c xcv

legitur omnipetenti te tribue huic v̓oetꝭ nō petentidare debes ⁊ ita ōni petenti ergo quicūqꝫ ſit da agnoſcens ineo eū cui des ſed multomagꝭ daſeruodei militi xp̄i etiam non petēti Ex qͦ pꝫꝙ omnibꝫ pauperibꝫ petentibꝫ ſt̓ elemoſine dande p̄cipue tn̄ p̄dicatoribuſdebent dari a ſuis auditoribꝫ Itē lucexvi. Facite vob̓ amicos de māmona īiquitatis gloſa non quoſlibet pauꝑesſed eos qui pn̄t in et̓na tabernacula reciꝑe ſed maxime pn̄t ⁊ reciꝑe pauꝑesꝓpter criſtum qꝛ ⁊ iudices cum criſtoerunt ergo eis p̄cipue ſunt elemoſinefaciendeHic ſoluūtur roēs ꝯtra veritatem inducteUnc vltimo reſtat rn̄dere hijsq̄ in ꝯtrarium obiciebātur Adillud qͥd̓ pͥmo obicitur ꝙ munera excecant ocl̓os ſapientū dicendū ꝙ res tēporales dupl̓r accipi pn̄t. vno mō addiuitias augendas ⁊ ꝯgregādas ⁊ talis acceptio munerū ex cupiditate ꝓcedit q̄ ocl̓os cordis excecat et a iuſticia declinare facit Alio mō ad neceſſitatem victus ⁊ veſtitꝰ et iſta munerūacceptio cupiditatem nō habet ānexāvn̄ nec excecat ocl̓os nec v̓ba iuſticiemutare facit ⁊ hͦ diſtinctio ꝓbaʳ ꝑ hocqd̓ habetur j. thi. vl. hn̄tes alimenta ⁊quibꝫ tegamur hijs ꝯtenti ſumꝰ gloſaqꝛ qui vltra tendit malū inuenit vn̄ ſb̓dit nā qui volūt diuites fieri inciduntin tēptationem dyaboli Ad ſcd̓m dicēdum ꝙ duplex eſt ſeruitꝰ Eſt em̄ ſeruitus timoris ⁊ amoris Qui ergo accipit munera ex cupiditate ſeruus eſt timoris qꝛ q̄ cū cupiditate acquirunturcū timore poſſidentur et ab hac ſeruitute liberi debent eſſe ſerui xp̄i ro. viij.Non em̄ accepiſtis ſpiritū ſeruitutisiterū in timore ſed qui accipit muneraex caritate ſeruus eſt amoris ⁊ ab hacſeruitute nō ſunt liberi ſerui xp̄i vndeapl̓s ij. coꝝ iiij. Nō em̄ p̄dicamꝰ noſmetip̄os ſed ih̓m xp̄m dn̄m noſtrumnos aūt ſeruos veſtros ꝑ ih̓m. pꝫ ergo ꝙ ille qui ꝓpter officiū caritatis īplendū elemoſinas ſuſcipit ad corꝑisſuſtentationē nō incurrit ſeruitutem

q̄ ſit indigna ſeruis xp̄i ſed illā q̄ omnibus ſeruis xp̄i ꝯpetit ¶ Ad terciū dicēdum ꝙ dare ſcd̓m ſe laudabiliꝰ eſt qͣmaccipere Vn̄ phūs dicit in iiij. ethic oꝝꝙ actus liberalitatis magꝭ eſt in dādoqͣꝫ in accipiēdo qͣꝫuis liberalis det ⁊ recipiat nichil tn̄ ꝓhibet receptionē meliorem eē datiōe roē alicꝰ adiuncti ⁊ hͦeſt ꝑ accidens dicēdū ergo ꝙ ſi in paupere nichil ꝯſideretur niſi receptio elemoſine tm̄ beatior ē diues qui dat elemoſinas qͣꝫ pauper qui recipit ſed tal̓p̄t eē cauſa recipiendi elemoſinā ꝙ magis meretur recipiens qͣꝫ dans vtpote ſi in tali ſtatū ſe ꝓpter xp̄m cōſtituerit vt elemoſinas recipiat nō quaſi coactus ſed volūtariꝰ pauper. vn̄ gloſaibidem dicit. non ill̓ qui relictis omnibus ſecuti ſunt dn̄m diuites elemoſinarios p̄pōit ſed illos glorificat maxime qͥ cūctis que poſſident renūciātesnichilominꝰ laborant manibꝫ oꝑādovt habeant vn̄ tribuāt neceſſitatē patienti et ꝓculdubio hoc laudabiliꝰ eſtin illis dūtaxat qui ab alijs magis neceſſarijs occupationibus vacāt ⁊ etiātales ſi poſſent fine impedimento talium occupationum laborare et alijsdare perfectiꝰ eſſet vt etiam ſupͣ dictūeſt cū de labore manuum agebat̉ nectamē credendum eſt ꝙ religioſi teneātur ad omne illud qd̓ eſt perfectiꝰ ſedad illa tātum ad que ex voto ſe aſtrixerunt ¶ Ad quartum dicendū ꝙ eccleſia non grauatur ſi tales de elemoſinis viuūt qui modicis ſunt ꝯtēti magnum fructum in eccl̓a facientes ymmo in hoc eccl̓a maxime alleuiatur qꝛqd̓ alij qui ita modicis expenſis nō ſt̓ꝯtenti cū magnis expenſis faciūt hocidem per tales cū paruis ſumptibusexpletur nec in hoc aliquid pauperibus ſb̓trahitur ꝙ tales de elemofinisviuūt qꝛ taliū ꝯfilio ⁊ inductione multo plura dantur pauꝑibꝫ qͣꝫ ip̄i accipiant ⁊ preterea omnia q̄ ip̄i habueruntpauperibus ſunt largiti. vnde multoplus in ſumptibus pauperū poſuer̄tqͣꝫ illud qd̓ de elemofinis accipiūt Adquintum dicendū ꝙ illud decretū peruerſe inducitur qd̓ patet per hoc ꝙ gͣx iij