ne nature ⁊ iō een̄tia diuina ē habenseē ⁊ ſi non ſignificetur vt habens eē ſꝫvt quo aliqͥd ē. ꝙ aūt een̄tia diuina fithabens eē manifeſtū eſt cū nichil oꝑetur niſi qd̓ habet eē Cū ergo een̄tia diuina creet ⁊ gub̓net oīā neceſſario ipſa habebit eē In̄ ē ꝙ non ē neceſſe ponere in diuinis aliqd̓ ſuppoſitū een̄tiead hoc ꝙ een̄tia habeat eē licet in hͦ habeat modū ſuppoſiti cꝰ eſt habere eēSed ex ꝑfectione ip̄iꝰ een̄tie diuine ēꝙ ip̄a ē ſuū eſſe ⁊ iō nō ſolū eſt id quoaliquid eſt ſed in ſe ē ꝑſcē ſubſiſtens ⁊perfectū habens eē In rebus v̓o finiplicibꝫ cū idem ſit ſuppoſitū et een̄tiavt dictum ē ⁊ drānt ſcd̓m roēm neceſſario een̄tia erit habens eē ficꝭ ⁊ ſuppoſitum abſolutē Sed qꝛ roē drn̄t qꝛeen̄tia eſt vt quo aliquid ē. ſuppoſitūv̓o habens eē iō cum een̄tia nō ſit ſuūeē dicitur een̄tia in eis habere eſſe perſuppoſitum cū quo tn̄ realiter idem ēvt dictum ē In rebus v̓o materialibꝫin quibus differunt res nature ⁊ natura ip̄a et vtrūqꝫ ab ip̄o eſſe vt dictū eſtnatura ip̄a nō habebit eē niſi in re nature q̄ eſt vt habens eē Sꝑ em̄ ſuppoſitum in qualibet natura ē habēs eē inilla natura. ſuppoſitū āt ⁊ res naturein genere ſubſtantie ē prima ſb̓a ſcd̓mph̓m in p̄dicamentis cuiꝰ eſt per ſe eēvt ibidē dicitur ⁊ non in alio vt accn̄snec ſicut ꝑs ⁊ non ſolū hͦ ſed nec habetdici de alijs in quo differt ab alijs ſb̓ſtantijs ſcd̓is q̄ de alijs dicūtur licet n̄ſint ī alijs Cū ergo ꝓpriū ſit ſuppoſiti in genere ſb̓e per ſe eē. nam oiā aliavt accidentia ⁊ ꝑtes ⁊ ip̄a vniu̓ſalia q̄intellectꝰ facit non per ſe ſubſiſtūt ſeda prima ſb̓a dependēt qua deſtructa īpoſſibile ē aliqd̓ hoꝝ remanere ſub rationibꝫ ꝓprijs. non em̄ manet homovl̓ aial̓ deſtructis omnibꝫ indiuiduisvtriuſqꝫ nec manebit aliqd̓ habēs rationem ꝑtis iſtoꝝ nec aliqd̓ accn̄s eorum ip̄is deſtructis Een̄tia in rebusmaterialibꝫ non habet eſſe cū differata ſuo eē niſi per ip̄m ſuppoſitū qd̓ eſthabens eē a quo ip̄a eentia differt iterum. vn̄ in rebus materialibꝫ eſſe nonſeʳ een̄tiā niſi qn̄ principia ip̄iꝰ een̄tie

materia ſcꝫ ⁊ forma cōſtituūt ſuppoſitū per ſe exiſtens qd̓ eſt prima ſb̓a q̄non p̄t eē dependens ab aliquo ſꝫ perſe ſubſiſtit in eē perfcō In̄ manifeſtūeſt ꝙ ꝑtes aiātorum vt manꝰ ⁊ pes ⁊huiuſmodi q̄ ſunt in potētia ꝓpinquaad actum ſeorſum qui eis acq̄rit̉ ſola diuiſione a toto ſine alicꝰ noue een̄tie ꝓductione habent aliud eē de nouo qd̓ ad p̄dcām een̄tiam nō ſeq̄baturqꝛ ip̄a eius pͥncipia non cōſtituebantaliqd̓ ſuppoſitū habens eſſe actu fiueprimā ſb̓am cꝰ ſolū eſt habere eē. ꝑ ſeqꝛ per ip̄am ſue een̄tie cōuenit eē et n̄aliūde cū een̄tia nō habeat eē niſi perſuppoſitū ip̄m cuiꝰ eſt habere eſſe vtdictum eſt Ex dictꝭ ergo manifeſtū ēꝙ non ē dicendū omnē illud habere eēin rerū natura eē dico ꝙ ſeqͣtur een̄tiāip̄am de quo p̄t ꝓpoſitio formari Iōcū d̉ cecitas eſt in oculo nō deſignatᶻcecitatem habere eē ſequēs ſuā een̄tiācū priuatio een̄tiā non habeat ſed ſignificatur potiꝰ ꝙ oculꝰ careat quodāeē Sil̓r cūd̉ materia prima eſt n̄ ensꝑ accn̄s non ſignificatur ꝙ aliqd̓ eē ſequatur een̄tiam materie ip̄iꝰ qꝛ eē eſtactus qui in materia pͥma de ſe nō reperitur cū ſit potentia pura ſed ſignificatur ꝙ een̄tia materie ē ſubiecta pͥuationi roē cuiꝰ diʳ non ens non ſimpliciter qd̓ eſt nichil ſed in genere ſicut⁊ ip̄a priuatio q̄ eſt ꝑticipatio nō entꝭſimpliciter qd̓ eſt alterū extremū cōtradictionis ⁊ ꝓpinquiꝰ qͣꝫ alterū cōtrarioꝝ qd̓ ponit aliqͥd in natura ip̄iꝰrei Et ꝓpter hoc dicit beatus augꝰ ꝙmateria ē ꝓpe nichil qd̓ eſt ꝓpter ip̄aꝫpriuationē adiūctam Ex hijs dictꝭ facile eſt ſoluere ea q̄ ſuꝑiꝰ obiecta ſuntId em̄ ſolū creari dʳ qd̓ habet eſſe et hͦeſt ſuppoſitum ſiue priā ſb̓a cꝰ eſt eēper ſe Materia v̓o non diʳ eſſe niſi ꝑtale ſuppoſitum nec etiam accidentia⁊ iō potius ꝯcreata dicūtur qͣꝫ creataNec etiā īplicatio cōtradictionis eſtcū d̉ materia eſt een̄tia q̄dam ſi eē nōſeqͣtur ip̄am een̄tiam qꝛ eū d̉ materiaē een̄tia quedam idē p̄dicatur de ſe qꝛmateria eſt ſua een̄tia qd̓ in omnibusſimplicibꝫ inuenitur. non aūt per hoc