Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

creaturas irrōnales Rn̄º dd̓. q caritasẜm p̄dicta eſt amicicia q̄dā. amiciciā aute amat̉ aliquid dupl̓r. vno quidē amicus ad quē amicicia habet̉. et alioº bona amicooptāt̉. primo nll̓a creaturairrōnal̓ p̄t ex caritate amari. et hoc triplici rōe. quaꝝ due ꝑtinēt ꝯuiter ad amiciciam. ad creaturas irrōnales haberi nonp̄t. primo quidē qꝛ amicicia ad habet̉cui volumꝰ bonū. ſꝫ ꝓpͥe poſſumꝰ bonūvelle creature irrōnali. qꝛ eſt eiꝰ ꝓpriehabere bonū ſꝫ ſolū creature rōnalis eſtdn̄a vtēdi bono qd̓ hꝫ libeꝝ ar. ph̓sdic̄ in. ij. ph̓. huiōī rebꝰ dicimꝰ aliquid bn̄ vl̓ male ꝯt ingere niſi ẜm ſil̓itudīſcd̓o qꝛ oīs amiciciā fūdat̉ ſuꝑ aliqͣ ꝯūicacōe vite. nihil em̄ ita ꝓp̓ū eſt amicicie ſicutꝯūicare bona vite. vt patꝫ ph̓m in. viijeth̓. creature autē irrōnales pn̄t ꝯn̄ionem habere in vitā hūana eſt ẜm rōemvn̄ nll̓a amiciciā pōt haberi ad creaturasirrōnales niſi forte ẜm methaphorā. tercia eſt ꝓpͥa caritati. qꝛ caritas fūdat̉ ſuꝑꝯuicacōe beatitudīs eterne cuiꝰ creaturairrōnalis capax eſt. vn̄ amiciciā caritatis p̄t haberi ad creaturā irrōnalē. poſſūt tn̄ ex caritate diligi creature irrōnaleſſic̄ bona alijs volūꝰ inqͣntū ſcꝫ ex caritate volumꝰ eas ꝯẜuari ad honorē dei et vtilitatē hoīm. et ſic etiā ex caritate ea deꝰdiligit. vn̄ pꝫ rn̄º ad primū Ad. ij. dd̓. ſil̓itudo veſtigij. dat capacitate vite eterne ſꝫ ſil̓itudo ymagīs. vn̄ ē ſil̓isro Ad. iij. dd̓ fides ſe p̄t extēdere adoīa ſunt quocūqꝫ vera. ſꝫ amicicia caritatis ſe extēdit ad illa ſola q̄nata ſūt habere bonū vite eterne. vn̄ ē ſil̓e.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt diligat ſeip̄m ex caritate. dic̄ em̄ g̓g. inqͥdā omel̓. caritas minꝰ ꝙͣ interduos heri p̄t. ad ſeip̄m nullꝰ hꝫ caritate Pꝯ. amicicia de ſui rōe imꝑtat reamacōꝫ et eqͣlitatē vt patꝫ in. viij. eth̓. quidem pn̄t eſſe hoī ad ſeip̄m. ſꝫ caritas amicicia quedā eſt. vt dictū ē. ergo ad ſeip̄m aliqͥs amiciciā habere p̄t Pꝯ. illd̓qd̓ ad caritatē ꝑtinet p̄t eſſe vituꝑabile. qꝛ caritas agit ꝑperā. vt di j. adrinth̓. xiij. ſe amare ſeip̄m eſt vitu ꝑabile.dt em̄. ij. ad coꝝ. iij. in nouiſſimis diebusinſtabūt tꝑa ꝑiculoſa et erūt hoīes amates ſeip̄os p̄t ſeip̄m diligere excaritatē Sꝫ ꝯtra ē dr̉ leuit. xviij. diliges amicū tuū ſicut teip̄m. ſꝫ amicū ex caritate diligimꝰ. et noſip̄os ex caritatedebemꝰ diligere Rn̄º dd̓. caritasſit aīcicia q̄dā ſic̄ dictū ē. dupl̓r poſſumꝰde caritate loqui. vnioº ſub ꝯui rōe amicicie. et ẜm hoc dd̓ eſt amicicia ꝓpͥe habet̉ ad ſeip̄ꝫ ſꝫ aliqͥd maiꝰ amicicia. qꝛ amicicia vnionē qͣnda imꝑtat. dic̄ em̄ dyo.amor eſt v̓tus vnitiua. vnicuiqꝫ aūt ad ſeip̄m eſt vnitas eſt potior vnice ad aliūvn̄ ſicut vnitas eſt principiū vniōis. ita amor quo quis diligit ſeip̄m eſt forma radix amicicie. ī hoc em̄ amiciciā habemꝰ adalios qꝛ ad eos nos habemꝰ ſicut ad nosip̄os. dỉ em̄ ī. ix. eth̓. amicabilia ſuntad alteꝝ venerūt ex his ſunt ad ſeip̄m.ſicut etiā de prīcipijs habet̉ ſcīā ſꝫ aliqd̓ maiꝰ ſcꝫ intellectꝰ. alioº poſſumꝰ loqͥde caritate ẜm ꝓpͥa rōem ip̄iꝰ ꝓut ſcꝫ eſtaīciciā hoīs ad deū prīcipal̓r. et ex ꝯſeq̄nti ad ea ſunt dei inter etiā eſt ip̄ecaritatē hꝫ. et ſicut inter cetera ex caritate diligit. q. ad deū ꝑtiuēcia etiā ſeip̄m excaritatē diligit Ad. j. dd̓ g̓g. loqͥt̉de caritatē ẜm ꝯueni amicicie rc̄em. ẜmhoc etiā ꝓcedit ſcd̓a Ad. iij. dd̓ amates ſeip̄os vituꝑat̉ inqͣntū amat ſe ẜmnatura ſenſibilē cui ſe obtemꝑant qd̓eſt vere amare ſeip̄m eſt ẜm naturā rōna vt ſibi velit ea bona ꝑtinet ad ꝑfectionē rōis et hoc p̄cipue ad caritatetinet diligere ſeip̄m.D. v. ſic ꝓcedit̓. vl̓ hōno debeat corpꝰ ſuū ex caritate diligere.ei diligimꝰ illū cui viuere volūmꝰ ſꝫ hoīes caritatē hn̄tes refugiunt corꝑis ꝯuictū ẜm illd̓ ad. vij. qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ. et phil̓. j. deſideriū hijs diſſolui et xp̄o eſſe. corpus noſtꝝ eſt ex caritate diligēdū.Pꝯ. amicicia caritatis fūdat̉ ſuꝑ ꝯūicacōꝫdiuine fruicōis. ſꝫ huiōi fruicōis corpꝰticeps eſſe p̄t. corpꝰ eſt caritatediligēdū P. caritas ſit amicicia q̄daꝫad eos habet̉ qui reamare pn̄t. ſꝫ corpusnoſtꝝ p̄t nos ex caritate diligere. ergone ex caritate diligēdū Sꝫ ꝯtra eſt qd̓augͥ. in. j. de doct. xp̄iana poīt qͣtuor ex cari tate diligēda inter vnū eſt ſcꝫ corpusꝓpͥū Rnº dd̓ corpꝰ noſtꝝ ẜm duo p̄tꝯſiderari. vnoº ẜm eiꝰ natura. alio ẜmcorrupcōem culpe et pene. natura aūt corꝑis noſtri ē a malo prīciº creata vt manichei fabulāt̉. ſꝫ ē a d̓o vn̄ poſſumꝰ eo vti ad ẜuiciū dei. ẜm illud. vj. exhibētemēbra veſtra arma iuſticie deo. et ideo exdilectōe caritatis dilgimꝰ deū. d̓bemꝰetiā corpꝰ noſtꝝ diligere. ſꝫ infectōꝫ culpe et corrupcōem pene in corꝑe noſtro diligere debemꝰ. ſꝫ potiꝰ ad eiꝰ remocōꝫāhelare deſiderio caritatis. Ad. j. dd̓ apo. refugiebat corꝑis ꝯuionē qͣntūad corꝑis natura. ymmo ẜm hoc nolebatab eo ſpoliari. ẜm illd̓. iij. ad coꝝ. v. nolūꝰexpoſiari ſꝫ ſuꝑueſtiri. ſꝫ volebat carere