cccͣ xxxvi
Sed qꝛ hanc oꝑationē non videꝰ niſiin hōibus non debemꝰ ꝓpter hͦ ponere nouā potentiā ſenſitiuā. ad hoc em̄ſufficit in homine v̓tus ymaginatiuavl̓ fātaſia vt dicit auerrōis li. qͦdā quēfecit de ſenſu ⁊ ſenſibilibꝰ Quarta visſenſitiua īterior ē mē oratiua l̓ memoria. ē āt mēoria ẜm algazelē vis ꝯẜuatiua haꝝ intentionū qͣs app̄hēdit eſtimatiua ⁊ ideo ē archa intentionū ficꝭfantaſia l̓ ymaginatiua eſt ꝯſeruatrixformaꝝ ⁊ arca illoꝝ Et iſte intentōesnon ſunt ſenſate ſed a ſenſibus eliciteOrganū aūt huiꝰ potentie ē in poſteriori cōcauitate cerebri. vnde auicēnaſexto de naturalibꝰ vis mēorialis eſtque ē ordinata in poſte̓iori cōcauitatecerebri ꝯtinens qd̓ app̄hendit vis eſtimationis de intētionibꝫ non ſenſatisſingulariū ⁊ ſenſibiliū. drn̄ter āt eſt inhōibus ⁊ brutis qͥa in brutꝭ eſt memoria ſola ꝓprie. reminiſcētia aūt minusꝓprie qꝛ ẜm auicennā ⁊ algazelē in brutis inſtinctꝰ nature eſt loco inquiſitionis vt ꝑ ꝓpriam intentionem veniantin propriam illius formā ſenſibilē ⁊ exforma ſenſibili ⁊ ꝓpria ymaginationein rē a qua eſt recepta in p̄terito Et ſicbruta obẜuant tempꝰ vindicte ⁊ memoriantᶻ iniuriarū ⁊ beneficioꝝ ⁊ iſtarecordatio ſubita eſt In hōibus veronon ſolū ē memoria ſed etꝭ reminiſcētia que fit ꝑ quādā collationē intentionū indiuidualiū p̄uiarū ad formas ſylogiſtice diſcurrendo vſqꝫ vltimo queſitū Iſtā aūt excellentiā nō hn̄t in homine eſtimatiua ⁊ mē oratiua per illd̓qd̓ eſt ꝓprium parti ſenfitiue ſed ꝑ affinitate et ꝓpinqͥtatem ad rōem vniuſalem per qͣꝫdam influentiā Semꝑ em̄virtus inferior fortificatur ex ꝯiunctione ſeu cōmunicationē ſui cū virtutēſuꝑiori eo ꝙ ſup̄mum nature inferioris attingit infimū nature ſuꝑioris vtdicit dioniꝰ. hijs viſis pꝫ quomō excellentia in potentijs aiē ſenfitiue ſit Sēſus em̄ ꝓprius non p̄t app̄hende̓ ſenſata cōia per ſe ſꝫ ꝑ accn̄s. ſenſus autēcōis poteſt Item ſenſus ꝓprius nonpt̄ app̄hēde̓ niſi vnū ſenſatū ſenſus v̓ocōis plura Itē ſenſus ꝓprius non po
teſt actū ꝓprium cognoſcere qd̓ facitſenſus cōis Item ſenſus ꝯmunis nonpoteſt aliqͥd app̄hendere niſi ad p̄ſentia rei extra. fantaſia aūt formā rei retinet re abſente Item fantaſia nō poteſt app̄hendere nec retinere niſi formas a ſenſibilibꝰ acceptas. eſtimatiua aūt poteſt intentiones circa huiuſmōi formas app̄hende̓. eſtimatiua licet poſſit huiuſmōi intentōes app̄hēdere non tn̄ retine̓ quod habet mēoratiua ⁊ vltra hoc n̄ p̄t v̓tꝰ ſenſitiua formā rei app̄hede̓ ⁊ abſtrahe̓ a ꝯditōibꝰmaterialibꝰ et ideo ſemꝑ forma app̄henſa a ſenſu ſiue exteriori ſiue interiori eſt ꝑticularis¶ Capitulū q̄ntumIſo de virtute ſenfitiua apprehenſiua videndū eſt de virtutemotiua Motiua aūt ſenſitiua diuiditur qͥa quedā eſt naturalis quedā animalis Natural̓ eſt que non mouꝫ perapp̄henſionē nec ē ſubiecta īperio rationis ⁊ talis eſt v̓tus vitalis ⁊ pulſatiua que mouet arterias ⁊ cor ẜm dilatationē ⁊ cōſtrictionē ⁊ hec ē in cordeficꝭ in ꝓprio organo vnde ſolū habꝫ eēin animalibꝰ perfectis pulmonē ⁊ corhabentibus Et hec vis per inſpirationem ⁊ reſpirationē eſt principiū contemperandi calorē cordis ⁊ corporisMotiua animal̓ eſt que mouet ꝑ apprehenſionē ⁊ hec diuiditur quia quedam mouet per modū dirigentis quedam per modū imperātis quedā permodū exequentis. Motiue per modum dirigentis ſunt fantaſia ⁊ eſtimatiua inqͣꝫtum appetitui oſtendunt formā vel intentionē ꝯueniētē l̓ diſcōuenientem fantaſia aūt mouꝫ on̄dendoformas ſenſibiles eſtimatiua on̄dendo intentiones. Motiue aūt imperātes ⁊ facientes motum ſunt cōcupiſcibilis iraſcibilis que ſunt ꝑtes appetitus ſenfitiui Concupiſcibilis enim eſtvis imperans motum vt appropinq̄tur ad ea que putantur neceſſaria velvtilia ⁊ hͦ appetitū delcāndi Iraſcibil̓eſt vis imperans motum ad repellendum id qd̓ putatur nociuū vel corrūpēs et hͦ appetitū vindicādi aut vīcēdi