ccc lxv
in loco mundiſſimo tu et filij tui ⁊ filietue tecū pectuſculū qd̓ ſcꝫ optimū ē etdulciſſimū aiālis figͣt dulcedinē corꝑisxp̄i. inqͣꝫtum comedit̉ in loco mūdiſſimo id ē inqͣꝫtum delectat beatos in celo in eo ꝙ plurimū gaudent ⁊ ꝯgratulantur in hoc ſacrificio de memoria redemptoris Dde aſpcū nr̄e ſalutꝭ de āmiratiōe diuine bonitatꝭ? vl̓ certe pectuſculū comedet̉ in loco mūdiſſimo quiadulcediē corꝑis dn̄i qua hic paſcimurin velamīē ⁊ ſacramētō ea fruūtᶻ beati viſionē māifeſta in celo apoca. ij. vicenti dabo māna abſcōditū. gloſa mēip̄m qui ſum panis vite Qd̓ māna ⁊ finunc manet abſconditū tūc fiet manifeſtū hn̄s omnis ſaporis ſuauitatem:hinc dicit ꝯplenda ꝑficiant in nob̓ dn̄eſacramenta qd̓ ꝯtinent vt que ſpē gerimꝰ rerū veritate capiamꝰ id eſt xp̄icorꝑe manifeſta viſione ꝑfruamur. ſecūdū illud. qui diligit me diligetur a patre me ⁊cin illa dn̄i viſione erit nobisōnis boni plena fruitio p̄s Adimpleb̓me leticia cū vultūt ſaclabor cū appa¶ Capv. de terruerit gloria tua)cia cauſa inſtitutionis qui ē cibus hominisIro mea vere eſt cibꝰ Themaꝓpriū ꝙ corpꝰ datur in cibumTercia cā inſtitutōis ē cibus hoīs circa hoc ꝙ dn̄s corpus ſuū dat in cibumtriplex p̄t rō ſapīe dei aſſignari: ſcꝫ diuine libe̓alitatꝭ magnitudocū eī ſummeſit bonus ſſumma eū decet liberalitas:ſꝫ nulla hac maior eē p̄t. Probat̉ āt eliberalitas in hͦ fcō qͣꝫtum ad tria pͥmoqͣꝫtū ad magnificentiā donrꝭ ſcd̓o qͣꝫtūad nobilitatē dantꝭ: tercio qͣꝫtū ad vtilitatē accipiētis prio qͣꝫtum ad magnificentiā doni qꝛ largitor ōim bonorū īhoc ſacramento dat ſeip̄m. ⁊ hͦ largiſſime. qꝛ dat ꝓpriū corpus in cibū. ſcd̓ꝫ ꝙdicit accipite ⁊ comedite: hic ē ſummꝰgradꝰ diuine largitatꝭ qͣꝫtum ad donū:Hinc gradꝰ qͥdā ꝓpom pn̄t diuine largitatis qͥbus homini largitꝰ eſt om̄abona ſua et ſic patebit ꝙ hic ē ſummꝰPrimus gradꝰ eſt ꝙ largitus eſt homini celū et terrā et om̄s irrōnabilescreaturas ad ſeruiendū eccī. xvij: deus
creauit de terra hominē et dedit eī poteſtatē eorū que ſunt ſuper terram: geneẜ ſcd̓o faciamus hoēm ad ymaginēet ſil̓itudinē ⁊c: deutro. iiij. ſolem ⁊ lunam et om̄a aſtra celi creauit deus inminiſteriū cunctꝭ gentibusⁱ mathei v.deus ſolem ſuum facit oriri ſuper bonos et malos: actuū xiij. Deus non ſine teſtimonio ſemetip̄m reliquit benefaciens. de celo dans pluuias et tꝑafructifera implens cibo et leticia corda noſtra: non ſine teſtimonio ſe reliquit benefaciens id eſt per beneficiaet creaturas ſe deum et liberatorē teſtatus eſt, Pſalmus? quid eſt homo ꝙmemor es eius. Secundus grādꝰ eſtꝙ homini largitus ē illas nobiliſſimascreaturas rationabiles et celeſtes ſcꝫſanctos angelos ad miniſtrandū hebreos pͥmo om̄s ſunt adminiſtratorijſpiritus in miniſterium miſſi. proptereos qui hereditatē capiunt ſalutis mathei. xviij angeli eorum ſemper vidētfaciem patris angeli dicuntur qͥa vnicuiqꝫ a natiuitate datus eſt angelꝰ adminiſtrandum Hinc leguntur hominibus ſepe obſequia impendiſſe et faciunt cottidie peccatores conuertendor multos a malis defendendo iuſtos ad celos deducendo: exodixiiij: ecce mitto angelum meum qui precedette. lumen virtutū oſtendendo ⁊ cuſtodiat in via in igne purgatorij defendēdoꝝ introducat te ad ſydera celeſtꝭ r̄gni perducendo Tercius gradꝰ ꝙ largitus ē ſeip̄m luce pͥmo bn̄dictꝰ dn̄s deꝰiſrl̓ dedit aūt ſe multis modis: primoin ſociū noſtre ꝑegrinatōis barūch iuHic eſt deꝰ nr̄ qui adinuenit oēm viādiſcipline ꝝ tradidit illā iſrl̓ dilcō ſuo: ⁊poſt hec in terris viſus ē ⁊c. quaſi diceret: quia deus fecit hōi vias ꝑegrinatiōis dans mādata bone cōuerſationis ne deficiat ⁊ via hōini vidētur grauis nimis. ſcūs hō ē deus ⁊ ꝑ hͦ ſociusvie ⁊ ꝑegrinatōis luce viij: iter faciebat ih̓s ꝑ caſtella ⁊ ciuitates p̄dicās ⁊euangelizans regnū deixxij. Cū illo etmuliēs que erāt curate a ſpiritibꝰ īmūdis ⁊ maria mgͣdaleā ⁊ iohāna ⁊ ſuſanna ⁊ alie ml̓te ⁊ turba ml̓ta vēit ad eū