vt ſcꝫ homo habeat animū paratū ad hocꝙ in ſingulari inimicū diligerēt ſi neceſſitas occurreret ſꝫ ꝙ abſqꝫ articulo neceſſitatiſ homo etiā h̓ actu impleat vt diligatinimicū ꝓpter deū hoc ꝑtinet ad ꝑfectionē caritatis cū em̄ ex caritate diligat̉ ꝓximus ꝓpter deū qͣnto aliquis magis diligit deum tanto etiā magis ad ꝓximumdilectione oſtendit nulla iimiciciā impediente ſicut ſi aliquis multum diligeretaliq̄m hoīem amore ip̄iꝰ filios eius amatetiam inimicos ſibi ⁊ ẜm hunc modū augͥloquit̉. vn̄ patꝫ reſponſio ad primū Adij. dd̓ ꝙ vnaq̄qꝫ res naturalit̓ odio habetid quod eſt ſibi ꝯtrarium inqͣntum eſt ſibi ꝯtrarium. inimici autē ſunt nobis ꝯtrarij. inqͣntuꝫ ſunt inimici. vnde hͦ debemꝰin eis odio habere debet em̄ nobis diſplicere ꝙ nobis inimici ſunt non autē nobisſunt ꝯtrarij inqͣntuꝫ homīes ſunt et beatitudīs capaces. et ẜm hoc debemꝰ eos diligere Ad. iij. dd̓ ꝙ diligere inimicos īqͣntum ſunt inimici hoc eſt vituꝑabile ethoc nō facit̉ caritas vt dictum eſtD. ix. ꝓcedit̉. vl̓ ꝙ ex neceſſitatecaritatis ſit ꝙ aliquis homo ſignāvel effectꝰ dilectōis inimico exhibeat dỉ em̄. j. jo. iij. nō diligamꝰ v̓bo neqꝫlingua ſed oꝑe et veritate. ſed oꝑe diligitaliquis exhibēdo ad eū quē diligit ſignaet effectus dilectionis. gͦ de neceſſitatecaritatis eſt vt aliquis hꝰmodi ſigna eteffectus inimicis exhibeat Pꝯ. math̓. v.di̓. dn̄s ſil̓ dic̄. diligite inimicos et benefacite his qui oderūt voſ. ſed diligere imimicos eſt de neceſſitate caritatis. gͦ ⁊ bene facere inimicis P. caritate amat̉ nonſolū deꝰ. ſꝫ etiā ꝓximus. ſed g̓g. dicit in oniel̓. ꝑenth̓. ꝙ amor dei nō poteſt eſſe ocioſus. magna em̄ oꝑat̉ ſi eſt. ſi deſinit oꝑari nō eſt amor. gͦ caritas q̄ habet̉ ad ꝓximū nō poteſt eſſe ſine oꝑacōis effectuſed de neceſſitate caritatis eſt vt omnisproximus diligatur etiam inimicus. ergode neceſſitate caritatis eſt. vt etiam adinimicos ſigna et effectꝰ inimicis extēdāꝰSed ꝯtra eſt qd̓ math̓. v. dỉ ſuꝑ illd̓ benefacite his qui oderūt vos. dic̄ glo. ꝙ benefacere inimicis eſt cumulꝰ ꝑfectōis. ſꝫid qd̓ ꝑtinet ad ꝑfectōeꝫ caritatis nō eſtde neceſſitate ip̄iꝰ gͦ nō eſt de neceſſitate caritatis ꝙ aliquis ſigna ⁊ effectꝰ dilectionis inimicis exhibeat Rn̄º. dd̓ ꝙ effectus et ſigna caritatis ex interiori dilectōe ꝓcedūt et ei ꝓporconāt̉. dilectō aūtinterior ad inimicū in ꝯmuni quidē eſt d̓neceſſitate p̄cepti abſolute. in ſpeciali aūteſt nō abſolute. ſed ẜm p̄pacōem aīmi vt sͣdictū eſt. ſic gͦ dd̓ eſt de effectū et ſignodilectōis exteriꝰ exhibēdo. ſunt em̄ q̄daꝫſigna vel bn̄ficiā dilectōis q̄ exhibēt̉ ꝓximis in ꝯmuni puta cū aliquis orat ꝓ omībus fidelibꝰ vel ꝓ toto ppl̓o. aut cū aliqd̓ beneficiū impedat aliquis toti ꝯmumtati et talia beneficia vel dilectōnis ſignāinimicis exhibere eſt d̓ neceſſitatē p̄ceptiſi em̄ nō exhiberet̉ iimicis hoc p̄tineretad liuorē vindicte ꝯtra id qd̓ dr̉ leuit. xixnō q̄res vlcōem et nō eris memor iniurieciuiū tuoꝝ. alia vero ſunt bn̄ficia vel dilectionis ſigna q̄ quis exhibet ꝑticulariteraliquibꝰ ꝑſonis. et talia beneficia vel dilectōis ſigna inimicis exhibere nō eſt deneceſſitate ſalutis niſi ẜm ꝑꝑacōem aīmi.vt ſcꝫ ſubueniat̉ ei in articulo neceſſitatisẜm illud ꝓuer. xxv. ſi eſurierit inimicꝰ tuus ciba illū. ſi ſitit da illi potū. ſed ꝙ p̄terarticulū neceſſitatis huiōī beneficiā aliqͥſinimicis exhibeat ꝑ̄tinet ad p̄fectōem caritatis. ꝑ qm̄ aliquis nō ſolū cauet vinci d̓malo qd̓ neceſſitatis eſt. ſed etiā vult ī bonō vincere malū qd̓ eſt etiā ꝑfectōnis dūſcꝫ nō ſolū cauet ꝓpt̓ iiuria ſibi illata detrahi ad odiū. ſed etiā ꝓpter ſua beneficia mimicū intendit ꝑtrahere ad ſuū amorēet ꝑ hoc patꝫ reſponſio ad obiectaD. x. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ āgelos ex caritate nō debeamꝰ diligere. vt em̄augͥ. dicit in liº. j. de doct. xp̄ianagemina eſt dilectio caritatis ſcꝫ dei et ꝓximi. ſed dilectō angeloꝝ nō ꝯtinet̉ ſubdilectione dei cū ſint ſubſtācie create. nͨetiā vl̓ ꝯtineri ſubdilectōe ꝓximi cū nonꝯuicat nobiſcū ī ſpecie gͦ āgeli n̄ ſūt ex caritate diligēdi Pꝯͣ. magis ꝯueniūt nobiſcū bruta aīalia qͣm angeli nam nos ⁊ bruta aīmalia ſumꝰ in eodē genere ꝓpinqio.ſꝫ ⁊ ad bruta aīmalia nō habemꝰ caritatēvt sͣ dictū eſt. gͦ etiā neqꝫ ad angelos.Pͣ. nihil eſt ita ꝓpͥum amicoꝝ ſicut ꝯuinere vt dt̉ in. viij eth̓. ſed angeli nō ꝯuiuūtnobiſcū nͨ etiā eos vid̓re poſſumꝰ. gͦ adeos caritatis amiciciā habere nō valemusSꝫ ꝯtra eſt qd̓ dicit in. j. de doct. xp̄iana. iā v̓o cui p̄bēdū nobis ē vel a qͦ nobisp̄bendū ē officiū miſericordie recte ꝓximꝰ dicat̉ manifeſtū eſt ꝙ p̄ceptū qūo iubemur diligere ꝓximū. etiā ſanctos ⁊ angelos ꝯtinere a quibꝰ multa nobis miſericordie impēdunt̉ officiā Rn̄º dd̓. ꝙ amicicia caritatis ſic̄ sͣ dictū eſt. fundāt̉ ſuiꝑ ꝯūicacōe beatitudīs eterne in cuiꝰ p̄tcipacōe ꝯūicant etiā cū angelis hoīes. dt̉em̄ math̓. xxij. ꝙ in reſurrectōne erūt homines ſicut angeli in celo et ideo maīfeſtū eſt ꝙ amicicia caritatis ad angelos ētiam ſe extendit Ad. j. gͦ dd̓ ꝙ ꝓximusnō ſolū dicitur ꝯuīcacōne ſpeciei. ſed etiā