ncc̄ia Sic gͦ in ſacra doct̓na phīa poſſuꝰ vti triplicit̓. primo ad demōſtrādūea que ſunt p̄ambula fidei que ncc̄ia ſt̓in fidei ſciā vt ea q̄ a naturalibꝫ rōibusde deo ꝓbantur vt deū eē deū eſſe vnū⁊ huiuſmōi vl̓ de deo l̓ de creaturis ꝓbata q̄ fides ſupponit. ſcd̓o ad notificandū ꝑ aliqͣs ſil̓itudines ea q̄ ſt̓ fidei ſicut augꝰ libro de t̓n vtit̉ ml̓tis ſil̓itudinibꝫ ex doctrinis ph̓icꝭ ſup̄tꝭ ad manifeſtandū trinitate. 3º ad reſiſtēdumhijs que ꝯͣ fidē dicūtur ſiue on̄dēdo eaeē falſa ſiue on̄dendo ea non eſſe ncc̄iaTn̄ vtentes in ſacra ſcpͥtura pn̄t dupliciter errare. vnomō vtēdo hijs q̄ ſuntcōtra fidē q̄ n̄ ſt̓ phīe ſed potiꝰ error l̓abuſus eꝰ ſicut origenes fecit. aliomōvt ea q̄ ſunt fidei includātur ſub mētisphīe vt ſi nil̓ aliqͥs crede̓ velit niſi qd̓ ꝑphiām haberi p̄t cū econtra phīa ſit admethas fidei redigēda ẜm illud ij. coꝝ.x. redigētes oēm intellectū ⁊c Ad pͥmūergo dicendū ꝙ ex ōibꝫ illis v̓bis on̄ditur ꝙ doctrina phōꝝ nō ſit vtendū qͣſiprincipali vt ſcꝫ ꝓpter eā fidei credaʳ n̄tn̄ remouet̉ quī ea poſſint vti ſac̓ doctores qͣi ſcd̓aria vn̄ ibidē ſuꝑ illd̓ ꝑdamſapiām etē dicit glo. Nō ideo hec dicitvt veritatis intelligētia poſſit a deo reprobari ſed qꝛ eoꝝ potētia reprobả qͥin ſua eruditione ꝯfidunt vt tn̄ totū ꝙeſt fidei non hūane potentie aut ſapīetribueretur Iō voluit deꝰ vt p̄mitiuaapl̓orū p̄dicatio eēt in īfirmitate ⁊ fimiplicitate cū tn̄ poſtea potētia ⁊ ſcl̓ariſſapiā ſuꝑueniens on̄derit ꝑ victoriamfidei mūdū eē ſubiectū deo et quatumad potentiā ⁊ qͣꝫtum ad ſapiām Ad ẜmꝙ ſapiā ſcl̓aris dʳ ꝯͣria deo qͣꝫtū ad eiusabuſum ſicut heretici ea abutūtur nonqͣntū ad eiꝰ veritatē Ad terciū dicendūꝙ ſacrm̄ fidei ꝓ tanto d̓ eē libeꝝ a phīcis argumētis qꝛ ſub phīe mētꝭ nō cōartatur vt dcm̄ ē Ad qͣrtum dicendū ꝙiero. adeo afficiebat̉ ad libros gētiliūꝙ ſacrā ſcripturā quodāmō ꝯtenebatvn̄ ibidē dicit ſi qn̄ reuerſus ꝓph̓as lege̓ cepiſſem ſermo horrebat incultꝰ ethoc eē rep̄henſibile nullꝰ ābigit Ad quītn̄ dicendū ꝙ ex tropicꝭ locutionibꝰ n̄ē ſumeda argumētatio vt dicᵗ magr̄ iij
ſen. di. xi. dyoniſiꝰ in epl̓a ad titū dicᵗ ꝙſimbolica theologia non ē argumētatiua ⁊ p̄cipue cū illa expoſitio nō ſit alicuiꝰ auctoris. Et cū p̄t dici ꝙ qn̄ altrūduorū trāſit in diuinū alteriꝰ nō reputatur eē mixtio ſed qn̄ vtrūqꝫ a ſua natura alterat̉. vn̄ illi qͥ vtuntur phīs documētis in ſacra doctrina redigēdo inobſequiū fidei nō miſcēt aquā vino ſꝫcōu̓tunt aquā in vinū Ad vi. dicendū ꝙiero. loqͥt̉ de illis nōibus q̄ ab hereticꝭſunt inuēta accōmoda ſuis erroribusphīce aūt diſcipline nō ſt̓ tales ymmoearū abuſus ſolū inducit ⁊ iō nō ſt̓ perhoc vitāde Ad vij. dicendū ꝙ ſciē q̄ hn̄tordinē ad īuicem hoc mō ſe hn̄t ꝙ vnap̄t vti principijs alteriꝰ ficꝭ ſciē poſteriores vtūtur pͥncipijs ſciarū prīoꝝ fiue ſint ſuꝑiores ſiue īferiores. vn̄ metha. que ē ōibus ſuꝑior vtitur hijs q̄ inalijs ſciētijs ſunt ꝓbata Et ſil̓iter theologia cū om̄s alie ſciē ſint ei qͣſi famulātes ⁊ p̄ābule in via gnatiōis qͣꝫuis ſintdignitate poſterioes p̄t vti principijsōim aliarū Ad viij. dicendū ꝙ inqͣꝫtumdoctrina ſacra vtit̉ phīcis documētispropter ſe nō recipit ea ꝓpter auctoritatē dn̄tiū ſed ꝓpter rōnem dictoꝝ vn̄q̄ ſunt bn̄dīcta recipit ⁊ alia r̄ſpuit Sꝫqn̄ vtitur eis ꝓpter aliquos refellēdoſvtit̉ eis inqͣꝫtū ſt̓ in auctoritate ill̓ quir̄fellūt̉ qꝛ teſtiōniū adu̓ſarij efficaciꝰ ēD iiij. ſic ꝓcedit̉ viʳ ꝙ diuina inſciā fidei nō ſt̓ obſcuritate v̓borū velāda qꝛ vt d̉ proub̓. xiiij. doctrinaprudentiū facilis gͦ ſine obſcuritate v̓borū ꝓpōi debꝫ Itē eccī. iiij. ne abſcondas ſapiām in decoe̓ ſuo et prou̓b̓. xi. qͥabſcondit frumēta glo. p̄dicatiōis maledicetur in ppl̓is gͦ verba ſacre doctrine nō ſunt obſcuritate v̓boꝝ velandaItē math̓ x. qd̓ dico vobis in tenebrisgloſa in miſteio dicite in luce glo aꝑteergo obſcura fidei ſunt magꝭ reſerādaqͣꝫ occultāda difficultate v̓borū. Itemdoctores fidei ſunt ſapiētibꝫ et infipiētibus debitores vt pꝫ rō i. gͦ taliter debēt loq̄ vt a magnis ⁊ ꝑuis intelligantꝰid ē fine obſcuritate verboꝝ Itē ſapiēviij diʳ qͣꝫ fine fictione didici ſcꝫ ſapiāmet fine īuidia cōico ſed ille qͥ eā occultat