Druckschrift 
Opuscula
(70)
Seite
XCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

ranͤ adu̓ſa Et iō d̉ math. v. Geati pacifici qm̄ filij d̓i vocabūtur Rogeꝰ ⁊cͣAter nr̄ vt in ſumma exponatꝰ⁊c. Sciendum ē ꝙ in orōe dominica ꝯtinētur onīa q̄ deſiderantur ⁊fugiūtur Inter oīa deſiderabilia id p̄cipue deſideratur ꝙ plꝰ amatur ⁊ hoceſt deꝰ et ideo pͥmo petis gl̓am dei cūdicis Sanctificetur nomē tuū De d̓oaūt ꝯſideranda ſunt tria qͥ ꝑtinēt ad tePrimū ē ꝙ ꝑuenias ad vitā et̓nam. ethoc petis cū dicis Adueniat regnū tuum ſcd̓m ē ꝙ facias voluntatem dei ⁊iuſticiam ⁊ hoc petis cū dicis Fiat voluntas tua Terciū ē vt habeas neceſſaria ad vitā et hoc petis cū dicis Panē̓nr̄m̄ cōtidianū ⁊c De hijs dicit dominus math̓. vi Primū q̄rite regnuꝫ deiquo ad pͥmū Et iuſticiā eiꝰ quo ad ſecūdum Et hͨ oīā addicientur vob̓ quoad terciū Que āt fugienda et vitandaſunt ea q̄ ꝯͣriātur bono bonū at̄ qd̓ petitur defiderabile ē qͣdrupl̓r vt dictumē Primū eſt gl̓a dei ⁊ huic nullum malum ē ꝯtrariū qꝛ de bono ⁊ malo reſultat gl̓a dei. de bono inqͣꝫtum remunerat ⁊ de malo ī qͣꝫtum punit. iob Quidei nocebit ſi neq̄ꝫ fuerit ⁊cͣ. Scd̓m bonum ē vita eterna ⁊ huic ꝯtrariat̉ peccatū qꝛ per pccm̄ ꝑditur ⁊ ideo ad querendū hͦ facimꝰ cū dicimꝰ Dimitte̓ nōbis debita ⁊c̄ Terciū bonū eſt iuſticia⁊ bona oꝑatio ⁊ huic ꝯͣriatur tēptatioqꝛ tēptationes impediūt nos ad beneoꝑandū Et ad hͦ remouendū petimuſEt ne nos inducas in tēpta. ⁊cͣ. Quartum bonū ſt̓ bona nccaria et huic ꝯtrariantur adu̓ſitates ⁊ tribulationes etad hͦ remouenduꝫ petimꝰ Sed liberanos a malo ⁊cͣ.

OOpuſculū octauūTractatꝰ ſcī thōe de aqͥno ſuꝑ expoſitioē ſalutatiōis āgelice ſcꝫ aue mariaDe maria grā plena Iniſta ſalutatione tria ꝯtīnetur Unā ꝑtem fecᵗ angelus ſcilꝫ Aue gra plena vſqꝫ in mulieribꝫ Alia ꝑtem fecit elizabeth mr̄ iohānis baptiſte ſcilꝫ bn̄dictꝰ fructus ventris tui Terciā ꝑtem addidit eccā ſcilꝫmaria. nam angelꝰ nō dixit aue mariaſed aue gratia plena Et hoc nomē ſcilꝫmaria cōuenit dictis angeli ficꝭ p̄tēbitEſt gͦ pͥmitus ꝯfiderandū ꝙ antiqͥtuserat valde magnū ꝙ angeli apparerēthominibꝫ ⁊ ꝙ hoīēs facerent eis reuerentiam hͦ habebāt ꝓ maxiā laude. vn̄⁊ ad laudem abrahe ſcribitur ꝙ excepit angelos hoſpicio ⁊ exhibuit eis reuerentiā Sed nūꝙͣ an̄ fuit auditū ſcilꝫꝙ angelꝰ hōi reuerentiā exhibuerit niſi poſtqͣꝫ ſalutauit btām v̓ginē reuerēter dicens. aue ⁊cͣ. Q aūt antiquitꝰ n̄reuerebả hoīēm ſed homo angelū. iōeſt quia angelꝰ erat maior hoīe. ⁊ hocqͣꝫtum ad tria. primo ꝙͣtum ad dignitatem nature Nam angelꝰ eſt natureſpūalis. ps Qui facis āgelos tuos ſpiritus ⁊c̄ Hō vero nature corꝑal̓. ⁊ iōdicebat abraham Loquar ad dominūmeū cū ſim puluis ⁊ cinis Non gͦ eratdecens vt ſpūalis ⁊ incorruptibil̓ nature reuerentiam exhiberet corruptibili ſcilꝫ homini. Scd̓o qͣꝫtum ad familiaritatem ad deum. nā angelꝰ eſt deofamiliaris vtpote̓ deo aſſiſtens miliamiliū aſſiſtebant ei ⁊cͣ. homo aūt eſt qͣſi extraneus ⁊ elongatus a deo ꝑ peccatum. p̄s Elongaui fugiens ⁊ manſiin ſolitudīē ⁊c̄. Ideo ꝯueniens erat vthomo angelum reue̓retur vtpote d̓oꝓpinquū ⁊ familiarem regꝭ Tercio p̄eminebat ꝓpter plenitudinē ſplendoris gr̄e diuine Angeli em̄ ꝑticipant ip̄ꝫlumen in ſumma plenitudīē. iob xxv.Nūquid eſt numerꝰ militū eiꝰ et ſuꝑquē non ſurget lumen eiꝰ et id̓o ſemꝑapparet cū lumine. ſed hoīēs et ſi aliquid ꝑticipent de ip̄o lumine gr̄e parūtn̄ ⁊ in quadā obſcuritate Non gͦ eratdecēs vt hōi reuerentiā exhibe̓t quſqꝫ