ccce lxxxix
p̄ceptū niſi qꝛ aliquid ab ip̄o timet ꝑdere aut vellet acquirere ideo oꝫ ꝙ oēpccm̄ actuale trahat originem ab hacduplici radice aut amoris aut timorisOmnis āt timor hꝫ ortū ab amore qꝛnullꝰ timet ꝑdere niſi qd̓ amat et ideoamor et timor ab eodē fouētur Et qͥaamor inordinatꝰ eſt reſpectu boni teporalis et illud ē interius excellētia etexterius pecunia. inferiꝰ carnis laſciuia. ideo tria ſunt fomēta peccatoꝝ viciorū actualiū ⁊ radicalia ad que dumaiā inordinate fertur om̄ia peccata actualia ordinātur Et quia hoc fit ſcd̓mſeptiformē modū ideo ſunt ſeptē peccata capitalia ex quibꝫ gene̓at̉ vniuerſitas peccatorū ¶ Pccā in ſpm̄ſcm̄Hāuis omnē peccatū ſit cōtradeum trinū et vnū appropriaᶻtamē deo aliqd̓ peccatū eſſe in patremaliqd̓ in filiū aliqd̓ in ſpm̄ſanctū Peccatum aūt in ſpiritūſanctū eſt irremiſſibile in hoc ſeculo ⁊ in futuro nō quiain hoc ſeculo nō poſſit dimitti ſꝫ qͥa nōdimittitur niſi raro aūt vix in hoc ſcl̓oquātum ad culpā ⁊ modicū in futuroquātum ad penā Huiꝰ aūt peccati ſexſunt differētie. inuidia fraterne gratieimpugnatio veritatis agnite. deſperatio. p̄ſumptio. obſtiātio. et finalis īpenitētia Primū eſt cōtra caritatem deiinquātum dolet ꝙ dn̄s deus eſt bonꝰqui ex bonitate ſua dat grām ⁊ eſt cōtra caritatē ꝓximi. ſcd̓m eſt cōtra veritatē fidei q̄ eſt fundamētum noſtreſalutis terciū eſt cōtra miſericordiamdei quia credit ſe plus peccaſſe qͣꝫ deuſpoſſit ꝑcere. quartū eſt ꝯtra iuſticiamdei qͥa tātū p̄ſumit de miſericordia deiꝙ credit ſe nō debere puniri de peccatis ac ꝑ hoc ſe relaxat ad peccādum etpenitere nō curat. quintū eſt ꝯtra gratiā penitentialē que facit refilire a peccatis cōmiſſis. ſextū eſt contra gratiāpenitētialem q̄ facit p̄cauere a ꝯmittēdis ſcd̓m ꝙ ip̄a finalis impenitētia dipropoſitū non penitēdi ſic em̄ eſt ſpecies peccati in ſpiritūſanctū. ſcd̓m aūtꝙ finalis impenitētia dicit cōtinuationem peccati vſqꝫ in finē ſic eſt ſequelaomniū mortalium pccōrum que ī hac
vita nō remittūtur et maxīme omniūſpecierū peccati in ſpirtūſanctū. et ſicom̄e peccatū inicium ſumit a ſuꝑbia ⁊finem habꝫ a finali impenitētia in quāqui deuenit punit̉ in gehennā a qua finali impn̄ia nullus peccās mortaliterpoteſt liberari niſi interueniat gratiamediatoris xp̄i¶ Pccī deſcriptioOm omne peccatū dicat receſſum volūtatis a ſuo primo prīcipio inquātum ip̄a volūtas nata eſtagi ab ipſo ⁊ ſcd̓m ip̄m ⁊ ꝓpter ipſumIdeo om̄e peccatū eſt inordiātio mētis fiue volūtatis circa quā nate ſunteſſe v̓tutes et vicia Peccatū igit̉ actuale ē actualis inordinatio volūtatꝭ. vl̓ſcd̓m auguſtinū Occm̄ actuale eſt dictum vl̓ factū vl̓ cōcupitū cōtra legemdei Inordinatio āt iſta a eſt tāta ꝙ ordinem exterminat iuſticie ⁊ ſic dʳ peccatum mortale qd̓ natum ē auferre vitam ab aiā ip̄am ſeꝑando a deo ꝑ quēviuificatur aiā iuſti Aut ē tam modica ꝙ ordinem iſtū nō ꝑimit ſed aliqͣꝫtulum ꝑturbat ⁊ ſic di veniale peccatum qꝛ de ip̄o cito poſſumꝰ veniā obtinere ꝓ eo ꝙ ip̄m non tollit grāꝫ necincurritur inimicicia d̓i Ordo aūt iuſticie ē vt bonū eternū p̄feratur bonotꝑali ⁊ bonū honeſtū p̄feratur vtili etdei volūtas p̄feratur volūtati ꝓprie ⁊iudiciū rōis p̄ſit ſenſualitati humaneEt qꝛ lex dei p̄cipit hoc ⁊ vetat oppoſitum ⁊ iō qn̄ eterno tꝑale honeſto vtile ſenſualitas rōni ⁊ volūtas ꝓpria p̄fertur d̓i volūtati ꝯmittitur peccatuꝫmortale de quo dicit ambroſiꝰ Nꝭ eſtp̄uaricatio legis d̓i ⁊ celeſtiū in obedientia mādatorū. hec aūt ꝯmittitur qn̄obmittitur qd̓ lex p̄cipit ſiue fit quodlex vetat Ex qūo orỉ duplex genꝰ peccati ſcꝫ delictum ⁊ omiſſum Q n̄ v̓o bonum tꝑale plus debito mō diligit̉ ſednon p̄fertur et̓no et honeſto p̄ferturvtile ⁊ volūtas naturalis plus debitoamatur ſic tn̄ ꝙ non p̄fertur diuine etcaro cōcupiſcit non tn̄ prefertur iudicio rcē rōnis tūc eſt pccm̄ tm̄ venialeqꝛ licet hoc ſit p̄ter legē diuinā non tn̄eſt directe cōtra eam Senſualis āt appetitus nō p̄fertur rcē rōni niſi qn̄ rō