Druckschrift 
Summa theologiae : P. 2,2
Einzelbild herunterladen
 

etiā in ꝯẜuacōe caritatis minus ſe p̄ꝑantiminorē caritatē ꝯẜuat. p̄t caritas diminui Sꝫ ꝯtra ē caritas ī ſcriptura igniꝯꝑat̉ ẜm illd̓ cāticoꝝ. viij. lāpades eiꝰ ſcꝫcaritatiſ lāpadeſ ignis atqꝫ flāmaꝝ. ſꝫ ig̓sqͣm diu manet ſꝑ aſcendit. caritas qͣm̄diu manet aſcēdere p̄t ſꝫ deſcēdere .i. diminui p̄t Rn̄º dd̓. qͣntitas caritatis quā hꝫ ī ꝯꝑacōe ad obiectū ꝓpͥū minui p̄t ſic̄ nec augeri. vt dictū ē. ſꝫ augeat̉ ẜm qͣntitatē quā habꝫ ꝯꝑacōeꝫ adſubiectū. oꝑtꝫ ꝯſiderare vtꝝ ſi ex hacte dimini poſſit. ſi autē diminuat̉ oꝑtet vl̓ dimnnuat̉ aliqͣm actū vl̓ ſola ceſſacōꝫ ab actu. ceſſacōꝫ qͥdē ab actū diminuūt̉ v̓tutes ex actibꝰ acqͥſite et qn̄qꝫ etiācorrūpūt̉ vt dictū ē. vn̄ amicicia ph̓sdic̄ in. viij. eth̓. ml̓tas amicicias iappellacō ſoluit .i. appellare amicū vl̓ colloqui ei ſꝫ hoc eſt qꝛ ꝯẜuacō vniꝰ cuiuſqꝫ rei depēdet ex ſua cauſa. cauſa autē virtutis acqͥſite eſt actꝰ hūanꝰ. vn̄ ceſſantibꝰhūanis actibꝰ v̓tus acqͥſita diminuit̉ total̓r corrūpit̓. ſꝫ hoc in caritate locū hꝫ qꝛ caritas cauſat̉ ab hūanis actibꝰ ſꝫ ſolū a deo vt dictū ē. vn̄ rel inqͥt̉etiā ceſſante actu. ꝓpt̓ hoc nec diminuit̓nec corrūpit̉ ſi deſit pctm̄ in ip̄a ceſſacōerelinqͥt̉ dimīuco caritatis poſſitcauſari niſi vl̓ adeo vel ab aliqͦ peccato adeo quidē cauſat̉ aliq̓s defectꝰ in nobis niſi modū pene. ẜm ſubtrahit gͣciā in penā peccati. vn̄ ei ꝯpetit diminūere caritatē niſi modū pene. penā autēdebet̉ pctō vn̄ rel inqͥt̉ ſi caritas diminiuat̉ cādiminucōis eiꝰ ſit peccatū. veleffectiue vl̓ meritorie. neutᵈ autē peccatū mortale diminuit caritatē ſꝫ totalit̓corrūpit ip̄am et effectiue. qꝛ omē pctm̄mortaſe ꝯtrariat̉ caritati vt infra dicet̉ et⁊cͣ meritorie qꝛ peccādo mortal̓r aliqͥdꝯtra caritatē agit dignū eſt vt deꝰ ei ſubtrahat caritatē. ſil̓r etiā nec pctm̄ veniale caritas diminui p̄t neqꝫ effectiue neqꝫineritorie. effectiue quidē qꝛ ad ip̄amcaritatē attingit. caritas em̄ eſt circafinē vltimū. veniale autē peccatū eſt q̄dāinordinacō circa finē. autē diminuit̉ amor finis ex hoc aliq̓s īordinacōꝫ aliqͣꝯmittit circa ea ſunt ad finē ſic̄ aliqn̄tingit aliqui infirmi ml̓tum amates ſanitatē inordinate tn̄ ſe habēt circa dieteobẜuacōꝫ. ſic̄ etiā in ſpeculatīs ſciēcijs falſe opiones circa ea reducūt̉ ex prīcipijs diminuūt certitudinē prīcipioꝝ. ſil̓r etiā veīale pctm̄ meret̉ diminucōꝫ caritatis. em̄ aliquis delīquit in minori nonmeret̉ detrimētū pati ī maiori. deꝰ em̄plꝰ ſe auertit ab hoīe. ꝙͣ auertat ſe abip̄o. vn̄ qui inordinatēſe hꝫ circa ea ſūtad finē meret̉ detrimētū pati ī caritate quā ordīat̉ ad vltīm fine. vn̄ ꝯſeq̄nſeſt caritas nll̓o diminui poſſit directe loq̄ndo p̄t tn̄ indirecte dici dim inucōcaritatis diſpoſico ad corrupcōꝫ ip̄iꝰ fitvl̓ peccata veīalia vl̓ etiā ceſſacōeꝫ abexercicō oꝑꝝ caritatis. Ad. j. dd̓ꝯtraria ſunt circa idē. qn̄ ſub ectu eqͣliterſe hꝫ ad vtrūqꝫ ꝯtrarioꝝ. ſꝫ caritas eo ſe hꝫ ad augmētū et diminucōꝫ p̄tem̄ habere cauſaꝫ augetem ſed poteſthabere cauſam minūētē ſic dictū eſt vnd̓ ſequit̉ Ad. ij. dd̓ duplex eſt cupiditas. vna quidē finis in creaturisſtituit̉. hoc mortificat total̓r caritateſit venenū ip̄iꝰ vt augͥ. dic̄ ibidē et fac̄ deꝰ minꝰ amet̉ ſcꝫ quā debꝫ amari ex caritate. quidē caritatē diminuēdo ſꝫ eatotal̓r tollēdo et ſic intelligēdū eſt qd̓ dt̉minꝰ te amat qui tecū aliqͥd amat. ſubdit̉em̄ ꝓpt̓ te amat. qd̓ ꝯt ingit ī peccato veniali ſꝫ ſolū in mortali. qd̓ em̄ amatur in peccato veniali ꝓpt̓ deū amat̉ hītuet ſi actū. eſt autē alia cupiditas venial̓ peccati ſemꝑ dimnnuit̉ caritatē. ſꝫtn̄ tal̓ cupiditas caritatē dimiuere p̄trōe dicta Ad. iij. dd̓ ī infuſiōe caritatis requirit̉ motꝰ libe. ar. ſic̄ dictū eſtet ideo illd̓ diminuit intecōꝫ liberi ar.diſpoſitiue oꝑat̉ ad hoc caritas infuſaſit minor. ſꝫ ad ꝯẜuacōꝫ caritatis reqͥritur motꝰ libe. ar. alioqͥn remaneret indormiētibꝰ. vn̄ īpedimētū intēſiōistꝰ liberi arbi. diminuit̉ caritas.D. xj. ſic ꝓcedit̓ vt̉ caritas ſeml̓habita poſſit amitti. ſi em̄ amittit̉ amit tit̉ niſi ꝓpt̓ pctm̄. ſꝫ illequi hꝫ caritatē p̄t peccare. dt em̄. j. joiij. oīs qui natꝰ eſt ex deo pctm̄ facitqͥn ſeme ip̄iꝰ in eo manet et p̄t peccareqm̄ ex deo natꝰ eſt. caritatē aūt habētniſi filij dei. ip̄a em̄ eſt diſtinguit īter filios regni et filios ꝑdicōis vt augͥ. dic̄ inxv. de tri. ille qui hꝫ caritatē p̄t eaꝫamittere P. aug̓ͥ. dic in. viij. de trini.dilectō ſi ē vera dīlectō dicēda ē. ſꝫſic̄ ip̄e dic̄ in epl̓a ad iulianū comite. caritas deſeri p̄t nūqͣm vera fuit. neqꝫ caritas fuit. ſi caritas ſemel habeat̉ nūꝙͣamittit̉ 3ꝯͣ. g̓g. dic̄ in omel̓. pethecoſteſ amor dei magna oꝑat̉ ſi eſt. ſi deſinit oꝑari caritas eſt ſꝫ nll̓s magna oꝑadoamittit caritatem. ergo ſi caritas inſit amitti p̄t Pꝯ. libeꝝ ar. inclmat̉ adpctm̄ niſi motiuū ad peccādū. ſꝫ caritasexcludit oīa motiuā ad peccādū et amo ſui cupiditatē et quicq̓d aliud huiōi ē. caritas amitti p̄t Sꝫ ꝯtra ē qd̓ dt̉apoc. ij. habeo aduerſum te pauca cariatē primam dereliquiſti Rn̄º dd̓ per