ad prudenciā ut ſcꝫ homo id qd̓ ordinat̉in finem comꝑet etiā cū his q̄ circūſtantAd j. ergo dd̓. ꝙ licꝫ ea q̄ poſſunt circūſtare ſint infinita. tamen ea q̄ circūſtātin actu nō ſūt infinita ſed pauca quedamſūt que immutent iudiciū rationis in agedis. Ad. ij. dd̓. ꝙ circūſtacie ꝑtinet adprudentiā quidē ſicut ad determinādumeas ad v̓tutes autē moralēs inquatum ꝑcircūſtanciaꝝ determīacōem ꝑficiunt̉.Ad. iij. dd̓. ꝙ ſicut ad ꝓuidentia ꝑtinētꝓſpicere id ꝙ eſt ꝑ ſe ꝯueniēs fini ita adcircūſpectionē ꝑtinet ꝯſiderare an ſit coueniens fini ẜm ea que circūſtant. vtrūqꝫautē hoꝝ habet ſpecialē difficultatem. etid̓o vtrūqꝫ eoꝝ ſeorſū ponit̉ ꝑs prudēcieD. viij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ caucio nōdebeat poni ꝑs prudencie. in hisem̄ ī quibꝰ malū nō poteſt eſſe noneſt neceſſaria caucio. ſꝫ v̓tutibus nemo male vtit̓ vt dic augꝰ. in liº de li. arbi. gͦ cautio nō ꝑtinet ad prudentiā q̄ eſt directīav̓tutum. Pͣ. eiuſdem̄ eſt ꝓuidere bonaet caue re mala. ſicut eiuſdē artis ē facereſanitatē et curare egritudinem. ſꝫ ꝓuidere bona ꝑtinet ad prudētiam. gº etiā cauere mala. nō gͦ cautio debet poni ꝑs aliaprudētie a ꝓuidētia Pͣ. nullus prudēsconat̉ ad impoſſibile. ſꝫ nullꝰ p̄t p̄cauereomīa mala que poſſunt ꝯtīgere. gͦ cautionō ꝑtinet ad prudētiam. Sed ꝯtra aſtq apl̓us dic̄ ad eph̓. v. videte quomodocaute ambuletis Rn̄º dd̓. ꝙ ea circa queeſt prudentia ſūt ꝯtingētia oꝑabilia ī quibꝰ ſicut verū poteſt ad miſceri falſo. ita ⁊malū bono ꝓpter multitudinē hmōi oꝑabiliū in quibus bona plerūqꝫ impediūtura malis et mala hn̄t ſpēm boni. et ideo neceſſaria eſt cautio ad prudētiam vt ſic accipiant̉ bona ꝙ vitent̓ mala Ad. j. gͦ dd̓ꝙ cautio nō eſt neceſſaria in moralibꝰ actibus vt aliquis ſibi caueat abactibꝰ virtutum ſꝫ vt ſibi caueat ab his ꝑ que actusv̓tutum impediri poſſunt Ad. ij. dd̓. ꝙoppoſita mala cauere eiuſdem rōis eſt etꝓſequi bona. ſꝫ vitare aliqua īpedimentaextrinſeca hoc ꝑtinet ad aliam racōem etideo cautio diſtinguit̉ a ꝓuidentia qͣuisvtrūqꝫ ꝑtineat ad vna v̓tutem prudētie.Ad iij. dd̓. ꝙ maloꝝ q̄ homini vitāda occurrūt quedā ſūt que vt in pluribꝰ accidere ſolēt et talia ꝯprehendi rōe poſſunt etꝯtra hoc ordinat̉ cautio vt totaliter vītēt̉vel vt minus noceant. quedam v̓o ſūt quevt in paucioribꝰ et caſualiter accedunt. etHec cū ſint infinita ratione ꝯprehendi nōpoſſunt nͨ homo ſufficit ea p̄cauere. ꝙͣuiſꝑ officiū prudentie hō ꝯtra oēs fortue inſultꝰ diſponere poſſit vt minꝰ laudat̉.C 7. 0Einde ꝯſiderndū eſt de ꝑtibꝰſubiectiuis prudentie. ⁊ quiade prudētia ꝑ quā aliquis regit ſe ip̄in iam dictū ē. reſtatdd̓ de ſpeciebus prudentie aquibus multitudo gubernat̉ circa quas q̄rūtur. iiij. Primo vtꝝ lex regna tiua debeat poni ſpēs prudentie. Scd̓o vtrumpolitica Tercio vtꝝ yconomica Quarto vtrum militaris.D. j. ſic ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ regnatiua n̄debeat poni ſpēs prudentie. regnatīua enī ordinat̉ ad iuſtitiam ꝯſeruada. d̓r em̄ in. v. eth̓. ꝙ princeps ē cuſtosiuſtitie. gͦ regnatiua magis ꝑtinet ad iuſtitiā qͣ ad prudētiam. Pͣ. ẜm ph̓m iniij. politice. regnum eſt vnā ſpēs politicaſed nulla ſpes prudētie ſūmit̉ ẜm alias v.politicas. q̄ ſūt ariſtocrachia policiā quealio noīe dr timocrachia. tyranis oligarhia. democracia. gͦ nec ẜm regnū debꝫ ſumi regͣtiua Pꝯ. leges ponere nō ſolū ꝑtinet ad reges ſꝫ etiā ad quoſdā alios pr̄incipatus et etiam ad ppl̓m vt patꝫ ꝑ yſide.in liº ethymo. ſed ph̓s in. vj. eth̓. ponit legem poſitira ꝑtem prudētie. īcōueniēter8º loco eius ponit̉ regnatiua Sed ꝯtraeſt ꝙ ph̓s dic̄ in. iij. politice ꝙ prudētiaeſt ꝓpria v̓tus principis. gͦ ſpēalis prudetia debꝫ eſſe regnātīa Riiº dd̓. ꝙ ſic̄ ex sdictis patꝫ ad prudentiam ꝑtinet regere⁊ p̄cipere. ⁊ ideo vbi inuenit ſpēalis racōregimīs ⁊ p̄cepti in humanis actibus. ibietiam inuenit̓ ſpēalis racō prudētie. maīfeſtū eſt autē ꝙ in eo qui non ſolū ſe ip̄mhabꝫ regere ſꝫ etiam ꝯmunitate ꝑfectamciuitatis vl̓ regni īuenit̓ ſpēalis et ꝑfectaratio regimīs. tanto em̄ regimē ꝑfectius ēquato eſt vniuerſaliꝰ ad plura ſe extedes⁊ vlteriorem finē attingēs. ⁊ ideo regi adque ꝑtinet regere ciuitate vl̓ regnum prudentia competit ẜm ſpēalem ⁊ ꝑfectiſſima ſui ratōem ⁊ ꝓpter hoc regnatiua ponitur ſpeciēs prudētie. Ad. j. 8ͦ dd̓. qomīa que ſūt v̓tutum moralium ꝑtinet adprudētiam ſic̄ ad dirigētem. vn̄ ⁊ racio recta prudētie ponit̉ in diffinicone v̓tutismoralis vt s dictū eſt. ⁊ ideo etiam execūtio iuſtitie ꝓut ordinat̉ ad bonum ꝯmuneqd̓ ꝑtinet ad officiū regis indigꝫ directione prudētie. vn̄ iſte due v̓tutes ſūt maxīeꝓprie regi ſcꝫ prudētiā et iuſtitiā ẜm illudiere. xxiij. regnabit rex ⁊ ſapīēs erit ⁊ faciet iudiciū ⁊ iuſtitiam in terrā qꝛ cū dirigere magis ꝑtinet ad regem. exequi autēad ſubditos. ideo regnatiua magis ponitſpes prudētie que eſt directiua q iuſticieque ē executiua. Ad. ij. dd̓. ꝙ regnuminter alias politicas eſt optimū regimen.3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten