creaturas irrōnales Rn̄º dd̓. q caritasẜm p̄dicta eſt amicicia q̄dā. ꝑ amiciciā aute amat̉ aliquid dupl̓r. vno quidē mō amicus ad quē amicicia habet̉. et alioº bonaq̄ amicooptāt̉. primo gͦ mō nll̓a creaturairrōnal̓ p̄t ex caritate amari. et hoc triplici rōe. quaꝝ due ꝑtinēt ꝯuiter ad amiciciam. qͥ ad creaturas irrōnales haberi nonp̄t. primo quidē qꝛ amicicia ad eū habet̉cui volumꝰ bonū. ſꝫ nō ꝓpͥe poſſumꝰ bonūvelle creature irrōnali. qꝛ nō eſt eiꝰ ꝓpriehabere bonū ſꝫ ſolū creature rōnalis q̄ eſtdn̄a vtēdi bono qd̓ hꝫ ꝑ libeꝝ ar. ⁊ iō ph̓sdic̄ in. ij. ph̓. ꝙ huiōī rebꝰ nō dicimꝰ aliquid bn̄ vl̓ male ꝯt ingere niſi ẜm ſil̓itudīſcd̓o qꝛ oīs amiciciā fūdat̉ ſuꝑ aliqͣ ꝯūicacōe vite. nihil em̄ ita ꝓp̓ū eſt amicicie ſicutꝯūicare bona vite. vt patꝫ ꝑ ph̓m in. viijeth̓. creature autē irrōnales nō pn̄t ꝯn̄ionem habere in vitā hūana q̄ eſt ẜm rōemvn̄ nll̓a amiciciā pōt haberi ad creaturasirrōnales niſi forte ẜm methaphorā. tercia rō eſt ꝓpͥa caritati. qꝛ caritas fūdat̉ ſuꝑꝯuicacōe beatitudīs eterne cuiꝰ creaturairrōnalis capax nō eſt. vn̄ amiciciā caritatis nō p̄t haberi ad creaturā irrōnalē. poſſūt tn̄ ex caritate diligi creature irrōnaleſſic̄ bona q̄ alijs volūꝰ inqͣntū ſcꝫ ex caritate volumꝰ eas ꝯẜuari ad honorē dei et vtilitatē hoīm. et ſic etiā ex caritate ea deꝰdiligit. vn̄ pꝫ rn̄º ad primū Ad. ij. dd̓.ꝙ ſil̓itudo veſtigij. nō dat capacitate vite eterne ſꝫ ſil̓itudo ymagīs. vn̄ nō ē ſil̓isro Ad. iij. dd̓ ꝙ fides ſe p̄t extēdere adoīa q̄ ſunt quocūqꝫ mō vera. ſꝫ amicicia caritatis ſe extēdit ad illa ſola q̄nata ſūt habere bonū vite eterne. vn̄ nō ē ſil̓e.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ hō nō diligat ſeip̄m ex caritate. dic̄ em̄ g̓g. inqͥdā omel̓. ꝙ caritas minꝰ ꝙͣ interduos heri nō p̄t. gͦ ad ſeip̄m nullꝰ hꝫ caritate Pꝯ. amicicia de ſui rōe imꝑtat reamacōꝫ et eqͣlitatē vt patꝫ in. viij. eth̓. q̄ quidem nō pn̄t eſſe hoī ad ſeip̄m. ſꝫ caritas amicicia quedā eſt. vt sͣ dictū ē. ergo ad ſeip̄m aliqͥs amiciciā habere nō p̄t Pꝯ. illd̓qd̓ ad caritatē ꝑtinet nō p̄t eſſe vituꝑabile. qꝛ caritas nō agit ꝑperā. vt di j. ad cōrinth̓. xiij. ſe amare ſeip̄m eſt vitu ꝑabile.dt em̄. ij. ad coꝝ. iij. in nouiſſimis diebusinſtabūt tꝑa ꝑiculoſa et erūt hoīes amates ſeip̄os gͦ hō nō p̄t ſeip̄m diligere excaritatē Sꝫ ꝯtra ē ꝙ dr̉ leuit. xviij. diliges amicū tuū ſicut teip̄m. ſꝫ amicū ex caritate diligimꝰ. gͦ et noſip̄os ex caritatedebemꝰ diligere Rn̄º dd̓. ꝙ cū caritasſit aīcicia q̄dā ſic̄ dictū ē. dupl̓r poſſumꝰde caritate loqui. vnioº ſub ꝯui rōe amicicie. et ẜm hoc dd̓ eſt ꝙ amicicia ꝓpͥe nō habet̉ ad ſeip̄ꝫ ſꝫ aliqͥd maiꝰ amicicia. qꝛ amicicia vnionē qͣnda imꝑtat. dic̄ em̄ dyo. ꝙamor eſt v̓tus vnitiua. vnicuiqꝫ aūt ad ſeip̄m eſt vnitas q̄ eſt potior vnice ad aliūvn̄ ſicut vnitas eſt principiū vniōis. ita amor quo quis diligit ſeip̄m eſt forma ⁊ radix amicicie. ī hoc em̄ amiciciā habemꝰ adalios qꝛ ad eos nos habemꝰ ſicut ad nosip̄os. dỉ em̄ ī. ix. eth̓. ꝙ amicabilia q̄ ſuntad alteꝝ venerūt ex his q̄ ſunt ad ſeip̄m.ſicut etiā de prīcipijs nō habet̉ ſcīā ſꝫ aliqd̓ maiꝰ ſcꝫ intellectꝰ. alioº poſſumꝰ loqͥde caritate ẜm ꝓpͥa rōem ip̄iꝰ ꝓut ſcꝫ eſtaīciciā hoīs ad deū prīcipal̓r. et ex ꝯſeq̄nti ad ea q̄ ſunt dei inter q̄ etiā eſt ip̄e hō qͥcaritatē hꝫ. et ſicut inter cetera q̄ ex caritate diligit. q. ad deū ꝑtiuēcia etiā ſeip̄m excaritatē diligit Ad. j. gº dd̓ ꝙ g̓g. loqͥt̉de caritatē ẜm ꝯueni amicicie rc̄em. ⁊ ẜmhoc etiā ꝓcedit ſcd̓a rō Ad. iij. dd̓ ꝙ amates ſeip̄os vituꝑat̉ inqͣntū amat ſe ẜmnatura ſenſibilē cui ſe obtemꝑant qd̓ nōeſt vere amare ſeip̄m eſt ẜm naturā rōnalē vt ſibi velit ea bona q̄ ꝑtinet ad ꝑfectionē rōis et hoc mō p̄cipue ad caritate ꝑtinet diligere ſeip̄m.D. v. ſic ꝓcedit̓. vl̓ ꝙ hōno debeat corpꝰ ſuū ex caritate diligere. n̄ei diligimꝰ illū cui viuere nō volūmꝰ ſꝫ hoīes caritatē hn̄tes refugiunt corꝑis ꝯuictū ẜm illd̓ ad rō. vij. qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiꝰ. et phil̓. j. deſideriū hijs diſſolui et cū xp̄o eſſe. gͦ corpus noſtꝝ nō eſt ex caritate diligēdū.Pꝯ. amicicia caritatis fūdat̉ ſuꝑ ꝯūicacōꝫdiuine fruicōis. ſꝫ huiōi fruicōis corpꝰ ꝑticeps eſſe nō p̄t. gͦ corpꝰ nō eſt caritatediligēdū P. caritas cū ſit amicicia q̄daꝫad eos habet̉ qui reamare pn̄t. ſꝫ corpusnoſtꝝ nō p̄t nos ex caritate diligere. ergone ex caritate diligēdū Sꝫ ꝯtra eſt qd̓augͥ. in. j. de doct. xp̄iana poīt qͣtuor ex cari tate diligēda inter q̄ vnū eſt ſcꝫ corpusꝓpͥū Rnº dd̓ ꝙ corpꝰ noſtꝝ ẜm duo p̄tꝯſiderari. vnoº ẜm eiꝰ natura. alio mō ẜmcorrupcōem culpe et pene. natura aūt corꝑis noſtri n̄ ē a malo prīciº creata vt manichei fabulāt̉. ſꝫ ē a d̓o vn̄ poſſumꝰ eo vti ad ẜuiciū dei. ẜm illud rō. vj. exhibētemēbra veſtra arma iuſticie deo. et ideo exdilectōe caritatis qͣ dilgimꝰ deū. d̓bemꝰetiā corpꝰ noſtꝝ diligere. ſꝫ infectōꝫ culpe et corrupcōem pene in corꝑe noſtro diligere nō debemꝰ. ſꝫ potiꝰ ad eiꝰ remocōꝫāhelare deſiderio caritatis. Ad. j. 8º dd̓ꝙ apo. nō refugiebat corꝑis ꝯuionē qͣntūad corꝑis natura. ymmo ẜm hoc nolebatab eo ſpoliari. ẜm illd̓. iij. ad coꝝ. v. nolūꝰexpoſiari ſꝫ ſuꝑueſtiri. ſꝫ volebat carere
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten