qua honorat̉ deus. Sed cōtra eſt qd̓ auguſti. dicit x. de ciui. dei. ꝙ alia eſt ſeruitꝰq̄ debet̉ homībus. ſꝫm quā p̄cepit apl̓s ſeruis dn̄is ſuis ſubditos eſſe q̄ ſcꝫ grece dulia d̓r alia vero latria q̄ dicit̉ ſeruitꝰ ꝑtinēſad collendū deū. Rnº dd̓. ꝙ ſꝫm e a quesͣ dicta ſunt. vbi eſt alia ratio debiti ibi neceſſe eſt ꝙ ſit alia virtus q̄ debitū reddat.alia autē ratōe debet̉ ſeruitus d̓o et homīſicut alia ratōe dominiū eſſe competit deoet homini. nā deus plenariū et principaledominiū habet reſpectu totius et cuiuſlibꝫcreature q̄ totaliter eius ſubicit̉ poteſtati.homo autē ꝑticipat quādam ſimilitudineꝫdominij ſꝫm ꝙ habet ꝑticularē poteſtateꝫſuꝑ aliquē hominē uel ſuꝑ aliqua creaturaet ideo dulia q̄ debitā ſeruitute exhibet homini dn̄anti alia virtus eſt a latria q̄ exhibꝫdebitam ſeruitutē diuino dn̄o. et eſt q̄daꝫobſeruātie ſpēs. qꝛ ꝑ obſeruātiam honoramus quaſcūqꝫ ꝑſonas dignitate p̄celleuteſꝑ duliā autē ꝓprie ſumpta ſerui ſuos dn̄osvenerant̉. dulia em̄ grece ſeruitus dicitur.Ad i. gº dd̓. ꝙ ſicut religio ꝑ excellētiād̓r pietas. inquantū deus eſt ꝑ excellentiāpater. ita etiā latria ꝑ excellentia d̓r duliainquantū deus excellēter eſt dn̄s. nō autēcreatura ꝑticipat potētiam creadi rōe cuiꝰdeo debet̉ latria. et ideo glo. illa diſtinxitattribuēs latriā d̓o ſꝫm creatōeꝫ q̄ creaturenō cōmunicat̉. dulia vero ẜꝫm dn̄ium quodcreature communicat̉. Ad ii. dd̓ ꝙ ratiodiligēdi ꝓximū deus eſt. nō em̄ ꝑ caritateꝫdiligimus in ꝓximo niſi deū. et ideo eademcaritas eſt qua diligit̉ deus et ꝓximꝰ. ſūttn̄ alie amicicie differētes a caritate ſcd̓malias ratōes quibus homines amant̉. et ſimiliter cū ſit alia ratio ſeruiēdi d̓o et homīaut honoradi vtrumqꝫ. nō. eſt eade virtuslatria et dulia. Ad iii. dd̓. ꝙͣ motus quieſt in imaginē inquantū eſt imago refert̉ īrem cuius eſt imago. nō tn̄ omnis motꝰ quieſt in imagine refert̓ in eam inquātum eſtimago. et ideo qn̄qꝫ eſt alius motus ſpeciein imaginē et motus in re. ſic gͦ dd̓. eſt ꝙhonor vel ſubiectio dulie reſpicit abſolutequādam hominis dignitate. licet em̄ ſcd̓milla dignitate ſit homo ad imagine vel ſimilitudinem dei. nō tn̄ ſemꝑ homo quī reuerētiam alteri exhibet refert hoc actu in deumvel dd̓. ꝙ motus qui eſt in imaginē qd̓ammō eſt in rem non tn̄ motus qui eſt in remoportet ꝙ ſit in imaginē. et ideo reuerentia q̄ exhibet̉ alicui inquatum eſt in imaginem redūdat qd̓ammo in deū. alia tam̄ eſtreuerētia q̄ ip̄i deo exhibet̉ que nullo mō ꝑtinet ad eius imaginem.D iiij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ dulia habeat diuerſas ſpēs. ꝑ duliā em̄ exhi6 ixbetur honor ꝓximo. diuerſa autē ratōe honorant̉ diuerſi amici ſic rex pater et magiſter vt patet ꝑ ph̓m in x. ethi. cum gͦ diuerſa ratio obiecti diuerſificet ſpeciē virtutis.videt̉ ꝙ dulia diuidat̉ in virtutes ſpē differētes. Pͣ. mediū differt ſpecie ab extnō ſic pallidū ab albo et nigro. ſed īperdūlia videt̉ eſſe mediū inter latriā et duliam.exhibet̉ em̄ creaturis q̄ habet ſpecialē affinitatem ad deū. ſic beate virgini inquatuꝫeſt mater dei. ergo videt̉ ꝙ dulie ſint ſpecie differētes. vna quidē dulia ſimpliciteralia vero īperdulia. Pͣ. ſic̄ in creatura rationali inuenit̉ imago dei rōne ciius honoratur. ita etiā in creatura irrationali inuenitur veſtigiū dei. ſed alia ratio ſimilitudīsimportat̉ in nomine imaginis et nomine veſtigij. gͦ etiā oportet ſꝫm hoc diuerſas ſpēcies dulie attēdi. p̄ſertim cū quibuſdā irrationalibus creaturis hono ⁊ exhibeat̉ ſic ligno ſancte crucis et alijs hmor Sed contra eſt ꝙ dulia contra latriā diuidit̉. latriaautē nō diuidit̉ ꝑ diuerſas ſpeciēs 8º necdulia. Rn̄º dd. ꝙ dulia poteſt accipi dupliciter. vno mō cōmuniter ſꝫm ꝙ exhibꝫ reuerentia cuicūqꝫ homī ratōe cuiuſlibet excellētie et ſic cōtinet ſub ſe pietate et obſeruantiā et quacunqꝫ hmōi virtutē q̄ hominireuerētiam exhibet et ſꝫm hoc habebit partes ſpē diuerſas. alio mō pōt ſumi ſtricte ꝓut ſꝫm eam reuerētiam exhibet ſeruus dn̄o.nam dulia ſeruitus d̓r vt dictū eſt. et ſcd̓mhoc nō diuidit̉ in diuerſas ſpēs. ſed ē vnaſpecieꝝ obſeruatīe quā tullius ponit. eo ꝙalia ratōe ſeruꝰ reueret̉ dominiū. miles ducem diſcipulus magiſtꝝ. et ſic de alijs huiuſmodi. Ad i. ergo dd̓. ꝙ ratīo illa ꝓcedit d̓ dulia cōmuniter ſumpta. Ad ii. dicendū ꝙ īperdulia eſt potiſſima ſpecieſdulie cōmuniter ſumpte. maxima enī reuerentia debet̉ homini ex affinitate quā habetad deū. Ad ii. dd̓. ꝙ creature irratiōaliin cōſiderate nō debet̉ ab homine aliqͣ ſubiectio vel honor. qui potius omnis talis creaturā eſt naturaliter homī ſubiecta. ꝙ aūtcrux chriſti honoret̉ hoc fit eodem honorēquo chriſtꝰ honorat̉. ſic purpura regis honorat̉ eodē honorē quo rex vt damaſcenusdixit in iij. libro.Einde cōſiderandum eſt d̓ obedientia. Et circa hoc querūt̉ſex. Primo vtrū homo debeat obedire homini. Secundovtꝝ obediētia ſit ſpecialis virtus. Tertio de comꝑatōne eius ad aliasvirtutes. Quarto vtꝝ deo ſit in omnibusobediendū. Quinto vtrū ſubditi ſuis prelatis teneant̉ in omnibus obedire Sextovtꝝ fideles teneant̓ ſecl̓aribꝰ poteſtatibꝰ