Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
DXXXIv
Einzelbild herunterladen
 

nes per indubitabiles manifeſtas Adprimū ergo dicēdū ꝙ qͣꝫuis in qualibꝫſciētia diſciplina accipiat̉ tamē in mathematica faciliꝰ et certius vt dcm̄ eſtAd ij. dicendū ꝙ qͣꝫuis naturalia ſenſuiſubiaceant non tn̄ ꝓpter ſui fluxibilitatem habēt magnā certitudinē cum extra ſenſum fiūt ſicut habent mathematica que ſunt extra motū in matē̓ia ſenſibili ſcd̓m eſſe ⁊ ſic ſub ſenſu ⁊ ymaginatione cadere pn̄t Ad iij. dicendum ꝙin addiſcendo incipimꝰ ab eo qd̓ ē magis facile niſi neceſſitas aliud requiratQn̄qꝫ eī ncc̄iū eſt in addiſcendo incipe̓non ab eo qd̓ eſt faciliꝰ ſed ab eo a cuiꝰcognitionē ſequentiū ꝯgnitio depēdꝫEt hac rōe oꝑtet in addiſcendo a logica inciꝑe non quia ip̄a ſit facilior ceteris ſubſtātijs habet em̄ maximā difficultatem cū ſit de ſcd̓o intellectꝭ ſed qͥaalie ſciē ab ip̄a dependēt inqͣꝫtum ipſadocet modū ꝓcedendi in ōibus ſciencijs Oꝑtet em̄ prius ſcire modum ſciēqͣm ſciāꝫ ip̄aꝫ vt diʳ ſcd̓o methaphificeAd iiij. dicendū ꝙ a potentijs aīē ſumitur modus ſciārū ꝓpter modū quē habent potentie aiē in agendo Vn̄ modiſciārum non rn̄dent potētijs anime ſꝫmodis qͥbus potentie aiē ꝓcede̓ poſſunt qui non ſolum diuerſificātur penes potentias tm̄ ſed etiam penes obiecta Et ſic non oꝑtet ꝙ modus cuiuſlibet denōietur ab aliqua potentia aīepoteſt tn̄ dici ꝙ ſicut modus ph̓ice denōiatur a rōne ẜm ꝙ a ſenſu accipiturmodus aūt ſciē diuine ab intellectu ẜᵐꝙ in deo aliqͥd ꝯfiderat Ita etiā modꝰmathematice attēditur ſcd̓ꝫ ꝙ accipitab ymaginatiōe Ad iij q. dd̓ ꝙ ſicut rōnabiliter ꝓcedere attribuitur naturali ph̓ie quia in ip̄a maxime obſeruaturmodus rōnis. ita intellcūaliter ꝓcede̓attribuitur diuine ſapiē eo ꝙ in ip̄a obſeruatur modus intellcūs differt autērō ab intellectu ſicut multitudo ab vnitate vn̄ dicit boeciꝰ iiij. de ꝯſolatiōe ꝙſimiliter ſe habet rō ad intellectū ſicuttēpus ad eternitatē ⁊ circulus ad centrū Eſt em̄ rōnis ꝓprium circa multadiffundi ⁊ ex eis vna ſimplicem ꝯgnitionem colligere. vn̄ dioniſiꝰ dicit vij. ca

pl̓o de di. no. ꝙ anime ẜm ꝙ habent rōnabilitatem diffuſiue circūeunt exn̄tiūveritatē ⁊ in hoc deficiūt ab angelis ſꝫinqͣꝫtum ꝯuoluūt multa ad vnū quodāmo angelis equātur intellectus āt ecōuerſo per priꝰ vnā et ſimplicē veritatēconſiderat et in illa totiꝰ multitudiniscognitionē capit ſicut deꝰ intelligēdoſuam eēntiam om̄a ꝯgnoſcit. vnde dicit dyoniſiꝰ ibidē ꝙ angelice mētes habent intellcūalitatem inqͣꝫtum vniformiter intelligibilia diuinoꝝ intelliguntSic gͦ patꝫ ꝙ rōnalis ꝯſideratio ad intellectualē termiātur ſcd̓m viam ꝯpoſitionis et inuētionis inqͣꝫtum intellectus in vno multa ꝯprehēdit Illa gͦ cōſideratio que ē termiꝰ totius hūane rōcinationis maxime ē intellectual̓ cōſideratio Tota aūt rōcinationis ꝯfideratio reſoluentis in ōibus ſcientijs adcognitionē diuine ſciē terminat̉ Qn̄ꝫeī ratio vt prius dcm̄ ē ꝓcedit de vnoin aliud ẜm rem vt qn̄ eſt demonſtratio per cauſas vel per effcūs extrinſecos Cōponendo qd̓em cum ꝓceditura cauſis ad effectū reſoluendo cū ꝓceditur ab effectibꝫ ad cauſas eo ꝙ cauſeſunt effectibꝫ ſimpliciores ⁊ magꝭ īmobiliter ⁊ vniformit̓ ꝑmanentes Reſoluendo aūt quaſi ecōuerſo vltimꝰ gͦ terminꝰ reſolutionis in hac via eſt cū peruenit̉ ad cauſas ſup̄mas maxime ſimplices que ſunt ſbn̄e ſeꝑate Quādoqꝫvero ꝓcedit de vno in aliud ẜm rōemvt qn̄ eſt ꝓceſſus ſcd̓m cauſas intrinſecas ꝯponendo qͥdem quando a cauſis maxime vl̓ibus in magis ꝑticularia ꝓceditur Reſoluendo aūt qn̄ ecōuerſo eo ꝙ vl̓ius eſt ſimplicius maxiēaūt vl̓ia ſunt que ſunt cōia om̄bus entibus Et iō termiꝰ reſolutionis in hacvia eſt vl̓is ꝯſideratio entis ⁊ eoꝝ queſunt entis inqͣꝫtū hmōi hec aūt ſunt deqͥbus diuina ſciā ꝯſiderat vt ſupͣ dcm̄ ēſcꝫ ſbn̄e ſeꝑate et cōia ōibus entibꝫ. vn̄pꝫ ꝙ ſua ꝯſideratio eſt maxiē intellcūalis Et inde etiā eſt ꝙ ipſa largitur pͥncipia ōibus alijs ſcientijs inqͣꝫtū intellectualis ꝯſideratio eſt principiū rōnalispropter qd̓ d̉ pͥma ph̓ia ⁊ nil̓omiꝰ ip̄aaddiſcitur pꝰ ceteras ſciās etiam poſt