ccc i
que fiunt ad aliquos naturales effectus ſingulares ꝓducendos efficaciāhabeant ex celeſtibꝫ corꝑibꝫ qͣꝫuis ſubcertis ꝯſtellationibꝫ fieri videantur ſꝫſolū ab aliquibꝫ ſpiritibꝫ qui ꝑ imagines tales oꝑantur ſicut aūt ymagiēsex materia naturali fiunt ſed formamſortiunt̉ ex arte Ita etiā verba humana materiā quidē hn̄t naturalē ſcilicꝫſonos ab hominis ore ꝓlatos ſed ſignificationē quaſi forma habent ab intellectu ſuas cōceptiones per huiuſmodi ſonos expͥmente Unde pari ratione nec verba humana efficaciā hn̄tad aliqͣꝫ īmutationē corporis natural̓ex virtute alicuiꝰ cauſe natural̓ ſed ſolū ex aliqua ſpūali ſubſtantia Hec ergo oꝑationes que per huiuſmōi v̓bafiunt vel quaſcūqꝫ ymagines vl̓ ſculpturas aūt alia hūiuſmodi nō ſunt naturales vtpute non ꝓcedentes a v̓tute intrinſeca ſed tantū extrinſeca ſed ſt̓empheīate et ad ſuꝑſtitionē pertinētes Actiones autē quas ſupradiximꝰconſequi corporū formas ſunt naturales vtpute ex principijs intrinſecisprocedētes Et hec de operationibuset actionibus nature et artꝭ occultisad preſens dicta ſufficiunt
Tractatꝰ .ſ. thome de motu cordis admagiſtrū philippūVoniā omne qd̓ mouetur nccē eſt hre motorēDubitabile vidẻ qͥd mōueat cor ⁊ qualis motꝰei ſit nō em̄ videt̉ ꝙ mōtus eiꝰ ē ab aiā Ab aiā em̄ nutritia nonmouetur. aiē em̄ nutritiue oꝑa ſunt generae̓ et alimēto vti et augmētū et diminutio quoꝝ nullū motꝰ cordis eſſevidet̉ Et aiā nutritiua etꝭ plantꝭ ineſtmotꝰ āt cordis aiāliū ꝓpriꝰ ē neꝫ etꝭ aiēſenfitīe h̓ motꝰ eē videt̉. ſꝫ neqꝫ motꝰ ītellectiue. intellcūs eī ⁊ ſenſus nō mouēt niſi mediāte appetitū motꝰ āt cordis volūtati nō ſb̓iacꝫ Sꝫ neꝫ natural̓eē videt̉ ē em̄ ad ꝯtrarias ꝑtes ꝯponit̉ em̄ ex pulſu et tractu motꝰ āt natural̓ ad vnā ꝑtē ē vt ignis ſurſum ⁊ t̓radeorſum dice̓ aūt motū cordis eē violētū ē ōino exͣ rōeꝫ. māifeſtū āt ꝙ hͦ motu ſb̓tracto ſubtrahit̉ aiāl ſiue moritᶻnullū āt violentū ꝯẜuat naͣm. videʳ quidē h̓ motꝰ maxīe natural̓ eē vita eī aiālis ⁊ h̓ motꝰ inſeꝑabilit̓ ſe ꝯſequūt̉ dicūt em̄ qͥdā hūc motū naturalē eſſe etnō ab aliqͣ natura intrinſeca ꝑticulariaiāl̓ ſꝫ ab aliqͣ natura vniu̓ſali vl̓ etꝭ abaliqͣ intelligētia ſꝫ hͦ ridiculū apparꝫ. inōibꝰ eī rebꝰ naturalibꝫ ꝓprie paſſiōesalicꝰ gn̓is vl̓ ſpēi aliqd̓ pͥncipiū intrīſecū ꝯſequūt̉ naturalia āt ſunt quoꝝ pͥncipiū motꝰ ē in ip̄is Nichil eī magꝭ ꝓpriū ē aiālibꝰ qͣꝫ motꝰ cordis qͦ ceſſante perit vita eoꝝ Optꝫ ỉ ineſſe ip̄is aiālibꝰ aliqd̓ pͥncipiū hͦ motꝰ. adhuc ſi aliqui motꝰ rebꝰ inferioribus ex naturavniu̓ſali cauſent̉ n̄ ſꝑ eis inerūt ficꝭ influxū et refluxū maris apparꝫ qͥ cōſeqͥt̉ motū lune ⁊ ẜᵐ ip̄m variat̉ motꝰ ātcordis ſemꝑ adē aiāli Non igit̉ eſt abaliqua ſeꝑata cauſa tm̄ ſꝫ a pͥncipio intrīſeco dicūt āt alij pͥncipiū hꝰ motꝰ īaiāli eſſe ip̄ꝫ calorē qui ꝑ ſpūs gn̓atosmouet cor Sed hoc ridiculum eſt. illd̓em̄ quod eſt principalius in aliqua reoꝑtet eſſe cauſam pͥncipaliꝰ āt in aiāli
¶ Opuſculū xxxv