Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

id quod facere pōt peccat omiſſionēmulier corrupta que v̓ginitatem vouit̉ amittit virginitatē habendo. ſꝫ nonpenitendo de peccato p̄terito vel faciendo quod pōt ad votū adimplendū perꝯtinencie obſeruāciam. ſacerdos etiamtenēt̉ dicere miſſam niſi ſuppoſita debitaoportunitate ſi deſit omittit. ſil̓iteraliquis tenet̉ ad reſtitucōem ſuppoſita facultate. qͣm ſi nec habet nec habere p̄tomittit dumodo faciat quod pōt. et idemdicēdū eſt in alijs Ad. iij. dd̓. ſic̄ pctm̄trāſgreſſionis opponit̉ p̄ceptis negatiuisque ꝑtinet ad declinandū a malo. ita peccatū omiſſionis opponit̉ p̄ceptis affirmatiuis que ꝑtinent ad faciendū bonū. p̄cepta autē affirmatiua obligat ad ſemꝑſed ad tempus determinatū. et illo tepore pctm̄ omiſſionis incipit eſſe. p̄t tn̄ cotingere aliquis tunc ſit impotens ad faciendū quod debet. quod quidē ſi ſit preter eiꝰ culpam omittit qd̓ debet vt dictū eſt. ſi vero ſit ꝓpter eius culpā p̄cedentem puta ſi aliquis de ſero ſe mebriaueritet pōt ſurgere ad matutinas vt debetdicūt quidā tunc incipit pctm̄ omiſſiōīſqn̄ aliquis ſe applicat ad actū illicitū et inꝯpoſſibile illo actū ad quē tenet̉ ſꝫ hoc videt̉ verū qꝛ dato excitaret̉ violentiam et iret ad matutinas omitterꝫvn̄ patet p̄cedens inebriacō fuit omīſſio ſed omiſſionis cauſa. vn̄ dd̓. ē omiſſio incipit ei imputari ad culpam qn̄ fuittempꝰ oꝑandi. tn̄ ꝓpter cauſam p̄cedentem ex quā omiſſio ſequens fuit voluntaria Ad. iiij. dd̓. omiſſio directe opponit̉ iuſtitīe vt dictū ē. enī ē omiſſio honi alicuiꝰ virtutis niſi ſub racōe debiti qd̓ꝑtinet ad iuſtiti a. plus autē requirit̉ adactū v̓tutis meritoriū ꝙͣ ad demeritū culpe. qꝛ bonū eſt ex integra cauſa. malū aūtex ſingularibus defectibus. et ideo ad iuſtitie meritu requirit̉ actus autem adomiſſionem.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ pctm̄ omiſſionis ſit grauius ꝙͣ pctm̄ trāſgreſſionis. delictū enī videt̉ idem eſſeqd̓ derelictū. et ſic ꝯſequens. videt̉ idēeſſe omiſſioni. ſed delictū ē grauiꝰ ꝙͣ peccatū tranſgreſſionis qꝛ maiori expīacōe indigebat. vt patꝫ leuiti. v. pctm̄ omiſſionis eſt gͣuius ꝙͣ pctm̄ tranſgreſſionis jꝯͣmaiori bono maius malū opponit̉. vt patꝫ ph̓m in. viij. eth̓. ſed facere bonū cui opponit̉ omiſſio eſt nobilior ꝑs iuſtitie qͣmdeclinare a malo cui opponit̉ tranſgreſſiovt ex dictis patꝫ. omiſſio eſt gͣuiꝰ peccatū qͣꝫ tranſgreſſio. pctm̄ trāſgreſſionis pōt eſſe et veniale et mortale. ſꝫ pctm̄omiſſionis videt̉ eſſe ſemꝑ mortale. quiaopponit̉ p̄cepto affiriato. omiſſio videt̉ eſſe gͣuius pctm̄ ꝙͣ ſit trāſgreſſio jꝯͣ.maior pena eſt damini ſcꝫ carentia viſionisdiuine q̄debet̉ pctō omiſſionis ꝙͣ peanſenſus debet̉ pctō tranſgreſſionis vt patꝫ criſo. ſuꝑ math̓. ſꝫ pena ꝓporcōnat̉ culpe. grauiꝰ eſt pctm̄ omiſſionis ꝙͣ tranſgreſſionis Sꝫ ꝯtra eſt faciliꝰ eſt abſtinere a malo faciendo ꝙͣꝫ implere bonū.gͣuius peccat qui abſtinet a malo faciendo quod eſt tranſgredi ꝙͣ qui īpletbonū quod eſt omittere Rn̄º dd̓. peccatū intm̄ eſt gͣue inꝙͣtum a v̓tute diſtat.ꝯtrarietas autē eſt maxima diſtantia. vtdt̉ in. x. meth̓. vn̄ ꝯtrariū magis diſtat aſuo ꝯtrario ꝙͣ ſimplex eius negacō. ſic̄ nigrū plus diſtat ab albo ꝙͣ ſimpliciteralbū. omē enī nigrū eſt album. ſꝫuertit̉. manifeſtū eſt autē tranſgreſſioꝯtrariat̉ actui virtutis. omiſſio autē imꝑtat negacōem ipſiꝰ puta ſic̄ pctm̄ omiſſionis eſt ſi quis parentibꝰ debitā reuerentiam exhibeat. pctm̄ autē tranſgreſſionis ſi ꝯtumelia vel qͣmcūqꝫ iniuriam eis inferat. vn̄ manifeſtū eſt ſimpliciter abſolute loquendo tranſgreſſio eſt gͣuiꝰ peccatū ꝙͣ omiſſio. licet aliqua omiſſio poſſiteſſe gͣuior aliqua trāſgreſſione. Ad. j.dd̓ delictū ꝯmuniter ſumptū ſignat qcunqꝫ omiſſionem. qn̄qꝫ tn̄ ſtricte accipit̉ eo qd̓ omittit̉ aliquid de hijs ꝑtinetad deum. vel qn̄ ſcienter et qͣſi quodāꝯtemptū derelinqͥt homo id qd̓ facere debet. et ſic habet qͣnda gͣuitatem rōe cuiusmaiori expiacōe indiget Ad. ij. dd̓.quod eſt bonū facere opponit̉ et facere bonum quod eſt omittere et facere malum quod eſt tranſgredi. ſed primū ꝯtradictorie. ſcd̓m ꝯtrarie qd̓ importat maiorem diſtantia. et ideo tranſgreſſio eſt grauius pctm̄. Ad. iij. dd̓. ſicut omiſſioopponit̉ p̄ceptis affirmatiuis ita trāſgreſſio oponit̉ p̄ceptis negatiuis. id̓o vtrūqꝫ ſi ꝓprie accipiat̉ importat racōem pctīmortalis. pōt autē large dici tranſgreſſio.vel omiſſio ex eo aliquid ſit p̄ter p̄ceptaaffirmatiua vl̓ negatiua diſponeris ad oppoſitū ip̄oꝝ. et ſic vtrūqꝫ large accipiēdop̄t eſſe pctm̄ veniale Ad. iiij. dd̓. p̄cōtrāſgreſſionis rn̄det pena damni ꝓpterauerſionem a deo et pena ſenſus ꝓpter inordinatā ꝯuerſionē ad bonū ꝯmutabile.ſil̓iter etiā omiſſioni non ſolū debet̉ penadamimi ſꝫ etiā pena ſenſus. ẜm illud. math̓vij. omīs arbor que non facit fructū bo excidet̉ ī igne mittet̉ ꝓpter radi ex ꝓcedit licꝫ non habeat ex necitateactualē ꝯuerſiōꝫ ad aliqd̓ bonū ꝯmūtabiled.Ae ꝯſiderad Sde ꝑtila