etiā in ꝯẜuacōe caritatis minus ſe p̄ꝑantiminorē caritatē ꝯẜuat. p̄t gͦ caritas diminui Sꝫ ꝯtra ē ꝙ caritas ī ſcriptura igniꝯꝑat̉ ẜm illd̓ cāticoꝝ. viij. lāpades eiꝰ ſcꝫcaritatiſ lāpadeſ ignis atqꝫ flāmaꝝ. ſꝫ ig̓sqͣm diu manet ſꝑ aſcendit. gͦ caritas qͣm̄diu manet aſcēdere p̄t ſꝫ deſcēdere .i. diminui nō p̄t Rn̄º dd̓. ꝙ qͣntitas caritatis quā hꝫ ī ꝯꝑacōe ad obiectū ꝓpͥū minuinō p̄t ſic̄ nec augeri. vt sͣ dictū ē. ſꝫ cū augeat̉ ẜm qͣntitatē quā habꝫ ꝑ ꝯꝑacōeꝫ adſubiectū. h̓ oꝑtꝫ ꝯſiderare vtꝝ ſi ex hac ꝑte dimini poſſit. ſi autē diminuat̉ oꝑtetꝙ vl̓ dimnnuat̉ ꝑ aliqͣm actū vl̓ ꝑ ſola ceſſacōꝫ ab actu. ꝑ ceſſacōꝫ qͥdē ab actū diminuūt̉ v̓tutes ex actibꝰ acqͥſite et qn̄qꝫ etiācorrūpūt̉ vt sͣ dictū ē. vn̄ d̓ amicicia ph̓sdic̄ in. viij. eth̓. ꝙ ml̓tas amicicias iappellacō ſoluit .i. nō appellare amicū vl̓ nō colloqui ei ſꝫ hoc iō eſt qꝛ ꝯẜuacō vniꝰ cuiuſqꝫ rei depēdet ex ſua cauſa. cauſa autē virtutis acqͥſite eſt actꝰ hūanꝰ. vn̄ ceſſantibꝰhūanis actibꝰ v̓tus acqͥſita diminuit̉ ⁊ tādē total̓r corrūpit̓. ſꝫ hoc in caritate locūnō hꝫ qꝛ caritas nō cauſat̉ ab hūanis actibꝰ ſꝫ ſolū a deo vt sͣ dictū ē. vn̄ rel inqͥt̉ ꝙetiā ceſſante actu. ꝓpt̓ hoc nec diminuit̓nec corrūpit̉ ſi deſit pctm̄ in ip̄a ceſſacōerelinqͥt̉ gͦ ꝙ dimīuco caritatis nō poſſitcauſari niſi vl̓ adeo vel ab aliqͦ peccato adeo quidē nō cauſat̉ aliq̓s defectꝰ in nobis niſi ꝑ modū pene. ẜm ꝙ ſubtrahit gͣciā in penā peccati. vn̄ nͨ ei ꝯpetit diminūere caritatē niſi ꝑ modū pene. penā autēdebet̉ pctō vn̄ rel inqͥt̉ ꝙ ſi caritas diminiuat̉ qͥ cādiminucōis eiꝰ ſit peccatū. veleffectiue vl̓ meritorie. neutᵈ autē mō peccatū mortale diminuit caritatē ſꝫ totalit̓corrūpit ip̄am et effectiue. qꝛ omē pctm̄mortaſe ꝯtrariat̉ caritati vt infra dicet̉ et⁊cͣ meritorie qꝛ qͥ peccādo mortal̓r aliqͥdꝯtra caritatē agit dignū eſt vt deꝰ ei ſubtrahat caritatē. ſil̓r etiā nec ꝑ pctm̄ veniale caritas diminui p̄t neqꝫ effectiue neqꝫineritorie. effectiue quidē nō qꝛ ad ip̄amcaritatē nō attingit. caritas em̄ eſt circafinē vltimū. veniale autē peccatū eſt q̄dāinordinacō circa finē. nō autē diminuit̉ amor finis ex hoc ꝙ aliq̓s īordinacōꝫ aliqͣꝯmittit circa ea q̄ ſunt ad finē ſic̄ aliqn̄ cōtingit ꝙ aliqui infirmi ml̓tum amates ſanitatē inordinate tn̄ ſe habēt circa dieteobẜuacōꝫ. ſic̄ etiā in ſpeculatīs ſciēcijs falſe opiones circa ea q̄ reducūt̉ ex prīcipijsnō diminuūt certitudinē prīcipioꝝ. ſil̓r etiā veīale pctm̄ nō meret̉ diminucōꝫ caritatis. cū em̄ aliquis delīquit in minori nonmeret̉ detrimētū pati ī maiori. deꝰ em̄ n̄plꝰ ſe auertit ab hoīe. ꝙͣ hō auertat ſe abip̄o. vn̄ qui inordinatēſe hꝫ circa ea q̄ ſūtad finē nō meret̉ detrimētū pati ī caritate ꝑ quā ordīat̉ ad vltīm fine. vn̄ ꝯſeq̄nſeſt ꝙ caritas nll̓o mō diminui poſſit directe loq̄ndo p̄t tn̄ indirecte dici dim inucōcaritatis diſpoſico ad corrupcōꝫ ip̄iꝰ q̄ fitvl̓ ꝑ peccata veīalia vl̓ etiā ꝑ ceſſacōeꝫ abexercicō oꝑꝝ caritatis. Ad. j. gͦ dd̓ ꝙꝯtraria ſunt circa idē. qn̄ ſub ectu eqͣliterſe hꝫ ad vtrūqꝫ ꝯtrarioꝝ. ſꝫ caritas nō eodē mō ſe hꝫ ad augmētū et diminucōꝫ p̄tem̄ habere cauſaꝫ augetem ſed nō poteſthabere cauſam minūētē ſic dictū eſt vnd̓rō nō ſequit̉ Ad. ij. dd̓ ꝙ duplex eſt cupiditas. vna quidē q̄ finis in creaturis cōſtituit̉. ⁊ hoc mortificat total̓r caritate cūſit venenū ip̄iꝰ vt augͥ. dic̄ ibidē et hͦ fac̄ꝙ deꝰ minꝰ amet̉ ſcꝫ quā debꝫ amari ex caritate. nō quidē caritatē diminuēdo ſꝫ eatotal̓r tollēdo et ſic intelligēdū eſt qd̓ dt̉minꝰ te amat qui tecū aliqͥd amat. ſubdit̉em̄ ꝙ nō ꝓpt̓ te amat. qd̓ nō ꝯt ingit ī peccato veniali ſꝫ ſolū in mortali. qd̓ em̄ amatur in peccato veniali ꝓpt̓ deū amat̉ hītuet ſi nō actū. eſt autē alia cupiditas venial̓ peccati q̄ ſemꝑ dimnnuit̉ ꝑ caritatē. ſꝫtn̄ tal̓ cupiditas caritatē dimiuere nō p̄trōe iā dicta Ad. iij. dd̓ ꝙ ī infuſiōe caritatis requirit̉ motꝰ libe. ar. ſic̄ sͣ dictū eſtet ideo illd̓ ꝙ diminuit intecōꝫ liberi ar.diſpoſitiue oꝑat̉ ad hoc ꝙ caritas infuſaſit minor. ſꝫ ad ꝯẜuacōꝫ caritatis nō reqͥritur motꝰ libe. ar. alioqͥn nō remaneret indormiētibꝰ. vn̄ ꝑ īpedimētū intēſiōis mōtꝰ liberi arbi. nō diminuit̉ caritas.D. xj. ſic ꝓcedit̓ vt̉ ꝙ caritas ſeml̓habita nō poſſit amitti. ſi em̄ amittit̉ nō amit tit̉ niſi ꝓpt̓ pctm̄. ſꝫ illequi hꝫ caritatē nō p̄t peccare. dt em̄. j. joiij. oīs qui natꝰ eſt ex deo pctm̄ nō facitqͥn ſeme ip̄iꝰ in eo manet et nō p̄t peccareqm̄ ex deo natꝰ eſt. caritatē aūt nō habētniſi filij dei. ip̄a em̄ eſt qͥ diſtinguit īter filios regni et filios ꝑdicōis vt augͥ. dic̄ inxv. de tri. 8º ille qui hꝫ caritatē nō p̄t eaꝫamittere P. aug̓ͥ. dic in. viij. de trini. ꝙdilectō ſi n̄ ē vera dīlectō dicēda nō ē. ſꝫſic̄ ip̄e dic̄ in epl̓a ad iulianū comite. caritas q̄ deſeri p̄t nūqͣm vera fuit. gº neqꝫ caritas fuit. ſi gͦ caritas ſemel habeat̉ nūꝙͣamittit̉ 3ꝯͣ. g̓g. dic̄ in omel̓. pethecoſteſꝙ amor dei magna oꝑat̉ ſi eſt. ſi deſinit oꝑari caritas nō eſt ſꝫ nll̓s magna oꝑadoamittit caritatem. ergo ſi caritas inſit amitti nō p̄t Pꝯ. libeꝝ ar. nō inclmat̉ adpctm̄ niſi ꝑ motiuū ad peccādū. ſꝫ caritasexcludit oīa motiuā ad peccādū et amorē ſui cupiditatē et quicq̓d aliud huiōi ē.gº caritas amitti nō p̄t Sꝫ ꝯtra ē qd̓ dt̉apoc. ij. habeo aduerſum te pauca ꝙ cariatē primam dereliquiſti Rn̄º dd̓ ꝙ per
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten