xcvij

piditas ſcd̓o ꝑ perſecutores et tyrannos t̓rēdo oēs qͥ pie volūt viue̓ iob ꝫ7nos qͦqꝫ inuoluimur tn̄bris ⁊ math̓ x.Nolite timere eos qui occidūt corpꝰ⁊c. ſic ergo pꝫ quid ē temptatio qͣlitertēptatur hō ⁊ a quo. ſeʳ videre qͣlit̓ homo liberatur Circa qd̓ ſciēdū ē ꝙ xp̄sdocet nos rogae̓ non vt temptem. ſꝫvt non inducamur in tēptationē vndeſi homo vincit tēptationem meret̉ coronam. ⁊ iō diʳ iacobij. Oē gaudiumexiſtimate frēs mei cū in tēptationesvarias incideritis ſcientes ꝙ ꝓbatiofidei vrē patientiā oꝑatur. eccī ij. Filiaccedens ad ſeruitutē dei ⁊ ſta in tiōre⁊ p̄para aiām tuā ad tēptationē. et iōdocet petere vt nō inducamur in tēptationē ꝑ ꝯſenſum. qꝛ tēptatio vos n̄app̄hēdat niſi huāna j co. x Nā tēptare huānum ē ſed ꝯſentire dyabolicumSꝫ nūquid deꝰ inducit ad malū: NōQuid ē ergo ꝙ dicỉ. ⁊ ne nos inducasin tēptationem Dicendū ē aūt ꝙ deusdicit̉ induce̓ ad malū ꝑmittendo in qͣꝫtum ſcilꝫ ꝓpter multa merita pccī ſubtrahit hōi ſuam grām qͣ ſublata hō labit̉ ī pccm̄ ⁊ iō cātamꝰ Cū defecerit v̓tus nrā ne de̓līqͣs nos. Regit āt deushoīēm ne inducatur in tēptationem ꝑferuorē caritatꝭ qꝛ q̄libet caritas qͣꝫtūcūqꝫ ꝑua p̄t reſiſtere cuilibet pccō. cantico. viij. Aque multe nō potuerūt extinguere caritatem Itē ꝑ lumen intellectus quo inſtruit nos de agendis qꝛſicut d̉ a ph̓o Omnis peccās ē ignorans. p̄s Intellectū tibi dabo ⁊ inſtruam te hͦ petebat dauid qui dicebat Illumina oculos meos ne vnqͣꝫ obdormiam hoc hēmꝰ per donū intellectusqꝛ cū non ꝯſentimꝰ tēptationi ſeruamus cor mūdū. de quo d̉ Beati mundo corde ⁊c. ex hoc ꝑuenimꝰ ad viſionem dei Ad qͣꝫ ⁊cͣEd libera nos a malo amē Supra docuit nos dn̄s petere veniam pccōrum ⁊ ꝙ poſſumꝰ vitae̓ tēptationes Hic v̓o docet petere ꝑſeuerantiam a malis ⁊ eſt petitio gn̓al̓ cōtra omnia mala ſcilꝫ ꝯtra pccā infirmitates adu̓ſitates ⁊ afflictiones ficꝭ dicit augꝰ ſed qꝛ de pccō dictū ē ⁊ de tēp

tatione Dicēdum eſt de alijs mal̓ ſcilꝫadu̓ſitatibus omnibꝫ afflictionibꝫ ethuiuſmodi a qͥbus deꝰ liberat qͣdrupliciter Primo ne ſuꝑueniat afflictio. ſꝫhoc raro ꝯtingit qui ſancti in hͦ mūdoaffligūtur qꝛ oēs qui pie volūt viuerein xp̄o ꝑſecutionē patiūtur Sed tn̄ alicui deꝰ ꝯcedit aliqn̄ vt non affligat̉ amalo qn̄ ſcilꝫ ꝯgnoſcat eū īpotentē etnon poſſe reſiſtere ſicut medicꝰ infirmo debili non dat violentas medicinas. apo. iij Ecce dedi corā te oſtiū aꝑtum in patria aūt erit generale hoc qꝛnullus affliget̉ ibi. iob v̓. in ſex tribulationibus ſcilꝫ pn̄tis vite q̄ ꝑ ſex etatesdiſtingūtur liberabit te et in ſeptiman̄ tangēt te malū. apoc̄ vi. Non eſurient ⁊c Scd̓o liberat qn̄ tribulationibꝫīminentibꝫ ꝯſolatur. nā niſi deus cōſolaretur n̄ poſſet homo ſubſiſtere ſcd̓oco. i. Grauati ſumꝰ ſupra modum ⁊c.p̄s Scd̓m multitudinē doloꝝ ⁊cͣ. Tercio qꝛ afflictis tot bona facᵗ qͦt tradūtmala obliuioni thobie iij. Poſt tēpeſtatem trāquillum facꝭ ⁊ poſt fletū exultationem infundis. ſic gͦ afflictioēs⁊ tribulationes hꝰ mūdi n̄ ſunt timende qꝛ facile tolerātur ⁊ ꝓpter ꝯſolationem admixtā ⁊ ꝓpter breuitatē Et iterum qꝛ ex hijs ꝑuenitur ad vitā eternam Quarto qꝛ tēptatio ⁊ tribulatioꝯuertūtur in bonū ⁊ iō non dicit libera nos a tribulatione ſꝫ a malo qꝛ tribulationes ſunt ſanctis ad coronā. in̄eſt ꝙ gl̓antur in tribulationibꝫ. iudithOmnia pccā hōim in tribulatione dimittis ⁊cͣ. ſed liberat deꝰ hoīēm tūc amalo tribulationis qn̄ ꝯuertit eā ī bonum qd̓ eſt ſignū maxiē ſapiē qꝛ ſapientis eſt ordinae̓ malum in bonū ⁊ fithoc ꝑ paciām q̄ hētur in tribulationibus Cętere em̄ v̓tutes vtuntur bōisſed paciā vtitur mal̓ ⁊ iō ſolum in malis tribulatiōibꝫ nccāria ē ꝓu̓. xix. Doct̓na viri ꝑ paciaꝫ noſciʳ ⁊c Et id̓o ſpūsſanctꝰ ꝑ donū ſapiē facᵗ nos petere ꝑhͦ ꝑuenimꝰ ad beatitudinē ad qͣꝫ ordinat pax qꝛ per patientiā pacē hebemꝰ⁊ ī tꝑe ꝓſpero ⁊ adu̓ſo ⁊ ideo pacificidicūt̉ et filij d̓i qꝛ ſt̓ ſil̓es d̓o qꝛ ficꝭ d̓onichil noce̓ p̄t ita nec eis qꝛ nec ꝓſpe-