et alijs hmōi. vl̓ etiā exterioribꝰ rebꝰ pn̄ta īreniorum vel mune ꝑ oblatōe. aut imaginūinſtitutōe vel alijs hmōi. et ſꝫm hoc honorin ſignis exterioribus corꝑalibus cōſiſtit.Ad i. ergo dd̓. ꝙ reuerētia nō eſt idē ꝙhonor ſed ex vna ꝑte eſt principiū motiuūad honorandū inquantū ſcꝫ aliquis ex reuerentia qua habet ad alique eū honorat. exalia vero ꝑte honoris finis in quatū ſcꝫ aliquis ad hoc honorat̉ vt in reuerētiā habeatur ab alijs. Ad ij. dd̓. ꝙ ſicut ph̓us dicit. honor nō ſufficies virtutis p̄mium. ſednihil pōt eſſe in humanis rebus et corꝑalibus maius honorē. inquantum ſcꝫ ipſe corporales res ſunt ſigna determinatiua excellētis virtutis. eſt autē debitū bono etpulchro vt manifeſtent̉ ſꝫm illud math̓. v.neqꝫ accedūt lucerna et ponūt eā ſub modīo ſed ſuꝑ candelabꝝ vt luceat omnibusqui in domo ſunt. et ꝓ tato pͥmium virtutis dicit̉ honor. Ad iii. dd̓ ꝙ laus diſtīguitur ab honorē dupliciter. vno mō quialaus cōſeſtit in ſolis ſignis verboꝝ. honorautē in quibuſdā exterioribus ſignis et ſꝫmhoc laus in honorē includit̉. alio mō qꝛ ꝑexhibitionē honoris teſtimoniū reddimusde excellētia bonitatis alicuiꝰ abſolutē. ſꝫꝑ laudē teſtificamur de bonitate alicuiusin ordīe ad finē. ſicut laudamus bene oꝑerātem ꝓpter finē. honor autē eſt etiā optimorum q̄ nō ordinant̉ ad fine ſed iam ſūtin fine vt patꝫ ꝑ ph̓m in i. eth̓. gloria auteꝫeſt effectus honoris et laudis. quia ex hͦꝙ teſtificamur de bonitate alicuius clareſcit bonitas eius in notitia plurimoꝝ et Hͦimportat nomē gloric. nā gloria dicit̉ quaſi claria. vn̄ ad ro. i. dicit qͥdam gloſa Anibrolij. ꝙ gloria eſt. clara cū laude notitia.D ij. ſic procedit̉. videt̉ ꝙ honor n̄ꝓprie debeat ſuꝑioribus. angelꝰ em̄eſt ſuperior quolibet homīe. viatorēſꝫm illud math̓. xi. qui minor eſt in regnoceloꝝ eſt maior ioh̓e baptiſta. ſed angelusꝓhibuit iohānem volētem ſe honorare. vtpatꝫ apoc. vlti. ergo honor nō debet̉ ſuꝑioribus. Po. honordebet̉ alicui in teſtimonium virtutis. vt dictū eſt. ſed qn̄qꝫ ⁊tīgitꝙ ſuperiores nō ſunt virtuoli. ergo nec eisdebe t̉ honor ſicut nec demonibꝰ qui tn̄ ſuperiores ſunt nobis ordine nature. S. a.poſtolus dicit ad ro. xij. honorē inuicē puenientes. et i. pe. ii. omnes honorate. ſꝫ hocnō eſſet ſeruandū ſi ſolis ſuperioribus honor deberet̉. gͦ honor nō debet̉ ꝓprie ſuperioribus. P. thobie i. d̓r ꝙ thobias habebat x. talēta ex his. quibus erat honoratus a rege. legit̉ etiā heſter. vi. ꝙ aſſuerushonorauit mardocheū. et cora eo fecit clamari. hic honore dignus eſt quē rex hono-rare voluerit. ergo honor etiam exhibeurinferioribus. et ita videt̉ ꝙ honor nō debetur ꝓprie ſuꝑioribus. Sed contra eſt qd̓ph̓s dicit in v. eth̓. ꝙ honor debet̉ optimisRn̄º dd̓ ꝙ ſicut dictuꝫ eſt honornihil ēaliud ꝙͣ q̄dam proteſtatīo de excellētiā bonitatis aliciius. poteſt autē alicuius excellentia cōſiderari nō ſolū ꝑ comꝑationē adad honoratem. vt ſcꝫ ſit excellētior eo q̄ honorat̉ et etiā ſꝫm ſe vel ꝑ comꝑationem adaliquos alios. et ſꝫm hoc honor ſemꝑ debet̉aliaui ꝓpter aliquā excellētiam. vel ſuꝑioritatem. nō em̄ oportet ꝙ ille qui honorat̉ſit excellētior honorāte. ſed forte quibuſdam alijs vl̓ etiā ip̄o honorate. quatum adaliquid et nō ſimpliciter. Ad ī. 8ͦ dd̓. ꝙangelus ꝓhibuit iohāneꝫ nō a quacūqꝫ honoratōe. ſed ab honoratōe adoratōis latrieq̄ debet̉ deo vel etiā ab honoratōe dulie vtoſtedat ipſius iohanis dignita teꝫ qua perxp̄um erat angelus adequatus ſꝫm ſpē glorie filioꝝ dei et ideo nolebat ab eo honorari tanquā ſuperiori. Ad ii. dd̓ ꝙ ſi prelati ſint mali nō honorant̉ ꝓpter excellentiaꝫꝓprie virtutis. ſed ꝓpter excellētiam dignitatis ſꝫm qua ſunt miniſtri dei et in eis etiāhonorat̉ tota cōmunitas cui p̄ſunt. demones autē ſūt irreuocabiliter mali et ꝓ inimicis habēdi magis ꝙͣ honoradi. Ad indd̓ ꝙ an quolibet inuenit̉ aliquid ex quo aliquis pōt eū ſuꝑiorem reputare. ſꝫm illd̓ adphhli. ii. in humilitate ſuꝑiores inuicē arbitrates. et ſꝫm hoc etiā omēs ſe inuice debent honorare p̄uenire. Ad iiij. dd̓ ꝙ pͥuate ꝑſone interdū honorant̉ a regibus. nquia ſint eis ſuꝑiores ſꝫm ordinē dignitatis ſed ꝓpter aliqua excellētiam v̓tutis ip̄arum. et ſꝫm hoc honorati ſunt Thobias etMardocheus a regibus.D. iii. ſic procedit̉. videt̉ ꝙ dulia nōſit ſpecialis virtus a latria diſtinctaqꝛ ſuꝑ illud psͣ. dn̄e deus meꝰ in teſperaui. dicit glo. dn̄e oīm ꝑ potētiam cuidebet̉ dulia deus. ꝑ creatione cui debet̉ latria. ſed nō eſt diſtincta virtus q̄ ordinat̉ īdeū ſꝫm ꝙ eſt dn̄s et ſꝫm ꝙ eſt deus. ergodulia nō eſt virtus diſtincta a latria. Poͣ.ſꝫm ph̓m in xiii. ethi. amari ſimile eſt ei qd̓eſt honorari ſed eadē eſt virtus caritatis qͣamat̉ deus et quā amat̉ ꝓximus. gͦ duliaqua honorat̉ ꝓximus nō eſt alia virtus a latria qua honorat̉ deus. Pͣ. idē eſt motꝰquos a liquo mouet̉ in imagine et in re cuiꝰeſt imīgo. ſed ꝑ duliā honorat̉ homo īquātum eſt ad dei imagine factus. d̓r em̄ ſap.ii. de impijs ꝙ nō iudicauerūt honorē animaꝝ ſanctaꝝ qm̄ deus creauit hominē inextimabilē et ad imagine ſue ſimilitudinisfecit illū. ergo dulia nō eſt alia v̓tus a latria