non poſſet niſi q̄ſtio fidei de fide exortadeterminaret ꝑ eu qui toti eccleſie p̄eſtut ſic eius ſentecia a tota eccleſia firmiterteneatur. et ideo ad ſolā autoritate ſummi pontificis ꝑtinet noua editio ſimboliſicut et omnia alia q̄ ꝑtinent ad totam eqcleſiam. ut ꝯgregare ſinodū generalem ⁊alia hꝰmodi Ad. j. gͦ dd̓. ꝙ ī doctrinaxp̄i et apoſtoloꝝ veritas fidei eſt ſufficieter explicata ſed qꝛ ꝑuerſi hoīes apoſtolicam doctrina ⁊ ceteras doctrinas et ſcripturas ꝑuertūt ad ſui ipſoꝝ ꝑditione. ſicut dicitur. ij. pe. vlti ideo neceſſaria eſttemꝑibꝰ p̄cedentibꝰ explicacō fidei ꝯtrainſurgentes errores Ad. ij. dd̓. ꝙ ꝓhibitio et ſentētia ſinodi ſe extedit ad priuatas ꝑſonas quaꝝ nō eſt determīare de fide. nō em̄ ꝑ huiꝰ ſentencia ſinodi generalis. ablatā eſt poteſtas ſequēti ſinodo nōuam editione ſimboli facere. nō quidē aliam fidē ꝯtinentē. ſed eande magis expoſitam. ſic em̄ quelibet ſinodus obſeruauit.ut ſequens ſinodus aliquid exponeret ſupra id qd̓ p̄cedens ſinodus expoſuerat ꝓpter neceſſitatē alicuiꝰ hereẜ inſurgentiſvnde ꝑtinet ad ſummū pontificem cuiusautoritate ſinodus ꝯgregat̉ et eiꝰ ſentencia ꝯfirmat̉ Ad. iij. dd̓. ꝙͣ athanaſiusnō ꝯpoſuit manifeſtacōem fidei ꝑ modūſimboli. ſed magis ꝑ modū cuiuſdam doctrine ut ex ipſo modo loquendi apparetſed qꝛ integram fidei veritatē. eiꝰ doctrina breuiter ꝯtinebat autoritate ſūmi potificis eſt recepta. ut quaſi regula fideihabeatur.Einde ꝯſiderandū eſt d̓ actufidei. et primo de actu īteriori. ſecundo de actu exteriori.circa primū q̄rūt̉. x. Primoquid ſit credere ꝙ eſt actꝰ interior fidei Secūdo quot modis dicat̉Te rcio vtꝝ credere aliquid ſupra ratique naturalem ſit neceſſariū ad ſalutem.Quarto vtꝝ credere ea ad q̄ ratio naturalis ꝑuenire poteſt ſit neceſſariū Quito vtꝝ ſit neceſſariū ad ſalutē credere aliquā explicite Sexto vtrū ad credendūexplicite omnes equaliter teneant̉ Septimo vtꝝ habere fidem explicita de xp̄oſemꝑ ſit neceſſariū ad ſalutē Octauo vtrū credere trinitatē explicite ſit de neceſſitate ſalutis. Nono vtrū actus fidei ſitmeritorius Decimo vtꝝ ratio hūanā diminuat meritum fidei.D. j. ſic ꝓcedit̓. vl̓ ꝙ credere nonſit cū aſſencone cogitare. cogitacioem imꝑtat quadam inquiſicōeꝫ dr̉cm̄ cogitare quaſi ſimul coagitare. ſꝫ damdic̄ in. iiij. liº. ꝙ fides ē nō inquiſiuus coC ijſenſus. ergo cogitare nō ꝑtinꝫ ad actumfidei P. fides in ratione ponit̉ ut infradicet̉. ſed cogitare eſt actus cogitatīe potencie q̄ ꝑtinꝫ ad ꝑtem ſenſitiua. ut in. j.dictū eſt. ergo cogitacō ad fidem nō ꝑtinet P. credere eſt actus intellectus qꝛeius obiectū eſt veꝝ. ſed aſſentire nō videtur eſſe actus intellectꝰ ſed volūtatis. ſic̄etiā ꝯſentire ut ſupra dictū eſt. ergo credere nō ē cū aſſentione cogitare In contrariū eſt ꝙ augꝰ. ſic diffinit credere in.liº. de p̄deſt. ſanctoꝝ Rn̄º dd̓. ꝙ cogitare tripliciter ſumi poteſt. vnoº cōmuniter ꝓ qualicūqꝫ actuali ꝯſideracōe intellectus. ſicut augꝰ. dicit in. xiiij. de trinitatehanc nūc dico intelligentiā quā intelligimus cogitantes. alioº dicit̉ cogitare magis ꝓpͥe ꝯſideratio intellectꝰ q̄ eſt cū quadam inquiſitione anteqͣ ꝑueniatur ad ꝑfectione intellectꝰ ꝑ certitudine viſioniset ẜm hͦ augꝰ. dicit. xv. de trini. ꝙ dei filius nō cogitacō dicit̉. ſed verbū dei dicitur cogitaco quippe noſtra ꝑueniens adid qd̓ ſcimꝰ atqꝫ inde formata verbum nōſtꝝ veꝝ eſt et ideo verbū dei ſine cogitacōne debet ītelligi. nō aliquid habēs formabile ꝙ poſſit eſſe informe ⁊ ẜm hoc cogitacio ꝓpͥe dicit̉ motus animi deliberantis nodum ꝑfecti ꝑ plena viſionē veritatis. ſed qꝛ talis motus poteſt eſſe vel animi deliberātis circa intencōes vniuerſaleſꝙ ꝑtinet ad intellectiuā ꝑte. vl̓ circa ītencōes ꝑticl̓ares ꝙ ꝑtinꝫ ad ꝑtē ſenſitiuāid̓o cogitare ſcd̓oº ſumit̓ ꝓ actū ītellectꝰdeliberantis. tercio modo ꝓ actu v̓tutiscogitatiuē. ſi ergo cogitare ſumat̉ ꝯmuniter ẜm primū modū ſic hoc qd̓ dicit̉ cū aſſentione cogitare nō dicit tota rationemeius ꝙ eſt credere. nam ꝑ hūc modū etiāqui ꝯſiderat ea que ſcit vel intelligit cumaſſentione cogitat. ſi vero ſumat̉ cogitareſecūdo modo ſic in hoc intelligit̉ tota ratio huiꝰ actus qui eſt credere actuū duorum ad intellectū ꝑtinētuū quidā habētfirmam aſſentione abſqꝫ tali cogitacōe. ſicut cū aliquis ꝯſiderat ea q̄ ſcit. vel intelligit talis ꝯſideracō iam eſt formata. qmdam vero actus intellectus habēt quidēcogitacōem informē abſqꝫ firma aſſenconeſiue in neutra partem declinēt. ſicut accidit dubitanti. ſiue in vnam ꝑtem magisdeclinēt. ſed tenent̓ aliquo ſeui ſigno. ſicut accidit ſuſpicāti. ſiue in vnam partemmagis declinēt tamē cum formidine alteriꝰ. ꝙ accidit oppmanti. ſed actus iſte quieſt credere habet firmā adheſionē ad vnam ꝑtem in quo ꝯuenit credens cū ſciete et intelligente. et tamen eius cognitionon eſt ꝑfecta ꝑ manifeſta viſionē ī quo