Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCLXXXIr
Einzelbild herunterladen
 

ccc̄ lxxxi

ſui iuſſit cōſecrari opus ē odoriferumveri pigmentarij id ē ſpūſſancti. qͥ illudcōpoſuit de p̄cōfiſſimis ſpēbus. ſcꝫ decarne virginali ⁊ ſapiā dei Hic qͣſi melin ore cordis indulcoratur ſi v̓tus eiꝰin ſalutē humani generis pie cogitatᶻcan. ij. ſub vmbra illiꝰ quē deſide̓abamſedi. pͥmo fidelis aiā xp̄ꝫ defiderat. eſtuat ſpū ⁊ fitit. ſcd̓o vmbrā defiderij ī ſpefructū optinendi ſentit. tercio ſedꝫ expectat orat vt ſe totū ad ip̄am reficiēdam ⁊ viuificādā fructus infundat. qͣrto infuſam eius dulcedinē ſuauit̉ guſtat Nota. ſed diceret aliqͥs. ecce ſepiꝰvt poſſum me p̄paro corpꝰ dn̄i ſumoſed nichil ſentio ſolacij ſpūalis dulcedinis. rn̄o. cibus iſte ſiue fructus medicina eſt hōis Un̄ ficꝭ medicꝰ peritꝰ qn̄ꝫquibuſdam dat medicinā dulcem palato corꝑis. et qn̄qꝫ non ſic. ſed dulcē palato mentis que qͣꝫuis non gutturi tn̄bene ſapit rōni pro eo ꝙ ſanā mētemdelectat Sic dn̄s dat ſuis fidelibꝰ dulce ſemper corpꝰ. ſed dulcedinē ſuā aliomodo iſtis. alio iſtis ꝓut cuilibꝫ expedire nouit Hinc eſt ꝙ quidē dulcediēꝫiſtā ſapiunt ꝑ affectū ⁊ ardentiori delectantur deuotione. et alij eandē dulcedinem ſapiūt per piū intellectū ⁊ ſufficienti reficiūtur vtilitate in eo ꝙ credunt ⁊ intelligunt per hūc cibum ſcm̄veram vitā optinere Igit̉ qͣꝫuis nō ſapis dulcedine dn̄i pͥmo mō id eſt ꝑ affectū firme deuotionis. ſapis tn̄ ſcd̓omodo. ſcꝫ per intellectū multe vtilitatis De primo yſa. lv. auditę audientesme ⁊ comedite bonū. ambro. panis cādidiſſime hn̄s om̄e delectamentum etōis ſaporis ſuauitatē. qui nos ſemperreficit ⁊c. comedat te cor meū ⁊ dulcedinem ſaporis ⁊c. panis dulciſſime ſana pa. ⁊cͣ. vt ſentiat ſuauitatē amoristui. ſana illud ⁊c̄ De ſcd̓o eſt illd̓ fructus eius dulcis gutturi meo id eſt pieet fidelimēti que credit ⁊ intelligit hūccibum ſanctū ſibi eē vtiliſſimū. glo. dulcis fructus gutturi cordis. qꝛ in eo intelligit cām vite dum etꝭ corporalit̓ ꝑcipit Hec dulcedo valet cōtra tria mala que ſunt in mūdo. require. ſupra ẜmone xix. Poſt modū de quarto fruc

tu. p̄s panis cor hōis cōfirmet. qꝛ ſcilꝫcorpꝰ xp̄i fideles ſuos in bona vita cōfirmat ⁊ ꝯfortat finaliter iij. re. xix. cōedit helyas panē quē angelus mīſfrauit ⁊c. oreb interp̄tatur menſa. monsergo iſte ē mons mēſe dei ⁊ ſigͣt ſacietatem celeſtꝭ glorie. panis itaqꝫ corporis xp̄i cōfortat nos in vita bona ⁊ bonō oꝑe xl. diebus ⁊ noctibꝰ id eſt tototꝑe pn̄tis pniē vſqꝫ ad montem ⁊ menſam dei id ē quouſqꝫ veniamꝰ ad altitudinē ſecuritatꝭ ⁊ ſacietatem dulcedinis eterne gl̓e De hijs quatuor fructibus ſimul per figurā dicit̉ iiij. regū iiijhelizeus incubuit ſuper puerū poſuitqꝫ os ſuū ſuper os eiꝰ et oculos ſuperoculos eius ⁊ manus ſuper manꝰ eiꝰet calefacta eſt caro pueri. per pueꝝ fidelis anima per helizeum dn̄s ſigͣtur q̄ſicut figillum cere. ſic ſe coniungit anime. oculos ſuos ſuꝑ oculos eius ponit. quia intellectū illuminat carnē caſefacit. qꝛ affectū caritate inflāmat osſuꝑ os ponit. qꝛ guſtū mēorie dulcedine ſpūali delectat. manꝰ ſuꝑ manꝰ ponit. qꝛ ī bono oꝑe vſqꝫ in finē cōſeruatet ſic totū hōiem ꝑficit vt ad vitā eternam perducat amen Cap̄ xxiij. dequatuor fructibus tercijsEnite comedite. vel ſil̓ia de effectu Tercia qͣtuor mala noſtra ſiue languoe̓s ſunt qͣi mortꝭ plageqͥbus ml̓te grauāt̉ aīe. ſcꝫ debitū mortis eterne. defluxus bone vite. exiliummūdane miſerie. incine̓atio corꝑal̓ materie Cōtra hec valꝫ frcūs v̓ginis corpꝰ ſaluatoris De pͥmo languoe̓ ro. vi.ego carnal̓ venūdatꝰ ſum ſb̓ pccō. primi eī ꝑntes vendider̄t ſe ⁊ ſuā ꝓgeniēad ꝑpetuā ẜuitutē diaboli qd̓ ē ad eternā mortē ꝓ modica delcātōe pccī gen̄ſcd̓o. de ligno ſciē boni ⁊ mali ne comedas. in qͣcūꝫ em̄ die ꝯederis. ex ea morte morieis id ē te ⁊ poſteritatē tuā adet̓nā mortē obligab̓. ro. vi. ꝑ vnū hōieꝫpccm̄ in hūc mūdū intrauit et ꝑ pccm̄mors. mors id ē certitudo mortꝭ tꝑal̓et debitū et̓ne mortꝭ niſi ſb̓ueniret redēptio ſaluatoris. ephe. ſcd̓o eramusnatura filij ire ſicut et ceteri debitoe̓s