ſuperbie. Ad. ij. dd̓. ꝙ ſapīa que ponituidonum ſpūs ſancti differt ab ea q̄ poniturvirtꝰ ītellectualis acquiſita nā illa acquirit̉ſtudio humano. hec aūt ē de ſurſū deſcendens. ut d̓r ia. iij. ſimiliter ⁊ differt a fidenam fides aſſentit veritati diuine ſcd̓m ſeip̄am. ſed iudiciū qd̓ ē ſcd̓m v̓itatem diuinā ꝑtinet ad donū ſapīe. ⁊ ideo donū ſapiencie p̄ſupponit fide. quia vnuſquiſqꝫ beneiudicat qui cognoſcit ut d̓r inj. eth̓ Ad iijdd̓. ꝙ ſic pietas q̄ ꝑtinet ad cultū dei eſtmanifeſtatīa fidei inqͣtum ꝑ cultū dei ꝓteſtamur fide. ita etiā pietas manifeſtat ſapiencia. et ꝓpter hoc dr ꝙ pietas eſt ſapīaet eadē rōe timor. ꝑ hoc enī oſtendit̉ ꝙ hohꝫ rctm̄ iudiciū d̓ diniſ ꝙ deū tiet ⁊ colit.d ij. ſic ꝓcedit̉. vtͣ ꝙ ſapīa nō ſit inītellectū ſic̄ ī ſubiecto. dic̄ enī augꝰin li. de gracia noui teſtamenti. ꝙ ſapiēcia eſt caritas dei. ſꝫ caritas eſt ſicut inſubiecto ī uolūtate nō ī intellectū. ut sͣ habitū eſt. gͦ ſapīa nō eſt in ītellectū ſic̄ ī ſubiecto. Psͣ. eccl̓. vj. d̓r. ſapīa doctrine ſcd̓ꝫnomen eiꝰ eſt. d̓r emī ſapīa quaſi ſapida ſciencia. ꝙ videt̉ ad effectū ꝑtinere. ad quēꝑtinet exꝑiri ſpūales dilectiones. ſiue dl̓cedines. gͦ ſapīa nō eſt inītelle ctū. ſꝫ magis in affectū. Po. potencia ītellectia ſuſficienter ꝑficit̉ ꝑ donū ītellectꝰ. ſꝫ ad id̓ ꝙpot fieri ꝑunū ſuꝑfluū eſſet plura poneregͦ nō eſt mit ellectū Sꝫ ꝯtra eſt ꝙ g̓gꝰ.dic in ij. moral̓. ꝙͣ ſapīa ꝯtrariat̉ ſtulticie.ſed ſtulticia eſt in ītellectu. gͦ et ſapīa.Rn̄º. dd̓. ꝙ ſic̄ ſupra dictū eſt ſapīa importat quādam rectitudinē iudicij ſcd̓m rōesdiuinas. rectitudo aūt iudicij pōt ꝯtīgeredupliciter. vno mō ſcd̓m ꝑfectū u̓ſum rōisalio mō ꝓpter ꝯnat̉alitatē quād̓ ad ea de qͣbus iam ē iudicandū. ſic̄ de hijs que ad caſtitatē ꝑtinet ꝑ rōis inquiſiconi recte iudicat ille qui didicit ſciētiā moralē. ſed ꝑ quādam ꝯnat̉alitate ad ipſa recte iudicat deeis ille qui habet habitū caſtitatis. ſic̄ ergocirca res dīnas ex rōis inquiſicōe rectū iudiciū habere ꝑtinet ad ſapīam que ē virtꝰintellectualis. ſed rectū iudiciū habere deeis ſcd̓m quadam ꝯn̄at̉alitatē ad ip̄a ꝑtinet ad ſapīaꝫ ſcd̓m ꝙ donū eſt ſpūs ſanctiſic̄ dyo. dicit ī ij. caº. de di. nō. ꝙ aūt ie. eſtꝑfectus ī diuinis nō ſolū diſcens. ſꝫ et paciens diuina. huiōi aūt ꝯpaſſio ſiue ꝯn̄at̉alitas ad res diuinas fit ꝑ caritatē que quidvnit nos deo. ẜm illd̓. j. ad coꝝ vj. qui adheret deo vnus ſpūs ē. ſic ergo ſapīa que edonū. cauſam quidē habet ī uolūtatē ſcꝫ caritatem. ſed eſſenciā habet ī intellectū. cuiꝰactus eſt recte iudicare. ut sͣ habitū eſt.Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ augꝰ loquit̉ de ſapīa ꝙͣtuꝫad ſua cauſam. ex qua etiā ſumit̉ nom ſapīeſcd̓m ꝙ ſaporē quēdam importat. vn̄ pꝫreſponſio ad ſcd̓m. ſꝫ tn̄ iſte ſit intellectusillius auctoritatis. ꝙ nō videt̉. qꝛ talis expoſicō nō cōuenit niſi ſcd̓m nomē. qd̓ habꝫſapīa in latīa lingua ī greco aūt nō ꝯpetit.et forte nec ī alijs linguis. vn̄ pꝰ uidet̉ nomē ſapīe ibi accipi ꝓ eiꝰ fama qua a cūctisꝯmēdatur. Ad. iij. dd̓. ꝙ ītellectꝰ habetduos actꝰ ſcꝫ ꝑciꝑe et iudicare. ad quoruꝫprium ordinat̉ donū ītellectꝰ. ad ẜm aūtſcd̓m rōes diuinas donū ſapīe ſed ſcd̓m raciones hūanas donū ſcīe.d. iij. ſic ꝓcedit̓. vt̓ ꝙ ſapīa n̄ ſit practica ſꝫ ſpeculatīa tm̄. donū enī ſapientīe ē excellenciꝰ quā ſapīa ſcd̓m ꝙeſt ītellectual̓ v̓tꝰ. ſꝫ ſapīa ſcd̓m ꝙ ē ītellectualis v̓tus ē ſpeculatīa tm̄. gͦ ml̓tomagisſapīa que ē donū ē ſpecl̓atīa. et nō practicaPͣ. practicꝰ intellectus ē circa oꝑabiliaque ſūt ꝯtingencia. ſꝫ ſapīa ē circa diuina q̄ſunt eterna et neceſſaria. gͦ ſapīa nō pōt eēpractica. P. g̓gꝰ. dic̄ ī vj. mo. ꝙ ī cōtēplacōe prīcipiū ꝙ deꝰ eſt querit̉. in oꝑacōe autem ſub gui neceſſitatis falce laborat̉. ſꝫ adſapīam ꝑtinet dinoꝝ uiſio ad quā nō ꝑtīetſub aliquo falce laborare. qꝛ ut d̓r ſapīe vinnō habet amaritudinē ꝯuerſacō eiꝰ nec tediū ꝯuictus illiꝰ. gͦ ſapīa ē ꝯtēplatīa tm̄.nō aūt practica ſiue actīa. Sꝫ ꝯtra ē ꝙ d̓rad col̓. iiii. ī ſapīa ambl̓ate ad eos qui forisſunt. h̓ aūt pertinet ad actionē. gͦ ſapīa n̄ſolū ē ſpeculatīa ſꝫ etiā practica. Rn̄º dd̓ꝙ ſic̄ augꝰ dic ī xii. de tri. ſuꝑior ꝑs rōis ſapie deputat̉. inferior aūt ſcie. ſuꝑior auteꝫro ut ip̄e ī eodē li. dic̄ ītendit rōibꝰ ſuꝑnisſcꝫ diuinis et cōſpiciendis et ꝯſulendis. cōſpiciendis quid̓ ſcd̓m ꝙ dina in ſeiꝑ̄is ꝯtēplant̓. cōſulendis aūt ſcd̓m qd̓ ꝑ dina iudicat de hūanis ꝑ dīnas regulas dirigensactꝰ hūanos. ſic gͦ ſapīa ſcd̓m qd̓ ē donūnō ſolū eſt ſpecl̓atīa. ſꝫ etiā practica. Adi. gͦ dd̓. ꝙ quato aliqua virtus ē alcior tato ad pl̓a ſe extendit. vt habet̉ ī li. de cais.vn̄ ex hoc ip̄o ꝙ ſapīa que ē donū ē excellencior ꝙͣ ſapīa que ē v̓tus intellectualis utpote magis de ꝓpinquo deū attīgēs ꝑ quādāſpus u̓nionē aīe ad ip̄m haberet ꝙ nō ſolūdirigat in cōtemplacōe. ſed etiā ī actos.Ad n. dd̓. ꝙ diuina in ſe quid̓ ſunt neceſſaria et eterna. ſunt tn̄ regl̓e cōtingenciū quehūanis actibꝰ ſubſunt. Ad iij. dd̓. ꝙ prius eſt cōſiderare aliquid in ſeipſo. ꝙͣ ſcd̓mꝙ ad ipſū alterum coꝑat̉. vnde ad ſapīamꝑ priꝰ ꝑtinet ꝯtēplacō dīnoꝝ q̄ ē viſio principii et poſteriꝰ dirigere actꝰ hūanos ſcd̓ꝫrōes dīnas. nec tn̄ ī actibus hūanis ex directione ſapīe ꝓuenit amaritudo aut labor ſꝫpociꝰ amaritudo ꝓpter ſapīaꝫ v̓tit̉ ī dl̓cedineꝫ et labor in requiem.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten