intelligibiles que ſint aliqua ſimilitudo ip̄iꝰ ꝓpter ꝯnaturalitatem intellectus noſtri ad fantaſmata vt dcm̄ ē vn̄relinquitur ꝙ ſolūmō effectꝰ per formā ꝯgnoſcatur Effectꝰ aūt eſt duplexQuidā adeqͣtur v̓tuti ſue cauſe ⁊ ꝑ talem effectū ꝯgnoſcitur plene v̓tꝰ cauſe et per ꝯn̄s quiddītas eiꝰ Aliꝰ effectus ē qui deficit a p̄dcā equalitate ⁊ ꝑtalem effectum nō p̄t cōprehendi virtus agentis ⁊ per ꝯn̄s nec een̄tia eiusſed cognoſcitur de cauſa tm̄ qd̓ eſt Etſic ſe habꝫ ꝯgnitio effectꝰ vt principiūad cognoſcendum de cauſa an ē ficꝭ ſehabet eē ip̄iꝰ cauſe cū per formā ſuamꝯgnoſcitur. hoc aūt mō ſe habet ōniseffectus ad deū Et iō non poſſumꝰ inſtatu vie ꝑtingere ad cognoſcendū deip̄o niſi qꝛ eſt Et tn̄ vnus ꝯgnoſcentiūqꝛ eſt alio ꝑfectius ꝯgnoſcit qꝛ cā cauſato ex effectu ꝑfectiꝰ ꝯgnoſcitur quāto per effectū magis app̄henditur habitudo cauſe ad effectum que quidemhabitudo in effectu non ꝑtingente adeqͣlitatem ſue cauſe attēditur ẜm triaſcꝫ ẜm ꝓgreſſum effectus a cā Et ẜmhoc ꝙ effectus ꝯſeʳ ſimilitudinem ſuecauſe ⁊ ẜm hoc ꝙ deficit a ꝑfcā eiꝰ ꝯſecutione Et ſic tripliciter mens humana ꝓficit in cognitionem dei qͣꝫuis adcognoſcēdum quid ē nō ꝑtingat ſꝫ anē ſolum Et primo ẜm ꝙ ꝑfectiꝰ ꝯgnoſcitur eiꝰ efficacia in ꝓducendo res. ſecūdo ꝓut nobilioꝝ effectuum cā cognoſcitur qꝛ cū eiꝰ ſimilitudineꝫ aliquāgerāt magis eminētiam eiꝰ ꝯmendāt.tercio in hoc ꝙ magis ac magis cognoſcitur elongatꝰ ab hijs omnibꝫ q̄ ineffectibꝰ apparent. vn̄ dicit dyoniſiꝰin lide di no. ꝙ ꝯgnoſcitur ex ōni cauſa ⁊ exceſſu ⁊ ablatione In hoc aūt ꝓfectu ꝯgnitiōis maxime iuuatur mēshumana cū lumen eꝰ naturale noua illuſtratione ꝯfortatur ſicut eſt lumenfidei ⁊ doni ſapiē ⁊ intellectus per qd̓mens in cōtemplatione ſupͣ ſe eleuatinqͣꝫtum cognoſcit deum eē ſupͣ oē illd̓qd̓ naturaliter app̄hendit ſed qꝛ ad eiꝰeen̄tiam videnda penetrare n̄ ſufficitdiʳ in ſeip̄am quodāmō ab excellēti lumine reffecti ⁊ hoc eſt qd̓ diʳ gen̄ xxxij.
ſuper illud Didi dn̄m facie ad faciem.gloſa gregorij. Diſus aiē cū in deū intenditur īmenſitatꝭ choruſcatione reuerberatur Ad primū ergo dicendumꝙ ẜm hoc dicimur in fine nrē ꝯgnitionis deum tqͣꝫ ignotū ꝯgnoſcere qꝛ tūcmaxime mens in dei cognitionē ꝑfectiſſime īuenitur qn̄ ꝯgnoſcit eiꝰ een̄tiāeē ſupra oē qd̓ apprehendere p̄t in ſtatu vie Et ſic qͣꝫuis maneat ignotū qͥd ēſcitur tn̄ qꝛ eſt Ad ij. dicendū ꝙ ex hocꝙ dei een̄tia formā noſtri intellectusſubterfugit apparet ꝙ non p̄t ꝯgnoſci quid ē ſed ſolū an eſt vt dictū eſt Adiij. dicendū ꝙ ꝓportio nichil ē aliud qͣꝫq̄dam habitudo duoꝝ ad īuicem cōuenientium in aliquo ẜm qd̓ cōueniuntaut dn̄t Pn̄t aūt intelligi cōueniētiaeē dupliciter. vno mō ex hͦ ꝙ ꝯueniūtin eodem genere quātitatis aut qͣlitatis ficꝭ habitudo ſuꝑficiei ad ſuꝑficiēaut numeri ad numerū inqͣꝫtū vnū excellit aliud vl̓ equatur ei vl̓ etꝭ calorisad calorem Et ſic nullo mō p̄t eē ꝓportio int̓ deum ⁊ creaturā cū non cōueniant in aliquo genere Alio mō pn̄t intelligi cōuenientia ita ꝙ ꝯueniāt in aliquo ordine ⁊ ſic attēditur ꝓportio inter materiā ⁊ formā faciens ⁊ factum⁊ alia huiuſmōi Et talis ꝓportio reqͥritur inter potentiā ⁊ actū ꝯgnoſcentem ⁊ ꝯgnoſcibile cū cognoſcibile ſit qͣſi actꝰ potentie ꝯgnoſcentis ⁊ ſic ē ꝓportio creature ad deum ⁊ cauſati adcauſam ⁊ cognoſcentis ad cognoſcibile. ſed ſcd̓m infinitum creatoris exceſſum ſupra creaturā nō eſt ꝓportiocreature ad creatorem vt recipiat influentiam eiꝰ ſcd̓m totam v̓tutem eiꝰnec vt ip̄m ꝑfecte cognoſcat ſicut ip̄eſeip̄m ꝑſcē ꝯgnoſcit Ad iiij. dicendumꝙ intellectus et intelligibile ſunt vniꝰgeneris ſicut potentia ⁊ actꝰ. deus ātqͣꝫuis non ſit in genere intelligibiliumqͣſi ſub genere ꝯprehenſum vtpote generis naturam ꝑticipās ꝑtinet tn̄ adhoc genꝰ vt principiū. eiꝰ etiam effectus non ſunt extra genꝰ intelligibiliūvn̄ ⁊ hic per effectus ⁊ in prīa ꝑ een̄tiāꝯgnoſci poteſt Preterea intelligibilevidetur magis dici ꝑ remotionem qͣꝫ