibꝰſed motꝰ intelligibiliū oꝑationū ad ip̄aꝫquiēte ꝯtēplationis ꝑtinēt Ad ij. dd̓.ꝙ hō ꝯuenit ī ītellectū cū angelis ī genere ſed vis intellectiua ē multo altior ī angelo qͣm in hoīe. et ideo alioº oportet hoſmotꝰ ī hoībꝰ et ī angelis aſſignare ẜm ꝙdiuerſimode ſe hn̄t ad vniformitatē. ītellectꝰ enī angeli habet cognitione vniforme ẜm duo. primo quidē qꝛ nō acquirit ītelligibilē veritatē ex varietatē reꝝ ꝯpoſitaꝝ. ſecūdo quia nō intelligit veritatē intelligibilē diſcurſiue ſed ſimplici nituituintellectꝰ vero aīe a ſenſibilibꝰ rebꝰ accipit intelligibilē veritatē. et cū quodā diſcurſu rōnis ip̄iꝰ ea intelligit. et id̓o dyomotū circulare in angelis aſſignat. inqͣtūvniformiter et indeſinenter abſqꝫ principio et fine intuent̉ deū. ſic̄ motꝰ circularis cares principio et fine vniformiter eſtcirca idem centrū. in aīa vero anteqͥm adiſta vniformitatem ꝑueniat̉ exigit̉ ꝙ duplex eiꝰ deformitas amoueat̉. primo quide illa q̄ ē ex diuerſitate exterioꝝ reꝝ. ꝓuiſcꝫ relinquit exteriorā et hͦ ē ꝙ prīo portin motū circulari aīe introitū ip̄iꝰ ab exterioribꝰ ad ſe ip̄aꝫ. ſcd̓o aūt oportet ꝙ remoueat̉ ſcd̓a deformitas q̄ ē ꝑ diſcurſumrōnis. et hͦ idē cōtīgit ẜm ꝙ oēs oꝑationes aīe reducūt̉ ad ſimplice̓ ꝯtemplacōeꝫintelligibilis veritatis. ⁊ hͦ ē ꝙ ſcd̓o dicꝙ neceſſaria ē vniformis ꝯuolutio intellectualiū v̓tutū ip̄iꝰ. vt ſcꝫ ceſſante diſcurſu figuret̉ eiꝰ intuitꝰ in ꝯtēplatione vniꝰſimplicis v̓itatis. et ī hac oꝑatione aīe nōeſt error. ſic̄ ptꝫ ꝙ circa ītellectū prioruꝫprincipioꝝ n̄ errat̉ q̄ ſimplici intuītū cogͦſcimꝰ. ⁊ tūc iſtis duobꝰ p̄miſſis. terci o ponit̉ vniformitas ꝯformis angelis ẜm ꝙ p̄termiſſis oībꝰ ī ſola dei ꝯtēplacōe ꝑſiſtitet hoc eſt qd̓ dic̄ dam̄. ſicut vniformis fac̓ta vnite id eſt cōformiter vnitis virtutibus ad pulcrū et bonū mānudicit̉ motusaūt rectꝰ in angelis accipi n̄ p̄t ẜm hoc ꝙin cōſiderando ꝓcedat ab vno in aliud.ſed ſolū ẜm ordinē ſue ꝓuidētie. ẜm ſcꝫ ꝙangelꝰ ſuꝑior inferiores illumīat per medios. et hͦ ē qd̓ dic̄ ꝙ per indirectū mouent̉ angeli qn̄ ꝓcedūt ad ſubiectoꝝ ordine ꝓuidentiā recta oīa trāſentes. id eſtẜm ea q̄ ẜm rectū ordīnē diſponūt̉ ſed rectū motū poīt ī aīa ẜm hͦ ꝙ ab exterioribꝰ ſenſibilibꝰ ꝓcedit ad. intelligibiliū cōgnitione obliquū aūt motū ponit ī angelo ꝯpoſitū ex recto et circulari. inqͣtū ẜmcōte plationē dei inferioribꝰ ꝓuidet. ī aīaaut ponit motū obliquū ſimiliter ex rectōet circulari ꝯpoſitū ꝓut illuminacōnibusdiuinis rocinādo vtit̉ Ad iij. dd̓. ꝙ illediuerſitates motuū q̄ accipiūt̉ ẜm differētiā eiꝰ qd̓ ē ſurſū d̓orſū dextrorſū vl̓ ſiniſtrorſū. an̄ et retro. et ẜm diuerſos circuitus omnes ꝯtinent̉ ſub motu recto et obliquo. nā ꝑ omnes deſignat̉ diſcurſus rōnis. qui qͥd ē ſi ſit a genere ad ſpecie. vel atoto ad ꝑte. erit vt ip̄e exponit ẜm ſurſuꝫet deorſum. ſi vero ſit ab vno oppoſitoꝝ inaliud erit ẜm dextrorſum et ſiniſtrorſumſi vero ſit a cauſis in effectꝰ erit ante ⁊ retro. ſi vero ſit ẜm accidentia qͥ circuſtantrem ꝓpinqua vel remota erit circuitꝰ. diſcurſus aūt rōnis qn̄ ē a ſenſibilibꝰ ad intelligibilia ẜm ordine naturalis rōnis p̄tinet ad motū rectū qn̄ aūt ē ẜm illuminationes diuinas ꝑtinet ad motū obliq uūvt ex dictis patet. ſola aūt īmobilitas qm̄ponit pertinet ad motum circularem. vn̄de patet ꝙ dyoniſius. multo ſufficientius et ſubtiliꝰ motꝰ ꝯtēplationis deſcribitD vij. ſic ꝓceditur. vl̓ ꝙ ꝯtēplacōd̓lectationē nō hēat. d̓lectatio enīad vin appetitiua pertinet. ſed cōtemplatio principaliter conſiſtit in intellectū. gͦ vt̓ ꝙ delectatīo non ꝑtineat adcontemplationem P̓. oīs contentio etom̄ē certamē. īpedit d̓lectatione ſꝫ ī ꝯtēplacone ē ꝯtecō ⁊ certamē dic enī g̓g̓. ſuꝑezech̓. ꝙ aīa cū cōtēplari deum nititur velud in quodam certamine poſit a mō quaſi exupat. quia intelligendo et ſentiendode in circūſcripto lumine aliquid degūſtat. modo ſuccūbit. quia degūſtando iterum deficit. ergo vitā contemplatiua nonhabet delectationem Pͣ. delectatio ſeqͥtur operationem perfectam vt d̓r. in. x.eth̓. ſꝫ delectatio ꝯtēplationis vie ē imꝑFecta ẜm illud j. ad corin. xiij. videmusnunc per ſpeculum in eniginate. vnde etde iacob legitur geneſis xxxij. ꝙ poſtꝙͣꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten