T. 6 6Einde ꝯſiderandū eſt de peccatis iuſtitie oppoſitis ꝑ quenifert̉ nocunientum ꝓximo inrebus ſcꝫ de furto et rapinaEt circa hͦ querūtur. ix. Orimo vtꝝ naturale ſit homini poſſeſſio exterioꝝ reꝝ Secūdo vtꝝ licitū ſit. ꝙ aliquiſrem aliqua poſſide at quaſi ꝓpria Tercōvtrū furtū ſit occulta acceptio rei alieneQuarto vtꝝ rapina ſit pctm̄ ſpecie differens a furto. Quinto vtrū omē furtū ſitpctm̄ Sexto vtꝝ furtū ſit pctm̄ mortaleSeptimo vtꝝ liceat furari neceſſitate.Octauo vtꝝ omīs rapina ſit pctm̄ mortale Nono vtrū rapina ſit grauius peccatum qm̄ furtum.D. j. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ nō ſit naturalis homini poſſeſſio exterioꝝ rerū.nullꝰ enī debet ſibi attribuere qd̓dei eſt. ſed dominiū oīm creaturaꝝ ē ꝓpriedei. ẜm illud psͣ. dn̄i eſt terra etcͣ. gͨ noneſt naturalis homī reꝝ poſſeſſio. Pͣ. Baſilius exponens verbū diuitis dicētis. luc.xij. ꝯgregabo omīa que nata ſunt mihi etbona mea. dicit. dic̄ mihi que tua viDe eaſumes in vitā tuliſti. ſed illa que hō poſſidet naturaliter pōt aliquis ꝯueniēter aliqua dicere eſſe ſua. gͦ homo nō poſſidetnaturaliter exteriora bona. P. ſic̄ anibroꝰ. dic̄ in li. de trini. dominꝰ nomen eſtpoteſtatis. ſed homo nō habet poteſtateſuꝑ res exteriores. nihil enī pōt circa eaꝝnaturam īmutare. gͦ poſſeſſio exteriorumreꝝ nō eſt homī naturalis Sed ꝯtra eſtquod dt̉ in pſalmō omīa ſubieciſti ſub pepedibus eius ſcꝫ homīs Rn̄º dd̓. ꝙ resexterior pōt dupliciter ꝯſiderari. vno mōꝙͣtū ad eiꝰ natura que nō ſubiacet hūanepoteſtati. ſed ſolū diuine cui omīa ad nūtum obediūt. alio mō ꝙͣtum ad vſum ip̄iꝰrei ⁊ ſic habet homo naturale dominiū exterioꝝ rerū. qꝛ ꝑ racōem et voluntatē pōtvti rebus exterioribꝰ ad ſua vtilitatem qͣſiꝓpter ſe factis. ſemꝑ enī imꝑfectiora ſuntꝓpter ꝑfectiora. vt sͣ habitū eſt. et ex hacracōe ph̓s ꝓbat in. j. politice. ꝙ poſſeſſioreꝝ exterioꝝ eſt homī naturalis. hoc aūtnaturale dominii ſuꝑ ceteras creaturasqd̓ ꝯpetit homī ẜm racōem in qua imagodei ꝯſiſtit manifeſtat̉ in ip̄a homīs creacōe gen̄. j. vbi dt̉ faciamꝰ hominē ad imaginem et ſimilitudinē noſtra et pſit piſcibus maris etc. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ deus habet principale dominiū eīm rerum. et ip̄eẜm ſua ꝓuidentiā ordinauit res qualdamad corporalem homīs ſuſtentacōem. ⁊ ꝓpter hoc homo habet naturale reꝝ dominiū qͣntū ad poteſtatē vtēdi ip̄is Ad. ij.dd̓. ꝙ dines ille reprehendit̉ ex hͦ ꝙ putabat exteriora bona eſſe prīcipaliter ſuaqͣſi nō accepiſſet ea ab alio ſcꝫ a deo Adiij. Dd̓. ꝙ racō illa ꝓcedit de dominio exterioꝝ rerū qͣtum ad naturas ip̄aꝝ q quidemn dominiū ſoli deo ꝯuenit vt dcm ēD. ij. ſic ꝓcedit̓. videt̉ ꝙ nō liceatalicui rem aliqua quaſi ꝓpriā poſſidere. omnē enī qd̓ eſt ꝯtra ius naturale eſt illicitū. ſed ẜm ius naturale oīaſūt ꝯmunia cū ī quidē ꝯmunitati ꝯtrariat̉ꝓprietas poſſeſſionii. gͦ illicitū eſt cuilibethomī appropriare ſibi aliquā rem exteriorem P. Baſiliꝰ dicit exponens p̄dictumv̓bum diuītis ſicut qui ꝑ̄ueniens ſpectacl̓aꝓhiberet adueniētes ſibi appropriando.qd̓ ad ꝯmune vſum ordinat̉ ſimiles ſūt diuites qui ꝯmunia poccupauerūt extimatſua eſſe. ſed illicitū eſſet p̄cludere viam aliis ad pociendū ꝯmunibꝰ bonis. gͦ illicitu ē appropriare ſibi aliquā rem ꝯmunemH. ambroſiꝰ dic. et habet̉ in decretis.d. xlvij. caº ſicut hij. ꝓpriū nemo dicat qd̓eſt ꝯumune. appellat autē ꝯmunes res exteriores. ſicut patet̉ in his que p̄mittit. gͦvidet̉ illicitū eſſe ꝙ aliquis appropriet ſihī aliquam rem exteriorē. Sed ꝯtra eſtꝙ augꝰ. dicit in li. de hereſibꝰ. apl̓ici dicutur qui ſe hoc noīe arrogantiſſimo vocauerūt eo ꝙ in ſua ꝯmunionē nō acciperetvtentes ꝯiugibus et res ꝓprias poſſidentes quales habet catholicā eccleſia ⁊ monachos et clericos plurimos. ſed ideo iſtiheretici ſunt qui ſe ab eccleſia ſeperātesnullam ſpem reputat eos habere qui vtūt̉his rebus quibꝰ ip̄i carent. eſt gͦ erroniūdicere ꝙ nō liceat homī ꝓpria poſſidere.Rn̄º dd̓. ꝙ circa rem exteriorē duo ꝯpetunt homī quoꝝ vnū eſt poteſtas ꝓcurādi et diſpenſandi et qͣntum ad hoc licitū ēꝙ homo ꝓpriā poſſideat et eſt etiā neceſſariū ad humana vitā ꝓpter tria. primo qͥdem qꝛ magis ſollicitus eſt vnuſquiſqꝫ adꝓcurandū aliquid qd̓ ſibi ſoli ꝯpetit ꝙͣ idquod eſt ꝯmune oīm vel multoꝝ. qꝛ vnuſquiſqꝫ laborem fugiens relinquit alteri idquod ꝑtiuet ad ꝯmune. ſic accidit in multitudine miniſtroꝝ. alioº qꝛ ordinatiꝰ reshumane tranctant̉ ſi ſingulis immineat ꝓpria cura alicuiꝰ rei ꝓcurande. eſſet autēꝯfuſio ſi quilibet indiſtincte quelibet procuret. terco qꝛ ꝑ hoc magis pacificus ſtatus homīs ꝯſeruat̉ dum vnuſquiſqꝫ re ſuaꝯtentus eſt. vnde videmus ꝙ inter eos qͥꝯmuniter et ex in diuiſo aliquid poſſidentfrequētiꝰ iurgia oriūt̉. aliud v̓o qd̓ ꝯpetithomī res exteriores eſt vſus ip̄a ꝝ. ⁊ qͣntūad hoc nō debet homo habere res exteriores vt ꝓprias ſed vt ꝯmunes vt ſcꝫ de facili aliq̓s ea ꝯmanicet in neceſſitates alioꝝ