d j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ materia ꝓpriaſobrietatis nō ſit potus. dr em̄ adro. xij. nō plus ſapere qͣm oportetſapere. ſꝫ ſapere ad ſobrietatē. gͦ ſobrietas eſt etiā circa ſapienciā et nō ſolū circa potū. Pͣ. ſapīe viij. dr. de dei ſapīa.ꝙ ſobrietatē et prudenciā docet iuſticiaꝫet v̓tute. vbi ſobrietate ponit ꝓ tꝑancia.ſed tꝑanciā nō ſolū eſt circa potꝰ ſꝫ etiamcirca cibos et venerea. gͦ ſobrietas nō ſolum eſt circa potus. Pͣ. nomē ſobrietatis a mēſura ſumptū eſſe videt̉. ſꝫ in oībusque ad nos ꝑtinet menſura ſeruare debemus. vt d̓r ad tytū. ij. ſobrie ⁊ iuſte ⁊ picviuamꝰ in hoc ſeculo. vbi dic̄ glo. ſobrie īnobis et. j. ad thy. ij. dr. mulieres in habitu et ornatū cū vererundia et ſobrietateornantes ſe. et ſic videt̉ ſobrietas eſſe nōſolum in iterioribꝰ ſed etiā in hijs que ꝑtinet ad exteriore habitū. nō gͦ ꝓpͥa materiā ſobrietatis eſt potus. Sꝫ ꝯtra eſtꝙ d̓r ecc̄. xxxj. equa vita hoīs vinum in ſobrietate potatū. Rnº dd̓. ꝙ virtutes q̄ab aliqua generali ꝯdicōe virtutis nominant̉ illam materiā ſibi ſpēaliter vēdicātin qua difficillimū et optimū eſt ꝯdicōeꝫeiꝰ obſeruare ſic fortitudo ꝑicula mortiset tꝑanciā delectacōes tactꝰ. nomē autēſobrietatis ſumit̉ a menſura. dr enī aliq̓sſobrius quaſi briam ideſt mēſurā tenenset ideo illam materiā ſpēaliter ſibi ſobrietas aſcribit in qua maxīe laudabile eſt meſura ſeruare. huiōī aūt eſt potꝰ inebriarevalens. qꝛ eiꝰ vſus menſuratꝰ multū confert et modicꝰ exceſſus multū ledit. quiaimpedit vſum rōnis magis etiā quā exceſſus cibi. vn̄ ecc. xxxi. ſanitas eſt anime etcorꝑis ſobrius potus. viniū multū potatūirritacōem et iram et minas multas facitet ideo ſpēaliter ſobrietas attendit̉ circapotuno quecunqꝫ ſꝫ eū qui ſua fumoſitate natus eſt caput ꝯturbare ſic̄ vinum etomne qd̓ mebriare pōt. cōmuniter aūt ſumendo nomē ſobrietatis pōt in quacunqꝫmateriā dici ſic et s dictū eſt de fortitudine et temꝑancia Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ſicutvinū materiale mebriat corꝑaliter. ita etiam methapho. ꝯſideracō ſapīe d̓r potusinebrias ꝓpter hoc qd̓ ſua delectacōe animum allicit̓ ẜm illud psͣ. calix tuꝰ inebrians qua p̄clarus eſt. et ideo circa cōtemplacōem ſapīe per ſimilitudinē qͣndam ſoorietas dicit̉. Ad. ij. dd̓. ꝙ oīa que adtemꝑaciā ꝓpͥe ꝑtinet neceſſaria ſunt preſenti vite. et eoꝝ exceſſus nocet. et ideoin omnibꝰ neceſſariū eſt adhibere mēſurāqd̓ ꝑtinet ad officiū ſobrietatis ꝓpter ꝙnomine ſobrietatis tꝑancia ſignificatur.ſed modicꝰ exceſſus in potn plꝰ nocet ꝙͣin alijs. et ideo ſobrietas ſpēaliter eſt circa potū. Ad iij. dd̓. ꝙ qͣmuis menſura īomnibus requirat̉. nō tn̄ ſobrietas ꝓpriein oībus dicit̉. ſed in quibus menſurā eſtmaxime neceſſaria.d. ij. ſic ꝓcedit̓. vt̓ ꝙ ſobrietas nōſit per ſe quedā ſpēalis virtus. abſtinencia enī attedit̉ et circa ciboset circa potus. ſed circa cibos non eſt ſpecialiter aliqͣ ſpēalis virtꝰ. gͦ nec ſobrietaſque ē circa potus ē aliqua ſpecialis virtusPͣ. abſtinecia et gula ſunt circa delectacōes tactus inqͣntum ſenſus eſt alimentiſed cibos et potus ſimul cedūt in alimentum. ſiml̓ em̄ īdiget animal nutriri hūidoet ſico. gͦ ſobrietas que eſt circa potū noneſt ſpecialis virtꝰ. Pͣ. ſicut in hijs quead nutricōem ꝑtinent diſtinguit̉ cibus apotū. ita etiā diſtinguunt̉ diuerſa genera ciboꝝ et diuerſa genera potuū. ſi ergoſobrietas eſſet per ſe quedā ſpēalis virtusvidet̉ ꝙ circa qualibet differenciā potusvel cibi ſit quedā ſpēalis virtus qd̓ eſt incōueniēs nō gͦ videt̉ ꝙ ſobrietas ſit ſpecialis virtus Sꝫ ꝯtra eſt qd̓ macrobiusponit ſobrietatē ſpēalem ꝑtem tꝑancie.Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ sͣ dictū eſt. ad virtutemmoralem ꝑtinet cōſe ruare bonū rōnis cotra ea quibꝰ pōt impediri. et ideo vbi inuenit̉ ſpeciale impedimentū rōnis ibi neceſſe eſt eſſe ſpēalem v̓tutē ad illud remouendū. potus aūt inebrians habet ſpecialem rōnem impediēti vſum rōnis inqͣntūſcꝫ ꝑturbat celebrū ſua fumoſitate. et idoad remouendū hoc impedimētum rōnisrequirit̉ ſpēalis v̓tus que eſt ſobrietas.Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ cibus et potus ꝯmuniterimpedire poſſunt bonū rōnis abſoluendoeam per īmoderanciā delectacōis et qͣntum ad hoc ꝯmuniter circa cibū et potū ēabſtinēcia. ſꝫ potus inebriare valēs impedit ſpēali rōne vt dictū eſt. et ideo requirit ſpēalem v̓tutē. Ad. ij. dd̓. ꝙ virtꝰ abſtinencie nō eſt circa cibos et potus. inqͣtum ſunt nutrimēta ſed inqͣntum impediunt rōnem. et ideo nō oportet ꝙ ſpecīalitas v̓tutis attēdat̉ ẜm rōnem nutricōnisAd. iij. dd̓. ꝙ in omnibꝰ potibꝰ inebriare valentibꝰ eſt vna et eadē rō impediedi rōnis vſum. et ſic illa potuū diuerſitasper accidēs ſe habet ad virtutē. et ꝓpterhanc diuerſitatē virtutes nō diuerſificantur. et eadē racō eſt de diuerſitate ciboꝝd. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ vſus vini totaliter ſit illicitꝰ. ſine ſapiēcia enīnō pōt aliquis eſſe in ſtatu ſalutiſd̓r enī ſapīe. vij. nemine diligit deus niſiqui cū ſapīa inhabitat. et infra. ix. per ſapienciā ſanati ſunt quicūqꝫ placuerūt tibi