Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

annexas fortitudī ſunt euſebia lemia magnanimitas virilitas ꝑſeueranciā magnificēcia andragachia. videt̉ inſufficienter tullius ꝑtes fortitudīs enumeret.B. ariſtoteles ī iij. eth̓. ponit. v. modosfortitudīs. quaꝝ prīa eſt politica que fortiter oꝑat̉ ꝓpter timorē exhortacōis vl̓ pene. ſcd̓a ē militaris fortiter oꝑat̉ ꝓpterartē uel exꝑigēciā reip. tercia ē fortitudoque fortiter oꝑat̉ ex paſſione precipue ire.quarta ē fortitudo que fortiter oꝑat̉ ꝓpter cōſuetudinē victorie. quīta ē que fortiter oꝑat̉ ꝓpter inexꝑigenciā pericl̓oruꝫhas aūt fortitudines nulla p̄dictaꝝ enumeracōm ꝯtinet. p̄dicte enumeracōesciū fortitudinis vident̓ eſſe īcōuenientes.Rn̄º dd̓. ſic̄ ſupra dictū eſt. alicuiꝰ virtutis poſſunt eſſe triplices partes ſcꝫ ſubiectiue integrales et potenciales. fortitudini aūt ſcd̓m ē ſpēalis virtus pn̄taſſignari ꝑtes ſubiectiue eo diuidit̉in multas virtutes ſpecie differētes. qꝛ ecirca materiā valde ſpēalē. aſſignant̉ aūtei partes quaſi ītegrales et potēciales. integrales quidē ſcd̓m ea que oportet ꝯcurrere ad actum fortitudinis. potencialesſcd̓m ea que fortitudo obſeruat circa difficillima ſcꝫ ꝑicula mortis alique alie virtutes obſeruant circa quaſdā alias materias minus difficiles quē quidē v̓tutes adiungunt̉ fortitudini ſic̄ ſecūdarie prīcipali. e aūt ſic̄ ſupra dictū eſt duplex fortitudinis actus. ſcꝫ aggredi et ſuſtinere. adactū aūt aggrediēdi duo requirunt̉ quorum primū ꝑtinet ad p̄paracōeꝫ. ut ſcꝫaliquis ꝓmptū aīm habeat ad aggredien et ꝙͣtum ad hoc tullius ponit fiduciāvnde dic̄ fiducia eſt quā magnis ethoneſtis rebꝰ multū ip̄e animꝰ in ſe fiducie ſpe collocauit. ſcd̓m aūt pertinet adoꝑis execucōem. ne ſcꝫ aliquis deficiat inexecucōe illoꝝ que fiducialiter nnichoauitet ꝙͣtum ad hoc ponit tullius magnificenciā. vnde dic̄ magnificencia. eſt rerummagnaꝝ et excelſaꝝ ampla quādā etſplendida cogitacōe ꝓpoſico atqꝫ adminiſtracō idē execucō. vt ſcꝫ āplo ꝓpoſito adminiſtraco deſit. hec ergo duo ſi coartent̓ ad ꝓpriam materia fortitudīs ſcꝫ adꝑicula mortis erunt quaſi ꝑtes integraleſip̄ius ſine quibus fortitudo eſſe poteſtſi aūt referant̉ ad aliquas alias materiasin quibꝰ eſt minus difficultatis erūt virtutes diſtincte a fortitudinē. ſcd̓m ſpemſuā tamē adiungent̉ ei ſic̄ prīcipali. ſicutmagnificencia a ph̓o. iiii. eth̓. ponit̉ circamagnos ſumptꝰ. magnanimitas aūt quevidet̉ idē eſſe fiducie circa magnos honores. ad aliū aūt actum fortitudīs qui eſtſuſtinere duo requirunt̉. quoꝝ primū ē nedifficultate īminenciū maloꝝ animꝰ frāgat̉ triſticiā et decidat a ſua magnitudine et qͣtū ad hoc pōit pacientiā. vn̄ dic̄pacienciā eſt honeſtatis aut vtilitatis careꝝ arduaꝝ aūt difficiliū uoluntaria aūtdiuturna ꝑpeſſio. aliud aūt ē ut ex diut̓na difficiliū paſſione hon̄ fatiget̓ vſqꝫ adhoc deſiſtat ẜm illud ad hebre. xii. nonfatigamini aīs veſtris deficientes et quatum ad hoc ponit ꝑſeueracia. vn̄ dicitꝑſeuerancia eſt ī rōe bene ꝯſiderata ſtabilis ꝑpetua ꝑmanſio. hec etiā duo ſi coartent̉ ad ꝓpriam materia fortitudinis erūtꝑtes quaſi integrales ip̄iꝰ. ſi aūt ad quaſcunqꝫ materias difficiles referant̉ erūttutes a fortitudine diſtincte. tn̄ ei adiūgent̉ ſic̄ principale ſcd̓ario. Ad. j. ergodd̓. magnificencia circa materia liberalitatis addit ꝙͣdam magnitudinē que ꝑtinet ad rōem ardui qd̓ eſt obiectū iraſcibil̓ prīcipaliter ꝑficit magnitudo ex hacꝑte pertinet ad fortitudinē. Ad n. dd̓. ſpēs qua quis de deo cōfidit ponit̉ vintus theologica vt ſupra hītum ē. ſed fiduciā que nūc ponit̉ fortitudinis ꝑs homo habet ſpem ſeip̄o. tn̄ ſub deo. Adiii. dd. quaſcūqꝫ magnas res aggredividet̉ ꝑiculoſum eſſe. qꝛ in hiis deficere ēvalde nocuin vn̄ etiā ſi magnificēciā et fiducia circa q̄cūqꝫ alia magna oꝑanda uelaggrediēdā ponat̉ habet ꝙͣdā affinitatē fortitudine rōe ꝑiculi īminētis. Adiiii. dd̓ paciencia non ſolū patit̉ ꝑiculamortis circa que eſt fortitudo abſqꝫ ſuperhabundati triſticia. ſed etiā quecūqꝫ aliadifficilia et ꝑiculoſa. ſcd̓m hoc poniturvirtus cōiuncta fortitudini. inqͣtum aūteſt circa ꝑicula mortis eſt ꝑs integralisip̄ius Ad. v. dd̓ ꝑſeuerancia ſcd̓mdic̄ ꝯtinuītatē boni oꝑis vſqꝫ ad finē circūſtancia oīs virtutis eſſe pōt. ponit̉ aūt ꝑsfortitudīs ſcd̓m dictū ē. Ad vj. dd̓. macrobiꝰ pōīt quatuor p̄dicta a tulliopoſita ſcꝫ fiduciā magnificenciā toleranciam qua ponit loco paciēcie et firmitatemquā ponit loco ꝑſeuerancie. ſuꝑaddit aūttria quoꝝ duo ſcꝫ magnanimitas et ſecuritas a tullio ſub fiducia ꝯprehendunt̉. ſedmacrobius magis per ſpēalia diſtinguit.nam fiducia īportat ſpē hoīs ad magna.ſpēs aūt cuiuſibꝫ rei p̄ſupponit appetitūin magna ꝓtenſum deſideri qd̓ ꝑtinetad magnanimitate. dictū eſt enī ſupraſpes p̄ſupponit amore et deſideriū rei ſperate. vel meliꝰ pōt dici fiducia ꝑtinꝫ adfidei certitudinem. magnanimitas aūt adfortitudinē rei ſperate. ſpes aūt firma pōt niſi amoueat̉ ꝯtrariū. qn̄ꝫ enī aliqͥs