quietaret̉. ſed etiā cū ꝑpetuitas damnacionis ꝑtineat ad penā damnatoꝝ nō verehaberent ratione pene niſi volūtati repugnarent ꝙ eſſe nō poſſet. ſi ꝑpetuitatē ſuedamnaconis ignorarent et ideo ad ꝯdicionem miſerie damnatoꝝ ꝑtinet vt ip̄i ſciant ꝙ nulloº poſſunt damnacōem euadēre et ad beatitudine ꝑuenire. vnde dicit̉.job xv. nō credit ꝙ reuerti poſſit de tenebris ad lucē. vnde patꝫ ꝙ non poſſunt app̄hendere beatitudinē vt bonū poſſibile.ſicut nec beati vt bonū futuꝝ. et ideo neqꝫ in beatis neqꝫ in damnatis eſt ſpēs. ſꝫin viatoribus ſiue ſint in vita iſta ſiue inpurgatorio poteſt eſſe ſpes qꝛ vtrobiqꝫapprehendunt beatitudinem vt futurumpoſſibile. Ad. j. ergo dd̓ ꝙ ſicut gregꝰ.dicit. xxxiij. moꝝ. hoc dicit̉ d dyabolo ẜmmembra eius quoꝝ ſpes annullabit̉. vel ſiintelligat̉ de iſpo dyabolo poteſt referriad ſpem qua ſperat ſe de ſanctis victoriāobtinere. ẜm illd̓ qd̓ ſupra p̄miſerat habꝫfiducia ꝙ iordanis influat in os eius hͦautē non eſt ſpes de qua loquimur Adij. dd̓ ꝙ ſicut augꝰ dic in encheride. fideſeſt malaꝝ reꝝ et bonaꝝ. et p̄teritaꝝ et p̄ſenciū ⁊ futuraꝝ ⁊ ſuaꝝ ⁊ alienaꝝ ſꝫ ſpēsnō eſt niſi reꝝ bonaꝝ futuraꝝ ad ſe ꝑtinēcium et ideomagis poteſt eſſe fides informis in damnatis ꝙͣ ſpēs. qꝛ bona diuina nō ſunt eis futura poſſibilia ſꝫ ſunt eisabſencia Ad. iij. dd̓ ꝙ defectꝰ ſpei ī dānatis nō variat demeritū ſicut nec euacūaco ſpei in beatis auget meritū ſed vtrunqꝫ ꝯtingit ꝓpter mutacōem ſtatus.D. iiij. ſic ꝓcedit̉. vt̓ ꝙ ſpes viatorum nō habeat certitudinē. ſpes enim eſt in volūtate ſic̄ in ſubiectoſed certitudo nō ꝑtinet ad volūtatē ſꝫ adintellectū. ergo ſpes nō habet certitudinē Pꝯͣ. ſpēs ex gracia et meritis ꝓueīt.vt s dictū eſt ſed in hac vita ſcire ꝑ certitudinē nō poſſumꝰ ꝙ graciā habeamusvt sͣ dictū eſt ergo ſpes viatoꝝ nō habetcertitud inē Pꝯ. certitudo eſſe nō poteſtde eo ꝙ poteſt deficere ſed multi viatores habentes ſpem deficiūt a ꝯſecucōe beatitudīs. ergo ſpes viatoꝝ nō habet certitudinē Sed ꝯtra eſt ꝙ ſpēs eſt certa expectacō future beatitudīs ſicut magiſterdic̄. xxvj. d. tercij ſen. ꝙ pōt accipi ex hocqd̓ dt̉. ij. ad thy. ij. ſcio cui credidi et certus ſum qꝛ potens eſt depoſitū meū ſeruare Rn̄º dd̓ ꝙ certitudo inuenit̓ ī aliqͦdupl̓r ſcꝫ eſſencial̓r ⁊ ꝑticipatiue. eſſencialiter quidē inuenit̉ in vi ꝯgnoſcitiua. ꝑticipatiue autē in omī eo qd̓ a vi cognitiuamouet̉ infabiliter ad finē ſuū. ẜm quē mōdū dt̉ ꝙ natura c̓titudinaliter oꝑat̉ tāqͣꝫQeltu Imota ab ītellectū dīno c̓titudīalit̓ mouente vnūqd̓qꝫ ad ſuū finē et ꝑ hūc etiā modū v̓tutes morales cerciꝰ arte dicūt̉ oꝑari. inqͣntū ꝑ modū nature mouēt̉ a rōe adſuos actus et ſic etiā ſpes certitudinaliter.tendit in ſuū finē quaſi ꝑticipans certitudinē a fide q̄ eſt in vi ꝯgnoſcitiua. vn̄ patꝫreſponſio ad. j. Ad. ij. dd̓ ꝙ ſpēs nō innitit̉ principaliter gracie iā habite. ſed diuine omīpotencie et miſcd̓ie ꝑ quā etiā qͥgraciam nō habet eam conſequi poteſt.vt ſic ad vitā eternā ꝑueīat. de omīpotēcia autē dei et miſcd̓ia eiꝰ certus eſt quicunqꝫ fidē habet Ad. iij. dd̓ ꝙ hoc ꝙ aliqui habentes ſpem deficiant a ꝯſecucōebeatitudīs ꝯtingit ex defectu li. arbi. ponentis obſtaculū peccati. nō autē ex defectu diuine potēcie vel miſcd̓ie cui ſpes innitit̉. vn̄ hoc nō p̄iudicat certitudī ſpei.Ende ꝯſiderandū eſt de dono timoris Et circa hoc ꝙrunt̉. xij. Primo vtꝝ deꝰ debeat timeri Secūdo d̓ diuiſione timoris in timorē filialēinicialē ſeruilē et mūdanū Terco vtꝝ timor mūdanꝰ ſemꝑ ſit malꝰ Quarto vtꝝtimor ſeruil̓ ſit bonꝰ Quīto vtꝝ ſit ide īſubſtancia cū filiali Sexto vtꝝ adueniēte caritate excludat̉ timor ſeruilis Septimo vtꝝ timor ſit iniciū ſapiencie Octauo vtꝝ timor inicialis ſit idem ī ſubſtāciacū timore filiali Nono vtꝝ timor ſit donū ſpiritus ſancti Decimo. vtꝝ creſcatcreſcente caritate Vndecimo vtꝝ maneat in patria Duodecimo quid reſpondeat ei ī beatitudībus et fructibus.D. j. ſic ꝓcedt̉. vt̓ ꝙ deꝰ timeri nōpoſſit obiectū em̄ timoris eſt malūfutuꝝ vt sͣ habitum eſt. ſed deuseſt exꝑs omīs mali cū ſit ip̄a bonitas. gͦdeꝰ timeri nō poteſt Pͣ. timor ſpei opponit̉ ſed ſpem habemꝰ de deo ergo nōpoſſumꝰ et ſimul eum timerePͣ. ſic̄ ph̓ſdic̄ ī. ij. reth̓. illa timemꝰ d̓ qͥbꝰnobis mala ꝓueniūt ſꝫ mala nō ꝓueniūt nobis a d̓o ſꝫ ex nobis ip̄is. ẜm illd̓ oſee. xiij. ꝑdicōtua ex te iſrl̓. ex me auxiliū tuū gͦ deꝰ timeri nō debet Sed ꝯtra ē qd̓ dỉ hiere. xquis nō timebit te o rex genciū. ⁊ malach̓j. ſi ego dn̄s vbi timor meꝰ Rn̄º dd̓. ꝙ ſicut ſpēs habꝫ duplex obiectū quoꝝ vnūeſt ip̄m bonū futuꝝ cuiꝰ adepcōem qͥs expectat. aliud autē eſt auxiliū alicuiꝰ perquē expectat ſe adipiſci qd̓ ſperat ita etia ⁊ timor duplex obiectū habere poteſt.quoꝝ vnū ē ip̄m malū qd̓ homo refugit.aliud autē eſt illud a quo malū ꝓuenirepoteſt. primo ergo modo deꝰ qui eſt ip̄abonitas obiectū timoris eſſe nō poteſt ſꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten