Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

matri ẜm generationis rationem.D. xj. ſic ꝓcedit̉. vt̓ homo plusdebeat diligere vxorē qͣm patrē etmatre nullꝰ em̄ dimittit rem aliqͣmniſi re magis dilecta. ſꝫ gen. ij. dicitur. ꝓpter vxore relinquit homo patre matre. ergo magis debet diligere vxorē qm̄patrē et matre. apoꝰ dicit ad eph̓. v. viri debet diligere vxores ſicut ſeip̄osſꝫ homo debet magis diligere ſe ꝙͣ ꝑenteſergo etiā magis debet diligere vxoreꝫ qͣmꝑentes. P. vbi ſunt plures rationes dilectionis ibi debꝫ eſſe maior dilectio. ſꝫ inamicicia eſt ad vxorē ſunt pſures rōneſdilectionis dicit em̄ ph̓s in. viij. eth̓ inhac amicicia vl̓ eſſe vtile et dilectabile etꝓpter v̓tutem ſi v̓tuoſi ſunt ꝯiuges maior debet eſſe dilectio ad vxorē ad parentes Sꝫ ꝯtra eſt vir debet diligerevxorē ſuam ſicut carneꝫ ſuam vt dicit̉ adeph̓. v. ſꝫ corpꝰ ſuū minus debet homo diligere ꝓximū vt dictum eſt inter ꝓximos autē magis debemꝰ ꝑentes diligereergo magis debemꝰ diligere ꝑentes ꝙͣ vxore Rnº dd̓ ſicut dictū eſt grādꝰ dilectionis attendi poteſt ẜm rōem boniet ẜm ꝯiūctionē ad diligentē ẜm ergo ratione boni qd̓ eſt obiectū dilectionis magis ſunt diligendi ꝑentes ꝙͣ vxor qꝛ diliguntur ſub ratione principij et eminentioris cuiuſdā boni ẜm autē rationē ꝯiunctionīs magis diligēda eſt vxor qꝛ vxor ꝯiugitur viro vt vnā caro exiſtēs ẜm illd̓ mathei. xix. ita non ſunt duo ſed vnā caro etideo intenſiꝰ diligit̉ vxor ſꝫ maior reuerecia eſt ꝑentibꝰ adhihenda. Ad. j. ergodd̓ qͣntū ad omīa deſeritur patermater ꝓpter vxorē in quibuſdā em̄ magisdebet homo aſſiſtere ꝑentibꝰ vxori. ſꝫqͣntū ad vnione carnalis copule et cohabitacōis relictis omībus ꝑentibꝰ homo adheret vxori Ad. ij. dd̓ in verbis apl̓i eſt intelligendū homo debeat diligere vxorē ſua equaliter ſibiip̄i. ſꝫ qꝛ dilectio quā aliquis habet ad ſeip̄m eſt ratiodilectionis qua quis habet ad vxorē ſibiꝯiunctam Ad. iij. dd̓ etiā in amiciciapaterna inueniunt̉ multe rōnes dilectionis qͣntū ad aliqͥd p̄ponderat rōeꝫ dilectōis habet̉ ad vxorē ẜm ſcꝫ rōeꝫ boni ꝙͣuis ille p̄ponderet ẜm ꝯiunctionis rōemAd. iiij. dd̓ qd̓ illud etiā eſt ſic ītelligendū liſicut imꝑtat equalitatē ẜmrōem dilectionis. diligit em̄ homo vxorēſuam principaliter ratione carnalis affectus cōniunctionis.D. xij. ſic ꝓcedit̉. videt̉ magis debeat diligere hn̄factorē ꝙͣbn̄ficiatū. dic̄ em̄ augͥ. ī li. cathecizandis rudibꝰ. nulla maior eſt ꝓuccacōad amadū ꝙͣ p̄uenire amando. mimis em̄durus eſt animꝰ qui dilectiōem et ſi nonvult impendere nolit rependere ſꝫ benefactores p̄ueniūt nos in beneficio caritatis ergo benefactores maxime debemꝰ diligere. tanto aliquis eſt magis diligendꝰ qͣnto grauius homo peccat. ſi abeius dilectione deſiſtat vel ꝯtra agatſꝫ grauiꝰ peccat qui bn̄factorē diligitvel ꝯtra agit ꝙͣ ſi diligere deſinat eumcui hactenꝰ bn̄fecit ergo magis ſunt amadi bn̄factores ꝙͣ hi quibꝰ bn̄facimꝰ. īter omīa diligēda maxime diligendꝰ eſtdeus. et poſt pater vt hieroꝰ. dicit. ſꝫiſti ſunt maxime bn̄factores ergo maximebn̄factor eſt diligendꝰ Sꝫ ꝯtra eſt qd̓ph̓s dicit in. ix. eth̓. bn̄factores magisvident̉ amare bn̄ficiatos ꝙͣ ecōuerſo Reſpenſio dd̓ ſicut dictū eſt aliquid magis diligit̉ dupl̓r. vno modo qꝛ habet r̓ationē excellentioris boni. alio modo raconemaioris ꝯiunctionis. primo quidē modobn̄factor eſt magis diligēdꝰ qꝛ ſit prīcipiū boni in bn̄ficiato habet excellentioris boni rōem. ſicut et de patre dictū eſtſcd̓o aūt magiſ dililigīꝰ bn̄ficiatoſ vtph̓s ꝓbat in. ix. eth̓. qͣtuor rōnes. primo quidē qꝛ bn̄ficiatū eſt. q. qd̓dam opꝰbenefactoris vnde ꝯſueuit dici de aliquoiſte eſt factura illiꝰ. naturale eſt autē cuīlibet vt diligat opus ſuū. ſicut videmus poete diligūt poemata ſua et ideo qꝛ vnūqd̓qꝫ diligit ſuū eſſe ſuū viuere qd̓ maxīe maīfeſtat̉ ī ſuo agere. ſcd̓o qꝛ vnuſqͥſqꝫ naturaliter diligit illud in quo inſpicitſuū bonū. habet quidē et bn̄factor inbn̄ficiato aliqd̓ bonū et ecōuerſo. ſꝫ bn̄factor inſpicit in bn̄ficiato ſuū bonū honeſtū et bn̄ficiatꝰ in bn̄factorē ſuū bonū vtile. bonū autē honeſtū delectabiliꝰ ꝯſideratur ꝙͣ bonū vtile. tum qꝛ eſt diuturniꝰvtilitas em̄ cito tranſit delectacō memorie eſt ſicut delectacō rei p̄ſentis. tumetiā qꝛ bona honeſta magis delectacōne recolimꝰ ꝙͣ vtilitates nobis alijs eusnerūt. terco qꝛ ad amante p̄tinet agere.vult em̄ et oꝑatur bonū amato ad amatuautē ꝑtinet honū pati. et ideo excellentioris eſt magis amare et ꝓpter ad benefactorē ꝑtinet vt plꝰ amēt. quarto qꝛ difficiliꝰ eſt beneficia impendere ꝙͣ reciꝑe.ea vero in quibꝰ laboramꝰ plꝰ diligimus vero de fatili nobis ꝓueniūt qd ammoꝯtemnimꝰ Ad. j. dd̓. in bn̄factoreē vt bn̄ficiatꝰ ꝓuocet̉ ad ip̄ꝫ amādū. bn̄factor autē diligit bn̄ficiatū quaſi ꝓuocatus ab illo ſꝫ ex ſeip̄o motꝰ. autē ex ſeeſt potiꝰ eſt eo qd̓ ē aliud Ad. ij. dd̓.