defectum ſubiectionis corꝑalis ad animā.vnde patet ꝙ ſicut rebellio carnalis appetitus ad ſpm̄ eſt pena peccati primoꝝ parentum. ita etiā et mors et omnes corꝑales defectus. Ad i. dd̓ ꝙ naturale dicit̉qd̓ ex principijs nature cauſat̉. nature aūtper ſe principia ſunt forma et materia. forma aūt hominis eſt anima ratōnalis que d̓ſe eſt immortalis. et ideo mors nō eſt naturalis homini ex ꝑte anime. materia autēhominis eſt corpus tale quod eſt ex cōtrarijs ꝯpoſitū ad quod ſequit̉ ex neceſſitatecorruptibilitas. et quātum ad hoc mors ēhomini naturalis. hec autē cōditio in materia humani corꝑis eſt conſequēs ex neceſſitate materie. quia oportebat corpꝰ humanum eſſe organū tactus. et ꝑ cōſequēs medium inter tāgibilia. et hoc nō poterat eſſe niſi eſſet ex cōtrarijs cōpoſitum vt patetꝑ ph̓m inij. de anima. nō autem eſt ꝯditioẜm quā materia adoptet̉ forme. quia ſi eſſꝫpoſſibile cum forma ſit incorruptibilis potius oporteret materiā incorruptibilē eſſe.ſicut ꝙ ſerra ſit ferrea cōpetit forme ⁊ actioni eius vt ꝑ duriciē ſit apta ad ſecādū. ſaꝙ ſit potes rubiginē contrahere conſequit̉ex neceſſitate talis materie et non ſꝫm electionem agētis. nam ſi artifex poſſet facere ex ferro ſerram que rubigine cōtraherenō poſſet. deus aūt qui eſt cōditor homīsomnipōtes eſt. vn̄ ademit ſuo beneficio abhomine primitus inſtituto neceſſitatē moriendi ex tali materia cōſequentem. quodtn̄ beneficiū ſubtractum eſt ꝑ peccatū priniorum ꝑentum et ſic mors ⁊ eſt naturaliſꝓpter cōditionem materie. et eſt penalis ꝓpter amiſſionem diuini beneficij p̄ſeruātiſa mortē. Ad ii. dd̓ ꝙ ſimilitudo homīsad alia animalia attendit̉ quātum ad ꝯditionem materie id eſt quātum ad corpꝰ excōtrarijs cōpoſitum nō autē qͣꝫtum ad formam. nam anima hominis eſt immortalisbrutoꝝ vero animaliū anime ſunt mortaleſAd iij. dd̓ ꝙ primi parentes ſunt a deoinſtituti nō ſolum ſicut q̄dam ꝑſone ſingulares ſed ſicut q̄dam principia totius humane nature ab eis inpoſteros deriuādeſimul cum benefico diuino p̄ſeruate a morte ⁊ ideo ꝑ eoꝝ peccatū tota natura humana in poſteris tali beneficio deſtituta mortem incurrit. Ad iiij. dd̓ ꝙ aliquis defectus ex peccato conſequit̉ dupliciter. vnoºꝑ modum pene cauſate a iudice. et tal̓ defectus equalis dicit̉ eſſe in hiis ad quos equaliter pertinet peccatū. alius aut defectus eſt qui ex hmōi pena ꝑ accidēs conſequit̉ ſicut ꝙ aliquis ꝓ culpa ſua excecatuscadat in via. et talis defectus culpe ꝓpͥorcionat̉. nec ab homine iudice penſat̉. quꝫnō poteſt fortuitos euētus p̄cognoſcere ſicergo pena taxata ꝓ primo peccato ꝓporcionaliter eis reſpōdens fuit ſubtractio diuini beneficij quo rectitudo et integritashumane nature conſeruaba t̓. defectꝰ autēconſequētes ſubtractionem hmōi beneficijſunt mors et alie penalitates p̄ſentis viteet ideo nō oportet hmōi penas equales eſſe in hijs ad quos equaliter ꝑtinet primūpeccatū. Veꝝ quia deus p̄ſcius eſt omniūfuturoꝝ euētuum ex diſpoſitōe diuine preſciētie et ꝓuidētie hmōi penalitates diuerſimode in diuerſis inueniunt̉ nō quidē ꝓpter aliqua merita p̄cedentia hac vitam vtorigenes poſuit. hoc em̄ eſt cōtra id quoddicit̉ Roma. ix. cum nodū aliquid boni aūtmali egiſſent et hoc etiā eſt cōtra hoc quodin primo oſtēſum eſt ꝙ anima nō eſt creata ante corpus. ſed vel in pena paternoruꝫparentoꝝ. inꝙͣtum filius eſt qͥdam res patris. vn̄ frequēter parētes puniunt̉ in ꝓlevel etiā ꝓpter remedium ſalutis eius q̄ huiuſmodi penalitatibus ſubdit̓ vt ſcꝫ ꝑ hoca peccatis arceat̉. vt etiā de virtutibus nōſuꝑbiat et ꝑ patientiam coronet̉. Ad v.dd̓ ꝙ mors dupliciter poteſt cōnderari.vno mō hm ꝙ eſt quoddā malū humae nature. et ſic nō eſt ex deo ſed eſt defectꝰ q̄dam incidēs ex culpa humana. alio mō poteſt cōſiderari ẜm ꝙ habet quadam ratōeꝫboni ꝓut ſcꝫ eſt qd̓am iuſta pena et ſic eſta deo. vnde augꝰ dicit in li. retractionū. ꝙdeuſ nō eſt actor mortis niſi inquatum eſtpena. Ad vi. dd̓ ꝙ ſicut augꝰ dic̄ xv. deciui. dei. queadmodū iniu̓ſti male vtunt̉ nōtm̄ malis veꝝētiā bonis. it a iuſti bene vtūtur nō tm̄ bonis ſed etiā malis. hinc fit vtet malimale lege vtant̉ quāuis lex ſit bonūet boni bene moriant̉ quauis mors ſit malūinquatum igit̉ ſancti bene morte vtunt̉ fiteis mors meritoria. Ad vij. dd̓ ꝙ morsdupliciter poteſt accipi. vno mō ꝓ ipſa priuatione vite. et ſic mors ſentiri nō poteſt cūſit priuatio ſenſus et vite. et ſic nō eſt penaſenſus ſed pena damni. alioº ẜm ꝙ nominat ipſam corruptōne que terminat̉ ad priuationem p̄dictam. de corruptōe aūt ſicutet de generatōe dupliciter loqui poſſumꝰvnonō ẜm ꝙ eſt terminꝰ alteratōis. ⁊ ſicin ipſo inſtati in quo primo priuat̉ vitā drineſſe mors. et ẜm hoc mors etiā nō eſt pena ſenſus. alio mō corruptio poteſt accipicum alteratōe p̄cedente ꝓut dicit̉ aliquismori dum moue̓t̉ in morte. ſic̄ dicit̉ aliquidgenerari dum mouet̉ in generatione et ſicmors poteſt eſſe afflictio. Ad viii. dd̓ ꝙſicut augꝰ dicit ſuꝑ Gen̄. ad litterā. ꝙͣuisannos muſtos primi ꝑenteſ poſtea vixerūtillo tn̄ die mori ceperūt quo mortis legem