ītrat̉ ad vidēdū illd̓ qd̓ credit̉. vl̓ pōt dici ꝙ eſt introitꝰ fidei. qꝛ ꝑ eā homo ītratad hoc ꝙ ſtabiliat̉ et ꝑficiat̉ ī fide Ad.ij. dd̓ ꝙ in diffinicione fidei poīt̉ res ſperādā qꝛ ꝓpͥum obiectū fidei eſt non apparens ẜm ſeip̄m. vnde fuit neceſſariū vt qͣda circūlocucione deſignaret̉ ꝑ id qd̓ conſequit̉ ad fide Ad. iij. dd̓ ꝙ non omīsactus meritoriꝰ habet ſpem p̄cedentemſed ſufficit ſi habeat communicantem velconſequentemD. viij. ſic ꝓcedit̉. vt ꝙ caritas ſitprior ſpe. dic̄ em̄ ābro. ſuꝑ illd̓ luce. xvij. ſi habueritis fide ſic̄ granū ſynapis ⁊cͣ. ex fide eſt caritas. ex caritate ſpes. ſed fides eſt prior caritate. gͦcaritas eſt prior ſpē Pͣ. augꝰ dic̄. xiiij.de ci. dei. ꝙ bonimotus atqꝫ affectꝰ ex amore ſcienciā et caritate veniūt. ſed ſꝑareẜm ꝙ eſt actus ſpei eſt quidā bonꝰ aīmimotus. ergoderiuat̉ a caritatē. Pͣ. magiſter dic. xxvj. d. tercijli. ſen. q ſpēs exmeritis ꝓuenit q̄ p̄cedit nō ſolū rem ſꝑatam. ſꝫ etiā ſpem qua natura pijt. caritasergo eſt prior ſpē Sed ꝯtra eſt qd̓ apoꝝdic̄. j. ad thymothe. ij. finis precepti caritas eſt d̓ corde puro et ꝯſciēcia bona gloid eſt ſpe. ergo ſpes ē prior caritate Reſponſio dd̓. ꝙ duplex eſt ordo vnꝰ quid̓ẜm viam generacōis et nature. ẜm quā imꝑfectū priꝰ eſt ꝑfecto. aliꝰ aūt ordo ē ꝑfectionis et forme. ẜ m quē ꝑfectū naturaliter priꝰ eſt imꝑfecto. ẜm ergo primuꝫordine ſpēs eſt prior caritate. ꝙ ſic patetqꝛ ſpes ⁊ omīs appetitiuꝰ motꝰ ex amorederiuat̉ vt sͣ habitū eſt cū de paſſionibuſageret̉. amor autē quidā eſt ꝑfectꝰ quidā imꝑfectꝰ. ꝑfectꝰ quidā amor eſt quoaliquis ẜm ſe amat̉ vt puta cū aliquis ẜmſe vult alicui bonū ſic̄ homo amat amicū.imꝑfectus amor eſt quo quis amat aliqͥdnō ẜm ip̄m ſed vt illud bonū ſibippi ꝓueīat. ſic̄ hō amat rem quā ꝯcupiſcit. primuſ.autē amor d̓i ꝑtinet ad caritatē q̄ inherꝫdeo ẜm ſeip̄m. ſed ſpes ꝑtinet ad ſcd̓m amore qꝛ ille qui ſperat aliquid ſibi obtinere intendit. et ideo in via generacōis ſpēsē prior caritate. ſic̄ em̄ aliq̓s introduciturad amādū deū. ꝑ hoc timet ab ip̄o puniriceſſat a peccato vt augꝰ. dic̄ ſuꝑ prima canonicā jo. ita etiā ſpes introdiicit ad caritate inqͣntū aliquis ſperans remunerari adeo attendit̉ ad amandū deū. et ſeruandū p̄cepta eiꝰ. ſꝫ ẜm ordinē ꝑfectionis caritas naturaliter prior eſt. et ideo adue niente caritate ſpes ꝑfectior reddit̉ qꝛ de amicis maxime ſperamꝰ. et hoc modo dic̄.ambro. ꝙ ſpēs eſt ex caritate. vn̄ patꝫ rn̄ºad. j. Ad. ij dd̓ q ſpes et omīs motus1L XvIijappetitiuus ex anore ꝓuenit aliquo. quoſcilicꝫ quis aliquid amat bonū expectatūſed nō omīs ſpes ꝓuenit a caritate. ſꝫ ſolū motus ſpei formate. qua ſcilicꝫ aliquisſꝑat bonū a deo vt ab amico. Ad. iij. ꝙmagr̓ loqut̉ d̓ ſpe formata quā nat̉alit̓ p̄cedit caritas ⁊ merita ex caritate cauſata.Einde ꝯſiderandū eſt de ſubiecto ſpei Et circa hoc q̄rūt̉iiij. Primo vtꝝ v̓tus ſpei ſit involūtate ſicut ī ſubiecto Secūdo vtꝝ ſit in beatis. Tercio.vtꝝ ſit in damnatis Quarto vtꝝ in viatoribus habeat certitudinem.D. j. ſic ꝓcedit̉. vt̉ ꝙ ſpes nō ſit involūtate ſicut in ſubiecto. ſpei em̄obiectū eſt bonū arduū vt s dictūeſt. arduū autē nō eſt obiectū volūtatisſed iraſcibil̓. ergo ſpes nō eſt in volūtateſed in iraſcibili P. ad id ad qd̓ vnū ſufficit ſuꝑflue apponit̉ aliud. ſed ad ꝑficiēdū potenciā volūtatis ſufficit caritas q̄ ēꝑfectiſſima v̓tutū. ergo ſpes nō eſt ī volutate Pͣ. vna potencia nō poteſt ſiml̓eſſe in duobꝰ actibꝰ. ſicut ītellectꝰ nō poteſt ſiml̓ multa intelligere. ſed actus ſpeiſimul eſſe poteſt cū actu caritatis. ergo cūactus caritatis manifeſte ꝑtineat ad volūtatem actus ſpei nō ꝑtinet ad ip̄am. ſicergo ſpōs nō eſt in volūtate Sed ꝯtraaīma nō eſt capax dei niſi ẜm mentē in qͣeſt memoria intellectiuā et volūtas. vt pꝫꝑ augͥ. in li. de tri. ſed ſpes eſt virtus theologica habens deū ꝓ obiecto. cū gͦ nōſit neqꝫ in memoria neqꝫ ī intelligēcia q̄ ꝑtinent ad vim ꝯgnoſcitiuā relinquit̉ ꝙ ſitin volūtate ſicut in obiecto Rn̄º dd̓. ꝙſicut ex p̄dictis patꝫ. habitꝰ ꝑ actꝰ ꝯgnoſcunt̉. actus aūt ſpei eſt quidā motꝰ appetitiue ꝑtis cū ſit eius obiectū bonū. cūautē ſit duplex appetitꝰ in hoīe ſcilicꝫ appetitus ſenſitiuꝰ. qui diuidit̉ ꝑ iraſcibilēet ꝯcupiſcibilē ⁊ appetitꝰ intellectiuꝰ quidicit̉ volūtas vt in primo habitū eſt ſil̓esmotus qui ſunt in appetitu inferiori ſuntcū paſſione ſuꝑioꝝ. ī ſuꝑiori aūt ſine paſſione vt ex sͣdictis patet. actus autē v̓tutis. ſpei nō poteſt ꝑtinere ad appetitū ſenſitiuū. qꝛ bonū qd̓ ē obiectū principale hꝰv̓tutis nō eſt aliqd̓ bonū ſenſibile ſed bonū diuiniū. et ideo ſpes eſt in appetitu ſuꝑiori qui dicit̉ volūtas. ſic̄ in ſubiecto nōautē in aīpetitū īferiori ad quē ꝑtinet iraſcibil̓ Ad. j. ergo dd̓. iraſcibil̓ obiectū ēarduū ſenſibile. obiectū autē v̓tutis ſpei ēarduū intelligibile. vel pociꝰ ſupra intelligibile exiſtens Ad. ij. dd̓ ꝙ caritas ſufficiēter ꝑficit volūtatē qͣntū ad vnū actūqui eſt diligere. requirit̉ auteꝫ alia virtus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten