teccc xlij

¶ Conr̄ cū q̄rereʳ vtrū pater genuit filium natura. nā diſ vi. in ſolutioē tercij argumēti dcm̄ ē ꝙ ph̓i iō nō ꝯgnouerūt diuinā gnationē ſꝫ ꝯgnoſcerentdiuinā naturā qꝛ nō ꝯprehenderūt eāSi āt ꝯp̄hendiſſent naturā d̓i ⁊ gnationem nouiſſent Ex qūo viʳ ꝙ nec beatiin prīa illā generationē ſciant qꝛ ꝯſtatꝙ non ꝯp̄hendūt naturā d̓i lꝫ idē in pͥma ꝑte ſum. ⁊ in q̄onibus nr̄is docuimus Qd̓ poſſꝫ cōcordari ꝑ hͦ vt viʳ qꝛꝯp̄hendere d̉ vt dʳ in pͥma ꝑte ſum.termino ſcꝫ inſecutionis qn̄ ſcꝫ tene⁊ſic beati ī patria hn̄t meritū ſpei ⁊ noſcūt illā ineffabilem gn̓ationē ⁊ ſic ph̓inon ꝯp̄henderūt diuinā naturā vn̄ nōattigerūt ad illā generationē Alio mōd̉ ꝯp̄hendere ꝓprie qd̓ eſt cōclude̓ aliquid in terminis ꝯtinētis ⁊ iō illo mōnichil ꝯprehendit deū qꝛ ip̄e excedit ōnem intellectū ⁊ lꝫ ſic nō ꝯprehēdả tn̄generatio illa ꝑ primā cōprehenſionēſatis manifeſtatur beatꝭ et ſic in pͥmaꝑte ſumme dcm̄ ē de ꝯp̄henſione. ſꝫ hnon ſufficit ad illa ꝯcordandū qꝛ in pªꝑte ocm̄ ē ꝙ qui ip̄m ꝯp̄hēderet ſciretroēs omniuꝫ rerū q̄ ab ip̄o ꝓducte ſt̓qd̓ nccē eē eſt intelligi de illa ꝯp̄henſione qua nullꝰ eū ꝯp̄hēdit ſicut ip̄e ſeip̄ꝫvn̄ beati in patria oēs roēs q̄ in ip̄o ſt̓non ꝯgnoſcūt ⁊ ſi ip̄m ꝯp̄hendāt pͥmomō ⁊ idē dictū ē in i. ſnīaꝝ ꝑ qd̓ manifeſtū ē ꝯprehendere nō poſſe accipi pͥmo mō ſed 2º De hͦ em̄ d̉ ibidē ꝙ tuncoīā oꝑa diuina ꝯgnoſcent vn̄ meliꝰ fuiſſet ſic diſtinctū eē ꝙ cognoſce̓ naturam diuinā ē duplex vno mō ꝑ reuelationē ⁊ ſic non cognouerūt ph̓i qꝛ tūcꝯgnouiſſent ip̄am generationem qꝛ fides dicit deū eē eternū trinū ⁊ vnumAlio mō ꝑ effectꝰ ⁊c. q̄ dicūtur ibidēInuenitur in pͥma ꝑte ſum. vbi dediuina ſimplicitate agētur q. iij. ſolutione generali vij. argumento ꝙ qn̄qꝫvna ꝑs ē in potentia ad aliā ſicut materia ad formā vl̓ oēs ꝑtes ſunt in potentia reſpectu totiꝰ. alibi reꝑitur frequēter iō oēs ꝑtes dicit in potētia eēin toto n̄ reſpectu totiꝰ ſed vt ꝑ ſe ſintactu. ⁊ vtrūqꝫ verū ē omnis em̄ potētiā ad actū ordiātur Actꝰ āt dupl̓r ꝑticipatiue ⁊ ſimpl̓r vn̄ cū ꝑtes diʳ eſſe in

potentia reſpcū totiꝰ nō ē intelligēdūꝙ ꝑtes ſe hēant poͣlit̓ ad actū ꝑticipatū nā in toto exn̄tes hn̄t illū actū reſpectu em̄ eiuſoē nl̓ ē ſimul actu et ponͣhͨ ỉ ꝑ ſil̓itudinē dcm̄ ē qꝛ imꝑſcm̄ reſpectu ꝑfcī ſꝑ ſe hꝫ ficꝭ ponͣ reſpcū actꝰꝑtes em̄ ſt̓ deficiētes aꝑfectioē totiꝰReſpcū v̓o actꝰ abſoluti ꝓprie ſt̓ ī poͣqꝛ illū nōdū hn̄t ī toto exn̄tes et hͦ mōmn i. phifi. expoſitū ē a nob̓ quō ꝑ ſt̓ īpotēª reſpcūtotiꝰ ¶ Conr̄ de pōgenerādi q̄fitū ē dcm̄ ē ꝙ een̄tia vt ē pr̄nitas ē pͥnᵐ quo pr̄ gnāt ⁊ iō potēª ē qͣſimediu int̓ een̄tiale ⁊ reſpcm̄ In pͥª v̓oꝑte ſum. eodē argumēto dcm̄ ē pomgnandi eē een̄tiā pͥncipalit̓ nec etꝭ een̄tiā inqͣꝫᵐ ē idē relationi vt ex eqͦ vtrūꝫſignificet qꝛ vt ibidē d̉ pr̄nitas nō ē q̄pr̄ gnāt cū ſit qͣſi q̄dā for̄ indiuidual̓ ⁊ita illa valde ſibi r̄pugnae̓ vidē̉ nec ſolū illa ymmo etꝭ ea q̄ in eadē ꝑte dicū̉n̄ intelligāᵉ Eadē nāqꝫ q. ar iiij. d̉ ꝙ potētia nl̓ aliud ē niſi pͥnᵐ actionū notionaliū ⁊ cū pr̄ ſit pͥnᵐ gnātionis ⁊ pr̄ etfiliꝰ pͥnᵐ ſpirationis in prē erit potēˢgnandi in prē ⁊ filio pon ſpirādi In q.v̓o xxxvi. ar iiij. diʳ ꝙ ſicut pr̄ ⁊ filiꝰvnꝰ deꝰ ꝓpt̓ vnitatē forme ſignificateꝑ hͦ noⁿ deꝰ ita ſt̓ vnū pͥnᵐ ꝓpt̓ vnitatem ꝓprietatꝭ ſignificate ꝑ hͦ noⁿ principiū vbi exp̄ſſe d̉ pͥnᵐ ſignificare proprietatē n̄ eēnāꝫ Si ỉ ſic arguaʳ pnͥꝓprietatē n̄ eēnāꝫ cꝰ oppoſitū d̓̉ directe ar. eiuſdē q̄onis vt allegatuꝫ ē priꝰAd hoꝝ ỉ euidētiā ꝯfiderandū ē ꝙ ꝓprietas ꝑſonal̓ ē ſꝑ ꝯſtituēs pª ⁊ diſtinguēs pꝰª naͣliter ⁊ ꝓut ē ꝯſtituensſe hꝫ per modū drē ſiue forme ꝑticularis cꝰ ē eſſe inꝯmunicabilis Et iſto mōidē eſt cū een̄tia ſed roē drn̄s vn̄ nō p̄teē principiū quo aliqͥd ꝓducaʳ qꝛ ī ip̄onon fit aſſimulatio cū ſit inꝯmunicabilis ⁊ id̓o d̉ in ſum. ꝙ een̄tia non ē principiū quo filiꝰ gnātur ẜm ꝙ ē cū pr̄nitate. pr̄nitas nāqꝫ ꝯſtituit ⁊ diſtinguitprēꝫ vt ocm̄ ē Inqͣꝫᵐ aūt ꝯſtituit vt ꝓprietas ꝑticularis ē ⁊ ſic nullo mō eritpnᵐ qͦ pr̄ gnāt Aliter gnaret prēꝫ inqͣꝫv̓o diſtinguit ē relatio originis ſed inrelatione ē duo conſiderare id ſcilꝫ vn̄relatio ē ⁊ hoc ſequitur actionē ip̄amſecūdum modū intelligendi in diuinis