cuiꝰ diligit om̄s ad illū hoīeꝫ p̄t inētes. ſiue filios ſiue ẜuos ſiue qͣlit̓cūqꝫ ei attinētes. ⁊ tanta pōt eſſe dlectō amici ꝙ ꝓpteramicū amatur hi qui ad ip̄m ꝑtinet etiāſi nos offendāt vl̓ odiāt. ⁊ hͦ mō amiciciacaritatis ſe extēdit etiā ad inimicos quosdiligīꝰ ex caritate in ordīe ad deū ad q̄mprīcipal̓r hēt̉ amiciciā caritatis Ad. iij.dd̓ ꝙ amicicia honeſti nō habet̉ niſi ad v̓tuoſum. ſic̄ ad prīcipalē ꝑſona. ſꝫ eiꝰ intuitu diligūt̉ ad eū attinētes. et ſi nō ſint v̓tuoſi et hoc mō caritas q̄ maxīe eſt amicicia honeſti ſe extēdit ad peccatores quoſex caritate diligimꝰ ꝓpter deū.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ caritas n̄ ſitaliqͥd cauſatū ī aīa dic̄ eī augͥ. ī. viijd̓ tri. qͥ ꝓxīm diligit ꝯnͣs ē vt ip̄aꝫdilectōꝫ diligat d̓s aūt dilectō ē. ꝯn̄s eſtgͦ vt p̄cipue deū diligat. ⁊ ī. xv. d̓ tri. dic̄ita dc̄mē. deꝰ caritas ē. ſic̄ dc̄m̄ ē d̓s ſpūsē gͦ caritas n̄ ē aliqͥd cauſatū ī aīa ſꝫ ē ip̄edeꝰ P. deꝰ ē ſpūal̓r vita aīe ſic̄ aīa vitacorꝑis ẜm illd̓ deūtᵈ. xxx. ip̄e ē vita tua. ſꝫaīa viuificat corpꝰ ꝑ ſeip̄m gͦ deꝰ viuificat aīam ꝑ ſeip̄m. viuificat autē eā ꝑ caritatē ẜm illd. j. io. iij. nos ſcimꝰ qm̄ trāſlati ſumꝰ de morte ad vitā qm̄ diligimꝰ fratres. gͦ deꝰ ē ī pa caritas Pꝯ. nihil ē creatū īfinite v̓tutis. ſꝫ magis oīs creatura ēvanitas. caritas autē nō ē vanitas ſꝫ magiſcaritati repugnat. et ē īfinite v̓tutis qꝛ aīmā hoīs ad bonū infinitū ꝓducit gº caritas nō ē aliquid creatū in aīa Sꝫ ꝯtra ēqd̓ augͥ. dic̄ in. iij. d̓ doc. xp̄iana. caritatēvoco motū aīmi ad fruēdū deū ꝓpter ip̄mſꝫ motꝰ aīmi ē aliquid creatuī aīa. ergo etcaritas eſt aliquid creatū in aīma. Rn̄ºdd̓ ꝙ magiſter ꝑtractat hac q̄ſtiōꝫ ī. xvijd. primi li. ſen. ⁊ ponit ꝙ caritas nō ē aliqͥd creatū in aīa. ſꝫ ē ip̄e ſpūs ſanctꝰ. ſicutmēte mhitas nͨ ē ſua ītecō ꝙ iſte motꝰ dilectōis quodeum diligimus ſit ipſe ſpiritus ſanctus. ſed ꝙ iſte motus dilectioniſeſt a ſpiritū ſancto n̄ mediāte aliqͦ habitū ſic a ſpū ſancto ſūt alij actꝰ v̓tuoſi mediatibꝰ hītibꝰ aliaꝝ v̓tutū puta fid̓i autſpei aūt alicꝰ alteriꝰ v̓tutis ⁊ hͦ dicebatꝓpter excellenciā caritatis ſꝫ ſi quis recteꝯſideret hoc magis redudat ī caritatis dtrimentū nō em̄ motꝰ caritatis ita ꝓce dita ſpū ſancto mouēte hūanā mēte ꝙ hūana mēs ſit mota tm̄ et nll̓oº ſit prīcipiū hꝰmotꝰ. ſic̄ cū aliqd̓ corpꝰ mouet̉ ab aliqͦ exteriori mouēte. hͦ eī ē ꝯtra rōeꝫ volūtarijcuiꝰ oꝑtꝫ prīcipiū in ip̄o eſſe ſic sͣ dictū ēvn̄ ſeqͥret̉ ꝙ diligere nō eſſꝫ volūtatis qd̓īplicat ꝯtradictōꝫ cū amor d̓ ſui rōe īꝑtetꝙ ſit actꝰ volūtatis ſil̓r etiā nō p̄t dici ꝙſic moueat ſpūs ſanctꝰ volūtatē ad actuꝫdiligēdi ſic̄ mouet̉ inſtrumētū qd̓ et ſi ſitprīcipiū actꝰ nō tamē ē in ip̄o agere vl̓ nōagere. ſic em̄ tolleret̉ rō volūtarij et excluderet̉ rōmeriti cū tn̄ sͣ hītū ē ꝙ dilectiocaritatis ē radix merēdi ſꝫ oꝑtꝫ ꝙ ſic volūtas moueat̉ a ſpū ſc̄o ad diligēdū ꝙ etiāip̄a ſit efficiēs hūc actū nll̓ꝰ autē actꝰ ꝑfecte ꝓdiicit̉ ab aliqͣ potēcia actīa niſi ſitei ꝯn̄atural̓ ꝑ aliqͣm forma q̄ ſit prīcipiū actōis vndeꝰ qͥ oīa mouꝫ ad debitos finesſingul̓ rebꝰ nididit formas ꝑ qͣs inclināt̉ad fines ſibi p̄ſtitutos a deo et ẜm hͦ diſponit oīa ſuauiter vt dỉ ſap. viij. maīfeſtūē autē ꝙ actꝰ caritatis excedit naturā potēcie volūtatis. niſi gͦ aliqͣ forma ſuꝑadd̓ret̉ nat̉ali potēcie ꝑ qua inclīaret̉ ad dilectōis actū. ẜm hͦ eſſꝫ actꝰ iſte iꝑfectōractibꝰ nat̉alibꝰ et actibꝰ aliaꝝ v̓tutū neceſſꝫ facil̓ et delc̄abil̓ ꝙ p̄t eſſe falſū qꝛ nll̓av̓tus hꝫ tāta inclīacōꝫ ad ſuū actū ſic̄ caritas nͨ aliqͣ ita delc̄abilit̓ oꝑat̉ vn̄ maximencc̄e ē ꝙ ad actū caritatis exiſtat ī nobisaliqͣ hītual̓ forma ſuꝑaddita potencie nat̉ali inclinas ip̄m ad caritatis actū et faciēs eā ꝓpͥe ⁊ delcabil̓r oꝑari Ad. j. 8º dd̓ꝙ ip̄a eſſenciā dina caritas ē ſic̄ et ſapīa ēet ſic̄ hoītas ē. vn̄ ſic̄ dicimur boni hoītateq̄ ē deꝰ et ſapīētes ſapīa q̄ ē deꝰ. qꝛ honitas qͣ formal̓r boni ſumꝰ ē ꝑticipacō q̄daꝫd̓ine boītatis et ſapīa qͣ formal̓r ſapīētesſumꝰ. ē ꝑticipaco q̄dā dine ſapīe ita etiamcaritas q̄ formal̓r diligiꝰ ꝓxim ē qͥdā ꝑticipacō d̓me caritatis. Rem̄ modꝰ loqͣndiꝯſuetꝰ ē apd̓ platōicos quoꝝ doctrinisfuit īhutꝰ augͥ. qd̓ qͥdā nō aduertētes exv̓bis eiꝰ ſumpſerūt occaſiōꝫ errādi Ad.ij. dd̓. ꝙ deꝰ ē vita effectiue et aīs ꝑ cancate et corꝑis ꝑ aīmaꝫ. ſꝫ formal̓r caritasē vita aīe ſic̄ ⁊ aīa corꝑiſ vn̄ ꝑ hͦ p̄t ꝯcludiꝙ ſic̄ aīa īmediate vnit̉ corꝑi ita caritat.aīe Ad. iij. dd̓ ꝙ caritas oꝑat formal̓r.efficacia autē forme ē ẜm v̓tutē agētis q̄ īducit formā. et iō patꝫ ꝙ caritas nō ē infinita ſꝫ facit effectū infinitū dū ꝯiūgit animā deo iuſtificādo ip̄am. h̓ d̓moſtrat īfinitatē v̓tutis din̄e qͥ ē caritatis actorD. iij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ caritas nonſit v̓tꝰ. caritas em̄ amiciciā eſt qͥdāſꝫ amicicia a ph̓is nō ponit̉ v̓tꝰ. vtī li. eth̓. patꝫ neqꝫ eī ꝯnumerat̉ int̓ v̓tutesmorales. neqꝫ etiā int̓ ītellc̄uales. gͦ etīāneqꝫ caritas ē v̓tꝰ Pͣ. v̓tꝰ ē vltimū potecie vt dt̉ in li. d̓ celo et mūdo. ſꝫ caritas n̄ē vltimū ſꝫ magis gaudiū et pax gͦ vl̓ ꝙcaritas nō ſit vtꝰ ſꝫ magis gaudiū et paxPo. oīs v̓tꝰ ē qͥdā hītꝰ accn̄talis ſed caritas non eſt habitus accidētalis cū ſit nōbilior ip̄a aīa. nll̓m autē accnis ē nobiliusſubiecto. 8ͦ caritas nō ē v̓tus Sꝫ ꝯtra ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten