caritatē ſpūs ſanctꝰ ī nobis habitat vt exs dictis patꝫ. tripl̓r gͦ poſſumꝰ ꝯſiderarecaritate vnoº ex ꝑte ſpūs ſancti mouētisaīaꝫ ad diligeddmi ⁊ ex hac ꝑte caritas īpeccabilitatē hꝫ ex v̓tute ſpūs ſancti qͥ infallibilit̓ oꝑat̉ qd̓cūqꝫ voluerit vn̄ impoſſibile ē h̓ duo ſiml̓ eſſe vera. ꝙ ſpūs ſanctꝰaliqͣꝫ velit mouere ad actu caritatis et ꝙip̄e caritate amittat peccādo. nā donū ꝑſeueracīe ꝯputat̉ inter bn̄ficiā dei quibuscertiſſime liberat̉ qͥcūqꝫ liberat̉ vt augͥ. dicit in li. d̓ p̄deſt. ſan. alioº p̄t ꝯſiderari caritas ẜm ꝓpͥa rōem. et ſic caritas nō p̄t aliqͥd niſi id qd̓ ꝑtinet ad caritatis rōem vncaritas nll̓oº p̄t peccare ſic̄ nec calor p̄t infrīgidare. et ſic etiā iniuſticia nō p̄t bonūfacere. vt augͥ. dic̄ in li. de ẜmōe dn̄i ī mōte. tercōº p̄t ꝯſiderare caritas ex ꝑte ſubiecti qd̓ eſt v̓tibile. ẜm arbitrij libertatē.p̄t autē attēdi ꝯꝑacō caritatis ad hͦ ſubiectū ⁊ ẜm vniuerſalē rōeꝫ qͦ ꝯꝑat̉ formaad materia. et ẜm ſpēalē rōem qͦ ꝯꝑat̉ hītus ad potecia. eſt autē de rōne forme ꝙſit in ſubiecto amiſſibilit̓ qn̄ nō replet tota potecialitate materie. ſic̄ patꝫ ī formisgenerabiliū ⁊ corruptibilium qꝛ materiahoꝝ ſic recipit vnā forma ꝙ remanet ī eapotēcia ad alia forma qͣſi nō repletā totamaterie potecialitate ꝑ unā forma. et īd̓ovna forma p̄t amitti ꝑ accepcōꝫ alteriꝰ. ſꝫforma corꝑis celeſtis qꝛ rep̄ſet tota materie potecialitatē ita q n̄ remanet in eapotēcia ad aliā forma mamiſſibilit̓ ineſt.ſic gͦ caritas patrie qꝛ replet tota potēcialitatē rōnal̓ mētis inqͣntū ſcꝫ oīs actualimotꝰ eiꝰ fert̉ in deū mamiſſibilit̓ habet̉ caritas autē vie nō ſic replet potecialitateꝫſui ſubiecti. qꝛ nō ſꝑ actu fert̉ in deū. vnjqn̄ actu in deū nō fert̉ p̄t ali quid occurrere ꝑ qd̓ caritas amittat̉. hituī v̓o ꝓpͥū ē vtinclinet potēciā ad agēdūꝙ ꝯueīt hituīinqͣntū facit aliqͥd videri bonū qd̓ eī ꝯuēnit. malū autē qd̓ ei repugͣt. ſic̄ em̄ guſtusdiiudicat ſapores ẜm ſua diſpoſicōeꝫ. itamēs hoīs dīiudicat de aliquo faciendoẜm hītualē diſpoſicōꝫ. vn̄ et ph̓s dic̄ ī. iijeth̓. ꝙ qͣlis vnꝰ qͥſqꝫ ē tal̓ finis vt̓ eiꝰ. ibi8º caritas iamiſſibilit̓ habet̉ vbi id qd̓ cōuenit caritati. nō p̄t videri niſi bonū ſcꝫ īpatria vbi deꝰ vt̉ ꝑ eſſenciā q̄ ē ip̄a eſſencia bonitatis et iō caritas patrie amitti n̄p̄t. caritas autē vie ī cuiꝰ ſtatū nō vi ip̄aeſſenciā dei qͥ ē eſſencia boītatis p̄t amittiAd. j. gº dd̓ ꝙ autoritas illa loquit̉ ẜmpoteſtate ſpūs ſancti cꝰ ꝯẜuacōe a peccato immunes reddūt̉ quos ip̄e mouet qn̄tū ip̄e voluerit Ad. ij. dd̓ ꝙ caritas q̄ dſeri p̄t ex ip̄a rōne caritatis vera caritasnō eſt. hoc em̄ eſſꝫ ſi hͦ ī ſuo. amorē haberet ꝙ ad tēpꝰ amaret et pꝰ ea amare deſineret. qd̓ nō eſſꝫ vere dilectōis ſꝫ ſi caritaſamittat̉ ex mutabilitate ſubiecti ꝯtra ꝓpoſitū caritatiſ. qd̓ ī ſuo actū īcludit̉ hͦ n̄ repugnāt veritati caritatis Ad. iij. dd̓ ꝙamor dei ſꝑ magna oꝑatur in ꝓpoſito qd̓ꝑtinet ad rōeꝫ caritatis nō tn̄ ſꝑ magnaoꝑat̉ ī actū ꝓpt̓ ꝯdicōꝫ ſubiecti Ad. iiij.dd̓ ꝙ caritas ẜm rōem ſui actus excluditomē motiuū ad peccad. ſꝫ qn̄qꝫ ꝯtingit ꝙcaritas actū nō agit et tūc p̄t interueīrealiqd̓ motuiū ad peccandū cui ſi conſenciatur caritas amittitur.D. xij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ caritas nōamittat̉ ꝑ vnū actū peccati mortalis. dic̄ em̄ orig̓. in. j. ꝑiartō. ſi aūtſocietas capit aliq̄m ex his q̄ in ſummo ꝑfectoqꝫ ꝯſtiterint Sdū nō arbitror qd̓ adſubit̉ quis euacuet̉ aūt decidat. ſꝫ paulatim ac etiā ꝑ ꝑtes eū decidere neceſſe eſtſꝫ hō decidit caritatē amittes. 4ͦ caritasnō amittit̉ ꝑ vnū ſolū actū peccati mortalis Pͣͣ. leo papa dic̄ in ẜ mōe de paſſiōealloq̄ns petꝝ. vidit in te dn̄s nō fide victa nō dilectōe auerſam. ſꝫ ꝯſtāciā fuiſſe t̉batā habūdauit fletꝰ vbi nō defecit affectꝰ. effectꝰ caritatis lauit v̓ba formidiset ex hͦ accepit bernhardꝰ ꝙ dixit in petro caritatē nō fuiſſe extincta ſꝫ ſopita ſedpetrꝰ negādo xp̄m peccauit mortal̓r gͦ caritas nō amittit̉ ꝑ vnū actu peccati mortalis Pꝯͣ. caritas eſt forcor qͣm v̓tus acquiſita ſꝫ habitꝰ v̓tutis acquiſite nō tollit̓ pervnū actū peccati ꝯtrariū. gͦ ml̓to minꝰ caritas tollit̓ ꝑ vnū actū peccati mortal̓ cotrariū Pͣ. caritas imꝑtat dilectordei etꝓximi. ſꝫ aliquis ꝯmittes aliqd̓ pctm̄ mortale retinet dilectōꝫ dei et ꝓximi vt vi̓. inordinacō em̄ affectōis circa ea q̄ ſunt adfine nō tollit amore finis. vt sͣ dictū ē. gͦp̄t remanere caritas ad deū exn̄te peccato mortali ꝑ inordinata affectōꝫ circa aliqd̓ tꝑale bonū Pͣ. v̓tutis theologice obiectū ē vltimꝰ finis. ſꝫ alie v̓tutes theologice ſcꝫ fides et ſpēs nō excludūt̉ ꝑ vnūactū peccati mortal̓. ymmo remanet īfornies. gͦ etiā caritas p̄t remanere īformisetiā vno pctō mortali ꝑpetratō Sꝫ ꝯtraꝑ pctm̄ mortale fit hō dignꝰ mortē eterna. ẜm illd̓ rō. vj. ſtipedia peccati mors ſꝫquilibꝫ hn̄s caritatē hꝫ meritū vite eternedt̉ em̄ jo. xiiij. ſi quis diligit me diliget̉ apatre meo et ego diliga eū et māifeſtaboeī meip̄m in qͣ maīfeſtacōe quidē vitā eterna ꝯſiſtit. ẜm illd̓ jo. xviij. h̓ eſt vitā et erna vt ꝯgnoſcat te veꝝ deū. et q̄m miſiſtijeſum xp̄m. nll̓s autē poteſt eſſe ſimul dignus vita eterna et morte eterna. ergo īpoſſibile eſt ꝙ aliquis habeat caritatem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten