d. ij. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ pertinacia n̄opponat̉ ꝑſeuerancie. dic̄ enī ggꝰxxxj. mō. ꝙ ꝑtinaciā oritur ex iangloria ſed manis gloria nō opponit̉ ꝑſeuerancie ſed magis magͣnimitati vt s dictum eſt. gͦ ꝑtinacia nō opponit̉ ꝑſeuerancie. Pͣ. ſi opponit̉ ꝑſeuerancie aūtopponit̉ ꝑ exceſſum aūt ꝑ defectū. ſed nōopponit eī ꝑ execeſſum qꝛ etiā ꝑtinax cedit alicui delectacōi et triſticie qꝛ vt dicph̓s in iij. eth̓. gaudēt vincentes et triſtatur. ſi ſentencie eoꝝ infime appareant. ſꝫaūt ꝑ defectum erit idē qd̓ mollicies qd̓patꝫ eſſe falſum. nullo gͦ mō pertināciāopponit̉ ꝑſeuerancie. Pͣ. ſic̄ ꝑſeueransꝑſiſtit in bono ꝯtra triſticias. ita ꝯtinenset temꝑatꝰ ꝯtra delectacōes. et fortis cōtra timores. et maluetus ꝯtra iras. ſed ꝓtinax dicit̉ aliquis ex eo ꝙ nimis ī aliquopſiſtit. gͦ ꝑtinaciā nō magis opponit̉ perſeuerancie ꝙͣ alijs virtutibꝰ. Sꝫ ꝯtra eꝙ tulliꝰ dic̄ in ſua rhe. ꝙ ita ſe habet pertinacia ad ꝑſeueranciā ſic̄ ſuꝑſticio ad religionē. ſꝫ ſuꝑſticio opponit̉ religioni. vtſupra dictū eſt. gͦ et ꝑtinacia ꝑſeuerancie. Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut yſido. dic̄ in li. eth̓pertinax dicit̉ aliquis qui ē imprudētertenes et quaſi ad oīa tenax. et hoc idemdicit̉ ꝑtinax eo ꝙ in ꝓpoſit o ſuo ad victoriam ꝑſeuerat. antiqui enī dicebat viciumquā nos victoria. et hos ph̓s vocat in vijeth̓. yſte romones ideſt fortis ſentēcie vl̓ydeonomones. ꝓpͥe ſentencie. qꝛ ſcꝫ ꝑſeuerabant in ꝓpͥa ſentencia plus ꝙ oportetmollis aūt minꝰ ꝙͣ oportet. ꝑſeueras autem ẜm ꝙ oportet. vnde patet ꝙ ꝑſeuēracia laudat̉ ſic̄ in medio exiſtes. ꝑtinaxaūt vituꝑat̉ ẜm exceſſum medij. mollis autem ẜm defectū. Ad. j. ergo dd̓. ꝙ idoaliquis nimis ꝑſiſtit in ꝓpͥa ſentencia. qꝛper hoc vult ſuā excellenciā manifeſtareet ideo orit̉ ex inani gloria ſicut ex cauſa.dictū aūt eſt sͣ ꝙ oppoſico vicioꝝ ad virtutes nō attendit̉ ẜm cauſam ſed ẜm ꝓpriam ſpecie. Ad ij. dd̓. ꝙ ꝑtinax excedit quidē in hoc ꝙ mordinate ꝑſiſtit inaliquo ꝯtra multas difficultates. habettn̄ aliquā delectacōem in fine. ſicut ⁊ fortis et etiā perſeueras quia tn̄ in illa delectacō eſt vicōſa ex eo ꝙ nimis appetit eāet cōtrariā triſticiā fugit aſſimulat̉ incontinēti vel molli. Ad iij. dd̓. ꝙ alie virtutes et ſi ꝑſiſtant ꝯtra impetꝰ paſſionūnō tamē ꝓpͥe laus eoꝝ eſt perſiſtendo ſic̄laus ꝑſeuerancie. laus vero ꝯtinēcie magis videt̉ ex vincendo delectacōes. et iōpertinacia directe opponit̉ ꝑſeuerancieG. T bijEinde ꝯſiderandū ē de donoqd̓ reſpondet fortitudini cd̓.eſt fortitudinis donū. Etcirca hoc queruūt̉ duo. Primo vtꝝ fortitudo ſit donumSecūdo quid reſpōdeat ei in beatitudinibus et fructibꝰ.d. j. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ fortitudo nōſit donū. virtutes enī a donis diferunt. ſed fortitudo eſt virtꝰ. gnō debet poni donū. P actus donoꝝmanet in patria vt sͣ habitū eſt. ſed actꝰfortitudinis n̄ manet in patria dicit enīg8ꝰ. m. j. moꝝ. ꝙ fortitudo dat fiduciamtrepidanti ꝯtra aduerſa que nulla eruntin patria. gͦ fortitudo nō eſt donū. Pꝯaugꝰ dic̄ mn. ij de do. xp̄iana. ꝙ fortitudinis eſt ab oīm trāſeuntiū mortifera iocunditate ſeip̄m ſequeſtrare. ſed circa nōxias iocunditates ſeu delectacōes magisconſiſtit temꝑancia q fortitudo. gͦ videtur ꝙ fortitudo nō ſit donū reſpondensvirtuti fortitudinis. Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ yſa.xj. fortitudo inter alia dona ſpiritꝰ ſancticomputat̉. Rn̄º dd̓. ꝙ fortitudo īp̄ortat quadam animi firmitate vt s dictū ēet hec quidē firmitas animi requirit̉ et ībonis faciendis et mn malis p̄cauendis.et p̄cipue̓ in arduis bonis. vel malum homō aūt ẜm ꝓpͥum et ꝯnaturalē ſibi modūhac firmitate in vtroqꝫ poteſt habere vtnon deficiat a bono ꝓpter difficultate vl̓aliciniꝰ ardui operis implendi. vel alicꝰgrauis mali ꝑferendi. et ẜm hoc fortitudo ponit̉ virtus ſpēalis vel generalis vtſupra dictū eſt. ſed vlterius a ſpū ſanctomouet̉ animꝰ hoīs ad hoc ꝙ ꝑueniat adfinē cuiuſlibet operis inchoati ⁊ euadatquecunqꝫ ꝑicula īmienciā qd̓ quidē excedit nat̉am humana. qn̄ꝫ enim nō ſubeſtpōt̓ eſtatī hoīs vt ꝯſequit̉ fine ſui operisvel euadat mala ſeu ꝑicula cū qn̄ꝫ oppriatur ab eis ī mortem. ſed hoc oꝑat̉ ſpiritꝰſanctus in hoīe cū perducit eum ad vitāeterna que eſt finis omniū bonoꝝ operūet euaſio oīm ꝑiculoꝝ. et huiōi rei infundit quādā fiduciā menti ſpūs ſanctꝰ contrariū timore excludes et ẜm hoc fortitudo donū ſpiritꝰ ſancti ponit̓. dictū enimeſt sͣ ꝙ dona reſpiciunt mocōem aīe a ſpiritū ſancto. Ad. j. gº dd̓. ꝙ fortitudo q̄eſt virtus ꝑficit aīam ad ſuſtinedum quecunqꝫ ꝑicula. ſed nō ſufficit dare fiduciāeuadendi quecunqꝫ ꝑicula. ſed hoc ꝑtīetad fortitudinē que ē donū ſpiritꝰ ſancti.Ad ij. dd̓. ꝙ dona nō habet eoſdē actꝰin patria quos hn̄t ī via. ſꝫ ibi hn̄t actuscirca ꝑfruicōꝫ finis. vn̄ actꝰ fortitudīs ibiē ꝑfrui plena ſecuritate a laboribꝰ ⁊ mal̓.H 344 X
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten