Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

pōt eſſe hoī occaſio multa mala faciendidum ſcꝫ aliquis curat qualitercūqꝫ honorē ꝯſequi poſſet. vn̄ ſaluſtiꝰ dic̄ in catilinario. gl̓am et honorē et imꝑiū bonꝰ ignauꝰ eque ſibi exoptat. ſꝫ ille ſcꝫ bonꝰvera viā vtit̉ huic ſcꝫ ignauo. qꝛ bone artes deſunt dol̓ atqꝫ fallacus ꝯtendit. ettn̄ illi qui ſolū ꝓpter honorē vel bona faciūt vel mala vitat ſunt vtu̓oſi vt patꝫ ph̓m in. iii. eth̓. vbi dic̄ n̄ſūt vere fortes qui ꝓpter honorē forcia faciūt.d. ii. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ambico nonopponat̉ magnimitati exceſſumvni emī medio opponat̉ ex vnaꝑte niſi vnū extremū. ſꝫ magnanimitatiexceſſum opponit̉ p̄ſumpcō vt dictū eſt.ergo opponit̉ ei ambico exceſſum.B. magnanimitas eſt circa honores. ſed abico videt̉ ꝑtinere ad dignitates. d̓r. n.mach̓. imi. iaſon ambiebat ſūmū ſacerdociū. ambico opponit̉ magͣnimitati. ambicō videt̉ ad exteriore apparatūꝑtinere d̓r enī actuū. xxv. agriꝓpͥa berince multa ambicōe introierūt p̄torium. ij. parali. xviij. ſuꝑ corpꝰ aſa mortui cōbuſſerūt aromata et vnguenta anibicōe nimīa. ſꝫ magnanimitas ē circaexteriore apparatū. ambico opponitur magnanimitati. Sꝫ ꝯtra eſt qd̓ tul.lius in. j. d̓e offi. dic̄. ſic̄ quiſqꝫ magnitudīe excellit ita maxīe vult princepsomniū ſolꝰ eſſe. ſꝫ hoc ꝑtinet ad ambicionem. ambico ꝑtinet ad exceſſum magnimitatis. Rn̄º dd̓. ſic̄ dictue̓ ambicio importat appetitū inordinatū honoris magnanimitas aūt eſt circa honoreset vtit̉ eis ẜm oportet. vn̄ manifeſtū ē ābico opponit̉ magnanimitati. ſic etiāmordinatum ordinatō. Ad. j. dd̓.magnanimitas ad duo reſpicit. ad vnumquidē ſic ad fine intentū qd̓ eſt aliqd̓ magnū opꝰ qd̓ magnanimꝰ attēptat ẜm ſuāfacultatē. et ꝙͣtū ad hoc opponit̉ magnanimitati exceſſum. p̄ſumpcō aūt atteptat aliqd̓ magnū opꝰ ſupra ſuā facl̓tateꝫad aliud aūt reſpicit magnanimitas ſicutad materia qua debite vtit̉ ſcꝫ ad honorem. qͣtū ad opponit̉ magnanimitati exceſſum ambico. ē aūt īcōueniensẜm diuerſa eſſe plures exceſſus vniꝰ medij. Ad ij. dd̓. illi qui ſunt cōſtitutiin diḡnitate ꝓpter quādam excellenciamſtatꝰ debet̉ honor. et ſcd̓m hoc inordinatꝰ appetitꝰ dignitatū ꝑtinet ad ambicionem. ſi quis enī mordinate appeteret dignitate rōe honoris ſed ꝓpter d̓bituꝫdignitatis vſum ſua facultate excedentē eſt ambicōſus ſꝫ magis p̄ſumptuoſusAd iij. dd̓. ip̄a ſolennitas exteriorisC C. Xxxcultus ad quēdam honorē ꝑtinet. vndeet talibꝰ ꝯſueuit honor exhiberi qd̓ ſignatur. ia. ij. ſi introierit incōuentum veſtrūvir annulū habens aureū et veſte candida et dixeritis ei ſede ⁊cͣ. vnde anbico eſt circa exteriorē cultum niſi ẜm ꝑtinēt ad honorē.Einde ꝯſiderādū ē de inanigl̓a. Et circa querūt̉. v.Prīo vtꝝ appetitꝰ gl̓e ſit peccatū Secūdo vtꝝ magnanimitati opponat̉. Terco vtꝝſit peccatū mortale. Quarto vtꝝ ſit vicium capitale. Quīto de filiabꝰ eiꝰ.d. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ appetitꝰ gl̓enon ſit pctm̄. nullꝰ enī peccat inhoc qd̓ deo aſſimilat̉ quinimodat̉ ad eph̓ v. eſtote īmitatores dei ſic̄ filijcariſſimi. ſed in hoc querit gl̓am videt̉ deū īmitari qui ab hominibꝰ gl̓amrit. vn̄ d̓r yſa. xliij. affer filios meosginquo et filias meas ab extremis terreet omnē qui inuocat nomē meū in gl̓ammea creaui. appetitus gl̓e ē peccatum Pm. illud qd̓ aliquis ꝓuocaturad bonū videt̉ eſſe peccatū. ſed ap etitū gl̓e hoīes ꝓuocant̉ ad bonū dicitenī tullius in li. de tuſculanis. q. hoīesad ſtudia impellunt̉ gl̓a. et etiā in ſcriptura ꝓmittit̉ gloria bonis oꝑibus. ẜmillud ad ro. ij. hijs quidē que ſunt ẜm pacienciā boni oꝑis gl̓am et honorē. appetitus gl̓e eſt pctm̄.. tulliꝰ dicīſua rhetorica gl̓a eſt frequēs aliquofamā laude. et ad idē ꝑtinet qd̓ amb.dicit. gl̓a eſt clara laude noticia. ſedappetere laudabilē famā ē pctm̄ quinīmo videt̉ laudabile. ẜm illud eccl̓. xjcura habe de bono noīe et ad ro. xij. ꝓuīdentes bona ſolū corā deo ſꝫ etiā corāomnibꝰ hoībꝰ. appetitus manis gl̓eeſt pctm̄. Sꝫ ꝯtra eſt augꝰ. dic̄ v.cl. dei. ſanius videt qui et āmore laudisviciū eſſe cognoſcit. Rn̄º dd̓. gl̓a claritatem ꝙͣdam ſignificat. vn̄ gloriari idēeſt qd̓ clarificari vt augꝰ. dic̄. ſuꝑ ioh̓em.claritas autem et decor ꝙͣdam habentmanifeſtacōeꝫ īō nomē gl̓e ꝓpͥe īportatmāifeſtacōꝫ alicꝰ hoc qd̓ apud hoīesdecoꝝ videt̉. ſiue illud ſit bonū corꝑalealiqd̓ ſiue ſpūale. qꝛ vero illud qd̓ ſimpliciter claꝝ eſt a multis cōſpici pōt et a remotis. ideo ꝓpͥe nomē gl̓e deſignat̉ qd̓bonū alicꝰ deueniat in multoꝝ noticiamet approbacōem. ẜm ſaluſtiꝰ dic̄ in catilinario. gloriari ad vnū eſt largiꝰ tn̄accepto gl̓e noīe ſolū ꝯſiſtit in multitudinis ꝯgnicōe ſed etiā paucoꝝ vel vniusaūt ſui ſoliꝰ dum ſcꝫ aliquis ꝓpͥum bonum