¶ C xlij.aliquos virtuoſos inglorioſos eſſe. putaſi falſe diffamatur. vel etiam indigne obprobria paciuntur. 8º verecundia poteſteſſe in homine virtuoſo. P. verecūdīaeſt pars temꝑancie vt dictum eſt. parsautem nō ſeparatur a toto. cum ergo temꝑancia ſit in homine vntuoſo. videtur ꝙetiā verecundia Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ ph̓s diein iiij. eth̓. ꝙ verecūdia non eſt hominisvirtuoſi. Rnº dd̓. ꝙ ſic̄ dictum eſt. verecudia eſt timor alicuius turpitudinis. ꝙautem aliquod malū non timeat̉ poteſtpropter duplicem rōem contingere. vnomōdo ꝙ non eſtimatur vt malum. aliomo qꝛ non eſtimatur vt poſſibile vel vtdifficile vitari. et ſcd̓m hoc verecundiain aliquo deficit dupliciter. vnoº quia eaque ſunt erubeſcibilia nō apprehendunt̉vt turpia ⁊ hoc mod̓o carent verecundiahomines in peccatis profundati quibusſua peccata non diplicent ſed magis deeis gloriant̉. alio mō qꝛ nō apprehēduntturpitudinem vel poſſibilem ſibi vel quianon facile vitabilem. et hoc mō ſenes etvirtuoſi verecundia carent. ſunt tam ſicdiſpoſiti vt ſi in eis eſſet aliquid turpe dehoc verecūdarent̉. vnde philoſophus dic̄in iiij. eth̓. ꝙ verecundia eſt ex ſuppoſicione ſtudioſi Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ defectusverecundie contingit in peſſimis et optimis viris ex diuerſis cauſis vt dictū eſt.inuenitur autē in hijs qui mediocriter ſehabent ſcd̓m ꝙ eſt in eis aliquid de amore honi. et tamen non ſunt totaliter immunes a malo. Ad. ij. ergo dd̓. qd̓ advirtuo ſum pertinet nō ſolum vitare viciāſed etiam ea que habet ſpeciem viciorumẜm illud. j. ad theſ. v. ab omni ſpecie mala abſtinete vos. et ph̓s dic̄ in iiij. eth̓. ꝙvitanda ſunt virtuoſo tā ea que ſunt mala ẜm veritate ꝙͣ ea q̄ ſunt mala ẜm aꝑinōne. Ad iij. dd̓. ꝙ infamacōes et obprobria v̓tu̓oſus vt dictū ē ꝯtemnit quaſiea quibus ip̄e nō eſt dignus. et id eo dehijs nemo multū verecūdat̉. e tn̄ aliquismotꝰ verecundie ꝑ̄ueniēs rōne ſic̄ et ceteraꝝ paſſionū. Ad iiij. dd̓. ꝙ verecūdianō eſt pars tꝑancie quaſi intras eſſenciāeius. ſꝫ quaſi diſpoſituīe ſe habēs ad ip̄amvnde ambroꝰ. dic̄ m. li. de offi. ꝙ verecūdia iacit prima tꝑancie fundamēta. inꝙͣtum ſcꝫ incutit horrore turpitudinis.Finde ꝯſiderandū eſt de honeſtate Et circa hoc querūtur. iiij. Primo quo honeſtum ſe habeat ad virtutem.Scd̓o qūo ſe habeat ad decōtem. Terco quo ſe habeat ad vtile et olectabile. Quarto vtꝝ honeſtum ſit ꝑstemꝑancieD. j. ſic ꝓcedit̓ vt̉ ꝙ honeſtū nonſit idē v̓tuti. dicit enī tullius ī ſuarheto. honeſtū eſſe qd̓ propter ſepetit̉. virtꝰ aūt nō petitur propter ſeip̄aꝫſed ꝓpter felicitatē dicit enī ph̓s in. j. eth̓ꝙ felicitas eſt pͥmiū virtutis et finis. gͦhoneſtū nō eſt idem virtuti P. ẜm yſid̓honeſtas d̓r quaſi honoris ſtatꝰ. ſed ml̓tis alijs debet̉ honor ꝙͣ virtuti. nam v̓tuti ꝓpͥe debet̉ laus vt dicit̉ in. j. eth̓. gͦ honeſtas nō eſt idē virtuti. Po. prīcipalevirtutis ꝯſiſtit in interiori electōe vt ph̓sdic̄ in viij. eth̓. honeſtas aūt magis videt̉ad exteriorē ꝯuerſacōem ꝑtinere ẜm illd̓j ad coꝝ. xiiij. omnia honeſte et ſcd̓m ordinem fiat in vobis. gͦ honeſtū nō ē idēv̓tuti. Ps. honeſtas videt̉ ꝯſiſtere in exterioribus diuicijs ẜm illud ecc̄. xj. bonaet mala. vitā et mors vtraqꝫ a deo ſunt.ſed in exterioribꝰ diuicijs nō ꝯſiſtit v̓tusgͦ honeſtas non eſt idem virtuti. Sedꝯtra ē illud ꝙ tulliꝰ dic̄ in. j. de offi. et īij. rheto. diuidēs honeſtū in quatuor virtutes principales in quas etiā diuiditurvirtus. gͦ honeſtū eſt idem v̓tuti. Rn̄ºꝙ ſicut yſido. dicit honeſtas dicit̉ quaſihonoris ſtatꝰ. vnd̓ ex hoc videt̉ aliquiddici honeſtum qd̓ eſt honorē dignū. honor autē vt ſupra dictū eſt. debet̉ excellēcie. excellencia autē hominis maxime ꝯſideratur ẜm virtutē que eſt diſpoſicio ꝑfecti ad optimū. vt dicit̉ in vij. phiſicoꝝ.et ideo honeſtum ꝓpͥe loquendo in idemrefertur cum virtutē. Ad. j. ergo dd̓. ꝙſicut ph̓s dic̄ in. j. eth̓. eorū que propterſe appetunt̉. quedā appetunt̉ ſolum ꝓpterſe et nunꝙͣ propter aliud. ſicut felicitasque eſt vltimus finis quedam vero appetunt̉ et ꝓpter ſe inquātum habēt in ſeip̄isaliqua rōem bonitatis etiāſi nihil aliudboni per ea nobis accideret et tn̄ ſunt appetibilia propter aliud īquātū perducūtnos in aliquod bonū perfectius. et hocºvirtutes ſunt propter ſe appetitiue. vnd̓tullius dicit in iij. rhetorice. ꝙ honeſtumquiddam eſt qd̓ ſua vi nos allicit. et ſuadignitate trahit. vt virtus veritas. ſciencia. et hoc ſufficit ad racionē honeſti.Ad. ij. dd̓. ꝙ eorum que honorant̉ pretervirtutem aliquid eſt virtute excellenciusſcilicet deus et beatitudo et alia huiōi nōſunt ita nobis per experienciā nota ſicutvirtutes ẜm quas quotidīe operamur. etideo virtus magis ſibi vendicat nomē honeſti alia v̓o que ſunt infra v̓tutē honerant̉ inqͣtū cōadiuuāt ad operā virtutis.