Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

caritatē ſpūs ſanctꝰ ī nobis habitat vt exs dictis patꝫ. tripl̓r poſſumꝰ ꝯſiderarecaritate vnoº ex ꝑte ſpūs ſancti mouētisaīaꝫ ad diligeddmi ex hac ꝑte caritas īpeccabilitatē hꝫ ex v̓tute ſpūs ſancti infallibilit̓ oꝑat̉ qd̓cūqꝫ voluerit vn̄ impoſſibile ē duo ſiml̓ eſſe vera. ſpūs ſanctꝰaliqͣꝫ velit mouere ad actu caritatis etip̄e caritate amittat peccādo. donūſeueracīe ꝯputat̉ inter bn̄ficiā dei quibuscertiſſime liberat̉ qͥcūqꝫ liberat̉ vt augͥ. dicit in li. p̄deſt. ſan. alioº p̄t ꝯſiderari caritas ẜm ꝓpͥa rōem. et ſic caritas p̄t aliqͥd niſi id qd̓ ꝑtinet ad caritatis rōem vncaritas nll̓oº p̄t peccare ſic̄ nec calor p̄t infrīgidare. et ſic etiā iniuſticia p̄t bonūfacere. vt augͥ. dic̄ in li. de ẜmōe dn̄i īte. tercōº p̄t ꝯſiderare caritas ex ꝑte ſubiecti qd̓ eſt v̓tibile. ẜm arbitrij libertatē.p̄t autē attēdi ꝯꝑacō caritatis ad ſubiectū ẜm vniuerſalē rōeꝫ ꝯꝑat̉ formaad materia. et ẜm ſpēalē rōem ꝯꝑat̉tus ad potecia. eſt autē de rōne formeſit in ſubiecto amiſſibilit̓ qn̄ replet tota potecialitate materie. ſic̄ patꝫ ī formisgenerabiliū corruptibilium qꝛ materiahoꝝ ſic recipit vnā forma remanet ī eapotēcia ad alia forma qͣſi repletā totamaterie potecialitate unā forma. et īd̓ovna forma p̄t amitti accepcōꝫ alteriꝰ. ſꝫforma corꝑis celeſtis qꝛ rep̄ſet tota materie potecialitatē ita q remanet in eapotēcia ad aliā forma mamiſſibilit̓ ineſt.ſic caritas patrie qꝛ replet tota potēcialitatē rōnal̓ mētis inqͣntū ſcꝫ oīs actualimotꝰ eiꝰ fert̉ in deū mamiſſibilit̓ habet̉ caritas autē vie ſic replet potecialitateꝫſui ſubiecti. qꝛ ſꝑ actu fert̉ in deū. vnjqn̄ actu in deū fert̉ p̄t ali quid occurrere qd̓ caritas amittat̉. hituī v̓o ꝓpͥū ē vtinclinet potēciā ad agēdūꝙ ꝯueīt hituīinqͣntū facit aliqͥd videri bonū qd̓ ꝯuēnit. malū autē qd̓ ei repugͣt. ſic̄ em̄ guſtusdiiudicat ſapores ẜm ſua diſpoſicōeꝫ. itamēs hoīs dīiudicat de aliquo faciendoẜm hītualē diſpoſicōꝫ. vn̄ et ph̓s dic̄ ī. iijeth̓. qͣlis vnꝰ qͥſqꝫ ē tal̓ finis vt̓ eiꝰ. ibi caritas iamiſſibilit̓ habet̉ vbi id qd̓uenit caritati. p̄t videri niſi bonū ſcꝫ īpatria vbi deꝰ vt̉ eſſenciā ē ip̄a eſſencia bonitatis et caritas patrie amittip̄t. caritas autē vie ī cuiꝰ ſtatū vi ip̄aeſſenciā dei ē eſſencia boītatis p̄t amittiAd. j. dd̓ autoritas illa loquit̉ ẜmpoteſtate ſpūs ſancti cꝰ ꝯẜuacōe a peccato immunes reddūt̉ quos ip̄e mouet qn̄ ip̄e voluerit Ad. ij. dd̓ caritas dſeri p̄t ex ip̄a rōne caritatis vera caritas eſt. hoc em̄ eſſꝫ ſi ī ſuo. amorē haberet ad tēpꝰ amaret et pꝰ ea amare deſineret. qd̓ eſſꝫ vere dilectōis ſꝫ ſi caritaſamittat̉ ex mutabilitate ſubiecti ꝯtra ꝓpoſitū caritatiſ. qd̓ ī ſuo actū īcludit̉ repugnāt veritati caritatis Ad. iij. dd̓amor dei ſꝑ magna oꝑatur in ꝓpoſito qd̓ꝑtinet ad rōeꝫ caritatis tn̄ ſꝑ magnaoꝑat̉ ī actū ꝓpt̓ ꝯdicōꝫ ſubiecti Ad. iiij.dd̓ caritas ẜm rōem ſui actus excluditomē motiuū ad peccad. ſꝫ qn̄qꝫ ꝯtingitcaritas actū agit et tūc p̄t interueīrealiqd̓ motuiū ad peccandū cui ſi conſenciatur caritas amittitur.D. xij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ caritasamittat̉ vnū actū peccati mortalis. dic̄ em̄ orig̓. in. j. ꝑiartō. ſi aūtſocietas capit aliq̄m ex his in ſummofectoqꝫ ꝯſtiterint Sdū arbitror qd̓ adſubit̉ quis euacuet̉ aūt decidat. ſꝫ paulatim ac etiā ꝑtes decidere neceſſe eſtſꝫ decidit caritatē amittes. caritas amittit̉ vnū ſolū actū peccati mortalis Pͣͣ. leo papa dic̄ in mōe de paſſiōealloq̄ns petꝝ. vidit in te dn̄s fide victa dilectōe auerſam. ſꝫ ꝯſtāciā fuiſſebatā habūdauit fletꝰ vbi defecit affectꝰ. effectꝰ caritatis lauit v̓ba formidiset ex accepit bernhardꝰ dixit in petro caritatē fuiſſe extincta ſꝫ ſopita ſedpetrꝰ negādo xp̄m peccauit mortal̓r caritas amittit̉ vnū actu peccati mortalis Pꝯͣ. caritas eſt forcor qͣm v̓tus acquiſita ſꝫ habitꝰ v̓tutis acquiſite tollit̓ pervnū actū peccati ꝯtrariū. ml̓to minꝰ caritas tollit̓ vnū actū peccati mortal̓ cotrariū. caritas imꝑtat dilectordei etꝓximi. ſꝫ aliquis ꝯmittes aliqd̓ pctm̄ mortale retinet dilectōꝫ dei et ꝓximi vt vi̓. inordinacō em̄ affectōis circa ea ſunt adfine tollit amore finis. vt dictū ē.p̄t remanere caritas ad deū exn̄te peccato mortali inordinata affectōꝫ circa aliqd̓ tꝑale bonū. v̓tutis theologice obiectū ē vltimꝰ finis. ſꝫ alie v̓tutes theologice ſcꝫ fides et ſpēs excludūt̉ vnūactū peccati mortal̓. ymmo remanet īfornies. etiā caritas p̄t remanere īformisetiā vno pctō mortali ꝑpetratō Sꝫ ꝯtra pctm̄ mortale fit dignꝰ mortē eterna. ẜm illd̓. vj. ſtipedia peccati mors ſꝫquilibꝫ hn̄s caritatē hꝫ meritū vite eternedt̉ em̄ jo. xiiij. ſi quis diligit me diliget̉ apatre meo et ego diliga et māifeſtabo meip̄m in maīfeſtacōe quidē vitā eterna ꝯſiſtit. ẜm illd̓ jo. xviij. eſt vitā et erna vt ꝯgnoſcat te veꝝ deū. et q̄m miſiſtijeſum xp̄m. nll̓s autē poteſt eſſe ſimul dignus vita eterna et morte eterna. ergo īpoſſibile eſt aliquis habeat caritatem