oportunitas. qd̓ nō ſolū in exterioribꝰ oꝑibus ſꝫ etiam in int̓eriori ſollicitudine locūhabet. vnicuiqꝫ enī tempori competit ꝓpria ſollicitudo. ſicut tempori eſtatis cōpedit ſollicitūdo mnētendi. tempori autūpni ſollicitudo vendemia. ſi quis gͦ tempore eſtatis de vendemīa iam eſſet ſollicitus ſuꝑflue poccuparet futuri temꝑis ſollicitudine m. vn̄ hmōi ſollicitudinē tanꝙͣſuꝑflua dn̄s ꝓhibet dicens. nolite ſollicitū eſſe in craſtinū. vn̄ ſubdit. craſtinus enīdies ſollicitus erit ſibi ipſi ſcꝫ ſuam ꝓpriāſollicitudine habebit que ſufficiet ad animū affligendū et hoc eſt qd̓ ſubdit ſufficit diei malicia ſua id eſt afflictio ſollicitudinis. Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ formica habetſollicitudinē ꝯgruam tempori et hͦ nobiſīmitandū ꝓponit̉. Ad. ij. dd̓. ꝙ ad prudentiā ꝑtinet prudentia debita futuroꝝeſſet autē inordinata futuroꝝ ꝓuident avel ſollicitudo ſi quis tꝑalia in quibus d̓rpteritū ⁊ futuꝝ tanqͣꝫ fines quereret velſi ſuꝑflua q̄reret vltra p̄ſentis vite neceſſitatem vel ſi tempꝰ ſollicitudīs poccupet.Ad. iij. dd. ꝙ augꝰ. dic̄ in liº de ẜmōedn̄i in monte. cū vidimꝰ aliquem ſeruumdei ꝓuidere ne iſta neceſſaria ſibi deſintnō iudicemꝰ eum de craſtino ſollicitū eſſenam et ip̄e dn̄s ꝓpter exemplū loculos habere dignatus eſt. ⁊ in actibꝰ apl̓oꝝ ſcriptū eſt ea que ad victū ſunt neceſſaria ꝓcurata eſſe in futuꝝ ꝓpter imnentem famē. nō ergo dn̄s improbat ſi quis hūanomore iſta procuret. ſed ſi quis ꝓpter iſtamilitet deo.D. viij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ hmōi vicianō oriant̓ ex auaricia. qꝛ ſic̄ dictū ēꝑ luxuriam maxime racō patit̉ defectū in ſua rectitudine. ſꝫ hmōi vicia opponūtur racōi recte ſcꝫ prudentie. gͦ hꝰmōi viciā maxime ex luxuria oriūtur. p̄ſertim cū ph̓us dicat in vij. eth̓. ꝙ venꝰ eſtdoloſa et eius corrigia eſt varia. et ꝙ ex īſidijs agit incōtinens ꝯcupiſcētie Pͣ. predicta vicia habēt quādam ſimilitud inemprudētie vt dictū eſt. ſed ad prudētiamcū ſit in rōe maiorem ꝓpiniquitatē haberevident̉ viciā magis ſpūalia vt ſuꝑbia īaniſgloria. gͦ hmōi vicia magis vident̓ ex ſuꝑbia oriri qͣ ex auaricia Pͣ. homo īſidijſvtitur nō ſolū in diripiēdis bonis alienisſed eciam in machinādo alioꝝ cedes quorū primū ꝑtinet ad auariciam. ſecūdū adiram. ſed inſidijs vti ꝑtinet ad aſtutiā dolum et fraudē. gͦ p̄dicta vicia nō ſolū oriunt̉ ex auaricia ſꝫ etiam exira. Sed ꝯtraeſt qd̓ gregꝰ. xxj. mo. ponit fraudem filiāauaricie. Rn̄º dd̓. ꝙ ſic̄ sͣ dictū eſt. prudentia carnis et aſtutia cū dolo ⁊ frai. deG 76quandā ſimilitudinē habent cū prudētiain aliquali vſu racōis. p̄cipue autē inter alias v̓tutes morales vſus racōis recte apparet in iuſticiā que eſt in appetitū rōnaliet ideo vſus raconis indebitus etiā maxīeapparet in vicijs oppoſitis iuſticie. opponitur autē ſibi maxime auaricia. ⁊ ideo p̄dicta viciā maxime ex auaricia oriūtur Adj. dd̓ ꝙ luxuria ꝓpter vehementiā delectacōnis et ꝯcupiſcentie totaliter opprimitracōem ne ꝓdeat in actu. in p̄dictis autēvicijs aliquis vſus racōis eſt licet mordinatus. vn̄ p̄dicta vicia nō oriunt̉ directeex luxuria. ꝙ autē ph̓us venerē doloſamappellat. hoc d̓r ẜm quadam ſimilitud inēinquantū ſcꝫ homine ſubito ſubripit. ſicut⁊ indolis agit̉ nō tn̄ ꝑ aſtutias. ſꝫ magisꝑ violentiam ꝯcupiſcentie et delectacōisvn̄ et ſubdit ꝙ venus furat̉ iitellectū ml̓tum ſapiētis Ad. ij. dd̓. ꝙ ex inſidijs agere ad quādam puſillanimitate ꝑtinerevidet̉. magnanimus enī in oībus vult manifeſtus eſſe. vt ph̓us dicit̉ in iiij. cth̓. ⁊ īoquia ſuꝑbia quanda ſimilitudinē magnanimitatis habet vel fingit. inde eſt ꝙ nōDirecte ex ſuꝑbia hmōi vicia oriūtur quevtunt̉ fraude et dolis. magis autē hoc ꝑtinet ad auariciam que ꝓpriam vtilitatemquerit ꝑuīpendens excellentiam Ad. iijdd̓. ꝙ ira habet ſubitū motum. vn̄ p̄cipitanter agit et abſqꝫ ꝯſilio quo vtunt̉ p̄dicta vicia licet mordinate. ꝙ autē aliqui inſidijs vtant̉ ad cedēs alioꝝ nō ꝓuenit exira ſed magis ex odio qꝛ iracūdus appetiteſſe manifeſtus in nocendo vt dicit ph̓usin. ij. rethorice.Einde ꝯſiderandū eſt de p̄ceptis ad prudentiā ꝑti nētibꝰEt circa hoc q̄rūtur duo Orimo de p̄ceptis ꝑtinentibꝰ adprudentia Secūdo de p̄ceptis ꝑtinētibꝰ ad vicia oppoſita.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ de prudentiafuerit dandū aliqd̓ p̄ceptū interp̄cepta decalogi. de principaliorienī v̓tute. prīcipaliora p̄cepta dari debetſꝫ prīcipaliora p̄cepta legis ſūt p̄cepta decalogi. cū ergo prudentia ſit principaliorinter v̓tutes morales videt̉ ꝙ de prudentia fuerit dandū aliquod p̄ceptū inter p̄cepta decalogi. P. in doctrina euāgelica ꝯtinet̉ lex maxime quātum ad p̄ceptūd̓calogi. ſꝫ ī doctrīa euāgelica dat̉ p̄ceptūde prudentia. vt patet math̓. x. eſtote prudentes ſic̄ ſerpētes. gͦ inter p̄cepta decalogi debuit p̄cipi actus paridentie.alia documenta veteris teſtamēti ad p̄cepta decalogi ordinant̉. vn̄ ⁊ malach̓. vld̓r mementote legis moyſi ſerui mei quam
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten