ccccc vi

tigauit Scd̓o tāgit cām efficientem etꝓximā ſiue ſecūdariā cū dicit quātummentis nrē igniculū. ⁊ pͥmā ſiue principalem cū dicit illuſtrare lux dignataeſt diuina: ꝓxima quidē cā hꝰ inueſtigatiiōs fuit intellectꝰ auctoris qͥ recteigniculus dʳ. ignis em̄ vt dicit dyoniſius xv cace ierar maxime cōpetit adfignandas diuinas ꝓprietates tū roēſubtilitatis tum rōe luminis tū roē v̓tutis actiue ꝓpter calorem tū roē ſitꝰ⁊ motꝰ que quidē maxime deo cōpetunt in quo ē ſumma ſimplicitas ⁊ īmaterialitas perfcā claritas. omnipotens virtus ⁊ altiſſima ſublimitas. angelis aūt ꝯpetūt mediocriter. ſed humanis mētibus īfimo mō quarū ꝓpt̓corpus ꝯiunctum ⁊ puritas inqͥnatur⁊ lux obſcuratur ⁊ virtus debilitatur⁊ motus in ſumma retardatur. vn̄ humane mentis efficacia reē igniculo cōparatur vn̄ nec ad hꝰ q̄ſtionis v̓itatēinqͥrendā ſufficit niſi diuina luce illuſtretur Et ſic diuina lux ē cauſa principalis mens aūt huāna ſecūdaria Tercio tangit cām formalē cū dicit formatam rōnibus ⁊ tāgit modū agendi qͣꝫtum ad tria primo quātum ad hͦ quodarguendo ꝓcedit formatam rōnibusqueſtio nāqꝫ qͣꝫ diu ꝓbabilibꝫ rōnibuſſub dubio agitatur quaſi informis eſtnūdum ad v̓itatis certitudinem ꝑtingens ⁊ iō formata eē dicitur qn̄ ad eārō addicitur per quā certitudo de veritate habetur ⁊ in hoc ꝓuidit intelligere qꝛ qd̓ credimus debemꝰ auctoritati qd̓ intelligimꝰ rōni vt augꝰ dicit.Scd̓o in hoc ꝙ non ſolum v̓bis diſſeruit ſed etꝭ ſcripto mandauit vn̄ dicitlr̄iſqꝫ mādatam in quo ꝓuidit memorie Tercio in hoc ꝙ non ad pn̄tes permodū doctrine ſed ad abſentes ꝑ modum epiſtole cōſcripſit ſic etꝭ ariſtotiles libros ſuos diu̓ſimode ꝯpoſuit qͦſdam āt ad pn̄tes qui ab ip̄o audiebātet hij libri dicūtur auditus ſicut diʳ liber de naturali auditu quoſdam āt adabſentes ſcribens ſicut liber de aiā cōſcriptus eē ſignatur in primo ethicoꝝvbi vocatur exteriores locutiones vtcōmentator grecus ibidēm dicit vn̄ ſe

quitur offerendam vob̓ qͣſi maiori adiudicandū cōmunicādamqꝫ curaui qͣſiſocio ad ꝓſcm̄ et in hoc iudicium reqͥritur tam veſtri cupidus iudicij qͣꝫ nr̄iſtudioſus inuenti Ex hͦ em̄ ꝙ fuit ſtudioſus ad inueniendum p̄dcām q̄ſtionem rōnibus formauit Ex hoc v̓o ꝙfuit cupidus iudicij ſymachi ei formatam obtulit Quarto tangit cauſam finalem cū dicit Qua ī re quid michi ſitanimi id ē quem finem intendam ex ſupradictare Quotiens excogitata aiōde predictis l̓ quibuſcūqꝫ alijs ſtilo cōmendo intelligi poteſt ex duobus. tūex ipſa difficultate materie tum ex eoꝙ colloquor non multitudini ſꝫ rarisſapientibus id ē nobis tm̄ mō. nō em̄hunc librum conſcripſit vt multitudini recitaret qd̓ quādoqꝫ fit ꝓpter vulgi fauorem ſed tm̄ modo vni ſapientivn̄ ſequitur nec em̄ excitamur ſcilꝫ adſcribendum famē iactatione id eſt cōmendatione ⁊ clamoribus vulgiſicutpoete recitantes carmina in theatrisinanibꝫ qꝛ tales clamores frequenterfine rōne ſunt Et ſic remouet finem incōuenientem ⁊ ſubiūgit finem debitūinſinuans quidem finē principalem qͥeſt interior ſcꝫ ꝑceptio diuine veritatꝭ⁊ explicans finem ſecūdarium ſcꝫ iudicium ſapientis. vn̄ dicit ſed fi quis eſtfructus exterior qͣſi d. principaliter excitat me fructꝰ interior ſed ſi aliqͥs eſtexterior hic non p̄t aliam ſpectare velſperare ſniām niſi mate̓ie ſimilē id ē incōuenientem quaſi d. non aliud iudicium requiro ꝓ fructu exteriorin̄ qͥdem tractatā materiā de quā iudiciūꝯcedi nō debet nec ſegniter pigris neccallide inuidis ſed ſolum beniuolo ſapienti. vn̄ ſeqͥtur quocūqꝫ ergo a nob̓deieci oculos id ē ad quoſcūqꝫ reſpexinon ad vos tm̄ cōſiderationi mee occurrit ꝑtim id ē in aliquibꝫ ignaua id ēſtulta. ſegnicies id eſt pigricia. ꝑtim liuor id ē inuidīa. callidus id ē aſfutusad nocendum intm̄ vt ꝯtumeliam videatur irrogare diuinis tractatibus qͥhec ſcꝫ diuina ꝓiecerit id ē inordinateexpoſuerit talibꝫ mōſtris hōim Mōſtra dicūtur homines qui in corꝑe huD.