Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
CCCXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

ſcꝫ ſubſtantiā aīātā ſenſibilē quā manifeſtū ē vnitatē qͣꝫdam in vniuſali fignificare. Aiāl em̄ vnū obiectū in naturaſua ē ſed hͦ vnitas nō deſcēdit ſb̓ aiāliad alias ſpēs aiāl̓ qm̄ ſic aiāl acceptūnon dicit aliqd̓ ens cū nō ſit in naturaaliqd̓ aiāl ſolū ſꝫ diᵗ een̄tiā q̄ eē nō hꝫ niſi ꝑ hn̄tem eſſentiam cuiꝰ ē eſſe vt actꝰideo qͦt fuerīt hn̄tes een̄tiam tot erūteen̄tie ẜm eē habebit igit̉ een̄tia ⁊ vnitatē ab hn̄te eam ſi vnū fuerit ⁊ pl̓alitatē ſi plura Idē eī eſt de vnitate et eēcū vnū ⁊ ens ꝯuertant̉ Id̓o vnitas inuenta in natura aliqͣ vt in natura aial̓nō deſcēdit ad aliqͣꝫ eiꝰ ſpēm ymmo ſiin vno recipiat̉ iā ab illo vnitatē habebit ficꝭ ⁊ eſſe Sꝫ alia vnitas quā facit ītellectꝰ deſcendit ad ōīa ꝯtenta ſb̓ vnocōi In pͥma ỉ vnitate manifeſtū eſt ꝙnichil ē vnū cōe corꝑibus celeſtibꝰ etgn̓abilibꝰ ſuꝑ qd̓ intellcūs fundae̓ poſſet rōnem vniuerſal̓ licet em̄ eiꝰ corpꝰſit ſubſtantia corꝑea nō tn̄ erit hͦ aliqd̓vnū reale ꝯueniens corꝑibus celeſtibꝫet inferioribꝰ ſuꝑ qd̓ intellcūs fundaepoſſet intentione vl̓is ſed ẜm intentionē tm̄ qd̓ manīfeſtū ē ſi fiat r̄ſolutioad primū ſubicm̄ corꝑis qd̓ eſt materi a q̄ in ſe ꝯfiderata erit diuerſa in celoet elementꝭ vt dcm̄ eſt Quāuis autē nſit reſoluere ad aliqd̓ vnū ſubiectū cōevtriqꝫ tn̄ ille diuerſe res ſuꝑ qͣs fundātur actꝰ intellectus formantꝭ intentionem vniu̓ſalē ꝯpoſite ſunt ex materiaet forma ⁊ iō ex vtraqꝫ ꝑte ſeqͥt̉ corpꝰImpoſſibile ē em̄ materiā ⁊ formamcōponi qͥn ſit corpꝰ vt ſupͣ dcm̄ ē Materie em̄ natura ē eſſe primū ex quo fitaliqͥd ꝑ ſe ⁊ vltimū in qd̓ aliquid trāſitper corruptionē vt diʳ inj. ph̓icoꝝ ⁊ iōex nullo fieri p̄t ſicut nec in aliqͥd precedens reſolui ſimplex ỉ materie een̄tiancc̄io erit cū ſimplex ꝑ ſe in nichil reſolui poſſit. forma em̄ cū ſit ſimplex een̄tia non reſoluit̉ per ſe in aliqͥd ſed ꝑ accidens reſoluto ꝯpoſito in materiamforma reſoluit̉ in eandē qꝛ nec formaꝑ ſe fit ſꝫ ꝯpoſitū vt docet̉ in ſeptimomethaphifice Ex duabꝰ āt een̄tijs ſimplicibꝫ ꝯiunctis reſultat ſꝑ een̄tia ꝯpofiti q̄ altera eſt ab vtroqꝫ ⁊ hāc neceſſe

eſt eē corpꝰ ſi vna eaꝝ de altera educatur ficꝭ een̄tia forme educitur de eſſentia materie Een̄tia em̄ forme ē in een̄tia materie vt in potentia de potentiaaūt in actū oꝑtet tranſitū ꝙͣdam eē inquo importat̉ tranſitꝰ qͥdam. In ōniaūt tranſitōe includiʳ vl̓ p̄ſupponiturmotus local̓ ficꝭ in alte̓atiōe a pͥori eſtmotus local̓ In motu ve̓o augmentia poſteriori Qd̓ em̄ augmentat̉ mutat locū nō aūt augmentū ſed qd̓ alterat̉ mutat locū an̄qͣꝫ fiat alteratū Generatio v̓o mediū importat int̓ alterationē ⁊ augmentū cū ſit terminꝰ alte̓ationis ⁊ pͥncipiū augmēti. nichil enimaugmentat̉ niſi qd̓ gn̓atum ē Educi ātper motū localē non p̄t niſi corpꝰ velcorꝑi adiunctū vt iſta accn̄tia corꝑalia. igitur nō p̄t de potētia materie aliquid ſb̓ſtātialiter educi niſi ꝯſtituaturcorpꝰ Nec refert vtꝝ materia de quaeducit̉ ip̄a forma prius fuerit ſub aliaforma vbi ſolū alteratio p̄cedit ꝓpterip̄m ſubicm̄ actu exn̄s ſiue materia p̄fuit forme educende fiue nō ſicut materia celi nūqͣꝫ p̄fuit ſub alia forma. Etiō alteratio vl̓ motꝰ local̓ nō preceſſiteiꝰ eſſe vn̄ celū nō eſt genitū ſꝫ per ſimplicē emanationē ad eſſe ꝓceſſit a deoMotus ergo local̓ accn̄talit̓ tm̄ ſe habꝫ ad eductione forme de potētia materie inqͣꝫtum ſcꝫ accidit materie p̄fuiſſe ſub alia forma ꝑ quā fiebat ſubiectūactu exn̄s qd̓ oꝑtuit corrūpi per actionē qͣlitatū alte̓antiū ad hͦ ꝙ alia formainduceret̉ Eſſe v̓o corpꝰ in ꝓductiōeforme de potētia materie non acciditꝓpter ip̄m motū localē cū corpus celeſte ꝯſecutū ſit ꝓductōem ſue formede potentia materie nullo motu localivel alteratōe p̄cedente Een̄tialit̓ gͦ natura corꝑis ſeqͥt̉ eductionē forme depotentiā materie nec ad hoc ē qꝛ educit̉ ſed qꝛ vnū fit ex materia et formaeducta qꝛ poſito ꝑ impoſſibile ꝙ forma educeret̉ de potentiā materie ⁊ tn̄non fieret vnū ꝯpoſitū ex illa materiaſcꝫ ⁊ forma corpꝰ non ſequētur eductionē forme de potentia materie cumconſtet corpꝰ ſemꝑ ꝯpoſitū eē ex maria ⁊ forma In hͦ igitur p̄ciſe ratio cor