T2 2ꝟtuti. attēptas ſcꝫ aliqͥd vt ſibi poſſibiled̓ ꝓpͥā v̓tutem excedit ⁊ talis p̄ſumptiomaīfeſte ex mani gl̓a ꝓcedit. ex hͦ em̄ ꝙaliqͥs ml̓tū deſiderat gl̓aꝫ ſeqͥt̉ ꝙ attēptetad gl̓am qͣndā ſuꝑ vires ſuas ⁊ hꝰmoī p̄cipue ſunt noua q̄ maiorē admiracōꝫ hn̄t⁊ io ſignater g̓g̓. p̄ſumpcōꝫ nouitatū poſuit filiā manis gl̓ie. alia v̓o e p̄ſumpco q̄ innitit̉ inordīate dn̄e miſcd̓ie vl̓ potēcie ꝑꝙͣ ſꝑat ſe obtinere gl̓am ſine meritis vl̓veniā ſine pn̄īa. ⁊ tal̓ p̄ſumpcō vt̓ oriri directe ex ſuꝑbia. ac ſi ip̄e tm̄ ſe extimet qꝛ ētia eū peccate deꝰ nō puīat vl̓ a gl̓a excludat. et ꝑ hoc patꝫ reſpōſio ad obiecta.Eind̓ ꝯſiderād̓ ē d̓ p̄ceptis ꝑtinētibꝰ ad ſpē ⁊ tiorem Etcirca hͦ q̄rūt̉ duo Primo d̓p̄ceptis ꝑtinētibꝰ ad ſpemScd̓o d̓ p̄ceptis ꝑtinētibꝰ adtimorem.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ nll̓m p̄ceptūſit dādū ꝑtinēs ad v̓tutē ſpēi. qd̓.em̄ p̄t ſufficiēter fieri ꝑ vuū nō oꝑtꝫ qd̓ aliqͥd aliud inducat̉. ſꝫ adſꝑādū bonū ſufficiēter hō inducit̉ ex ip̄a nat̉ali inclīacōegͦ nō oꝑtꝫ ꝙ ad hͦ inducat̉ hō ꝑ legis pceptū Pꝯͣ. cū p̄cepta dēt̉ d̓ actibꝰ v̓tutūpricipalia p̄cepta etiā debēt dari de actihꝰ prīcipaliū v̓tutū. ſꝫ īter oēs v̓tutes pricipaliores ſunt tres v̓tutes theologice ſcꝫſpēs fides ⁊ caritas. cū gͦ prīcipalia legiſp̄cepta ſint p̄cepta decalogi ad q̄ oīa aliareducūt̉ vt s hītū ē. vi̓ ꝙ ſi de ſpe daret̉.aliqd̓ p̄ceptū qd̓ deberꝫ īter p̄cepta decalogi ꝯtineri. nō aūt ibi ꝯtinet̉ gͦ vt̓ ꝙ nullū p̄ceptū. ī lege d̓beat dari de actu ſpei.Pͣ. eiꝰdē rōis ē reciꝑe actū v̓tutis ⁊ ꝓhibere actū vicij oppoſiti. ſꝫ nō īuenit̉ ali.qd̓ p̄ceptū datū ꝑ qd̓ ꝓhibeat̉ d̓ ſꝑacō q̄ē oppoſita ſpei. gͦ vl̓ ꝙ nͨ de ſpē ꝯueīataliqd̓ p̄ceptū dari Sꝫ ꝯtrae ꝙ augͥ. Dicſuꝑ illd̓ io. hͦ ē p̄ceptū meū vt diligatisīuicē d̓ fide nobis ꝙ ml̓ta mādata ſūt qͣmml̓ta d̓ ſpē. gͦ de ſpē ꝯueīt aliquā p̄ceptadari. Rn̄º dd̓ ꝙ p̄ceptoꝝ q̄ in ſacrā ſcriptura inueniūt̉ q̄dā ſunt de ſubſtācia legiſq̄dam v̓o ſunt pambula ad legē. pambulaquedam ſunt ad legem illa quibus nō exiſtētibꝰ lex locū here nō p̄t̄. hꝰ moī aūt ſūtp̄cepta de actu fidei ⁊ de actū ſpei. qꝛ ꝑ actū fidei mēs hoīs inclīat̉ vt recognoſcatactore legis tale cui ſe ſubdere debeat ꝑſpē v̓o pͥmij hō inducit̉ ad obẜuaciā p̄ceptoꝝ p̄cepta v̓o de ſubſtācia legis ſunt quehoī iā ſubiecto ⁊ ad obediēdū ꝑato imponuntur. pertinencia ad rectitudinem viteet ideo hꝰmōī p̄cepta ſtatī ī ip̄a legiſlationē ꝓponūt̉ ꝑ modū p̄ceptoꝝ. ſpei v̓o ⁊ fīdei p̄cepta n̄ erat ꝓponēda ꝑ modū p̄ceptoꝝ. qꝛ niſi hō iā crederet et ſꝑaret frutꝭſtra eī lex ꝓponet̉ ſꝫ ſic̄ p̄ceptū fidei ꝓponēdū fuit ꝑ modū denūciacōis et ꝯmemoracōis. vt sͣ dc̄m ē. ita etiā p̄ceptū ſpei ī prima legiſlacōe ꝓponēd̓ fuit ꝑ mod̓ ꝓmiſſionis. qͥ em̄ obediētibꝰ p̄mia ꝓmittit ex hͦip̄o incitat ad ſpē vn̄ omīa ꝓmiſſa q̄ in lege ꝯtinēt̓ ſunt ſpei excitatiua. ſꝫ qꝛ lege iāpoſita ꝑtinꝫ ad ſapiētes viros vt nō ſoluꝫinducat hoīes ad obſeruācia p̄ceptoꝝ. ſꝫetiā multomagis ad ꝯẜuādū legis fūdamentū. ideo pꝰ primā legiſ lacōꝫ in ſacraſcriptura ml̓tipl̓r inducūt̉ hoīes ad ſꝑandū. etiā ꝑ modū amonicōis vl̓ p̄cepti. etnō ſolū ꝑ modū ꝓmiſſiōīs ſic̄ ī lege. ſic̄ patꝫ ī psͣ. ſꝑate ī eo om̄s ꝯgregacōes ppl̓i. ⁊in ml̓tis alijs ſcriptute locis Ad. j. ergodd̓ ꝙ nat̉ a ſufficiēter inclīat ad ſꝑanduꝫbonū nature hūane ꝓporconatū. ſꝫ ad ſꝑadū ſuꝑnat̉ale bonū oꝑtuit hoīeꝫ īduci autoritate legis dine. ꝑtim quidē ꝓmiſſis.ꝑtim autē amonicōibꝰ vl̓ p̄ceptis. ⁊ tn̄ adea etiā q̄ nat̉al̓ rō īclinat ſic̄ ſunt actꝰ v̓tutū moraliū neceſſariū fuit p̄cepta legis diuinē dari ꝓpt̓ maiorē firmitatē et p̄cipueqꝛ nat̉al̓ rō hoīs obtenebrata erat ꝑ ꝯcūpiſcēcias peccati Ad. ii. dd̓ ꝙ p̄cepta legis d̓calogi ꝑtinēt ad prima legiſlacōꝫ. ⁊id̓o inter p̄cepta d̓calogi nō fuit dādū pceptū aliqd̓ d̓ ſpe ſꝫ ſuffecit ꝑ aliqͣs ꝓmiſſiones poſitas inducere ad ſpe vt patet i.j. ⁊. iiij. p̄cepto Ad. iij. dd̓ ꝙ ī ill̓ ad qͦ.rū obẜuācia hō tenet̓ ex rōne d̓biti ſufficiep̄ceptū affirmatiuū d̓ari d̓ eo ꝙ faciēdū ēī quibꝰ ꝓhibicōes eoꝝ q̄ ſunt vitāda ītel.ligūt̉. ſic dat̉ p̄ceptū d̓ honoracōe ꝑentūnō autē ꝓhibet̉ ꝙ ꝑentes d̓honorēt̉ niſiꝑ hoc qꝫ d̓honoratibꝰ pena adhibet̉ ī lege. et qꝛ d̓bitū ē ad hūanā ſalutē vt ſperꝫ.hō d̓ deo fuit ad hoc hō īducēdꝰ aliqͦ p̄dictoꝝ modoꝝ. q. affirmatīe ī quo ītelligeret̉ ꝓ hibicō oppoſiti.D. ij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ dtīorē nō fuerit dādū aliqd̓ p̄ceptū in lege. timor eī dei ē d̓ his q̄ ſunt pambulaad legē cū ſit iniciū ſapīe. ſꝫ ea que ſunt p̄ambula ad legē nō cadūt ſub p̄ceptis legis. gº d̓ tīore nō ē dādū aliqd̓ p̄ceptū legis 1ꝯ. poſita cauſa poīt̉ effectꝰ ſꝫ amorē cauſa tioris. oīs em̄ timor ex aliqͦ amorēꝓcedit vt augͥ. dic̄ in li. lxxxiij. q. gͦ poſitop̄cepto d̓ amore ſuꝑfluū fuiſſꝫ ponere tīoPͣ. tīori aliquoº opponit̉ p̄ſumpcōſꝫ nll̓a ꝓhibicō inueīt̉ in lege de p̄ſumption data gͦ vt̉ ꝙ nͨ d̓ tīore aliqd̓ p̄ceptūdari debuerit Sꝫ ꝯtra ē qd̓ dr̄ deutº. x.et nūc iſrl̓. quid dn̄s deꝰ tuꝰ petit a te ni.ſi vt timeas dn̄m deū tuū. ẜm illd̓ a nobisrequirit qd̓ nobis p̄cepit obẜuādij. gͦ ſub-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten